တာ့ဖုန်းသမိုင်းမှတ်တမ်းများ။ တုန်းလင်တစ္ဆေဈေး။ (၂)

စူးချန်ခုန်းသည် “တာ့ဖုန်းသမိုင်းမှတ်တမ်းများ” ကို လှန်လှောကြည့်ရှုခဲ့သည်။ အဓိကဖြစ်ရပ်များနှင့်အတူ အဓိကဂိုဏ်းများအကြောင်း အခန်းလိုက်ပါရှိသောကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် အစမှစတင်၍ ဖတ်ရှုနေစဉ် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားလာသည်။

“မဟာမီးလျှံပြက္ခဒိန်၏ ၁၁၃၈ ခုနှစ်တွင် မြောက်ပိုင်းမြက်ခင်းပြင်မှ ကြမ်းတမ်းသောဝံပုလွေ လူရိုင်းများကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် အုပ်စိုးနေသော မဟာမီးလျှံဧကရာဇ်သည် စစ်မြေပြင်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကွပ်ကဲပြီး နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် ခံတပ်တစ်ခုတည်ဆောက်ခဲ့ပြီး စစ်သားတစ်သန်းကို ချထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ရှေးလူများမှတစ်ဆင့် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ဟု လူသိများလာသည်…”

စာအုပ်တွင် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်၏ မူလအစကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပြီး လွှမ်းမိုးမှုကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် မွေးဖွားစဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ ပါဝင်သည်။

“မဟာမီးလျှံပြက္ခဒိန်၏ ၂၉၁၃ ခုနှစ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ဝံပုလွေလူရိုင်းများ၏ တော်ဝင်တရားရုံးမှ စစ်သူကြီး ချီခါထူသည် လူရိုင်း သုံးသိန်းပါဝင်သောတပ်ကို ဦးဆောင်၍ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဆင်နွှဲခဲ့သည်။ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအသစ် ပိုင်ယန်သည် နေဝင်ချိန် ပရေရီခံတပ်တွင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် တာ့ဖုန်းသံမြင်းတပ်ကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး သုံးလကြာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သည်။ ရန်လိုသော ဝံပုလွေလုရိုင်းများသည် ၎င်းတို့၏တပ်များကို ရုပ်သိမ်းခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ တစ်သိန်းကျော် ရှိခဲ့သည်။ သမိုင်းတွင် နေဝင်ချိန်သွေးတိုက်ပွဲဟု ခေါ်ဆိုပြီး သွေးသံရဲရဲတိုက်ပွဲကြောင့် မြစ်များသည်ပင် အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။”

၎င်းသည် မကြာသေးမီက တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မှ အကြီးမားဆုံးတိုက်ပွဲကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က နယ်ခြားမျိုးနွယ်စုများနှင့် အဓိကပဋိပက္ခတစ်ခုဖြစ်ပြီး သေဆုံးသူ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိသူ တစ်သိန်းကျော် ရှိခဲ့သည်။

“မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရဲ့ မြောက်ပိုင်း မြက်ခင်းပြင်မှာရှိတဲ့ စစ်ပွဲကိုလိုလားတဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ ဝံပုလွေလူရိုင်းတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်က တာ့ဖုန်းပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပေါ့။”

စူးချန်ခုန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အသိပညာများစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်များအပြင် စူးချန်ခုန်းသည် ရင်းနှီးသော ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရသည်။

“ဟုန်ကျန်းရှန့်ဟာ အသက်လေးနှစ်အရွယ်မှာ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး အသက်ငါးနှစ်အရွယ်မှာ ဒယ်အိုးကြီးတစ်လုံးကို မနိုင်လောက်တဲ့အထိ သန်မာတာကြောင့် နေဝင်ချိန်သွေးတိုက်ပွဲအတွင်း ရက်စက်တဲ့ ဝံပုလွေလူရိုင်း သုံးထောင်ကျော်ကို ခုတ်ပိုင်းခဲ့သည်။ အဲဒီထဲမှာ ဝံပုလွေဘုရင်ရုံးတော်က သူရဲကောင်းဘွဲ့ချီးမြှင့်ထားတဲ့ စစ်သည်တော်ကြီးတစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။ သူဟာ တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းနဲ့တင် နာမည်ကြီးလာခဲ့ပြီး အခုဆိုရင် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ စစ်သူကြီးလေးဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်နေပါပြီ။”

လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်က သူတွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ ဟုန်ကျန်းရှန့်ဟာ လူပုဂ္ဂိုလ်အခန်းတွေမှာ အရေးပါတဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ရယူထားပြီး သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာကို စူးချန်ခုန်း တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဒါ့အပြင် စူးချန်ခုန်းဟာ လူပုဂ္ဂိုလ်အခန်းတွေမှာ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

“တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့က အရည်အချင်းရှိတဲ့ မုကျင်ဟာ အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်မှာ သူပုန်ခေါင်းဆောင် နင်ကွမ်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူဟာ သက်တမ်းတစ်ထောင်နှစ်ရှိ မုမိသားစုမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး အခု လေမဟာသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ သစ်သားအလံစခန်းမှာ တပ်သား တစ်သောင်း၏ အကြီးအကဲအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပါသည်။”

စူးချန်ခုန်းသည် “တာ့ဖုန်းသမိုင်းမှတ်တမ်းများ” တွင် အထူး ခမ်းနားတောက်ပသော မုကျင်ကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ယခုအချိန်တွင် သူက တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တွင် ရာထူးမြင့်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် မုမိသားစုအကြောင်း မိတ်ဆက်များ ရှားပါးပြီး တစ်ဖြတ်စာသာ ဖော်ပြခံရလေ့ရှိသည်ကို သတိပြုမိသည်။

မုမိသားစုသာမက အခြားထောင်စုနှစ်မိသားစုအချို့အကြောင်း သတင်းနှင့် အချက်အလက်များလည်း ရှားပါးပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

“တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်က ငြိမ်းချမ်းမှုနဲ့ အဝေးကြီးပဲ။”

စူးချန်ခုန်းသည် “တာ့ဖုန်းသမိုင်းမှတ်တမ်းများ” ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ့ဘာသာသူ ခပ်တိုးတိုးညည်းတွားလိုက်သည်။ သူသည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်၏ အခြေအနေကို အနည်းငယ် နားလည်လာခဲ့သည်။

တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တွင် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်သား လေးသိန်းရှိပြီး ပြသရန်အတွက်သာမက ပြည်ပမျိုးနွယ်စုများ၏ ကျူးကျော်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

“နတ်ဆိုးမိစ္ဆာတွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် လုံးဝမရှိသလောက်ပဲ။"

စူးချန်ခုန်းအား ပို၍ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်စေသည်မှာ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာများအကြောင်း အချက်အလက်များကို ရှာဖွေပြီး သူတို့အကြောင်း ပိုနားလည်ချင်ပေမယ့် ပင်လယ်ချောက်ကမ်းပါး အဆောက်အဦးမှာ သူတို့နဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်မှ မရှိပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် သူရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုးအမြုတေ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှာဖွေရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ မုကျင်က မည်မျှကြိုးစားယူခဲ့သည်ကို ထောက်ကြည့်လျှင် ပုံဆောင်ခဲအမြုတေက အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ပင်လယ်ချောက်ကမ်းပါး အဆောက်အဦး၏ မန်နေဂျာထံ ချဉ်းကပ်ပြီး စပ်စုသော မျက်နှာထားဖြင့် “ပင်လယ်ချောက်ကမ်းပါး အဆောက်အဦးမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းများစွာရှိပေမယ့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအကြောင်း ဘာလို့ စာအုပ်တစ်အုပ်မှ မရေးထားဝာာလဲ။” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မန်နေဂျာ၏ မျက်နှာထားပြောင်းသွားပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အခြားမည်သူမျှ အာရုံမစိုက်ကြောင်း တွေ့ပြီးနောက် အသံကို တိုးကာ ပြောပြသည်။ “ဒီကဖောက်သည်ခင်ဗျ၊ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေက… သာမန်လူတွေ နားလည်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။ ပင်လယ်ချောက်ကမ်းပါး အဆောက်အဦမှာရော တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာပါ ဒီအကြောင်း လိုက်မမေးပါနဲ့။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်မှ မရှိပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ့်ကို ဒုက္ခမဖြစ်အောင် အများကြီး မမေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။”

မန်နေဂျာ၏ သတိပေးစကားများကို ကြားသောအခါ စူးချန်ခုန်း ထိုအကြောင်း တွေးနေမိသည်။

နတ်ဆိုးမိစ္ဆာများအကြောင်း အချက်အလက်များကို သာမန်ပြည်သူများကြားတွင် မယုံကြည် ရသော မေးခွန်းထုတ်စရာ ကောလာဟလများမှသာ စုဆောင်းနိုင်သည်။ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာများက မည်သည့်နေရာမှ လာသည့်အကြောင်း၊ ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော အသွင်အပြင်များအကြောင်းကို မဟာမီးတောက်အင်ပါယာက တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များဟု ထင်ရသည်။

နတ်ဆိုးမိစ္ဆာများအကြောင်း မှတ်တမ်းများ ပါဝင်သော စာအုပ်တစ်အုပ်မျှ မရှိပါ။ တောနက် စီရင်စုမြို့တွင် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖျက်ဆီးခဲ့စဉ်ကပင် အစိုးရက သတင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး လူသတ်နတ်ဆိုးတစ်ကောင် လွတ်မြောက်နေသည်ဟုသာ ပြောဆိုခဲ့ပြီး သံသယရှိသော်လည်း နတ်ဆိုးမိစ္ဆာဖြစ်ကြောင်း မဖော်ပြခဲ့။

မန်နေဂျာ၏ သတိထားသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ဆက်မေးတာက အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီး စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ‘တာ့ဖုန်းသမိုင်းမှတ်တမ်းများ’ ကို ကျွန်တော် အရမ်းစိတ်ဝင်စားတယ်။ အိမ်ယူသွားပြီး အသေးစိတ် လေ့လာဖို့ တစ်အုပ်လောက် ဝယ်လို့ရမလားခင်ဗျ။”

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မန်နေဂျာက အလွယ်တကူ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး “စာအုပ်တစ်အုပ်အတွက် ငွေနှစ်ပြားကျပါတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ငွေနှစ်ပြားသည် စာအုပ်တစ်အုပ်အတွက် အနည်းငယ် ဈေးကြီးသော်လည်း စူးချန်ခုန်းက ဈေးမဆစ်ဘဲ “တာ့ဖုန်းသမိုင်းမှတ်တမ်းများ” တစ်အုပ် ဝယ်ယူရန် ငွေနှစ်ပြားကို ချက်ချင်းပေးချေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ အသေးစိတ် လေ့လာကြည့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

“ဈေးကွက်ထဲမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေအကြောင်း စာအုပ်တွေ မရှိဘူး… ဒါပေမယ့် တစ္ဆေဈေးမှာတော့ ရှိနိုင်တယ်။”

စူးချန်ခုန်း သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးတွေအပေါ် သူ့ရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုဟာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် နတ်ဆိုးကျောက်တုံးရဲ့ တိကျတဲ့အသုံးပြုမှုကို နားလည်ချင်တဲ့ ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ စူးချန်ခုန်းဟာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဘယ်နေရာမှာ ရှာဖွေရမလဲဆိုတာ အတိအကျ သိလိုက်သည်။ တစ္ဆေဈေး!

ဓားပြခေါင်းဆောင်ဆီက ရခဲ့တဲ့ တံဆိပ်ပြားက တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ရဲ့ နယ်မြေအတွင်းက တစ္ဆေဈေးရဲ့ တည်နေရာကို ညွှန်ပြနေသည်။

တစ္ဆေဈေးဟာ ဂုဏ်သတင်းတွေ ရောထွေးနေတဲ့ နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တခြားနေရာတွေမှာ မရနိုင်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေကာ အဲဒီမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဝယ်ယူလို့ မရဘူးဆိုတာ မသေချာပါ။

ဒီလမှာ တစ္ဆေဈေးဖွင့်ဖို့ သုံးရက်ကျန်တော့တဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းဟာ အလျင်စလို မလုပ်ဘဲ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်က တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူပြီး စာဖတ်နေခဲ့သည်။

သုံးရက်အကြာမှာ စူးချန်ခုန်းဟာ တံဆိပ်ပြားမှာ အမှတ်အသားပြုထားတဲ့ အရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်(တုန်းလင်)ဆီကို ဦးတည်သွားခဲ့လေ၏။