တာ့ဖုန်းသမိုင်းမှတ်တမ်းများ။ တုန်းလင်တစ္ဆေဈေး။ (၃)

အရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်(တုန်းလင်)သည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်မှ မိုင်သုံးရာမှ လေးရာခန့်အကွာရှိ ဝေးလံခေါင်သီသောဒေသတွင် တည်ရှိသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ခရီးသွားရန် အလျင်စလိုမလုပ်ခဲ့ပါ။ သူအရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်သို့ရောက်ရှိချိန်တွင် ညအချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ကြယ်များကြားတွင် လရောင်သည် မှိန်ပျပျတောက်ပနေပြီး အရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်နေ၏။ စူးချန်ခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးနှင့် မစိမ်းပါ။ ၎င်းသည် လူသူကင်းမဲ့ပြီး ပုန်းကွယ်နေတတ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်၏ တောနက်ဆုံးသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် မျောက်မျက်နှာဖုံးနှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ သူ၏အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သူ၏နာမည်ကို ဖုံးကွယ်ရန် လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

အရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်အတွင်းတွင် ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေပြီး စူးချန်ခုန်းသည် ခဏလောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားနေစဉ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ အသံကို တိုးပြီး တံဆိပ်ပြားကို ပေးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် တစ္ဆေဈေးအရောင်းအဝယ်မှာ ပါဝင်ဖို့ ရောက်နေတာပါ။”

“ဒီဘက်ကို။”

မကြာမီတွင် အလားတူ အက်ကွဲနေသော အသံတစ်ခုသည် တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဝေးလံသော တောအုပ်၏ အမှောင်ထုကို ဖြတ်၍ လမ်းပြနောက်သို့ လိုက်ခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းသည် အရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိပြီးနောက် တောင်များအတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော ရွာငယ်လေးတစ်ရွာ၏ မီးရောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မြို့ဝင်ပေါက်တွင် သရဲမျက်နှာဖုံးများနှင့် ခါးတွင် လက်နက်များ ဝတ်ဆင်ထားသော ကင်းသမားများသည် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တံဆိပ်ပြားကို ပြသပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးထဲသို့ ချောချောမွေ့မွေ့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“တကယ်ကို လွမ်းစရာပဲ…”

လမ်းများပေါ်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများ၊ မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားကြသူများနှင့် အထူးသဖြင့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လမ်းဘေးတစ်လျှောက်တွင် ခင်းကျင်းထားသော ကြုံရာကျပန်းဆိုင်များကို ကြည့်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် ချင်းရွှေမြို့ရှိ တစ္ဆေဈေးသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည့် အချိန်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရမိသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးတွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး သေစေနိုင်သော အဆိပ်များ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဆေးဝါးများ၊ လက်နက်များ၊ သံချပ်ကာများနှင့် သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်များကဲ့သို့သော ပြင်ပလောကတွင် ရှာရခက်သော ပစ္စည်းများစွာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် လက်ရှိစူးချန်ခုန်းအတွက် မည်သည့်အရာကမှ သူ၏စိတ်ဝင်စားမှုကို မနှိုးဆွနိုင်ခဲ့။

“ဧည့်သည်တော်ခင်ဗျ ဘာများ အလိုရှိပါသလဲ။ ကျွန်တော်က ဒီတစ္ဆေဈေးကို စီမံခန့်ခွဲတဲ့သူပါ။ ဧည့်သည်ရှာဖွေနေတဲ့အရာကို ရှာကူပေးနိုင်ပါတယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် လိုက်လံကြည့်ရှုနေစဉ် အိမ်တစ်လုံး၏ ထောင့်အမိုးအောက်မှ အက်ကွဲသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အနှီပုဂ္ဂိုလ်က အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး အနီရောင်သရဲမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အရိပ်ထဲတွင် ရပ်လျက် နိမိတ်မကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။

အနီရောင်မျက်နှာဖုံးနှင့် ထိုလူက စူးချန်ခုန်းထံ တက်ကြွစွာ ချဉ်းကပ်လာရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းက အတော်လေး ရိုးရှင်းပါသည်။

“မျောက်မျက်နှာဖုံးနဲ့ ဒီလူက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး… သူရဲ့တည်ရှိမှုကို ထောက်လှမ်းလို့မရဘူး။ သွေးစီးဆင်းမှုနှင့် နှလုံးခုန်နှုန်းသည် သာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့ မခြားမနားပဲ။ သူက သာမန်ပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ်ဘူး” ဟု ထိုလူက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အစွမ်းသတ္တိကို စူးစူးစိုက်စိုက် လေ့လာကြည့်ခြင်းဖြင့် သိရှိနိုင်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း မဟာအောင်မြင်မှုရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများ သန်မာပြီး သာမန်လူတစ်ဦးနှင့် မတူသော အပြုအမူရှိမည်မှာ သေချာပါသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီသွေးနယ်ပယ်ရှိသူများသည် ပုံမှန်သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ကွဲပြားသော သွေးစီးဆင်းမှုအမြန်နှုန်း၊ နှလုံးခုန်နှုန်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ပင် ရှိလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်း လေ့ကျင့်ခဲ့တဲ့ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာဟာ ကိုယ့်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရာမှာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ တခြားသူတွေရဲ့ စူးစမ်းမှုအောက်မှာ စူးချန်ခုန်းဟာ သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပဲ မထင်မရှားဖြစ်နေပုံရသည်။

သို့ပေမယ့် ဘယ်သာမန်လူတစ်ယောက်မှ တစ္ဆေဈေးကို လာမှာမဟုတ်တာ သေချာပါသည်။ ဒါကြောင့် စူးချန်ခုန်းကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်တဲ့ အနီရောင်မျက်နှာဖုံးနဲ့လူက သူလိုအပ်တာတွေကို မေးမြန်းဖို့ ဦးဆောင်ပြောဆိုခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းလည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူဟာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝယ်ယူနေတာဖြစ်ပြီး အဲဒါက သိသာလွန်းပါသည်။ သူ့ကိုယ်သူ တစ္ဆေဈေးရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူလို့ပြောတဲ့ ဒီမျက်နှာဖုံးနီနဲ့လူကို မေးတာက သူ့မှာ သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီးကို သိထားမှာဖြစ်လို့ ပြဿနာသိပ်မရှိလောက်ပေ။

ဒီအတွေးကို စိတ်ထဲမှာတွေးပြီး စူးချန်ခုန်းက အသံကို တိုးတိုးလေးနဲ့ လူအိုကြီးပုံပေါက်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ “မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေ ဝယ်ချင်ပါတယ်။”

ဒါကိုကြားတော့ အနီရောင်မျက်နှာဖုံးနဲ့လူက တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသလို တွန့်ဆုတ်နေပုံရပါသည်။

“ကျွန်တော်နဲ့လိုက်ခဲ့ပါ” နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီလူက တစ္ဆေဈေးထဲက ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုဆီ ဦးတည်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကြည့်ရအောင်။” လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုရှိကြောင်း သတိပြုမိသောအခါ မျက်နှာဖုံးအနီနှင့်လူတွင် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာများအကြောင်း အချက်အလက်များ အမှန်တကယ်ရှိနိုင်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း နားလည်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လိုက်သွားခဲ့သည်။

တစ္ဆေဈေးမြို့ရှိ မီးအိမ်များထွန်းထားသော နေအိမ်တစ်ခုတွင် ဖုန်ထူနေသော ဧည့်သည်အခန်းတစ်ခန်းရှိလေ၏။ မျက်နှာဖုံးနီနှင့်လူသည် ထိုင်ခုံမှဖုန်များကို သုတ်လိုက်ပြီး စုချန်းခုန်းအား "ထိုင်ပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အလျင်မလိုဘဲ ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

များမကြာမီတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာလေ၏။ ယခင်မျက်နှာဖုံးနီနှင့်လူမဟုတ်ဘဲ နွားခေါင်းစွပ်ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပိုမိုခန့်ညားသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးမိစ္ဆာတွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် ဝယ်ယူလိုတယ်လို့ ကြားရပါတယ်။"

နွားခေါင်းစွပ်နှင့်လူသည် စူးချန်ခုန်း၏ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့အသံသည် ဩရှပြီး သန်မာကာ အသက်သုံးဆယ် သို့မဟုတ် လေးဆယ်ခန့်ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားမှာ ရှိလား"

စူးချန်ခုန်းသည် အတန်ငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လူအမျိုးမျိုး ရောနှောနေထိုင်ကြတဲ့ တစ္ဆေဈေး၌ ပုံမှန်ဈေးမှာ ဝယ်လို့မရတဲ့ အရာမှန်သမျှကို ရှာတွေ့နိုင်ပါသည်။

ဝယ်ယူထားတဲ့ အချက်အလက်တွေ မှန်လား မှားလားဆိုတာကတော့ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမှာဖြစ်သည်။

“ဈေးနှုန်းက… ဈေးမပေါဘူး” ဟု နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ ကျွန်တော်က ဈေးဆစ်တာကို လက်မခံဘူး။ မဟုတ်ရင် မေ့လိုက်တော့!”

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက အတော်လေး ခိုင်မာတဲ့ ပုံသေဈေးနှုန်းကို ပြောပြီး စူးချန်ခုန်း ဈေးဆစ်ရင် အရောင်းအဝယ် ပျက်သွားမယ်လို့ ညွှန်ပြနေသည်။

“ဈေးနှုန်းပြောပါ” ဟု စူးချန်ခုန်းက ရိုးရိုးလေးပြောလိုက်သည်။

“ငွေသုံးသောင်း” နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

“ငွေသုံးသောင်းလား။”

စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အဲဒီဈေးနှုန်းက အရမ်းဈေးကြီးလွန်းသည်။

စုချန်းခုန်း အဂ္ဂိရတ်ပညာစာအုပ်ကို အစက ဝယ်ယူခဲ့စဉ်က အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်၏ မြေးဖြစ်သူ စွင်းယွင်က ငွေတစ်သောင်းသာ တောင်းဆိုခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းက ၎င်းကို ငွေနှစ်ထောင်အထိ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။