တစ်ယောက်တည်းဖြင့် တစ်ရာကျော်ကို အနိုင်ယူ
Vol. 15 Ch. 215
အပြင်စည်းတပည့်များသာမက ထိုနေရာ၌ရှိသော အကြီးအကဲများသည်လည်း လူမရှိသလို လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေသော လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩတကြီး ငေးငိုင်သွားကြသည်။
ထိုအထဲတွင် လော့ချန်ကို အထင်ကြီးနှစ်လိုဖွယ်ရှိသည်ဟု ယူဆထားသော ပဉ္စမအကြီးအကဲလည်း ပါဝင်သည်။
ပဉ္စမအကြီးအကဲသည် လော့ချန်အပေါ် အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ဤမျှလောက် ရဲဝံ့စွာ စိန်ခေါ်နိုင်သည်ဆိုပါက တစ်စုံတစ်ရာ အားထားစရာရှိမည်ဟု ယူဆပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု တွေးခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏ အထင်ကြီးမှုသည် ထိုအတိုင်းအတာသာ ရှိခဲ့သည်။ ဤမျှလောက် လူအများကြီး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လော့ချန်သည် အချိန်အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့သလို တစ်လျှောက်လုံး အနိုင်ယူသုတ်သင်နိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ခဲ့ပေ။
ပဉ္စမအကြီးအကဲသည် မိမိမျက်လုံးများက အမြင်မှားနေသလားဟု သံသယပင် ဝင်မိသည်။
ဘေးတွင်ရပ်နေသော သတ္တမအကြီးအကဲက အနည်းငယ် အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါတို့အားလုံး မျက်စိလွဲခဲ့ပြီ… ဒီမြင်ကွင်းက ငါ့ကို ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို ရုတ်တရက် တက်လှမ်းခဲ့တဲ့ ယွမ်မန်လီကို သတိရစေတယ်…”
ပဉ္စမအကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။
“ဒါ သူ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားဖြစ်မလား ငါ တွေးမိတယ်…”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
“ပဉ္စမအကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျားပြောတာက ဒါ လော့ချန်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားမဟုတ်သေးဘူးလို့ပြောတာလား… ဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး…”
ပဉ္စမအကြီးအကဲက စကားမပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ ပင်ကိုယ်ဉာဏ်သာ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ပင်ကိုယ်ဉာဏ်သည် သူ့ကိုယ်သူပင် အနည်းငယ် ယုံကြည်ရန်ခက်ခဲစေသည်။
ချင်တို့ယွမ်က မျက်နှာမည်းမှုန်စွာ ရပ်နေသည်။ သူသည် လော့ချန်အား မင်းသားတန်းမှ တပည့်များက ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်သည့် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုခဲ့သော်လည်း ဆန္ဒပြည့်မဝင်ခဲ့ပေ။ သူက မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ အေးစက်စွာ ဟွှမ်တစ်ချက်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“အခု အင်အားကြီးမားနေတာက နောင်အနာဂတ်မှာလည်း အင်အားကြီးမားနေမယ်လို့ မပြောနိုင်ဘူး… အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့တာက သူ့ရဲ့ သိုင်းလမ်းခရီးဟာ သိပ်တာရှည်မခံနိုင်ဘူးဆိုတာ ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ပြီးသားပဲ… ခဏတာ ထွန်းလင်းပြီး နောက်ဆုံးမှာ မကြာခင်ပျောက်ကွယ်သွားမယ့် ပန်းတစ်ပွင့်ပဲ ဖြစ်မယ်…”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ပဉ္စမအကြီးအကဲအပါအဝင် လူအများ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းနည်းစိတ်ကူးမှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
သိုင်းဝိညာဉ်၏ အရေးပါမှုကို လူတိုင်းသိသည်။
လော့ချန်သည် ဘာမှမထူးခြားသူတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့လျှင်တော့ ဘာမှပြောစရာမရှိပေ။ သို့သော် ဤမျှလောက် ထူးချွန်ထက်မြက်စွာ ပြသထားပြီး အနာဂတ်လမ်းခရီးသည် မှောင်မည်းနေသည်မှာ မည်သူမဆို ဝမ်းနည်းစိတ်မဝင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
စင်မြင့်ထက်တွင်...
တိုက်ပွဲသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သည်။
“ဒီကောင်လေးက ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်သာရှိသေးတာ… ဘယ်လိုမှ အကြာကြီး ခံထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး… ငါတို့အားလုံး အတူတကွ တိုက်ခိုက်ကြမယ်… အသက်ရှူဖို့တောင် အခွင့်မပေးနဲ့…”
“ဟုတ်တယ်… ငါတို့လူအများကြီးနဲ့ သူ့ကို အနားယူဖို့ အခွင့်မပေးဘူး… သူ သေမသေကြည့်စမ်းပါဦး…”
“မင်းသားတန်းကို ရန်စရဲတဲ့သူဟာ သေရာလမ်းကိုသာ လျှောက်ရလိမ့်မယ်…”
“သတ်စမ်း…”
“သတ်…”
“သတ်ပစ်စမ်း…”
လော့ချန်၏ အင်အားကြီးမားမှုသည် မင်းသားတန်းတပည့်များကို ပို၍ လှုံ့ဆော်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်လုံးများ နီရဲလာကြပြီး အရှိန်အဟုန်များ ထိုးတက်လာကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြိုင်အဆိုင် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာကြပြီး လော့ချန်ကို ဦးတည်ကာ အားပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လာသော လူအုပ်ကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်က မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အလျဉ်းမရှိပေ။
သူ၏ အင်အားသည် မူလကတည်းက သူတို့နှင့် ကွာခြားနေပြီး ယခုအခါ ခရမ်းရောင်သလင်းပြာချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်အတွက် ဤလူများသည် မည်မျှပင် လူအများဖြစ်နေစေကာမူ သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု တစိုးတစိမှမရှိတော့ပေ။
လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဤတက်လာသူများသည် လှည့်လည်သွားလာနေသော ရွှေငွေပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။
“လာစမ်းပါ…”
ပါးစပ်ထောင့်က အနည်းငယ် ပြုံးယောင်သမ်းလိုက်ပြီး လော့ချန်က ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လူအုပ်ထဲသို့ တမင်တကာ တက်သွားပြီး ဓားကို တစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။
“ဟုန်း…”
ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဓားရောင်စဉ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး မင်းသားတန်းတပည့်အချို့သည် ချက်ချင်း သွေးအန်ကာ လဲကျသွားပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းများ ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။
သုံးဆယ်…
လေးဆယ်…
ခြောက်ဆယ်…
ရှစ်ဆယ်…
ကိုးဆယ်…
လော့ချန်၏ အရှိန်အဟုန်သည် မည်သူမျှ တားဆီးမရနိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်ဖြစ်စေ၊ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်စေ သူ့ရှေ့တွင် နှစ်ကွက်ထက်ပို၍ မခံနိုင်ကြပေ။
ခဏအတွင်း မင်းသားတန်းတပည့် ကိုးဆယ်ကျော်သည် ရှုံးနိမ့်သွားကြပြီး စင်မြင့်ထက်တွင် ဖရိုဖရဲ လဲကျကာ ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထို့အပြင် လော့ချန်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများသည်လည်း ထပ်တလဲလဲ တိုးပွားလာသည်။
ဤမင်းသားတန်းတပည့်များသည် မဖြစ်မနေ ချမ်းသာသူများဖြစ်စေ၊ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူများဖြစ်စေ၊ အနည်းဆုံး ငွေတစ်သိန်းနှစ်သိန်းစီ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများဖြစ်သည်။ လော့ချန်က လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ သုတ်သင်သိမ်းယူကာ သူသိမ်းယူထားသော သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ အားလုံးကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်တည်နိုင်နေဆဲဖြစ်သော မင်းသားတန်းတပည့်များသည် ဆယ်ဦးအောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
“ဒီလော့ချန်က ကြောက်စရာလွန်းတယ်… ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အောက်မှာ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ့်သူ ရှိမယ်မထင်ဘူး… ပြေးကြစို့…”
ကျန်ရှိနေသော မင်းသားတန်းတပည့်အနည်းငယ်သည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြပြီး စင်မြင့်အစွန်းတွင် ရပ်နေသော ယောက်ျားလေးတစ်ဦးနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ထိတ်ထိတ်ပြာပြာဖြင့် စင်မြင့်အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားကြသည်။
ခြေထောက်များ မြေပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ထိုမိန်းကလေးတပည့်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လှပသော မျက်လုံးတစ်စုံသည် ပြူးကျယ်သွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စင်မြင့်ထက်တွင် တစ်ဦးတည်း ရပ်တည်နေသော လော့ချန်တစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိနေပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များက သူမအား ရင်ထိတ်ကြောက်လန့်စေသည်။
“မြန်မြန်သွားစို့…”
ထိုမိန်းကလေးတပည့်က မျက်နှာအရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး လော့ချန်က ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ထိတ်လန့်စွာ ချီဂူးယွမ်တို့ရှိရာသို့ အပြေးအလွှားထွက်သွားသည်။
“ပြေးတော့ မြန်မြန်ပြေးနိုင်တယ်…”
ထိုနှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လိုက်မဖမ်းပေ။
စင်မြင့်ထက်တွင် သူသည် စိတ်ရှိတိုင်း လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
အကယ်၍ စင်မြင့်အောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့ပါက ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်လိမ့်မည်။
ထိုအခါ မင်းသားတန်းမှ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိ ထူးချွန်သူများက အခွင့်ကောင်းယူကာ တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်။
သူ၏ ယခုအင်အားဖြင့် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အောက်ရှိသူများကို သုတ်သင်နိုင်သည်။ သို့သော် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တော့ အနိုင်အရှုံးကို ခန့်မှန်းရန်ခက်ခဲသည်။
ထို့အပြင် ရမ်ရှောင်ကွမ်တို့သည် သာမန် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်သမားများမဟုတ်ပေ။ ချီဂူးယွမ်ဆိုလျှင် အပြင်စည်းတွင် ပထမနေရာရထားသူဖြစ်သည်။
သူသည် ယခုအချိန်တွင် ထိုသူကို လျစ်လျူရှုနိုင်ရန် အင်အားမလုံလောက်သေးပေ။ သို့သော် ဤအခြေအနေသည် အကြာကြီး ဆက်လက်ရှိနေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
“ချီစွမ်းအင်ဝဲကတော့ကိုးခုကို ပြည့်စုံအောင် လေ့ကျင့်နိုင်ရင် ငါဟာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်…”
အကြည့်များကို ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ယခုလေးတင် လဲကျသွားသော မင်းသားတန်းတပည့်များထံမှ ပစ္စည်းများကို စတင်သိမ်းယူလိုက်သည်။
သိုင်းပြိုင်ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးသည် ဆိတ်ငြိမ်နေသည်။
ယွမ်ချီလန်က ပါးစပ်ဟကာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုသော်လည်း ဘာပြောရမည်ကို မသိပေ။
ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသူတစ်ဦးသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ရှိ မင်းသားတန်းတပည့် ရာကျော်ကို အနိုင်ယူသုတ်သင်ခဲ့သည်။
ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်သည် သူမ၏ စိတ်ခံစားနိုင်မှု အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်နေပြီး သူမ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကိုပါ ကျော်လွန်နေသည်။
ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်ရှိ လူများသည်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုကို ခံစားနေရပြီး စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို ဖော်ပြရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။
“တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အင်အားနဲ့ အဆင့်ကျော်လွှားပြီး ရာကျော်ကို စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်… ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အောက်မှာ ဒီလော့ချန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလို့ ခေါ်နိုင်တယ်…”
ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတွင် တပည့်သိန်းကျော်ရှိပြီး ထူးချွန်သူများလည်း မရေမတွက်နိုင်ပေ။
ချီဂူးယွမ်မှလွဲ၍ မည်သူကမျှ “ပြိုင်ဘက်ကင်း” ဟူသော စကားလုံးကို သုံးရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
တူညီသော အဆင့်တွင်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဟု ပြောလိုက်ပါက လူအများက စိတ်မထိန်းနိုင်သည့် အရူးဟု သမုတ်ကြလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လော့ချန်ကို ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူဟု ခေါ်ဆိုရာ၌ မည်သူမျှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။
ရှေ့တွင်ရှိသော အချက်အလက်များက အားလုံးကို သက်သေပြပြီးဖြစ်သည်။
“သနားစရာပဲ… သူ့ရဲ့ အဆင့်က နိမ့်လွန်းတယ်… အကယ်၍ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် ဒီအပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ထိပ်တန်းတစ်ရာထဲမှာ သူ့နေရာတစ်ခုရှိမှာ သေချာတယ်…”
“အဲ့ဒီလိုတော့ မသေချာဘူး… သူဟာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားတဲ့ အခွင့်အရေးရခဲ့ပြီး ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို လေ့ကျင့်ပြီးမြောက်ခဲ့လို့ ဒီလိုအင်အားရှိတာဖြစ်မယ်… ဒါပေမယ့် စွမ်းအားအဆင့်မြင့်လာလေလေ သိုင်းဝိညာဉ်ရဲ့ အရေးပါမှုက ပိုကြီးလာလေလေပဲ… ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိသူတွေဟာ နတ်စွမ်းအင်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ဖြင့် မိုးမြေချီစွမ်းအင်ကို ဆက်သွယ်နိုင်တယ်… အဲ့ဒီအခါ သူ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ရဲ့ အားနည်းချက်ဟာ အကန့်အသတ်မရှိ ထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာခင် သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်…”
“ဟုတ်တာပေါ့…”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့မှာတော့ သူဟာ တစ်ပွဲတည်းနဲ့ နာမည်ကျော်ကြားသွားပြီ…”
လူအုပ်ကြီးသည် ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လော့ချန်၏ စွမ်းအားအပေါ် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
သို့သော် လော့ချန်၏ အနာဂတ်အလားအလာကို မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားပေ။
အဆင့်မြင့်သိုင်းဝိညာဉ်များနှင့် အထူးသိုင်းဝိညာဉ်များ နိုးကြားထားသူများပင် မည်သူမဆို ထိပ်တန်းသိုင်းသမားဖြစ်လာနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။
အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူများအနက် ထိပ်တန်းသိုင်းသမားဖြစ်လာနိုင်သူများကို မြင်ဖူးသူမရှိသလို ကြားဖူးသူပင် မရှိပေ။
“ရွှီ… ရွှီ…”
လူအများ အံ့ဩဆွေးနွေးနေစဉ် မင်းသားတန်းတပည့်နှစ်ဦးသည် ချီဂူးယွမ်တို့ထံ ရောက်ရှိလာသည်။
ထိုအချိန်မှသာ ထိုနှစ်ဦးသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်နိုင်သည်။
သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ချွေးများဖြင့် သိသိသာသာ စိုရွှဲနေပြီး မိစ္ဆာတံခါးဝမှ တစ်ကျော့ပြန်လည်လာသလို ခံစားနေရသည်။
စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း ထိုမိန်းကလေးတပည့်က မျက်နှာဖြူဖျော့စွာ ပြောသည်။
“ဒီလော့ချန်က သိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ… အင်အားကုန်ခမ်းသွားတဲ့ပုံစံမျိုး လုံးဝမဟုတ်ဘူး…”
အခြားတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်… ဒီကောင်က တမင်လုပ်ထားတာ သေချာတယ်… ငါတို့ရဲ့ စည်းစိမ်တွေကို လုယူဖို့ လုပ်ထားတာ… ယုတ်မာလွန်းတယ်… သိပ်ကို ယုတ်မာတာပဲ…”
ရမ်ရှောင်ကွမ်က မျက်နှာမည်းမှုန်စွာ ရပ်နေသည်။
ဤအချိန်ထိရောက်လာသည်အထိ သူသည် လော့ချန်၏ ယခင်လုပ်ရပ်များအားလုံးသည် ဟန်ဆောင်မှုသာဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကမူ ထိုအရာကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။
သူ့ကို မျောက်တစ်ကောင်လို ကစားခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
“ဘမ်း…”
ပြင်းထန်သော ဒေါသတရားနှင့် အရှက်ရမှုတို့က ရမ်ရှောင်ကွမ်အား ဆင်ခြင်တုံတရားများ ဆုံးရှုံးသွားစေပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်လှမ်းတက်လာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ကောင်လေး… မင်းက သိပ်ကို မာနကြီးလွန်းတယ်… ငါက လူဖြစ်နည်းကို သင်ပေးမယ်…”
“ဘုန်း…”
စကားပြောနေရင်း ရမ်ရှောင်ကွမ်က လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လော့ချန်ကို အားပြင်းစွာ ဖိထိုးလိုက်သည်။
အခန်း (၂၁၅) ပြီးပါပြီ။