ခင်ဗျား အသက်ရှင်ရမယ်
Vol. 27 Ch. 552
နတ်ဘုံရဲ့ မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာရှိတဲ့ ရွှေရှောင်ပင်တောင်တန်းတွေမှာ။
ကြီးမားတဲ့ စက်ဝိုင်းပုံလမ်းကြောင်းတစ်ခုဟာ လေထဲမှာ ရပ်နေပါတယ်။
ဒါဟာ တောက်ပတဲ့အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပါတယ်။
အလွန်တောက်ပနေပုံရပါတယ်။
အနီးအနားမှာ နတ်ဘုရားရာပေါင်းများစွာ စုရုံးနေပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်နေကြပါတယ်။
အဲဒီထဲမှာ လီချန်ဓားဂိုဏ်းက ဆန်းလျိုဟီလည်း ပါပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့တနာရီလောက်က သူမဟာ လင်မြောင်ရွဲ့ ဝင်သွားတာကို သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးနဲ့ မြင်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီနေရာဟာ နတ်ဘုရင်အဆင့်ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အမွေနှစ်အပျက်အစီးတွေပါ။
ဒါဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်တွေ ပါဝင်ပြီး ဓားနတ်ဘုရားအားလုံး အိပ်မက်မက်နေတဲ့ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးနေရာတစ်ခုပါ။
နှစ်နှစ်ထောင်တိုင်းမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ဖွင့်ပါတယ်။
ဒါက ဆန်းလျိုဟီက လင်မြောင်ရွဲ့ကို ဓားဆန္ဒကို အဆင့်တက်ဖို့ပြောခဲ့တဲ့နေရာပါ။
အခုတော့ အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။
သူမက ဒီမှာ အကြာကြီးနေဖို့ အစီအစဉ်မရှိပါဘူး။
ဒီနေရာကို ဖွင့်ပြီးတာနဲ့ နှစ်ရက်ကြာပါလိမ့်မယ်။
အထဲမှာ ကြာကြာနေလေ၊ ဓားဆန္ဒအဆင့်တက်ခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုကောင်းလေ၊ ဓားနတ်ဘုရားမတပါးအတွက် အကျိုးကျေးဇူး ပိုများလေ ဖြစ်ပါတယ်။
ဆန်းလျိုဟီဟာ လင်မြောင်ရွဲ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အနည်းဆုံး တစ်ရက်ခွဲလောက် နေနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။
ဒီအချိန်ကာလဟာ သူမလိုချင်တဲ့အရာကို ပြီးမြောက်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။
ယဲ့ယွီကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း၊ လင်မြောင်ရွဲ့ရဲ့ နှလုံးသားက အနှောင်အဖွဲ့တွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း၊ ပြီးတော့ အပြစ်ကို တခြားတစ်ယောက်ဆီ လွှဲချလိုက်ခြင်း။
မုန်းတီးမှုဟာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကြီးထွားဖို့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော တွန်းအားပဲ!
အရာအားလုံးကို သေချာစဉ်းစားပြီးနောက်။
ဆန်းလျိုဟီဟာ သူ့ရဲ့အစေခံ နတ်ဘုရား လီကျိယင်ကို ခေါ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး အမိန့်ပေးခဲ့ပါတယ်- “ဒီမှာ စောင့်နေပါ။ လင်မြောင်ရွဲ့ ထွက်လာရင် ငါ့မှာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ ပြန်မလာနိုင်ဘူးလို့ ပြောလိုက်ပါ။ ပြီးရင် သူမကို နတ်ဘုရားတံခါးဝဆီ ပြန်ခေါ်သွားလိုက်ပါ။”
“အမိန့်အတိုင်းပါပဲ၊ အကြီးအကဲ!”
လီကျိယင်က ဦးညွှတ်ပြီး သူပြန်ကြည့်တဲ့အထိ စောင့်နေခဲ့ပါတယ်။
ဆန်းလျိုဟီက အဲဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။
သူမက နည်းနည်းလေး မှင်တက်နေပါတယ်။
ကောင်းကင်မှာရှိတဲ့ ရွှေ့ပြောင်းနေရာကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ မနာလိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်စီးလက်သွားခဲ့ပါတယ်။
လင်မြောင်ရွဲ့က ရုတ်တရက် မပေါ်လာခဲ့ဘူးဆိုရင်။
သူမလည်း အခုဒီစမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးနေရာကို ဝင်သင့်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး အပြင်မှာ တစ်ယောက်တည်းနေပြီး အစေခံတစ်ယောက်လို လုပ်နေတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။
အကြီးအကဲ၊ ရှင် နည်းနည်းလေး ဘက်လိုက်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
လီကျိယင်က သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။
ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ။
ယဲ့ယွီနဲ့ ဗန်ရှီယာတို့လည်း ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
ကောင်းကင်မှာရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ရွှေ့ပြောင်းရေးဖွဲ့စည်းပုံကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ။
ယဲ့ယွီက သက်ပြင်းချလိုက်မိပါတယ်။ လင်မြောင်ရွဲ့က ဘယ်လိုမတော်တဆမှုမှ မကြုံခဲ့ဘူး၊ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်ရပါတယ်။
သူ့တစ်ယောက်တည်းသာမက ဗန်ရှီယာလည်း အများကြီးစိတ်သက်သာရာရသွားပါတယ်။
မလာခင်က။
သူမ ရှာနေတဲ့လူ သေသွားမှာကို တကယ်စိုးရိမ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူမ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ရင် ယဲ့ယွီ ဒေါသထွက်တဲ့အခါ သူ့ကတိကို ဘယ်လိုဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာလဲ။
ကံကောင်းစွာနဲ့ ဒီလိုမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။
“ကျမ မှန်အောင်ပြောနိုင်မယ်ဆိုရင် ရှင်ရှာနေတဲ့လူက ဒီမှာရှိနေတာပါ။
ကျမ ဒီလျှို့ဝှက်နေရာထဲကိုတော့လိုက်ပီးမဝင်တော့ဘူး။
ရှင် အခု ငါ့ကို လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံကို ပေးလို့ရပြီလား”
ဆိုရိုးစကားအတိုင်း အန္တရာယ်တွေနဲ့ အခွင့်အရေးတွေဟာ အတူတူတည်ရှိနေပါတယ်။
လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ဟာ ဒီလိုနေရာမျိုးပါပဲ။
အန္တရာယ်တွေရှိသလို အခွင့်အရေးတွေလည်း ရှိပါတယ်။
ဗန်ရှီယာလိုချင်တာက ရိုးရိုးလေး လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံပါ။ သူမမှာ ဘယ်လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကိုမှ စူးစမ်းဖို့ အချိန်မရှိပါဘူး။
ယဲ့ယွီက တိုးတိုးလေးပြောပါတယ်- “လူကိုမြင်မှ၊ ပစ္စည်းကို မြင်ရမယ်။ ကျွန်တော် လူကိုမတွေ့ခင် လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံကို ခင်ဗျားကို မပေးနိုင်ဘူး။
ဒါက ခင်ဗျားက ရှောင်မန်ကို တမင်တကာ နည်းစနစ်တခုသုံးပီး ဒီဇိုင်းဆွဲခိုင်းထားတဲ့ နေရာလားဆိုတာကို ဘုရားသခင်ပဲ သိမှာပါ။”
ဒီစကားကိုကြားတော့။
ရှောင်မန်က ပထမဆုံးအနေနဲ့ မပျော်ခဲ့ပါဘူး။
သူက အဆက်မပြတ် ဟောင်နေပြီး အရမ်းဒေါသထွက်နေပုံရပါတယ်။
ဗန်ရှီယာလည်း အရမ်းစိတ်ဆိုးနေပါတယ်။
ဘာတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဒီဇိုင်း!နင့်မေကြီးဒီဇိုင်းပါလား...
ဒါပေမယ့် သူမက ယဲ့ယွီဒိလိုပဲ လုပ်သင့်ပါတယ်ဆိုတာကိုနားလည်ပါသေးတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုမှတွေ့တဲ့ လူနှစ်ယောက်အတွက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ဖို့ တကယ်ကို ခက်ခဲပါတယ်။
ဗန်ရှီယာက ကောင်းကင်မှာရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်စီးလက်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူမဟာ အရင်က လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်တစ်ခုမှာ ကြီးမားတဲ့ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။
ဒါကြောင့် အဲဒီကတည်းက နက်ရှိုင်းတဲ့ အရိပ်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒါကြောင့် အခု လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို မြင်တဲ့အခါ လမ်းလွှဲသွားချင်စိတ်တောင် ဖြစ်နေပါတယ်။
ဒါပေမယ့် သူမက လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံကို တကယ်ရချင်ပါတယ်၊ ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။
ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ဗန်ရှီယာက မလှမ်းမကမ်းမှာရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ သူ့လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းပြီး “နတ်ဘုရားသူငယ်ချင်း၊ ဒါက ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မျိုးလဲလို့ ငါ့ မေးလို့ရမလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်နတ်ဘုရားတွေ အများကြီး စုရုံးနေကြတာလဲ” လို့ ပြောပါတယ်။
အလှက တရားမျှတမှုပါလို့ ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိပါတယ်။
အလှပဂေးတွေဟာ ဘာပဲလုပ်လုပ် မွေးရာပါအားသာချက်တွေ ရှိနေတာကို မငြင်းနိုင်ပါဘူး။
ဗန်ရှီယာရဲ့ လှပတဲ့မျက်နှာနဲ့ ချိုသာတဲ့အသံအောက်မှာ။
နတ်ဘုရားက သူသိတဲ့အရာအားလုံးကို အသေးစိတ်ပြောပြခဲ့ပါတယ်။
နားထောင်ပြီးနောက်။
ဗန်ရှီယာက ယဲ့ယွီကို ပြတ်ပြတ်သားသား လှည့်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောပါတယ်- “ကျမက ဓားနတ်ဘုရား မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျမတို့ ဒီအပြင်မှာပဲ နှစ်ရက်လောက် စောင့်လို့ရပါတယ်။
ဘယ်လိုလဲ"
“ခင်ဗျားကဓားနတ်ဘုရား မဟုတ်ပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ ဓားနတ်ဘုရားတပါးပဲ!”
ယဲ့ယွီက သူ့ခြေချောင်းတွေကို ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်ပြီး ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ရဲ့ ဝင်ပေါက်ဘက်ကို လေထဲမှာ ပျံသန်းသွားခဲ့ပါတယ်။
ဒါကိုမြင်တော့ ဗန်ရှီယာက လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ပါတယ်။
လူမိုက်တွေကအဆင်ခြင်မဲ့တယ်ဆိုတာ တကယ်မှန်သလား။
ခင်ဗျား အပြင်မှာ နှစ်ရက်လောက် မစောင့်နိုင်ဘူးလား။
ဒါက အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းပါ၊ ဘာလို့ မသုံးတာလဲ။
ယဲ့ယွီ၊ ခင်ဗျား အသက်ရှင်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆီရှန်မော့ကျူရီကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။
ဒီအကြောင်း စဉ်းစားပြီး။
ဗန်ရှီယာက ဒေါသနဲ့ ခြေထောက်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ပါတယ်။
သူမရဲ့အမြင်မှာ ယဲ့ယွီရဲ့အပြုအမူဟာ လုံးဝတာဝန်မဲ့ပါတယ်။
ဘယ်လောက်တောင် ရွံစရာကောင်းလိုက်လဲ!
နောက်တစ်ဖက်မှာ ယဲ့ယွီက လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြီးမားတဲ့ လေးထောင့်ပလတ်ဖောင်းပေါ်မှာ တွေ့လိုက်ရပြီး ပတ်ပတ်လည်မှာ ဘာမှမရှိပါဘူး။
ဒါက သူ့ကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့ပါတယ်။
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။
ဒီလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ထဲမှာ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်နေရာရှိနေတာလား။
ဒါက နည်းနည်းတော့ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းပါတယ်!
ငါက မူလက လင်မြောင်ရွဲ့ကို လာရှာဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ!
ဒါဆို ဘယ်လိုရှာရမလဲ။
ယဲ့ယွီက ညည်းညူနေတုန်းမှာ အပြာရောင်အရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာပါတယ်။
သူ့မှာ မျက်နှာလုံးဝမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့အရပ်နဲ့ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံက ယဲ့ယွီနဲ့ တူညီနေပါတယ်။
သူက သူ့လက်ထဲမှာ အပြာရောင်ဓားရှည်တစ်ချောင်းကိုလည်း ကိုင်ထားပါတယ်။
မလိုအပ်တဲ့အရာတွေ မပါဘဲ သူဟာ ယဲ့ယွီဆီကို တည့်တည့်တိုးဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ဒီလုပ်ရပ်နဲ့အတူ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က မူလနတ်ဘုရားစွမ်းအင်ဟာ ဓားတစ်ချောင်းလိုပဲ ချက်ချင်း ပြတ်သားလာပါတယ်။
ယဲ့ယွီက နည်းနည်းလေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အရေးယူဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်။
ရုတ်တရက် ဒီမှာ နက်နဲတဲ့စွမ်းအားတစ်ခုရှိပုံရတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိရှိခဲ့ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ နယ်ပယ်ကို အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်အထိ လုံးဝဖိနှိပ်ထားပါတယ်။
ဒါ့အပြင်။
ဓားပညာမှလွဲ၍ တခြားမှော်စွမ်းအားအားလုံးကို ပိတ်ထားပုံရပါတယ်။
ဒါက... နတ်ဘုရင်ရဲ့ အပျက်အစီးတွေရဲ့ စွမ်းအားလား။
စိတ်ဝင်စားစရာပဲ!
ယဲ့ယွီက နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့တိုးခဲ့ပြီး သူ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဓားပျံကို မြှောက်လိုက်ပါတယ်။
သူက ဟောက်ရန်နှလုံးသားဓားကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အပြာရောင်အရိပ်ကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်လိုက်ပါတယ်။
သို့သော်လည်း အပြာရောင်အရိပ်ဟာ မပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါဘူး။
အစားထိုးအနေနဲ့ သူက စတင်ပီးအပိုင်းပိုင်းကွဲထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။
တစ်ခုက နှစ်ခုအဖြစ်၊ နှစ်ခုက လေးခုအဖြစ်၊ လေးခုက ရှစ်ခုအဖြစ် ကွဲသွားပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ဘာပြောင်းလဲမှုမှ မရှိပါဘူး။
ဒါပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဓားစွမ်းအင်ဟာ ကြီးမားတဲ့ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရှိလာခဲ့ပါတယ်။
ဒါက...သူတို့လဲ ဟောက်ရန်နှလုံးသားဓားကိုစပြီးသုံးနိုင်သွားတာလား။
အနည်းငယ်တူညီမှုသာ ရှိသော်လည်း ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ပါတယ်။
ဒီအရိပ်တွေကတောင် လေ့လာနိုင်စွမ်းရှိသလား။
တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ!
ဒါပေမယ့် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းက ဒီအရိပ်တွေကို မသတ်နိုင်တဲ့အတွက် ယဲ့ယွီက ထိတ်လန့်မနေခဲ့ပါဘူး။
ဒါဆိုရာနဲ့ချီ ဒါမှမဟုတ် ထောင်နဲ့ချီတဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘယ်လိုလဲ။
ယဲ့ယွီက မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျဉ်းလိုက်ပြီး ဟောက်ရန်နှလုံးသားဓားကို သူ့ရဲ့စွမ်းအားအကုန်လုံးနဲ့ အသက်သွင်းဖို့ စတင်ခဲ့ပါတယ်။
ချက်ချင်းဆိုသလို ကမ္ဘာကြီးက ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပုံရပါတယ်။
မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်တွေ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဒီအပြာရောင်အရိပ်တွေကို ပြင်းထန်လှတဲ့ဓားစွမ်းအင်ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ လုံးဝခြေမှုန်းလိုက်ပါတော့တယ်။
၅၅၃