ကျိုးပဲ့သောဓား

ဓားစွမ်းအင်သည် ဤဒိုင်မန်းရှင်း ကမ္ဘာလောကတခုလုံးကို ပြည့်ဝစွာ ရိုက်ခတ်ချေမှုန်းသွားခဲ့သည်။

အရိပ်အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ခြေထောက်အောက်ရှိ လေးထောင့်ပလပ်ဖောင်းနှင့်အတူ ချက်ချင်းကြေမွသွားသည်။

ယဲ့ယွီသည် ဤသည်မှာ အဆုံးသတ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ကောင်းကင်မှ နှင်းပွင့်များ ရုတ်တရက် ကျလာသည်။

မကြာမီမှာပင် အရပ်ရှည်သော ဓားသမားတစ်ဦးသည် ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင် ပေါ်လာပြီး သူ့နောက်ကျောကို ပေးကာ ရပ်နေသည်။

သူသည် ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး “ဓားဆိုတာ ဘာလဲ” ဟု စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီဖြင့် မေးသည်။

ယဲ့ယွီသည် ရှေ့သို့ကြည့်ကာ “ဓားဆိုတာ ဓားပဲ!” ဟု နက်နဲသောအသံဖြင့် ပြောသည်။

ဓားသမားသည် လှည့်မကြည့်ဘဲ “ဓားဆိုတာ ဘာလဲ” ဟု ဆက်မေးခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယဲ့ယွီသည် မဖြေဆိုတော့ပါ။

အစားထိုးအနေဖြင့် သူသည် တည့်တည့်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အိပ်မက်အတွေ့အကြုံများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီသည် လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်များနှင့် အမြင်အာရုံများကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်ခြင်းဆိုင်ရာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်သီအိုရီကို အကျဉ်းချုပ်ထားသည်။

ထိုသီအိုရီမှာ အထင်ကြီးအောင်လုပ်သောသူများသည် သတ်ဖြတ်ခံရလိမ့်မည် ဟူ၍ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် အရိပ်များဖြစ်စေ၊ ကျန်ရှိနေသောဝိညာဉ်များဖြစ်စေ၊ ရွှေချပ်ဝတ်နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် အခြားအရာများဖြစ်စေ။

၎င်းတို့သည် အထင်ကြီးအောင် စတင်လုပ်ဆောင်သည် သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်သည်နှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ကာ နောက်တဆင့်တက်လိုက်ခြင်းက အချိန်ကုန်သက်သာစေသည်။!

သို့မဟုတ်ပါက သင်သည် ၎င်းတို့နှင့်မည်မျှပင် စကားပြောသည်ဖြစ်စေ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အထူးဖြစ်ရပ်များလည်း ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ရတနာများလာရောက်ပေးအပ်သော ကျန်ရှိနေသောဝိညာဉ်များသည် စကားလုံးများကို မဖြုန်းတီးဘဲ အဓိကအချက်ကို တိုက်ရိုက်ပြောတတ်ကြသည်။

အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားအချို့ကို နားထောင်ရရင်တောင် ဒါကို မစ်ရှင်တစ်ခုလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ့မယ်။

သို့သော်ရှေ့က ဓားသမားသည် ဓားဆိုတာဘာလဲဆိုတာကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသည်။

သူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အထင်ကြီးအောင်လုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ယဲ့ယွီသည် လုံးဝ သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိပါ။

စိတ်ရွေ့လျားမှုဖြင့်။

အမွှေးလိပ်ပြာဓားသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ယဲ့ယွီက ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သန့်စင်သော ကြာပန်းလျှပ်စီးဓားပညာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

မိုးကြိုးပစ်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ဓားသမားသည် သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ပြင်းထန်သောအလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယဲ့ယွီသည် သူ့မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်သောအခါ။

သူသည် ကြီးမားသောနန်းတော်တစ်ခု၏ရှေ့တွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤနေရာတွင် ဓားနတ်ဘုရားရာပေါင်းများစွာသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် ရပ်နေကြသည်။

၎င်းတို့၏မျက်ခုံးများသည် ရှုံ့တွနေပြီး ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်ခံရသော ဓားဒဏ်ရာများ တစ်ချိန်လုံး ပေါ်နေသည်။

၎င်းတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်၏ လှည့်စားသော အမြင်အာရုံမှ မထွက်နိုင်သေးသောလူများဟု ယဲ့ယွီကထင်ပါသည်။

ယဲ့ယွီသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရင်းနှီးသောမျက်နှာများကို ကြည့်ပြီး လင်မြောင်ရွဲ့သည်လည်း ဤနေရာတွင် ရှိနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူသည် လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေစတင်ခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

အရှေ့ဘက်သို့ မီတာတစ်ရာအကွာတွင် လင်မြောင်ရွဲ့ကို တကယ်တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်မြောင်ရွဲ့သည် အမြင်အာရုံမှ မထွက်နိုင်သေးပါ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမာရွတ်များမရှိပါ။

ဒါက သတင်းကောင်းပါပဲ။

သို့သော်လည်း လူများကို လှည့်စားမှုစိတ်ညှို့ထားသောအာရုံမှ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးခြင်းကသည်သိပ်မလွယ်ပါ။ အထူးနည်းစနစ်တချို့သုံးလို့ရသောလည်း ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများသဖြင့်

ယဲ့ယွီသည် လင်မြောင်ရွဲ့ကိုတကယ် မလုပ်နိုင်ပါ!

ဂရုမစိုက်မိပါကလင်မြောင်ရွဲ့သည် ကြီးမားသောအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လင်မြောင်ရွဲ့၏လက်ကို ညင်သာစွာ ကိုင်ကာ “အချစ်လေးရေ ထတော့!” ဟု စိတ်ဖြင့်ပြောခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ အချိန်အကြာကြီးစောင့်ခဲ့သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုမရှိခဲ့ပါ။

အသုံးမဝင်ပုံရသည်။

အကူအညီမဲ့စွာ ယဲ့ယွီသည် သူ့ရှေ့က နန်းတော်ကိုသာ ပြန်ကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်တိုင်းတွင် ထူးခြားသောစွမ်းအားကို ပေးသောရတနာများရှိသည်။

၎င်းတို့၏တည်ရှိမှုကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သည် ဆက်လက်လည်ပတ်နိုင်ရန် လုံလောက်သောစွမ်းအားရှိသည်။

ဤအရာများ၏ စွမ်းအင်ကုန်သွားသောအခါ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦးက ယူသွားသောအခါ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သည် ပြိုကျလိမ့်မည်။

အဲဒီအရာကို ရှာတွေ့သရွေ့ သူတို့ကို အမြင်အာရုံကနေ နိုးထစေနိုင်တယ်လို့ သူယုံကြည်ပါတယ်။

ဤအရာကို စဉ်းစားပြီး။

ယဲ့ယွီသည် လျှပ်စီးလက်သောအရှိန်ဖြင့်ပျံသန်းကာ နန်းတော်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်သွားသည်။

အတွင်းပိုင်းသည် အလွန်ဗလာဖြစ်နေသော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်သော ဓားဆန္ဒဖြင့် ပြည့်နေသည်။

အလယ်ဗဟိုတွင် သေးငယ်သောပုံစံအရိပ်တစ်ခုသည် တစ်ခုခုကို ကိုင်တွယ်နေပုံရသည်။

ယဲ့ယွီသည် သတိဖြင့် ရှေ့သို့လျှောက်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုသေးငယ်သောပုံစံသည် တကယ်တော့ ကျစ်ဆံမြီးချထားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူမသည် လေးနှစ် သို့မဟုတ် ငါးနှစ်ခန့်ရှိပုံရသည်။

သူမသည် ကျိုးပဲ့နေသောဓားတစ်ချောင်းကို စုစည်းနေသည်။

သို့သော် သူမ မည်မျှပင် စုစည်းသည်ဖြစ်စေ ၎င်းကို စနစ်တကျ မစုစည်းနိုင်သေးပါ။

ဒါက သူမကို အလွန်စိတ်ဆိုးသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ယဲ့ယွီသည် သူမ၏လက်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် စိတ်မဝင်စားဘဲ သူ၏မျက်လုံးများသည် ကျိုးပဲ့နေသောဓားဘေးရှိ လက်မအရွယ် အရိပ် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍သာ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။

ဤလူများသည် အပြင်ဘက်တွင် မြင်ခဲ့ရသော ဓားသခင်များဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးကို သေးငယ်သောနေရာလေးတစ်ခုတွင် စုစည်းထားသည်။

၎င်းတို့၏အရိပ်များပေါ်တွင် ဓားရာတစ်ခု ပေါ်လာတိုင်း အပြာရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိန်းကလေးငယ်၏လက်ထဲသို့ တည့်တည့်ပျံသန်းသွားသည်။

မိန်းကလေးငယ်က ဒီအပြာရောင်အလင်းကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုစစ်ဆေးကာ

သင့်လျော်သည်ဟု ထင်ပါက ၎င်းကို ကျိုးပဲ့သောဓားထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

မသင့်လျော်ပါက

“ဓားဆန္ဒက မသန့်စင်ဘူး၊ အသုံးမဝင်ဘူး!”ဟုညဉ်းညူသောအသံလေးဖြင့်ပြောတတ်သည်။

ပြောပြီးနောက် သူမသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုအလင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော မှော်ဆန်သည့်မြင်ကွင်းက ယဲ့ယွီကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားစေခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူသည် တည့်တည့်လျှောက်သွားပြီး “ဘာလုပ်နေတာလဲ” ဟု တိုးတိုးလေး မေးသည်။

“ငါ့ သခင်ရဲ့ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ဓားကို ပြုပြင်နေတာပါ။

ငါ့ရဲ့သခင်က ကျိုးပဲ့နေတဲ့ဓားကို ပြန်ပြင်ပြီးတဲ့အခါ သူမက ငါ့ကို ပြန်လာခေါ်လိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

ငါ့က ဒီဓားနတ်ဘုရားအမှိုက်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဓားရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့စွမ်းအားကို ဖြည့်တင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ။”

မိန်းကလေးငယ်က ယဲ့ယွီကို မော့ကြည့်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် “ခင်ဗျားက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးသိန်းအတွင်း အမြင်အာရုံကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဒီကိုလာတဲ့ ပထမဆုံးနတ်ဘုရားပါ။

ပြီးတော့ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာပဲ ကြာတယ်။

ငါ့ ဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ ဒုတိယအဆင့်မှာ စကားပြောဆိုမှုတွေနဲ့ လှပတဲ့ရုပ်ပုံတွေ အများကြီးပါဝင်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား။

ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား ဘာမှမပြောဘဲ ခင်ဗျားရဲ့ဓားကို ထုတ်ပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်တယ်။ ခင်ဗျားက တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး!”

ဒီစကားကိုကြားတော့။

ယဲ့ယွီသည် ပြုံးမနေနိုင်ခဲ့ပါ။

ပြီးတော့ ကျွန်တော် ပြန်လည်အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပါတယ်။

“စီနီယာက ဒီအဆင့်တွေကို ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့တာလို့ ပြောလိုက်တာလား။ ဘာလို့ အဲလိုလုပ်ရတာလဲ"

“ငါက ဓားစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး ဓားနတ်ဘုရားတွေ လာရောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ဓားပညာကိုတိုးတက်မှုရရှိအောင် ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် ဒီကမ္ဘာကို ဖန်တီးခဲ့တာပါ။

သူတို့ ဒဏ်ရာရရင် သူတို့ရဲ့ ဓားဆန္ဒရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ကို ငါက ယူသွားပြီး နတ်ဓားရဲ့ ဓားဆန္ဒ မပျောက်ကွယ်အောင် ကာကွယ်ဖို့ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ဓားထဲကို ပေါင်းစည်းလိုက်ပါတယ်။

ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတဲ့အခြေအနေပါပဲ။”

မိန်းကလေးငယ်သည် သူမလုပ်နေသောအရာကို မရပ်သေးပါ။

သူမ၏လက်ထဲရှိ ကျိုးပဲ့နေသောဓားကို ဆက်လက်ကိုင်တွယ်နေသည်။

သူမသည် အလွန်ကြိုးစားပြီး အလေးအနက်ထားပုံရပြီး လူများကို ရှင်းပြမရသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို ခံစားရစေသည်။

သို့သော် ယဲ့ယွီက ၎င်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်သည်။

ဓား၏ ကျိုးပဲ့နေသောအပိုင်းတွင် တစ်စစီ ပျောက်ဆုံးနေသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် မိန်းကလေးငယ်သည် မည်မျှပင် ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ ကျိုးပဲ့နေသောဓားကို ပြန်မစုစည်းနိုင်ခဲ့ပါ။

ယဲ့ယွီသည် ထပ်ခါတလဲလဲ စဉ်းစားခဲ့သည်။

သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့တိုးလာပြီး “ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအင်ကို မဖြုန်းပါနဲ့။ ခင်ဗျားက ဒီကျိုးပဲ့နေတဲ့ဓားကို တစ်ယောက်တည်း ပြန်စုစည်းလို့ မရဘူး။

ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဓားပညာရှင်တစ်ယောက်ဆီ ခေါ်သွားပြီး အဲဒါကို ပြန်ပြင်ပြီးမှ အသုံးပြုလို့ရအောင် လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ"

မိန်းကလေးငယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမလုပ်နေသောအရာကို ရပ်လိုက်သည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီကို မော့ကြည့်ပြီး “ငါ့က ဘာလို့ ကောင်းကောင်းစုစည်းလို့ မရဘူးလို့ ပြောတာလဲ” ဟု အလေးအနက်မေးခဲ့သည်။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ဓားက ပျောက်နေလို့ပါ!”

ယဲ့ယွီသည် ကွက်လပ်ကို ညွှန်ပြသည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သူမက “ကျိုးပဲ့နေတဲ့ဓားက ပျောက်နေတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ဓားက ပျောက်ဆုံးနေလို့ ငါက ပြန်စုစည်းလို့ မရတာ” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျိုးပဲ့နေသောဓားတွင် အစွန်းတစ်စပျောက်နေသည်ကို သူမသည် တကယ်ပင် သတိမထားမိခဲ့သည်လား။

တကယ်တော့ မိန်းကလေးငယ်သည် ဤနေရာတွင် ကျိုးပဲ့နေသောဓားကို နှစ်ပေါင်းသုံးသိန်းကြာအောင် စုစည်းနေခဲ့သည်။

ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်အကြာကြီးကတည်းက တွေ့ရှိခဲ့သင့်ပါတယ်။

ငါ့ ဘာကြောင့် အံ့အားသင့်နေသေးတာလဲဆိုတဲ့ အဖြေတစ်ခုတည်းသာ ရှိပါတယ်။

အဲဒါကတော့ သူမသည် ဤအဖြစ်မှန်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မလိုချင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမလုပ်နေသောအရာကို ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ရှေ့တွင်ရှိသော ကျိုးပဲ့နေသောဓားကို ချလိုက်သည်။

သူမသည် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏သခင်၏လှပသောမျက်နှာသည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် မပါဝင်ဘဲ ပေါ်လာသည်။

ထိုနေ့က သိမ်မွေ့သောစကားလုံးများသည် ငါ့၏နားများတွင် ရှိနေသေးပုံရသည်။

“သခင်၊ ခင်ဗျားက ငါ့ကို မလိမ်ခဲ့ပါဘူး၊ ငါကသာ ထွက်မလာချင်ခဲ့တာပါ။

သူပြောတာ မှန်တယ်၊ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ဓားမှာ အပြစ်အနာအဆာတွေရှိပြီး ပြန်ပြင်လို့မရပါဘူး။”

မိန်းကလေးငယ် စကားပြောပြီးသောအခါ။

ကျိုးပဲ့နေသောဓားသည် ချက်ချင်းပင် ပိုမိုပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ဓားတစ်ခုလုံးတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီကို လှည့်ကြည့်ပြီး “ငါ့နာမည် ရှန်စစ်ဇီပါ!” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောခဲ့သည်။

၅၅၄ ဆက်ရန်