ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ခုနစ်၊ ချီသွေးနဂါးရှည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း။ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုရဲ့ အဆုံးသတ်။(၃)

ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် မုကျင်က မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုမှဖြစ်ပြီး ထူးခြားသောအဆင့်အတန်းရှိကြောင်း သိသည်။ လူအများစုက သူ့ကို နာခံအောင်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သူသည် တောနက်စီရင်စုမြို့နှင့် အတော်လေး နီးကပ်‌နေပြီး စီရင်စုရုံးတော်ထံမှ မုကျင်၏တည်နေရာကို သိခဲ့ရသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ထွက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသို့ ရောက်သည်နှင့် ဤနေရာတွင် ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် သူ အလျင်စလို လိုက်လာခဲ့သည်။

“ဒီနေရာမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ခွဲမနေနဲ့တော့။ သွားမယ်။” မုကျင်သည် သူ့ကို မည်သူက တိုင်ခဲ့သည်ကို ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟောင်ကျန်းရှန့်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဝုန်း!”

မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ထိုဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံဟာ တခြားသူတွေကို ထိခိုက်အောင် ပျံ့နှံ့မသွားခဲ့ပါ။ သို့သော် သူ့ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးစွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရတဲ့ မုကျင်ဟာ အသံကိုကြားတော့ မူးဝေသွားပြီး ချီနဲ့ သွေးတွေ ပရမ်းပတာဖြစ်သွားတာကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှည့်ပတ်နေတဲ့ အစိမ်းရောင်နဂါးကြီး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

“ဒီဟုန်ကျန်းရှန့်က… ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ! သူက လူသားပုံစံ မိစ္ဆာတစ်ကောင်လိုပဲ!”

စူးချန်ခုန်းဟာ တိတ်တိတ်လေး သတိထားနေမိသည်။ မုကျင်ကိုယ်တိုင်က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ဟုန်ကျန်းရှန့်ရဲ့ အော်သံတစ်ခုတည်းက မုကျင်ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးတွေကို အုံကြွစေခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းသတ္တိရဲ့ အတိမ်အနက်က တိုင်းတာလို့မရအောင် ကြီးမားပြီး အံ့အားသင့်စရာပါပင်။

ပြိုင်ဘက်က ပိုသန်မာလေလေ ဟုန်ကျန်းရှန့်ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုကြောက်စရာကောင်းလေဖြစ်ပြီး သူ့အတွင်းမှာ လွှမ်းမိုးနေတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသလိုပါပဲ။

တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ရဲ့ လူသိများတဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပါသည်။ လူတွေက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ် မျှော်လင့်ရဲမှာတောင်မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့..." မုကျင်က တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြစ်နေပြီး အခြားသူများရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့ ဆူပူခံရခြင်းက မျက်နှာပျက်စရာဟု ခံစားရသော်လည်း ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ အေးတိအေးစက် အမူအရာကို မြင်သောအခါ အံကြိတ်လျက် ခေါင်းငုံ့ကာ သဘောတူလိုက်လျောရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူနှင့် လေမဟာသံမြင်းတပ်၏ စစ်သူကြီးလေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဟုန်ကျန်းရှန့်တို့ကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူသိသည်။ ဆက်ပြီးခုခံခြင်းသည် မလိုအပ်သော ပြဿနာများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ အကြည့်သည် စူးချန်ခုန်းထံ လှည့်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် တောင်းပန်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ လက်သီးနှင့် လက်ဖဝါးထိလျက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် "ခင်ဗျားက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် စစ်ခုန်းလား။ မုကျင်က ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက် ကျွန်တော် တကယ်တောင်းပန်ပါတယ်။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းကို သူ့ကိုယ်စား တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း ဘာမှမပြောဘဲ ဘေးမှ စစ်ခုန်းကျန့်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ဝန်ကြီးဟုန်းက အရမ်းကြင်နာတတ်တာပဲဗျာ။ ဒါက အသေးအဖွဲကိစ္စလေးပါ။"

ဟုန်ကျန်းရှန့်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မုကျင်နဲ့အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဟွန်း… ဟုန်ကျန်းရှန်၊ အနာဂတ်မှာ ငါ့ရဲ့အောင်မြင်မှုတွေက မင်းထက် နိမ့်ကျမှာမဟုတ်ဘူး!”

မုကျင် ထေ့ငေါ့လိုက်သည်။ သူဟာ မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုရဲ့မျိုးဆက်ဖြစ်တာကြောင့် သာမန်သိုင်းသမားတွေနဲ့ ယှဉ်လို့မရတဲ့ အထူးသွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

‘စစ်ခုန်းယုံ’ ကတော့ သူ့အသက်အရွယ်ထိ မထင်မရှား ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ မုကျင်လို မျိုးရိုးမြင့်တဲ့မိသားစုရဲ့တပည့်ကတောင် သူ့ကို သတိမထားမိဘူး။ သူ့ရဲ့အောင်မြင်မှုက အကန့်အသတ်ရှိသည်။ သူက နိမ့်ကျတဲ့နေရာကိုပဲ လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့သူဖြစ်သည်။

ခဏတာတိုက်ပွဲအပြီးမှာ မုကျင်ကလည်း ‘စစ်ခုန်းယုံ’ မှာ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်တဲ့အစွမ်းရှိတယ်လို့ မယုံခဲ့ပါ။

“နှမြောစရာပဲ… နတ်ဆိုးအမြုတေကို ငါရပြီး သန့်စင်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ့သွေးမျိုးဆက်ကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ငါ့ရဲ့အစွမ်းကို နောက်တစ်ဆင့်တက်နိုင်မှာ…”

မုကျင်က သူ့လက်ထဲကနေ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးအမြုတေတစ်ခု လွတ်ထွက်သွားတာကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာ လုံးဝ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။

ဒီလိုနေရာက လူတစ်ယောက်က မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ မုကျင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။ မဟုတ်ရင် သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားပြီး အနှီနတ်ဆိုးကို သတ်ပစ်ခဲ့မှာပင်။ ဒီလိုဆိုရင် လက်ဗလာနဲ့ ထွက်သွားရမှာမဟုတ်။ ဒါက လောဘကြောင့် အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ ကိစ္စရပ်ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်ရင် စူးချန်ခုန်းက မုကျင်ကို သေချာပေါက် ဒီလိုထွက်သွားခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ပေမယ့် မုကျင်ရဲ့ ခွန်အားက တကယ်ကို ထူးခြားလှသည်။ တကယ်တိုက်ရမယ်ဆိုရင် စူးချန်ခုန်းက သူ့ရဲ့ ဓားချီကို အသုံးပြုပြီး အနိုင်ရမလားဆိုတာ မသေချာပါ။

ဒါ့အပြင် ဟုန်ကျန်းရှန့်လည်း ရှိနေသေးသည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက မုကျင်ကိုယ်စား သူ့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို နှိမ့်ချပြီး တောင်းပန်တာဟာ အတော်လေး ကျိုးကြောင်းသင့်နေပါပြီ။ စူးချန်ခုန်းက ဒါကို အလွှတ်မပေးဘူးဆိုရင် ဟုန်ကျန်းရှန့်ဟာ အပြင်လူတစ်ယောက်ဘက်လိုက်မှာမဟုတ်ပါ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒါဟာ ခွန်အားနဲ့ဆိုင်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။ စူးချန်ခုန်းသာ လုံလုံလောက်လောက် အားကောင်းနေရင် ဘယ်သူနဲ့ပဲ ရင်ဆိုင်ရပါစေ အရေးမကြီးပါ။ လေးစားမှုပြနေစရာမလိုပါ။ ဘယ်သူကမှ သူ လူတစ်ယောက် သတ်တာကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။

“တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့က မုကျင်ပေါ့ ဟမ်” စူးချန်ခုန်းက အဲဒီနာမည်ကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားခဲ့သည်။ သူ့ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မတရားပြုခဲ့ရတာမျိုး မဟုတ်ပေမယ့် အရမ်းဒေါသထွက်နေဖို့ မလိုပါ။ နောက်လာမယ့် နေ့ရက်တွေ ရှိဦးမှာပင်။

“အဲဒီ နတ်ဆိုးအမြုတေက ဘာအတွက် အသုံးဝင်လို့လဲ။ မုကျင်လို မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုက အမျိုးကောင်းသားလေးကိုတောင် မျက်နှာပျက်လောက်တဲ့အထိ ရယူဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားစေခဲ့တာ။”

စူးချန်ခုန်းလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သိလိုစိတ် ပေါ်လာသည်။

မုကျင်ဟာ နတ်ဆိုးအမြုတေကို လိုက်ရှာနေတာကြောင့် နေရာတိုင်းမှာ ပြဿနာတွေဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်ကိုယ်တိုင် သူ့ကို လာခေါ်ခဲ့ရသည်။

“ဟုန်ကျန်းရှန့်… ဒီလိုလူမျိုးကို ငါတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး!” စစ်ခုန်းကျန့်ဟာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေ ရောနှောနေခဲ့သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်ဟာ သူ့အဖေ စစ်ခုန်းယုံတောင် အလွန်လေးစားအားကျရတဲ့သူဖြစ်ပေမယ့် သူက မုကျင်ကြောင့် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းကို ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဒါဆို အဲ့ဒီအရိုင်းအစိုင်းက မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုက လာတာပေါ့။ သူ ဒီလောက် မာနကြီးတာ အံ့သြစရာမရှိတော့ပါဘူး!” စစ်ခုန်းဟွမ်ဟာ ရှုပ်ပွနေတဲ့ ခန်းမကို ကြည့်ပြီး မကျေမနပ်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ရာစုနှစ်မင်းဆက်၊ ထောင်စုနှစ်မျိုးနွယ်စု။

မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ အမွေအနှစ်နဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေကြောင့် အရင်မင်းဆက်ကနေ လက်ရှိ မဟာမီးတောက်အင်ပါယာအထိ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး မဟာမီးတောက်အင်ပါယာထက်တောင် ပိုပြီးရှေးကျပါသည်။

ဒါ့အပြင် မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုတချို့မှာ အထူးသွေးမျိုးဆက်တွေရှိပြီး မိသားစုထဲက သိုင်းပညာရှင်တွေဟာ အဲ့ဒီအထူးသွေးမျိုးဆက်တွေကို အမွေဆက်ခံကြတာကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံက မျက်နှာသာပေးခံရသည်။ အဲဒီထူးခြားတဲ့ စိတ်ထားနဲ့ မုကျင်ဟာ မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်က ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါကြောင့် သူက တော်တော်လေး မဆင်မခြင်လုပ်နိုင်တာပင်။

မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ အထူးသွေးမျိုးဆက်တွေနဲ့ သာမန် သိုင်းပညာရှင်တွေထက် တူညီတဲ့ နယ်ပယ်မှာတောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်ကြပြီး ပိုအားကောင်းတဲ့ ရန်သူတွေကို ကျော်လွှားနိုင်စွမ်းရှိကြသည်။

လူတွေကြားမှာ ကွာခြားချက်တွေရှိသည်။ မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေက အစကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်စုထက် ခေါင်းတစ်လုံးသာပြီး မွေးလာခဲ့တဲ့သူတွေပင်။

စူးချန်ခုန်းက နောက်ဆုံးတော့ ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေပြီ။

“တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်တဲ့လား။ သိပ်မကြာခင် အဲဒီက ကမ္ဘာကြီးကို သွားကြည့်ကြမယ်!”

စူးချန်ခုန်းက သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

သူဟာ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှာ အမြဲနေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပါသည်။ ပင်လယ်နဂါးက ရေတိမ်မှာ မနေပါ။ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ စူးချန်ခုန်းသာ ချင်းရွှေမြို့မှာ တစ်ချိန်လုံးနေခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ လက်ရှိအဆင့်ထိ ဘယ်တော့မှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။

ဟုန်ကျန်းရှန့်၊ မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေ… တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်က လူတွေနဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကို တောနက်စီရင်စုမြို့တော်က လူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရပါ။