အစွမ်းပြသခြင်း

~“ဖုန်းအစ်ကို… အစ်ကိုက ယူဝမ်ရှုံးရဲ့ မီးအဆိပ်ကို လုံးဝ

ဖယ်ရှားပေးလိုက်တာ… သူကတိဖျက်သွားမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလား…”

ဝမ်ပေါင်ကုန်တိုက်မှ ထွက်လာစဉ် လင်ရှောင်ရှောင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ယူဝမ်ရှုံးက စီးပွားရေးသမား

တစ်ယောက်၊ ဆေးပညာရှင်

တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်…။ သူက အကျိုးအမြတ်ကို တခြား

အရာအားလုံးထက် ပိုတန်ဖိုးထားတာ…။ သူ ကတိဖျက်မယ်လို့ မင်း ထင်သလား…”

ဖုန်းဝူချန်က ယူဝမ်ရှုံးသာ ကတိဖျက်ခဲ့လျှင်ပင် စိုးရိမ်ခြင်း မရှိဘဲ ပြုံးရင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူ၏စကားပင် မဆုံးသေး၊ ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။

“သတိထား…။ လူသတ်ငွေ့ ရှိတယ်…”

ထိုနှစ်ယောက်သည် လူသတ် အရှိန်အဝါ ကို တစ်ချိန်တည်းနီးပါး ခံစားမိလိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း သတိပေးလိုက်ကြသည်။

“ဝှီး…”

စူးရှရှ လေထိုးဖောက်သံတစ်ခုသည် သူတို့၏နားနားမှ ရုတ်တရက်မြည်ဟည်းလာပြီး ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့သည် ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်း သူတို့ထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

…

“ဒုတ်…”

ဖုန်းဝူချန်သည် လင်ရှောင်ရှောင်ကို အမြန်ဆွဲဖယ် ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားမြှောင်သည် ဝမ်ပေါင်ကုန်တိုက်၏ ဝင်ပေါက်တံခါးတိုင်တွင် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ အေးစက်သော အကြည့်သည် တိုက်ခိုက်သူထံသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း ခပ်အေးအေးဆို၏။

“မော့ ယွီ…”

တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့သူမှာ အမှန်စင်စစ် မော့မိသားစုမှ မော့ယွီပင်ဖြစ်၏။ သူသည် သူတို့ထံသို့ မာနထောင်လွှားသော အေးစက်သည့်အမူအရာဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်။

မော့ယွီသည် မော့မိသားစု၏ အကြီးအကဲချုပ်၏သားဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ အဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုန်းဝူချန်နှင့် မျိုးဆက်တူမဟုတ်ဘဲ အသက်အနည်းငယ်ပိုကြီးကာ ဖုန်းယွမ်နှင့် မျိုးဆက်တူပင်။

လင်ရှောင်ရှောင်၏ ရေခဲတမျှအေးစက်သော အကြည့်သည် မော့ယွီထံတွင် စူးစိုက်နေ၏။ အကယ်၍သာ သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ကျခဲ့ပါက ဖုန်းဝူချန်သည် မော့ယွီ၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုတွင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ဖုန်းဝူချန် အလွန်လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည်ကို မြင်ရသောအခါ မော့ယွီသည် စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်စွာ တွေးလိုက်သည်။

‘ဒီကောင်လေးက ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ ပထမအလွှာကို အဆင့်ချိုးဖြတ်

တက်ရောက်သွားပြီပဲ…။ လင်အာကို အမီလိုက်နိုင်သွားပြီ…။ ဘယ်လိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံနှုန်းလဲ…။ ငါ့အဖေ ပြောတာ မှန်တယ်…။ ဒီကောင်လေးက အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ…။ ငါ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ရမယ်…’

“ဖုန်းအစ်ကို… ကျွန်မ သူ့ကို သွားသတ်လိုက်မယ်…”

လင်ရှောင်ရှောင်က သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ

ပြည့်နှက်နေရင်း အေးစက်စွာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ သူမသည် ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်လိုသူ မည်သူ့ကိုမဆို လွတ်မြောက်သွားခွင့် ဘယ်လိုမှ ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

မော့ယွီ၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုသည် လင်ရှောင်ရှောင်၏ ဒေါသကို ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

“ငါတို့ သူ့ကိုသတ်လိုက်ရင် ငါတို့က အကျိုးအကြောင်းမရှိတဲ့သူတွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်…။ အဲ့ဒီအခါကျရင် မော့မိသားစုက အခွင့်အရေးယူပြီး ဖုန်းမိသားစုကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်…။ မော့မိသားစုရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဟွမ်ဖူမိသားစုရဲ့ ထောက်ခံမှုရှိနေတော့ အခုလောလောဆယ် လူအာရုံစိုက်မခံရအောင် ရှောင်နေသင့်တယ်…”

ဖုန်းဝူချန်က သူမကို အမြန်တားဆီးရင်း မှာကြားလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်ရမှာလား…”

လင်ရှောင်ရှောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။

“မဟုတ်တာ…။ ငါ ဖုန်းဝူချန်က အဲ့ဒီလို ကျောရိုးမရှိတဲ့ ကောင်မျိုးလား…”

ဖုန်းဝူချန်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ငါက သူ့ကို မသတ်ဘူးလို့ပဲ ပြောတာ…။ သူ့ကို ချည့်နဲ့အောင် မလုပ်ဘူးလို့ တစ်ခါမှမပြောခဲ့ဘူး…”

မော့ယွီသာ ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ စတုတ္ထ အလွှာတွင် ရှိနေလျှင်ပင် ဖုန်းဝူချန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်လန့်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အလွန်ပင် ယုံကြည်မှုရှိနေသည်။

“ဖုန်းဝူချန်… မင်း ငါ့အဖေကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်…။ ဒါ အမှန်ပဲလား…”

ဆယ်မီတာအကွာတွင် ရပ်ရင်း မော့ယွီက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်မှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

မော့ယွီ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့် သူ ထုတ်လွှတ်နေသော လူသတ် အရှိန်အဝါတို့သည် လမ်းပေါ်မှလူများကို ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားစေခဲ့ပြီး ဖြစ်လေ၏။

သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းရင်း ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဟမ့်..ဘယ်သူသိမှာလဲ…”

ဖုန်းဝူချန်အတွက်မူ သူသည် မော့ယွီအပေါ် တစ်ခါမှ အထင်အမြင်ကောင်း မရှိပါ။

ထိုအချိန်က မော့လင်အာနှင့် ပတ်သက်နေသည့်တိုင် မော့ယွီသည် သူ့အား ပြဿနာရှာသည်ကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

“ဒါဆို ဟုတ်တယ်လို့ပဲ ငါ ယူဆလိုက်မယ်…”

မော့ယွီက အေးစက်စွာ ဆိုရင်း သူ၏ အစစ်အမှန်ချီကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးပြီး အဆိပ်ပြင်း မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

“ရှောင်ရှောင်… နောက်ဆုတ်နေ…”

ဖုန်းဝူချန်က မှာကြားရင်း သူ၏နဂါးနတ်ဘုရားအသက်ရှုငွေ့

စွမ်းအားကို အသက်သွင်းကာ မော့ယွီ၏ စိန်ခေါ်မှုကို တည့်တည့်တိုးရင်ဆိုင်ရန် ပြေးထွက်သွားသည်။

“သတိထားနော် ဖုန်းအစ်ကို…”

လင်ရှောင်ရှောင်က ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ အဆင့်သုံးမှ မော့ယွီ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ဖုန်းဝူချန်ထက် များစွာသာလွန်နေသည်ကို သိရှိသဖြင့် အလျင်အမြန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် ဖုန်းဝူချန်သည် အခုလေးတင်မှ အဆင့်ချိုးဖြတ်တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှေ့သို့ပြေးဝင်သွားသော ဖုန်းဝူချန်သည် ပထမဆုံးလက်သီးကို ပစ်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏လက်သီးသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့အပြာရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ လက်သီးအားက ကျားရိုင်း တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။

‘ခွန်အားကောင်းလိုက်တာ…။ ဒီကောင်စုတ်က ယန်ထျန်းကို အနိုင်ယူခဲ့တာ…။ သူက အားနည်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး…။ အခု ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ အဆင့်တစ်ကို အဆင့်ချိုးဖြတ် တက်ရောက်သွားပြီ ဆိုတော့ ငါသူ့ကို အထင်သေးလို့ မဖြစ်ဘူး…’

မော့ယွီက ဖုန်းဝူချန်၏ လုပ်ရပ်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူပီပီ စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။

အလွန် ကြီးမားသော အမြန်နှုန်းဖြင့် မော့ယွီသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ အကွာအဝေးကို ကျဉ်းမြောင်းစေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးကာ ဖုန်းဝူချန်၏ လက်သီးချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထိုနောက် ချက်ချင်းပင် မော့ယွီသည် လက်ဝါးများကို မြေကြီးပေါ်သို့ ထုရိုက်ချလိုက်စဥ် ခြေထောက် လိမ်ဖယ်ကာ အပေါ်သို့ လှည့်ပတ် ကန်ကျောက်လိုက်လေ၏။

ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ ချောမွေ့ပြီး နှောင့်နှေးခြင်း မရှိချေ။

ဖုန်းဝူချန်သည်လည်း လျင်မြန်လှပြီး နောက်သို့ ယိုင်ကာ မော့ယွီ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ တည့်တည့်

ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

“အုန်း…”

သူ၏ခြေထောက်သည် မော့ယွီ၏ မျက်နှာကို ထိမှန်သွားပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုက မော့ယွီ၏ တိုးဝင်လာမှုကို ပါးနပ်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ရာ ဖုန်းဝူချန်၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသနေလေသည်။

တိုက်ပွဲအစမှာပင် ဖုန်းဝူချန်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် မော့ယွီ၏ ဒေါသကို ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံအရဆိုလျှင် မော့ယွီသည် များစွာ သာလွန်လေသည်။

မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် မော့ယွီ၏ အကြည့်သည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး တစ်ဖန်ပြန်လည်ပြေးဝင်ကာ ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ ခုန်ပျံကန်ကျောက်လိုက်သည်။

“ဟွန့်.…”

မော့ယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်သော ဖုန်းဝူချန်သည် ရှေ့သို့အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

မော့ယွီ၏ ကန်ကျောက်မှု မကျရောက်မီမှာပင် ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏အောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ပျံသန်းနေသော ခြေထောက်ကို ဘယ်လက်ဖြင့်ဖမ်းဆွဲကာ ညာလက်ဖြင့် အရေးကြီးသောနေရာတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လျက် မော့ယွီကို မတင်လိုက်သည်။

မော့ယွီ၏ မျက်နှာသည် ဖြူရော်သွားပြီး သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဖုန်းဝူချန်က သူ့ကို အမှိုက်ပစ်သကဲ့သို့ ပစ်လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။ မော့ယွီသည် လမ်းဘေးဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲသို့ အရုပ်ကြိုးပြတ် ကျဆင်းသွားပြီး လုံးဝ အဖြစ်ဆိုးသွားတော့သည်။

လမ်းမပေါ်မှ အဝေးမှကြည့်ရှုနေသော လူအုပ်ကြီးသည် ဖုန်းဝူချန်၏ ပြင်းထန်မှုကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်နေကြသည်။

သူတို့သည် သူ ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ ပထမအလွှာသို့ အဆင့်ချိုးဖြတ် တက်ရောက်သွားခြင်းနှင့် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ယန်မိသားစုမှ အဖွဲ့ဝင်သုံးဦးကို အလွယ်တကူအနိုင်ယူပြီးနောက် ယခု မော့မိသားစုမှ မော့ယွီပင်လျှင် သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်တော့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏မျိုးဆက်တူများကြားတွင် အနိုင်ယူ၍မရနိုင်သူ ဖြစ်နေပြီလော။

“မင်းမှာ မူကြိုကျောင်းသား

အဆင့်အတန်းလောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်မှုရှိရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်မခွဲနဲ့တော့…။ မော့မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်က ဒီလောက်ပဲ တတ်နိုင်တာကိုး…”

ထိုသို့ ဖုန်းဝူချန်က ရှုတ်ချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယူဝမ်ရှုံးနှင့် ကျန်းဟန်တို့သည်လည်း သတင်းရရှိပြီး ဝမ်ပေါင်ကုန်တိုက်မှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

အစောင့်တစ်ဦးက အသံတိုးတိုးဖြင့် သတင်းပို့လာ၍ပင်။

“ကုန်တိုက်ပိုင်ရှင်… မော့ယွီက သခင်လေးဖုန်းကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို သေကြောင်းကြံခဲ့တယ်…။ သခင်လေးဖုန်းက မော့ယွီကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမယ့်ပုံ

မပေါ်ဘူး…”

“ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ခွန်အားတိုးတက်နှုန်းက တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတယ်…”

ယူဝမ်ရှုံးက စိတ်ထဲမှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

မော့ယွီသည် ယိုင်နဲ့စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကာ သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် စားသောက်ပစ်ချင်နေသည့်အလားပင်။

“… ခွေးမသား..မင်းက ငါ့ကို စော်ကားရဲတယ် ဟုတ်လား…”

မော့ယွီက အံကြိတ်ကာ ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လူသတ် အရှိန်အဝါ ဖြင့် ပွက်ပွက်ဆူနေသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ ပထမအလွှာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသည့်နောက် ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏အစစ်အမှန်ချီပြင်းအားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား နှစ်မျိုးလုံးကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏လက်ရှိတိုက်ခိုက် စွမ်းအားဖြင့် မီးလျှံဓားကိုသာ အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် သူသည် အနည်းဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ စတုတ္ထ အလွှာနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီး အရေးနိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မော့ယွီသည် ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ တတိယ အလွှာတွင်သာ ရှိသေးသည်…။

ဖုန်းဝူချန်က သူ့ကို ဘယ်သို့ဘယ်ပုံ စိုးရိမ်စရာဟု မြင်နိုင်ပါမည်နည်း။

‘ငါက အပိုတွေ စိုးရိမ်နေမိတာပဲ…။ ဖုန်းအစ်ကို့ရဲ့ ခွန်အားက သိပ်ကြီးမားလွန်းတယ်…။ မော့ယွီက သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်ကို မဟုတ်ဘူး…’

လင်ရှောင်ရှောင်က ယခုအခါ စိတ်အေးသွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရိပ် တစ်ခုပေါ်လာကာ စိတ်ထဲမှ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဒေါသတကြီးဖြင့် မော့ယွီသည် သူ၏အစစ်အမှန်ချီကို အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်ကာ လက်ဟန်များ ခေထဲ၌ ရေးဆွဲနေစဉ် မာန်သွင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အဝါရောင် အလယ်အလတ် အဆင့် သိုင်းပညာ…။ ရေခဲ ခုတ်ပိုင်းခြင်း…”

“ဟိုက်ယားး…”

သူ၏ ဟစ်အော်သံဆုံးသည်နှင့် လူ့လက်မောင်းအရွယ်အစားရှိ ရေခဲဓားသွားတစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်လေသည်။

“ဟွန်း…”

ဖုန်းဝူချန်က နှာခေါင်း ရှုံ့ကာ စိတ်ကူးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ရေခဲဓာတ် အစစ်အမှန်ချီကို လှုံ့ဆော်ကာ ရေခဲခုတ်ပိုင်းခြင်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

“သေချင်နေတာပဲ…”

မော့ယွီက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏သိုင်းကွက်ကို ဖုန်းဝူချန်မြင်သွားသော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ တတိယ အလွှာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သူ၏သိုင်းပညာများဖြင့် ဖုန်းဝူချန်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ယူဝမ်ရှုံးက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်၏။ သူသည် ဖုန်းဝူချန် ဘာကြံစည်နေသည်ကို မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်၏ အရှိန်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးမြှင့်လာပြီး ရေခဲခုတ်ပိုင်းခြင်းနှင့် လက်မဝက်အကွာသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် အံ့ဩဖွယ်အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

လူအုပ်ကြီး၏ အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် ရေခဲအဖြစ်သို့ ခဲသွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် သူ၏မူလပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ရေခဲခုတ်ပိုင်းခြင်းကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကျော်လွှားသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”

မော့ယွီ၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

“သခင်လေးဖုန်းက မော့ယွီရဲ့ ရေခဲခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ဖြတ်သွားပုံပဲ…။ ဒါက မျက်လှည့်လား…”

“ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ…။ ဖုန်းဝူချန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထိသွားတာပဲ…။ ဒါပေမဲ့ သူဘယ်လိုရှောင်လိုက်တာလဲ…။ သခင်လေးဖုန်းက ကိုယ်ပျောက်နိုင်တာများလား…”

“သခင်လေးဖုန်းက လုံးဝမရှောင်ခဲ့ဘူး…။ သူက ရေခဲခုတ်ပိုင်းခြင်းကို မထိခိုက်ဘဲ ဖြတ်သွားခဲ့တာ…”

လူအုပ်ကြီးသည် သူတို့ မျက်လှည့်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားမိကြသဖြင့် သူတို့၏မျက်လုံးများသည် အဆုံးစွန်ထိ ပြူးကျယ်သွားကာ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

“အွတ်…”

ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်လာသော ဖုန်းဝူချန်သည် တံတောင်ဆစ်ဖြင့် မော့ယွီ၏ ရင်ဘတ်ကို ထုရိုက်လိုက်၏။ အသံတစ်ချက်

မြည်ဟည်းသွားကာ ပြင်းအားသက်သက်ကြောင့် မော့ယွီသည် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် မီတာအနည်းငယ် အကွာသို့ နောက်ပြန်လွင့်သွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် အကြိမ် အနည်းငယ် လိမ့်ကျသွားသည်။

‘ဘာဆို ဘာမှန်း မသိအောင် အံ့ဩဖို့ ကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ…။ ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ရေခဲဓာတ်က မော့ယွီရဲ့ ရေခဲခုတ်ပိုင်းခြင်းနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပုံပဲ…’

ယူဝမ်ရှုံးက မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ရေခဲဓာတ်အစစ်အမှန်ချီကို ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်ထိ အသုံးချနိုင်သည်ကို မမြင်ဖူးခဲ့သဖြင့် အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်စွာ တွေးလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် ရေခဲခုတ်ပိုင်းခြင်းကို မရှောင်တိမ်းခဲ့ပေ။ သူသည် ၎င်းကို အမှန်တကယ်ပင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“သောက်ကျိုးနဲ…။ ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ…။ သူဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလောက်သန်မာရတာလဲ…။ ချီသန့်စင်ခြင်းဘုံ ပထမအလွှာသက်သက်နဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်စရာအကြောင်းမရှိဘူး…”

မော့ယွီ၏ မျက်လုံးများ သွေးနီရောင်ရဲနေကာ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေရင်း အားယူကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

မော့ယွီသည် ဖုန်းဝူချန် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်သို့ဘယ်ပုံ ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို နားမလည်ခဲ့သလို ဒေါသဖြင့် မျက်စိကွယ်နေသဖြင့် ထပ်မံစဉ်းစားရန် လည်း စိတ်မရှိတော့ပေ။

“တည့်တိုး တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့နှစ်ယောက် သရေကျလောက်တယ်…။ ဒါပေမယ့် တိုက်ခိုက်တယ်ဆိုတာ စွမ်းအား ရဲ့ခွန်အား တစ်ခုတည်းအပေါ်မှာပဲ မူမတည်ဘူး…။ အတွေ့အကြုံနဲ့ ဦးနှောက်လည်း လိုအပ်သေးတယ်ကွ…”

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ သရော်ရင်း ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။

သာလွန်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦး၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်သော အရှိန်အဝါသည် မော့ယွီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မရေရာသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့မှ ဖုန်းဝူချန်သည် ယခင်က ဖုန်းဝူချန် မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်နေ ချေပြီ။

ပြင်းထန်သော မျက်နှာအမူအရာနှင့် အဆိပ်ပြင်းသောမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများဖြင့် မော့ယွီသည် ဖုန်းဝူချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်

ဆင်နွှဲလိုသည့်အလား သူ၏အစစ်အမှန်ချီကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝမ်ပေါင်ကုန်တိုက်၏ တံခါးတိုင်တွင် စိုက်ဝင်နေခဲ့သော ဓားမြှောင်သည် ယခုအခါ မော့ယွီ၏ အစစ်အမှန်ချီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိနေပြီး သူ့ထံသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မော့ယွီသည်လည်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

“ကလေးအထာပဲ…”

ဖုန်းဝူချန်က မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်သည်။

တစ်ပတ်လှည့်ရင်း ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ခြေထောက်ကို လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းကာ ဓားမြှောင်ကို အသာအယာ ကန်ကျောက်လိုက်ပြီး ၎င်းကို မော့ယွီထံသို့ ရုတ်တရက် အရှိန် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ဓားမြှောင်သည် မော့ယွီ၏ တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာပြီး သူ့ကို အသည်းနှလုံးထဲထိ ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

မော့ယွီသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ညာဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့လေပြီ။

“ဒုတ်…”

ဓားမြှောင်သည် မော့ယွီ၏ ညာဘက်ပခုံးထဲသို့ ရက်စက်စွာ ထိုးစိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ တစ်ခဏလေး နောက်ကျခဲ့ပါက ၎င်းသည် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားဖွယ် ရှိသည်။

“ဝုန်း…”

“အားးး…”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖုန်းဝူချန်သည် ပြင်းထန်စွာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ဓားမြှောင်စိုက်ဝင်နေသော နေရာပေါ်သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ အသံတစ်ချက် မြည်ဟည်းသွား၍ ဓားမြှောင်သည် မော့ယွီ၏ ပခုံးကို တည့်တည့် ဖောက်ထွင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မော့ယွီကိုယ်တိုင်သည်လည်း မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

မော့ယွီသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ချေ။

သူသည် ဤအခွင့်အရေးကိုယူကာ ဖုန်းဝူချန်ကို ရှင်းလင်းရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ယခုလို သနားစရာ အခြေအနေဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။

“လူကြီးမင်းတို့ အားလုံး မြင်ကြတဲ့အတိုင်းပဲ…။ မော့ယွီက ကျွန်တော့်ကို အရင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ…။ ကျွန်တော်သာ အချိန်မီ မရှောင်လိုက်နိုင်ရင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်…။ ကျွန်တော် သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်တာက မော့မိသားစုကို မျက်နှာသာ အများကြီးပေးပြီးသားပဲ…”

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ဆိုလိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့မှ လူပေါင်းများစွာ သက်သေအဖြစ် ရှိနေသဖြင့် ဖုန်းဝူချန်သည် မော့မိသားစုကို အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်လန့်တော့ပေ။