စီးပွားရေးနယ်ပယ်က ဒီလောက်ကြီးတာလား

ယဲ့ယွီရဲ့စကားတွေက ဗန်ရှီယာရဲ့ မျက်နှာကို အေးခဲသွားစေခဲ့ပါတယ်။

သူမ အလွန်ရှက်ရွံ့သွားမိတယ်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ သူမဟာ မျက်နှာအမူအရာတွေနဲ့ အမျိုးသားတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုက်တဲ့အမျိုးအစား မဟုတ်ပါဘူး။

သူမက ယဲ့ယွီကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်လို့ ထင်တဲ့အတွက် စကားအနည်းငယ်ပိုပြောခဲ့တာပါ။

အခုတော့ ယဲ့ယွီက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပြန်ပြောလိုက်ပါပြီ။

သူ့မျက်နှာက ချက်ချင်း ရှက်ရွံ့သွားခဲ့ပါတယ်။

“ဟမ့်! ဘယ်သူက ရှင့်အတွက် မျက်နှာအမူအရာတွေလုပ်ချင်တာလဲ။ ရှင်က ကျေးဇူးတင်တတ်အောင် မသိဘူး!

ထားလိုက်ပါတော့၊ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ရှင်၊ ယဲ့ယွီ၊ လည်း မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သင့်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။

ဒီလောက် မြန်မြန် မငြင်းပါနဲ့။ ကျွန်မက ဝိညာဉ်ခေါ်နဖူးစည်းရဲ့ ဝိညာဉ်တည်ရှိမှုကို ယူန်ပင်နတ်နန်းတော်ထဲမှာ ခံစားမိခဲ့တယ်။”

ယဲ့ယွီက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောပါတယ်- “ကျွန်တော်က မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး။

အရေးကြီးတာက ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ စန်းရှီနန်းတော်နဲ့ တာယန်တာအိုကြားက တိုက်ပွဲမှာ မပတ်သက်ချင်ဘူး၊ မပတ်သက်ပါဘူး။

တခြားဘာမှမရှိတော့ရင်တော့ နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

ပြောပြီးတာနဲ့ ယဲ့ယွီက လှည့်ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ပါတယ်။

ဒါကိုမြင်တော့ ဗန်ရှီယာက ရုတ်တရက် “ရှင်က ကျွန်မရဲ့ စန်းရှီနန်းတော်ထဲကို ဝင်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူးဆိုရင်တော့ မေ့လိုက်ပါ။

ဒါပေမယ့် ရှင်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာနေပုံရတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ဒီစကားကိုကြားတော့၊

ယဲ့ယွီက ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဗန်ရှီယာရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ တောက်ပနေတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

သူ့မှာ စိတ်တစ်ခုရှိနေသရွေ့တော့။

သွေးလောင်မြိုက် ကောင်းကင်မီးတောက်ဟာ ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာပါလိမ့်မယ်။

“ဒါက ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတယ်လို့ ယူဆလိုက်ရမှာလား"

ဒီအလွန်ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိတော့။

ဗန်ရှီယာက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ဒီလောက် စိတ်တိုမနေပါနဲ့၊ ရပြီလား။ ကျွန်မတို့ လိုချင်တာကို ရဖို့အတွက် ဒီလိုပြောခဲ့တာပါ။

ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်မက ရှင့်ကို စန်းရှီခန်းမထဲကို ဝင်ဖို့ အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းတော့ဘူး။

ရှင်က တာယန်တာအိုရဲ့ လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံကို ကျွန်မကို ပေးလိုက်ရုံပါပဲ။

ကျွန်မက ရှင့်ကို တစ်စုံတစ်ယောက် ရှာပေးပါ့မယ်၊ ဒါက တန်ဖိုးတူဖလှယ်တာပါ။

ကျွန်မမှာ လူရှာဖို့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အရမ်းအဆင်ပြေတယ်!"

ယဲ့ယွီက သူ့မျက်ခုံးတွေကို အနည်းငယ်မြှင့်လိုက်ပါတယ်။

ဆီးရှန်မော့ကျူရီ(လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံ)ဟာ သူ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေတုန်းပါပဲ။

ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ ယဲ့ယွီက အဲဒါကို လေ့လာဖို့ အချိန်မရခဲ့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် လုံးဝအသုံးမပြုခဲ့ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒါက ယဲ့ယွီက အဲဒါကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တကယ်လို့ တခြားတစ်ဖက်က လက်ဆောင်ကို လက်ခံပြီး အလုပ်မလုပ်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဒါကို စဉ်းစားပြီး။

ယဲ့ယွီက တိုးတိုးလေးပြောပါတယ်- “ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုယုံကြည်ရမလဲ”

“ဒါက လွယ်ပါတယ်။ ပထမ၊ ဒါကိုသုံးပီးရှင်ရှာချင်တဲ့သူကို ရှာပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မကို လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံကို ပေးပါ။ ဘယ်လိုထင်လဲ"

ဗန်ရှီယာက ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

သူမက ယဲ့ယွီအနေနဲ့ ကတိမတည်မှာကို လုံးဝမစိုးရိမ်ပုံရပါတယ်။

သူမက ဒီလောက် ယုံကြည်မှုရှိနေတာကိုမြင်တော့။

ယဲ့ယွီက လဲလှယ်မှုကို အသင့်တင့်သဘောတူခဲ့ပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံပေါ်မှာ နက်နဲတဲ့ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုရှိနေပြီး အခုထိ မဖွင့်နိုင်သေးပါဘူး။

အဲဒါကို သိမ်းထားလို့လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။

နှစ်ဦးသဘောတူညီမှုရပြီးနောက်။

ဗန်ရှီယာက ဘာစကားမှ အပိုမပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်းပဲ သူ့လက်တွေနဲ့ တာအိုတံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရှေ့မှာ လက်ဖဝါးအရွယ် အစိမ်းရောင်နွားတစ်ကောင် ပေါ်လာပါတယ်။

ဒီနွားက သူ့ကျောပေါ်မှာ အတောင်ပံနှစ်ခုရှိပြီး ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ်ခတ်ရုံနဲ့ လေထဲမှာ ရှိနေနိုင်ပါတယ်။

ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့သေးငယ်တဲ့အရွယ်အစားက သူ့ကို အရမ်းချစ်စရာဖြစ်စေပါတယ်။

ဗန်ရှီယာက သူမရဲ့လက်ညှိုးကို မြှောက်ပြီး အစိမ်းရောင်နွားကို ညွှန်ပြကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်ပါတယ်- “ဒါက ကျွန်မပြောနေတဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပါ။ အဲဒါကို အထင်မသေးပါနဲ့၊ ဒါပေမယ့် လူရှာတဲ့ကိစ္စမှာ ဘယ်သူမှ ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အရင်က အသုံးပြုခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုကို စဉ်းစားပြီး နွားကို ကျွေးလိုက်ရုံပါပဲ၊ ပြီးရင် အဲဒီနွားက အဲဒီလူရှိနေတဲ့နေရာကို ခံစားနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

ဒါက လူတွေကို ရှာဖွေခြင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိစေပါတယ်။

လုံးဝအံ့သြစရာပဲ!"

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်လာပါတယ်။

ဒါက ခွေးတစ်ကောင်လုပ်ရမယ့်အရာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု ဘာလို့ ဒီနွားကလုပ်နိုင်နေတာလဲ။

ယဲ့ယွီ စကားမပြောသေးတာကိုမြင်တော့ ဗန်ရှီယာက ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။

“ဘာလဲ? မယုံဘူးလား? ရှောင်မန်၊ လာပြီး သူ့ကို ပြလိုက်စမ်း။”

ချင်းနယုလို့ခေါ်တဲ့ကျောက်စိမ်းနွားက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယဲ့ယွီကို ဟန်ဆောင်ပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့မျက်နှာနဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

“ဟိန်း!”

ဘာတဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့နွားဟိန်းသံ၊ အရမ်းချစ်စရာပဲ။

ယဲ့ယွီတောင် ရယ်ချင်လာပါတယ်။

ဗန်ရှီယာက သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေကို အနည်းငယ်တွန့်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ခေါင်းပေါ်က အစိမ်းရောင်နွား ရှောင်မန်ကို ဆွဲယူပြီး နဖူးကို တွန်းလိုက်ပါတယ်။

“ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ကျွန်မကို စနေတာလား။ နင့်ကို မှော်စွမ်းအားနည်းနည်းပေးမယ်!"

နာကျင်မှုကို ခံစားမိတော့ ချင်းနယု ရှောင်မန်က သူ့ရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ နွားခေါင်းကို လှုပ်ခါလိုက်ပါတယ်။

ပြီးတော့ သူ့အတောင်ပံတွေကို ခေါက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပါတယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလို။

သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရဲ့ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

သူတို့ လက်ရှိရှိနေတဲ့နေရာဖြစ်တဲ့ အဖြူရောင် လင်းနေတဲ့အစက်တစ်ခု အဲဒီထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။

ဒီအခြေအနေက ယဲ့ယွီကို အလွန်အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါတယ်။

ဒါက ရိုးရိုးလေး သုံးဖက်မြင်မြေပုံ မဟုတ်ဘူးလား။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံဟာ အလွန်ကျယ်ပြန့်တဲ့အတွက် အံ့သြစရာရတနာတွေအမျိုးမျိုးရှိနေပါတယ်။

ဒါပေမယ့် လင်မြောင်ရွဲ့ အရင်က အသုံးပြုခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုခု လိုအပ်တယ်ဆိုရင်တော့ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။

သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ ရှိမရှိတော့ မသိပါဘူး။

ယဲ့ယွီက အချိန်အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ အနက်ရောင်ဆံပင်ညှပ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

သူလူ့လောကမှာ ရှိနေတုန်းက။

တစ်ညမှာ ယဲ့ယွီက လင်မြောင်ရွဲ့ကို လအလင်းရောင်ကြည့်ဖို့ ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီအရာက အရမ်းအကျိုးမရှိဘူးဆိုတာ သိရတဲ့အတွက် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကို ထည့်လိုက်ပါတယ်။

ဒီနေ့ အသုံးဝင်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့မိဘူး။ တော်တော်လေး တိုက်ဆိုင်မှုပဲ။

ဒါပေမယ့် ဒါက ရှောင်မန်ကို ခံစားရစေပါတယ်။

ဒီဆံပင်ညှပ်က သူ့ခေါင်းထက် ပိုကြီးတဲ့အတွက် စားရတာ မလွယ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ရှောင်မန်က အစပိုင်းမှာ ငြင်းဆန်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဗန်ရှီယာရဲ့ ကြောက်စရာအကြည့်အောက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ သူက ခိုင်းတာကိုလုပ်ကာစားလိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ပါးစပ်က ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးလာပြီး ဆံပင်ညှပ်ကို သူ့ဗိုက်ထဲကို တိုက်ရိုက်မြိုချလိုက်ပါတယ်။

နောက်တစ်စက္ကန့်။

ရှောင်မန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အပြာရောင်အလင်းနဲ့ တောက်ပနေပါတယ်။

အချိန်အကြာကြီးကြာပြီးနောက် သူ့ခေါင်းပေါ်က သုံးဖက်မြင်မြေပုံပေါ်မှာ အနီရောင်အစက်လေးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

နေရာကိုကြည့်ရင် ကောင်းကင်ရဲ့ မြောက်ဘက်အပိုင်းမှာ ရှိနေပါတယ်။

“သွားကြစို့! ကျွန်မ ရှောင်မန်ကို ခေါ်သွားမယ်!

ကျွန်တော်တို့ လူကိုရှာတွေ့ပြီးမှ အရောင်းအဝယ်ကို ပြီးအောင်လုပ်ကြမလား"

ဗန်ရှီယာရဲ့ မျက်နှာက တောက်ပတဲ့အပြုံးနဲ့ ပြည့်နေပြန်ပြီး သူမက တကယ်ကို စွမ်းအင်အပြည့်ရှိပါတယ်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ယဲ့ယွီက ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ပါဘူး။

အစားထိုးအနေနဲ့ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူခဲ့ပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေဖို့အတွက် ရှောင်မန်ရဲ့ အကူအညီက လိုအပ်နေပါသေးတယ်။

သို့သော်လည်း ဒါက ယဲ့ယွီကို ဒီအစိမ်းရောင်နွားငယ်လေးအပေါ်မှာ အလွန်စိတ်ဝင်စားလာစေခဲ့ပါတယ်။

မင်းလက်ထဲမှာ ဒါလေးရှိနေရင်။

အနာဂတ်မှာ တခြားအမျိုးသမီးတစ်ယောက် ကောင်းကင်ကို တက်လာတဲ့အခါ လူရှာဖို့ ဒီလောက်ဒုက္ခမများတော့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် သူ ကောင်းကင်ရဲ့ အရှေ့ဘက်ကို သွားနေတဲ့လမ်းမှာ ယဲ့ယွီက ဗန်ရှီယာကို နွားငယ်လေးကို လဲလှယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိမရှိ မေးခဲ့ပါတယ်။

သို့သော်လည်း သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရပါတယ်။

ဗန်ရှီယာက ရှောင်မန်ဟာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ထိပ်တန်းနတ်သားရဲတစ်ကောင်လို့ ဆိုပါတယ်။

ကောင်းကင်မှာ တစ်ကောင်တည်းသာ ရှိပါတယ်။

သူမဟာ သူမနဲ့ သခင်-တပည့် သဘောတူညီချက်ကိုလည်း လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပြီး သူမမှလွဲပြီး ဘယ်သူမှ ရှောင်မန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီကို တခြားမကောင်းတဲ့အတွေးတွေ မထားဖို့ အကြံပေးပါတယ်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီစကားတွေက ယဲ့ယွီကို အများကြီးထိခိုက်စေခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော်က ရိုးရိုးလေးပဲ မေးတာပါ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ။

ခင်ဗျားက မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားလား၊ ကျွန်တော်က မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားလား။

ခင်ဗျားရဲ့ အနေအထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလို့ရမလား။

ဒါပေမယ့် ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ယဲ့ယွီဟာ ရှောင်မန်ကို တကယ်ပဲ လိုချင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဗန်ရှီယာက ဒီလောက် ပြတ်သားနေတော့ ထားလိုက်ပါတော့။

လင်မြောင်ရွဲ့ကို အရင်ရှာကြစို့။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှောင်မန်က ပေးထားတဲ့ နေရာက မှန်ကန်သလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိပါဘူး။

မမှန်ကန်ဘူးဆိုရင် အသုံးမဝင်တဲ့နွားတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။

မကြာမီမှာပဲ။

ရှောင်မန်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ယဲ့ယွီနဲ့ ဗန်ရှီယာတို့ဟာ ကောင်းကင်ရဲ့ အရှေ့ဘက်ကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ ပျံသန်းနေတုန်းမှာပဲ။

သုံးဖက်မြင်မြေပုံပေါ်က အနီရောင်အစက်ဟာလည်း အရှိန်အပြည့်နဲ့ ရွေ့လျားနေပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူရှိနေတဲ့နေရာမှာပဲ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီအခြေအနေက ယဲ့ယွီကို အလွန်စိတ်ဝင်စားလာစေခဲ့ပြီး သူက ချက်ချင်းပဲ “ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

ဗန်ရှီယာရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြစ်လာပါတယ်။

“ဒါမှမဟုတ်၊ ဒီလူက လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်တစ်ခုထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါမှမဟုတ် အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူက အခုတောင်…”

သူမက စကားမဆုံးခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူမ နောက်ထပ် ဘာပြောတော့မယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းဖို့ မခက်ပါဘူး။

ဒီအသံကိုကြားတော့ ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေပြီး မည်သို့မျှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ အနီရောင်အစက် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ဘက်ကို အမြန်ရွေ့သွားခဲ့ပါတယ်။

၅၅၂