တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကျော်ဖြတ်ခြင်း

~“ဟူး…”

ဖုန်းဝူချန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်ထုတ်လိုက်၏။ သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပြီး ပါးပြင်ပေါ်တွင် ချွေးစက်လေးများ သီးနေလေသည်။

ထင်ရှားစွာပင် စွမ်းအင်အလွန်အကျွံသုံးစွဲလိုက်ရသဖြင့် အားအင်ချိနဲ့သွားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ခပ်ယဲ့ယဲ့ပြုံးကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဆေးဖော်ရတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို လူပင်ပန်းစိတ်ပင်ပန်းပဲ… အကြီးအကဲချုပ်တောင် တစ်နေကုန်ထိုင်ဖော်တာ ဆေးလုံးနည်းနည်းပဲ ထွက်တယ်ဆိုတာ အခုမှကိုယ်ချင်းစာတော့တယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးစွဲရတာ အရမ်းများလွန်းတာကိုး…”

သူဖော်စပ်ပြီးသွားသော ချီစုစည်းဆေးမှုန့်များကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ဖုန်းဝူချန်က ကျေနပ်စွာ ဆို၏။

“ကျေးဇူးတင်စရာကတော့ နတ်ဆိုးနဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ နဂါးဝိညာဉ်ဆေးဖော်ခြင်းပညာရပ်က အစွမ်းထက်လွန်းတာပဲ။ အဲ့ဒီကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့တယ်… မဟုတ်ရင်တော့ ဒီလောက်များတဲ့ဆေးမှုန့်တွေကို ဖော်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ ဆေးဖော်လေလေ ငါ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ပိုပြီးသန်မာလာလေလေပဲ…”

နတ်ဆိုးနဂါးနတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်နှင့် အတွေ့အကြုံများ ရှိနေသဖြင့် ဖုန်းဝူချန်အတွက် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးဖော်ပညာကို လေ့ကျင့်ရန် လွယ်ကူနေတော့သည်။ နတ်ဆိုးနဂါးနတ်ဘုရား၏ အတွေ့အကြုံနှင့် နက်နဲသောနည်းလမ်းများအရ သူသည် တစ်နေ့တည်းနှင့်ပင် ချီစုစည်းဆေးမှုန့် အထုတ် ခုနစ်ဆယ်ကျော်ကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားသာ ပိုမိုအားကောင်းခဲ့ပါက ဖုန်းဝူချန်သည် ဤထက်မကပင် ဖော်စပ်နိုင်ပေဦးမည်။

တစ်နေ့တည်းနှင့် အထုတ်ခုနစ်ဆယ်ကျော် ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ အကယ်၍သာ ဖုန်းချန်ယန်သာ ဤအကြောင်းကို သိသွားပါက ကြောက်လန့်၍ မေ့လဲသွားနိုင်လေသည်။

နတ်ဆိုးနဂါးနတ်ဘုရား၏

နဂါးဝိညာဉ်ဆေးဖော်ပညာသည် သာမညမဟုတ်ချေ။ ဖုန်းဝူချန်သည် ဆေးမှုန့်များဖော်စပ်ရာတွင် ဆေးဖို မလိုအပ်ပေ။ အခြားဆေးပညာရှင်များမှာမူ ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် ဆေးဖိုတစ်ခု လိုအပ်လေသည်။

ချီစုစည်းဆေးမှုန့်ကို ဖော်စပ်ရာတွင် ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏မီးဓာတ်ဂုဏ်သတ္တိကို အသက်သွင်းကာ ဆေးပင်များကို သူ၏လက်ထဲတွင်ပင် တိုက်ရိုက်မီးရှို့ခဲ့သည်။ အချိန် ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်အတွင်းမှာပင် ဆေးတစ်ထုတ်ပြီးစီးခဲ့ပြီး အလွန်မြန်ဆန်သောနှုန်းနှင့် ရှုံးနိမ့်မှုလုံးဝမရှိခဲ့ချေ။

“ငါ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားက မြန်မြန်ပြန်ပြည့်တာပဲ…”

ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက်တွင် ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သိသိသာသာ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နဂါးဝိညာဉ်ဆေးဖော်ပညာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားရပြန်တော့သည်။

“နောက်ထပ် ချီစုစည်းဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်ထားဦးမှပဲ။ ငါဖော်ထားတဲ့ အဆင့်မြင့် ချီစုစည်းဆေးမှုန့်နဲ့ပေါင်းလိုက်ရင် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဆင့်နှစ်လွှာလောက် ကျော်ဖြတ်နိုင်လောက်တယ်။ လဝက်အတွင်းတော့ သေချာပေါက်ပဲ…”

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း သူ့ကိုယ်သူတိုးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

ချီစုစည်းဆေးလုံးတစ်လုံးသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသူများအား ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တစ်လွှာတိုးမြင့်စေနိုင်သည်။ ချီစုစည်းဆေးမှုန့်နှင့် ဖုန်းဝူချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်တို့ကြောင့် သူသည် လဝက်အတွင်း အဆင့်နှစ်လွှာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိလေသည်။

နဂါးဝိညာဉ်ဆေးဖော်ပညာကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်တွင် လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသာ ရှိနေသမျှ သူအလိုရှိသော မည်သည့်ဆေးကိုမဆို ဖော်စပ်နိုင်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖုန်းဝူချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အဆင့်တစ် ဆေးပညာရှင်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေး၏။

“အလွန်အကျွံသုံးစွဲထားတာကနေ ပြန်နာလန်ထူဖို့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ လေ့ကျင့်လိုက်မယ်။ ဒါက ပိုပြီးသိသာတဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရစေလိမ့်မယ်…”

ဖုန်းဝူချန်သည် ကြာပလ္လင်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး အထွတ်အထိပ်နဂါးနတ်ဘုရားသိုင်းနည်းစနစ်ဖြင့် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွား၏။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း အဆများစွာ တိုးတက်လာကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထို့နောက် ဖုန်းဝူချန်သည် သူ အဆင့်တက်ရန်အတွက် ချီစုစည်းဆေးလုံး တစ်လုံးကို ဖော်စပ်လိုက်သည်။

“ဖောက်…”

ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ မီးဓာတ်စစ်မှန်ချီကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ သူ၏ဘယ်ဖက် လက်ဖဝါးတွင် အပြာရောင်မီးလျှံတစ်စွယ် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

“နတ်ဆိုးနဂါးနတ်ဘုရားရဲ့ လက်နက်ပြုလုပ်ခြင်းပညာကို စမ်းကြည့်ရအောင်။ မီးလျှံဓားကို ဘယ်အဆင့်ထိ မြှင့်တင်နိုင်မလဲ ကြည့်ရတာပေါ့။

သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ဖန်တီးဖို့အတွက် လျှို့ဝှက်သံကြောအလုံအလောက်တော့ ရှိရမယ်…”

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ မီးဓာတ်နတ်ဆိုးအမြုတေတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး အပြာရောင်မီးတောက်လောင်နေသော လက်ဖဝါးပေါ် တင်လိုက်သည်။

သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ပစ္စည်းများ သိုလှောင်ရန် သုံးပြီး သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူစေ၏။

လက်နက် သန့်စင်ကျမ်း လည်ပတ်လာသည်နှင့် ဖုန်းဝူချန်၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် နက်နဲသော လက်ဟန်များ ဖန်တီးလိုက်ရာ နတ်ဆိုးအမြုတေက အနက်ရောင်အရည်အဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားပြီး မီးလျှံဓားအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပေါင်းစပ်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်ဟန်

များက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

မီးလျှံဓားသည် လေထုထဲတွင် ဝဲပျံလည်ပတ်နေရင်း မှိန်ဖျော့သော မီးရောင်တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။

နတ်ဆိုးအမြုတေအရည်သည် မီးလျှံဓားနှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

“ပြီးပြီ! မီးလျှံဓားရဲ့အရှိန်အဝါက ပိုပြီးအားကောင်းလာပြီပဲ။ လက်နက် သန့်စင်ပညာကလည်း တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ…”

ဖုန်းဝူချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

“နှမြောစရာကောင်းတာက နတ်ဆိုးအမြုတေက ဒုတိယအဆင့်ပဲရှိနေတယ်။ မဟုတ်ရင် အဆင့်မြင့်ရတနာဓားတစ်လက်အဖြစ် မြှင့်တင်နိုင်လောက်မှာကို…”

ပြီးပြည့်စုံခြင်း မရှိသော်လည်း ဖုန်းဝူချန်သည် အထူးသဖြင့် သူ့တွင် လျှို့ဝှက်သံကြောများ ရှိနေသေးသည့်အတွက် အတော်လေး ကျေနပ်နေလေပြီ။ မီးလျှံဓားကို အဆင့်မြင့်ရတနာဓားတစ်လက်အဖြစ် မြှင့်တင်ခြင်းသည် အပန်းမကြီးတော့ပါ။

လျှို့ဝှက်သံကြော၏ အရည်ပျော်မှတ်မှာ အလွန်မြင့်မားပြီး ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကိုအရည်ပျော်အောင်လုပ်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။

သို့သော် ဖုန်းဝူချန်၏ အပြာရောင်မီးလျှံသည် သာမန်မီးတောက်မဟုတ်ခဲ့ချေ။

လျှို့ဝှက်သံကြောကို အရည်ပျော်အောင်လုပ်ရန် နာရီဝက်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

မီးကဲ့သို့နီရဲနေသော လျှို့ဝှက်သံကြောအရည်ကို မီးလျှံဓားထဲသို့ ပေါင်းစပ်ပြီး လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားစေကာ ဖုန်းဝူချန်သည် လက်ဟန်များကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ရာ တစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန်နက်နဲလှပေသည်။ မီးလျှံဓားသည် လေထုထဲတွင် လည်ပတ်နေရင်း မီးနီရောင်တောက်ပမှုများ ထွက်ပေါ်နေကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ရတနာတစ်ခုက ကမ္ဘာလောကကြီးထံ မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသကဲ့သို့ပင်။

ဖုန်းဝူချန်က လျှို့ဝှက်သံကြောအရည်ကို ဓားထဲသို့ ပေါင်းစပ်ပြီး ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ရာ မီးလျှံဓားသည် ပို၍ရှည်လျားပြီး ကြည့်ကောင်းလာခဲ့သည်။

ဓားလက်ကိုင်နှင့် ဓားကာသည်လည်း ယခင်ကနှင့်မတူတော့။ ဓားလက်ကိုင်မှာ အနည်းငယ်ရှည်ထွက်လာပြီး ဓားကာမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ ဓားလက်ကိုင်နှင့် ဓားသွားသာ ကျန်တော့သည်။

“မီးလျှံဓားရဲ့ အရှိန်အဝါက မြင့်တက်လာပြီ…”

မီးလျှံဓား၏ မီးနီရောင်တောက်ပမှုကို ကြည့်ရင်း ဖုန်းဝူချန်သည် ၎င်း၏အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိကာ စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် လျှို့ဝှက်သံကြောအရည်သည် မီးလျှံဓားထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် ဓား၏အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက ၎င်းကို ပိုမိုမာကျောပြီး ထက်မြက်လာစေတော့သည်။

ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်သံကြောဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်နက်များသည် အနည်းဆုံး ရတနာနှင့် ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်ရှိပြီး အလွန်အစွမ်းထက်လေသည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဥက္ကာခဲသံကြောဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်နက်များမှာ ပို၍ပင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သောပစ္စည်းမှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးပြီး ရခဲလှပေသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက်တွင် ဖုန်းဝူချန်သည် လျှို့ဝှက်သံကြောကို မီးလျှံဓားထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို အဆင့်မြင့်ရတနာဓားတစ်လက်၏ အရည်အသွေးသို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြင့်လာခဲ့လေသည်။

“တော်တော်လေးလံသွားတာပဲ၊ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ဓားပဲ။ နှမြောစရာကောင်းတာက လျှို့ဝှက်သံကြောက သိပ်မသန့်စင်တာပဲ။ မဟုတ်ရင် ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်လောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါအခု ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်လက်ကိုင်ထားရင် သေမလောက်ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်။ ဒီကိစ္စတွေက အလျင်လိုလို့မဖြစ်ဘူး…”

မီးလျှံဓားကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ရင်း ဖုန်းဝူချန်က ပျော်ရွှင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

မီးလျှံဓားကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ရင်း ဖုန်းဝူချန်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဓားကစားလေတော့သည်။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး စိတ်နှင့်ရုပ်မှာ လုံးဝတစ်သားတည်းကျနေကာ ယခင်ကထက် အဆတစ်ရာမက ပိုမိုကျွမ်းကျင်နေပေသည်။

အကယ်၍သာ ယခုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ကြည့်နေမည်ဆိုပါက ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားသိုင်းကွက်များကြောင့် စွဲလန်းသွားမည်မှာ သေချာပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် မှတ်ဉာဏ်ထဲစွဲကျန်နေကာ သိုင်းပညာ၏ အနှစ်သာရကို ဖော်ညွှန်းနေပေလိမ့်မည်။

သာမန်ဓားသိုင်းကွက်များကို ဖုန်းဝူချန်က ကစားလိုက်သည့်အခါ ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

“သိမ်းဆည်းမယ်”

ဖုန်းဝူချန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ မီးလျှံဓားသည် ချက်ချင်းပင် မီးလုံးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

“နတ်ဆိုးအမြုတေနဲ့ လျှို့ဝှက်သံကြောကို ပေါင်းထည့်လိုက်တော့ မီးလျှံဓားရဲ့ စွမ်းအားက အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်လက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်ပြီ…”

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း မီးလျှံဓားအပေါ် ပို၍ပို၍ ကျေနပ်လာတော့သည်။

ခေတ္တအနားယူပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်သည် ကျန်ရှိသော လျှို့ဝှက်သံကြောကို အသုံးပြုကာ သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်း ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ပစ္စည်း မလုံလောက်သည့်အတွက် သူသည် နေရာအကျယ်အဝန်း ၃ ပေပတ်လည်သာ ရှိသော အသုံးအများဆုံး သိုလှောင်လက်စွပ်ကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမျှသည်ပင် လုံလောက်နေလေပြီ။ ဖုန်းဝူချန်တွင် သိုလှောင်စရာများများစားစားမရှိဘဲ အနာဂတ်တွင် ပစ္စည်းများရရှိသည့်အခါ အဆင့်မြင့်သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထား၏။

တစ်နေ့တည်းမှာပင် ဖုန်းဝူချန်သည် သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည့်ကိစ္စများအားလုံးကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဖုန်းမိသားစုဝင်များ၏ တုန်လှုပ်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူသည် သတ္တမ အဆင့် ချီစုစည်း ဆေးမှုန့် ခုနစ်ထုတ်ကို ဖြန့်ဝေပေးလိုက်သည်။

ဖုန်းမိသားစု၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများမှာ အလွန် တုန်လှုပ်သွားကြ၏။ ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ရပ်ကာ ဖုန်းဝူချန်ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်အား ကြည့်သကဲ့သို့ မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

သူက တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဒီလောက်အများကြီး ဖော်စပ်လိုက်တာလား။ အထုတ် ခုနစ်ဆယ်ကျော်တောင် ရှိပါလား။ တခြားဆေးပညာရှင်သာဆိုရင် ဒီလောက်အရေအတွက်ရဖို့ လဝက်လောက် အချိန်ယူရမှာပဲ။

သို့သော် ဖုန်းဝူချန်တွင် အစွမ်းထက်သော ဆေးပညာရှင်ဆရာတစ်ဦးရှိသည်ကို သတိရကာ သူတို့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောက်ထပ်မေးခွန်းများ မမေးတော့ပေ။

ဆေးမှုန့်အထုတ် ခုနစ်ဆယ်ကျော်မှာ ဖုန်းချန်ယန် ဖော်စပ်သည်ထက် များစွာသာလွန်သော ထူးကဲသည့်အရည်အသွေးများ ရှိလေသည်။ ၎င်း၏ အဓိကအသုံးပြုပုံမှာ ဖုန်းမိသားစု၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဖြစ်သည်။ အစောင့်များမှာမူ နောက်တစ်သုတ်ကို စောင့်ဆိုင်းရပေဦးမည်။

အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖုန်းဝူချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ သူသည် သတ္တမ အဆင့် ချီစုစည်း ဆေးမှုန့် နှစ်ထုတ်ကို ရေချိုးကန်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပြီး ချီစုစည်းဆေးလုံး တစ်လုံးကို မျိုချကာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။

ချီစုစည်းဆေးလုံးသည် သူ၏လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော အပူလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဖုန်းဝူချန်က ၎င်းကိုစုပ်ယူလိုက်၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သတ္တမ အဆင့် ချီစုစည်း ဆေးမှုန့်၏ ဆေးစွမ်းကို အငမ်းမရ စုပ်ယူကာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှုန်းဖြင့် တိုးမြင့်စေတော့သည်။

“ရှူး…”

ကိုယ့်ကျင့်ကြံမှုအရှိန် တိုးတက်လာတာကို ခံစားမိတော့ ဖုန်းဝူချန်တစ်ယောက် အလန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားရ၏။ သူ၏အမူအရာမှာ မယုံနိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေပါလား။ ချီစုစည်းဆေးလုံးနဲ့ သတ္တမ အဆင့် ချီစုစည်း ဆေးမှုန့်ရဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို အားကောင်းတာပဲ…”

ဖုန်းဝူချန်က အံ့အားသင့်စွာရေရွတ်လိုက်ရာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ပီတိများက သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လှိုက်တက်လာတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့လေပြီ။

ယန်ဟော်အင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ပင်လျှင် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ပီတိကို ဖိနှိပ်ရန် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူရင်း ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အပြည့်အဝအာရုံစိုက်ကာ ဆေးလုံးနှင့်ဆေးမှုန့်များ၏ ဆေးစွမ်းများကို အရူးအမူးစုပ်ယူလေတော့သည်။

ရက်များကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ငါးရက်အကြာတွင် သူသည် ဒုံးပျံစီးနေသကဲ့သို့သော အရှိန်ဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ဒုတိယအလွှာသို့ တက်ရောက်ရန် နီးကပ်လာခဲ့သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ပထမအလွှာအထွတ်အထိပ်ကို နှစ်ရက်ကြာ ခိုင်မာအောင်ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်သည် ဒုတိယအလွှာသို့ ချောမွေ့စွာ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ခွန်အားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

ချီစုစည်းဆေးလုံးနှင့် သက်တန့်ရောင်ဆေးမှုန့်၏ ဆေးစွမ်းမှာလည်း တစ်ဝက်ကုန်ဆုံးသွားလေပြီ။

အချိန်များကုန်လွန်၍ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်ထပ်ခုနစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ အရူးအမူးကျင့်ကြံနေသော ဖုန်းဝူချန်သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ ဒုတိယအလွှာအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ အခြားသူများ မျှော်လင့်တောင့်တရုံသာ တတ်နိုင်သည့်အရာ ဖြစ်လေသည်။

ဖုန်းဝူချန်အတွက် အဆင့်တက်ခြင်းသည် လူကြီးတစ်ယောက်က ချောင်းငယ်လေးတစ်ခုကို ခုန်ကျော်ခြင်းနှင့်တူပြီး ရိုးရှင်းသော ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုအပ်လေသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ တတိယအလွှာသို့ တက်ရောက်ခြင်းသည် မည်သည့်အဟန့်အတားမှ မရှိခဲ့ပေ။ လဝက်အတွင်း ဖုန်းဝူချန်သည် အဆက်မပြတ် အဆင့်တက်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ တတိယအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် အင်ပါယာတွင် မည်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ ကုန်းမကြီးတစ်ခုလုံးတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ဒုတိယလူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော်၊ ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တတိယအလွှာသို့ တက်ရောက်သွားသည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်နေချိန်မှာပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့၌ အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့လေသည်။

ယန်မိသားစု၏ ဆိုင်နှစ်ဆိုင်မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး အစောင့်ဆယ့်သုံးယောက် အသတ်ခံခဲ့ရ၏။

ထို့အပြင် ဤအဖြစ်အပျက်အားလုံးမှာ ညတွင်းချင်း ဆူညံသံတစ်ချက်မရှိဘဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သတင်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ လူတိုင်း အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

သတင်းကြားသိရသောအခါ ယန်မိသားစုမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသည်။

ကံဆိုးစွာပင် ယန်မိသားစု၏ ဆိုင်နှစ်ဆိုင်မှာ ဖုန်းမိသားစု၏ ဆိုင်များနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်နေပြီး အထူးသဖြင့် ဆေးပင်များနှင့် ဆေးလုံးများရောင်းချသော ဆိုင်များဖြစ်နေသည်။

ယန်မိသားစုသည် မကြာသေးမီကမှ ဖုန်းမိသားစုနှင့် အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့လူ ဆယ့်သုံးယောက်သေဆုံးသွားသဖြင့် အခြားသူများက ဖုန်းမိသားစု၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို သံသယဝင်ရန် မခက်ခဲတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သော ရက်စက်သည့်နည်းလမ်းများမှာ ဖုန်းဝူချန်နှင့် သိသိသာသာ ဆင်တူနေသောကြောင့်ပင်။

ဟုတ်သည်၊ သံသယသည် သက်သေမရှိဘဲနှင့်တော့ သံသယမျှသာဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့မှ မည်သူမျှ ဖုန်းမိသားစု၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို သေချာပေါက်မပြောရဲကြပေ။

သို့သော် ယန်မိသားစုမှာမူ ဖုန်းမိသားစုကိုသာ အပြစ်တင်ရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ ယန်မိသားစုတစ်ခုလုံးက သေဆုံးသွားသောအစောင့်များအတွက် လက်စားချေရန် ဖုန်းမိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် တောင်းဆိုနေကြတော့သည်။

သတင်းကြားသိရသောအခါ ဖုန်းမိသားစုက ပထမဆုံးသံသယဝင်မိသူမှာ မော့မိသားစုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က ပရိယာယ်ဆင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့သည် ယခုအခါ လုံးဝပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး မည်သူမျှ မိမိတို့၏အိမ်များမှ ထွက်ခွာရန် မဝံ့ရဲကြတော့ချေ။

ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတော်လေးငြိမ်းချမ်းခဲ့သော်လည်း ယနေ့သည် မြို့၏သမိုင်းတွင် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးနေ့ ဖြစ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

ယန်ချင်းယွင်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ယန်မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် သေမင်းတမန်အလား အငြိုးကြီးစွာဖြင့် ဖုန်းမိသားစုထံသို့ ချီတက်လာကြ၏။ ဖုန်းမိသားစုကို အလူးအလဲခံစားစေရန် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသကဲ့သို့ပင်။

တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့နေသော လမ်းများပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်မျှမမြင်ရဘဲ တစ္ဆေမြို့တစ်မြို့လို သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သွေးချောင်းစီးမည့် မုန်တိုင်းတစ်ခုသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့၌ စတင်တော့မည် ဖြစ်ချေသည်။