နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိသော မျိုးနွယ်စု။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး ပုံဆောင်ခဲဖွဲ့စည်းခြင်း။ (၃)

စူးချန်ခုန်းသည် ဓားပညာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး တောနက်စီရင်စုမြို့တွင် ချီချင်းဟုန်နှင့် တစ်ချိန်က တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအချိန်က သူသည် ရုပ်ဖျက်ထားပြီး အတော်လေး အားနည်းနေကာ ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်လေးထက် မမြင့်သေးပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် စစ်ခုန်းယုံအဖြစ် ဟန်ဆောင်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ဓားပညာကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ကုန်းယွိလုံက မုကျင်အား ပေးအပ်ခဲ့သော ထောက်လှမ်းရေးစာရင်းတွင် မပါဝင်ခဲ့ပါ။

ကုန်းယွိလုံ အသနားခံနေသည်ကို မြင်သောအခါ မုကျင်သည် သူ့ကို ဆက်လက်ဆူပူရန် စိတ်မပါတော့ဘဲ ဂရုတစိုက် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ “ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်လေးအထက်က ဓားသိုင်းသမားတွေထဲမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို သတ်ခဲ့တဲ့သူ မရှိဘူး။ ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့သတ်မှတ်ချက်ကို တိုးချဲ့သင့်ပြီထင်တယ်… တောနက်စီရင်စုမြို့မှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ဒဏ်ရာအောင်လုပ်နိုင်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်

နည်းနည်းပဲရှိပြီး အလည်သွားကြည့်ရင် အချိန်သိပ်မကြာလောက်ပါဘူး။”

မုကျင် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာကို သတ်ခဲ့သူကို ရှာဖွေပုံမှာ ရိုးရှင်းပြီး ထင်ရာစိုင်းသည်။ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်နိုင်သူတိုင်းသည် တောနက်စီရင်စုမြို့တွင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမည်။ ဒါကြောင့် သတ်မှတ်ချက်တွေကို လျှော့ချပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကို အလှည့်ကျ သွားကြည့်တာ အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်လား။

“ရှောင်ပေါလီ၊ စစ်ခုန်းယုံ၊ လီအန်းနင်…”

မုကျင်က တောနက်စီရင်စုမြို့တော်ရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေအကြောင်း သူ့လက်ထဲက အချက်အလက်တွေကို ကြည့်ရင်း ဒီလူတွေမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်လို့ သူမထင်ပေမယ့် တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

…

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၌။

စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ချီသွေးဆေးရဲ့ အစွမ်းကို ခံစားမိပြီး ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားရသည်။ “ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းခုနစ်ဆင့်ကို ပြီးမြောက်ပြီး ချီသွေးနဂါးရှည်နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ သုံးလ လေးလလောက် ကြာလိမ့်မယ်။ ဆေးလုံးက လုံလောက်တယ်လို့ ယူဆရင်တောင်… ငါ့မှာ ပိုက်ဆံက နည်းနေပြီ။”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ ဧရာမဝေလငါးစွမ်းရည်က ဆဌမအဆင့်သို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီး ဆေးပြားကို သန့်စင်နိုင်စွမ်းလည်း တိုးလာခဲ့သည်။ ချီသွေး ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ခုနစ်ကို ရောက်ဖို့က သူ့အတွက် မခက်ခဲပေမယ့် သူ့ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးကို မြန်မြန်တိုးတက်အောင် ချီသွေးဆေး လုံလုံလောက်လောက် လိုအပ်သည်။

ယခင်က စတုတ္ထအဆင့်မှ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ အသွင်ပြောင်းဖို့အတွက် သူ၏ ငွေ ၁.၃ သန်း၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို သုံးစွဲခဲ့ပြီး ကျန်ငွေက မလောက်တော့ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် စစ်ခုန်းဝမ်ထံမှ ငွေအနည်းငယ်တောင်းရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ သူက တိုက်ရိုက်မေးဖို့ ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း စစ်ခုန်းဝမ်၏သား စစ်ခုန်းယုံအတွက် လက်စားချေသည့်အနေဖြင့် ဖုန်းမော့ကို သူ သတ်ခဲ့သောကြောင့် လျော်ကြေးငွေအချို့ရသင့်သည့်ပုံပင်။

“ငါ့အတွင်းက ဓားချီကို အထွတ်အထိပ်ထိ ပြန်ပြီးပြုစုထားပြီးပြီ။ ချီသွေးနဂါးရှည်နယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်ပြီးတာနဲ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ခံနိုင်ရည်အားက လုံလုံလောက်လောက် အားကောင်းလာပြီး ဒီဓားချီရဲ့ အရည်အသွေးကလည်း မြင့်လာနိုင်တယ်”

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့အတွင်းရှိ ဓားပုံသဏ္ဍာန် ဓားချီကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကျင့်ကြံရင်း ဓားချီစုဆောင်းခြင်းသည် ယခင်ကထက် များစွာပိုမြန်သည်။ သူ၏ ဓားချီကို အပြည့်အဝအသုံးပြုပြီးနောက် သူ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်ရောက်ရန် လဝက်ကျော်ကြာခဲ့သည်။

“ဆရာစူး၊ ဒုတိယသခင်မလေး ရှာနေပါတယ်။”

ထိုအချိန်တွင် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏တပည့်တစ်ဦးသည် စူးချန်ခုန်း၏နေအိမ်အပြင်ဘက်သို့ရောက်ရှိလာပြီး ခြံဝင်းတံခါးကိုခေါက်ကာ စူးချန်ခုန်းကို မြင်တော့ တလေးတစား ဆိုလေ၏။

“အင်း၊ ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ။”

စူးချန်ခုန်းသည် ယခုအချိန်တွင် သူဘာလိုချင်နေမှန်း သိလိုစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သွားရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း စစ်ခုန်းဟွမ်နှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ “အာ့ကျယ်၊ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းထဲမှာ တစ်ခုခုများဖြစ်လို့လား” ဟုမေးလိုက်သည်။

စစ်ခုန်းဟွမ်သည် အနည်းငယ် လေနက်သောမျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြန်ဖြေသည်။ “ခုဏက ဧည့်သည်တစ်ယောက် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းကို ရောက်လာပြီး အစ်မအဖေနဲ့ တွေ့ချင်တယ်လို့ နာမည်တပ်ပြီး အထူးတောင်းဆိုခဲ့တယ်… သူက သူ့ကိုယ်သူ မုကျင်ဟုခေါ်ပြီး တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ကလာတာလို့ပြောတယ်။”

“တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ကလား။ မုကျင်တဲ့လား”

စူးချန်ခုန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့သည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်၏ စည်ကားသောဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏မြို့တော်ဖြစ်သည်။ တောနက်စီရင်စုမြို့တော်ဟာ စီရင်စုတစ်ခုအတွင်းရှိ မြို့တစ်မြို့သာဖြစ်ပြီး တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အဆင့် ၁၈ မြို့ငယ်လေးနဲ့ ပထမအဆင့် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလို ကွာခြားသည်။

"သူက စစ်ခုန်းယုံနဲ့ တွေ့ချင်လား။ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ" စူးချန်ခုန်းက မေးလိုက်သည်။ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့က အနှီလူက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းကို တိုက်ရိုက်လာပြီး စစ်ခုန်းယုံနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ကြိုးစားနေတာမို့ သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က အသေးအမွှားကိစ္စ မဟုတ်လောက်ပါ။

"အစ်မ မသိဘူး... ဒီလူက အတော်လေး ထူးခြားတယ်။ မျိုးရိုးမြင့်တစ်ယောက်လိုပဲ။ သာမန်နောက်ခံ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နဲ့ ဆွေးနွေးရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စရှိတယ်လို့ ပြောတော့ သူ့ကို ဧည့်ခန်းမထဲ ခေါ်ထားပြီးပြီ။ အစ်မရဲ့ အစ်ကိုကြီးက သူ့နဲ့အတူ အဖော်ပြုပေးနေတယ်။ စန်းတိ သူ့ကို တွေ့ချင်လား။"

စစ်ခုန်းဟွမ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

အသွင်အအပြင်ကို ကြည့်ရတာ မုကျင်ဟာ သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာပါသည်။ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့က လာပြီး အန္တရာယ်များပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါရှိသည်။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းက ထိုသို့ထူးခြားသည့် နောက်ခံရှိတဲ့ လူကို ရန်မစလိုတာကြောင့် နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

"အင်း... သွားတွေ့ကြရအောင်။"

စူးချန်ခုန်း ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် တစ်ဖက်လူ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းကို လာလည်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း သိချင်တာကြောင့် မုကျင်နဲ့ တွေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် စစ်ခုန်းယုံအဖြစ် အယောင်ဆောင်ပြီး ဝတ်စားဆင်ယင်ကာ ဧည့်သည်တော်များကို ကြိုဆိုသည့် ခန်းမသို့ စစ်ခုန်းဟွမ်နှင့်အတူ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ခန်းမကြီးထဲတွင် စူးချန်ခုန်းသည် မုကျင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဒီလူက… အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်!”

မုကျင်ကို မြင်လိုက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် စစ်ခုန်းကျန့်ကိုယ်တိုင် အဘယ်ကြောင့် သူနှင့်အဖော်ပြုပေးနေသည်ကို နားလည်သွားသည်။

မုကျင်သည် အဖြူရောင်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားကာ ချောမောလှပသော ရုပ်ရည်ရှိပြီး ကျက်သရေရှိသော်လည်း သူထုတ်လွှတ်နေသည့် အေးစက်သော အရောင်အဝါကြောင့် အခြားသူများကို အတော်လေး မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ သူရှိနေတာကို ခံစားရရုံဖြင့် သူသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ရန် လုံလောက်ပါသည်။

“စန်းတိ ရောက်လာပြီ။” စူးချန်ခုန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စစ်ခုန်းကျန့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မုကျင်နှင့်အတူ ရှိနေသောကြောင့် စစ်ခုန်းကျန့်သည် သူလာရောက်လည်ပတ်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို စုံစမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မုကျင်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး လက်ဖက်ရည်ကို တိတ်တဆိတ် သောက်နေခဲ့သည်။ ဒီလိုရိုင်းစိုင်းတဲ့အပြုအမူကြောင့် စစ်ခုန်းကျန့် ဒေါသထွက်သွားပေမယ့် ပြဿနာရှာဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ခံစားမိသည်။

“ကျွန်တော်က စစ်ခုန်းယုံပါ။ သခင်လေးမုနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”

စစ်ခုန်းယုံအဖြစ် ဝတ်စားဆင်ယင်ထားတဲ့ စူးချန်ခုန်းက သူနဲ့မျက်နှာချင်းမှာထိုင်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“အင်း.. ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်စစ်ခုန်းနဲ့ တွေ့ရပြီ။” အဓိကလူကိုမြင်တော့ မုကျင်က သူ့လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုချပြီး အတန်ငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"သခင်လေးမုက တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့က လာတာလို့ ကြားတယ်။ သခင်လေးမု ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းကို ရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိပါရစေ။"

စူးချန်ခုန်းက ဝေ့ဝိုက်မနေဘဲ မုကျင်လာလည်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို တည့်မေးလိုက်သည်။

မုကျင်က စူးချန်ခုန်းကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မကြာသေးခင်က သောင်းကျန်းနေတဲ့ နတ်ဆိုးကို ခင်ဗျားလည်း ကြုံခဲ့ရတယ်လို့ ကြားတယ်။"

"အဲဒီ နတ်ဆိုးကြောင့် ဒီကို ရောက်လာတာလား။" စူးချန်ခုန်း ချက်ချင်းပဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ဖက်လူ လာလည်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ အဲ့တာက နတ်ဆိုးအကြောင်းပဲ။

သူက တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ကနေ ဒီအကြောင်း မေးမြန်းဖို့ ရောက်လာတာလား။

အံ့သြသွားပေမယ့် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ စူးချန်ခုန်းက "ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော် သူနဲ့ ဆုံဖူးပါတယ်။ အဲဒီ နတ်ဆိုးက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ ကျွန်တော့်ကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ခဲ့တာ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားတော့ မုကျင်က မျက်နှာထားတည်တည်ဖြင့် ဂရုမစိုက်ဟန်နှင့် ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီတုန်းက နတ်ဆိုးမိစ္ဆာက နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့အစွမ်းက အထွတ်အထိပ်ရဲ့ ထက်ဝက်တောင် မရှိသေးဘူး။ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာ ရှိနေခဲ့ရင် ခင်ဗျား ဒဏ်ရာတွေ အများကြီး ရသွားနိုင်တယ်” လို့ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

မုကျင်က အမူအရာမဲ့နေပေမယ့် သူ့စကားတွေက သူဟာ သဘာတအတိုင်း တခြားသူတွေထက် သာလွန်နေသလိုမျိုး အထင်သေးတဲ့ အမူအရာကို ပြသနေ၏။

အခန်းထဲက လူတိုင်းရဲ့ အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး မုကျင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်နေကာ မေးလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်စစ်ခုန်း၊ အဲဒီနတ်ဆိုးမိစ္ဆာက ခင်ဗျားရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေသွားတာလား”