ကျွန်မခင်ပွန်းက တကယ်ဆာလောင်နေပုံရတယ်
Vol. 27 Ch. 555
ဝူဝေမျှော်စင်အပြင်ဘက်တွင်။
ကျုံးချင်းသည် တောက်ပသောမိုးတိမ်ပျံတခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ဤငြိမ်းချမ်းသော နတ်မော်ကွန်းတံခါးဝကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။
နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ယဲ့ယွီနှင့် ပိုင်ရှီချူတို့နှင့် ခွဲခွာပြီးကတည်းက။
တစ်လနီးပါး ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။
ဤကာလအတောအတွင်း။
ကျုံးချင်းသည် အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဆိုင်ရာ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များအတွက် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
သူမသည် သူမ၏အတွေ့အကြုံကဲ့သို့ လူတို့၏စိတ်ကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည့် မှော်ပညာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိ သိချင်ခဲ့သည်။
သို့သော် မည်သို့ပင် စူးစမ်းသည်ဖြစ်စေ။
ကျုံးချင်းသည် စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်အဖြေကို မည်သို့မျှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပါ။
ယဲ့ယွီနှင့်အတူရှိခဲ့သော အိပ်မက်ကို ပြန်သတိရလိုက်တော့ အာရုံအားလုံးသည် အလွန်တကယ့်အစစ်အမှန်ဖြစ်နေပုံရသည်။
သင့်မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ရှိနေပြီး လက်လှမ်းမီနိုင်ပုံရသည်။
၎င်းသည် တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။
၎င်းသည် အိပ်မက်နှင့် လက်တွေ့ကြား ခွဲခြား၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။
ယဲ့ယွီပြောခဲ့သလိုပဲ ဒါက တကယ်ကို အပြိုင်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလား။
ကျုံးချင်းသည် မည်သို့ဆုံးဖြတ်ရမည်ကို တကယ်မသိခဲ့ပါ။
ကောင်းကင်ဘုံတွင် သူမသည် အလွန်ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။
ဒါကြောင့်မို့ သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ မယုံကြည်ရဲတော့ပါ။
သူမသာ အားကိုးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ မဟာသဲကန္တာရသွေးနွယ်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားများသည်လည်း လူသားများဖြစ်သည်။
ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ထိလွယ်ရှလွယ်ရှိခြင်း နှစ်မျိုးလုံး ပိုင်ဆိုင်သည်။
ဒါက ကျုံးချင်းကို နေ့ညမပြတ် ခံစားနေရစေခဲ့သည်။
တစ်ဖက်တွင် ဆင်ခြင်တုံတရားက သူမကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ပိုမိုလေ့လာစူးစမ်းရန် ခွင့်ပြုထားသည်။
၎င်းသည် လုံးဝကိုပဲယဲ့ယွီကသူမကိုလှည့်စားထားတာမဟုတ်ပဲ လုံခြုံသည်ဟု သေချာမှ ယဲ့ယွီကို ရှာဖွေရန်သူမစိတ်ကူးထားသည်။
ပြီးတော့ သူမရဲ့ ထိလွယ်ရှလွယ်ရှိမှုက သူမကို အမြဲတမ်းပြောနေခဲ့ပါတယ်။
ထိုမမေ့နိုင်သောခံစားချက်သည် အမှန်တကယ်ဖြစ်သည်။ ယဲ့ယွီနှင့်အတူရှိမှသာ နွေးထွေးမှုကို ခံစားရသည်။
ကျုံးချင်းသည် အလွန်ပဋိပက္ခဖြစ်နေသည်။
ညရောက်သောအခါ တိန်းတီနန်းဆောင်၏ ဦးတည်ရာကို လွမ်းမောစွာ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။
ထိုနေရာတွင်။
ယဲ့ယွီနှင့်အတူ အမှတ်တရများစွာရှိသည်။
လှပပြီး အလွန်နက်ရှိုင်းသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကျုံးချင်းသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
သင် နှစ်သက်ပါက ရဲရင့်စွာ ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပါ။ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် နောင်တရလိမ့်မည်မဟုတ်!
ဤအရာကို နားလည်ပြီးနောက်။
ကျုံးချင်းသည် ချက်ချင်းအရေးယူဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ယဲ့ယွီ၏သတင်းကို ရှာဖွေရန် ကောင်းကင်၏ဗဟိုသို့ တည့်တည့်သွားခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် များစွာသောသတင်းရင်းမြစ်များမှ မေးမြန်းပြီးနောက်။
ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ ယဲ့ယွီသည် ဝူဝေမျှော်စင်နတ်မော်ကွန်းဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရားဖြစ်သည်။
ပြီးတော့သူဟာ အတော်လေး လူသိများထင်ရှားစေသော စွမ်းဆောင်မှုများကိုပြသကာ နာမည်ကြီးသူတဉီးအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် သူ့ကို ရှာဖွေရတာ မခက်ပါဘူး။
သို့သော် ဤအချိန်တွင်။
ကျုံးချင်းသည် နည်းနည်းလေး တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခဏတာအတွက် သူမသည် ယဲ့ယွီကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ မသိခဲ့လို့ပါ။
အထူးသဖြင့် အရင်က တွေ့ဆုံမှုက မသာယာခဲ့ပါ။
ကျုံးချင်းသည် ယဲ့ယွီ ဒီကိစ္စအတွက် ဒေါသထွက်နေမည်ကို အလွန်စိုးရိမ်ခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် သူသည် တောက်ပသောမိုးတိမ်ကိုစီးနင်းကာ အပြင်ဘက်မှာ ရပ်ပြီး အချိန်အကြာကြီး မစောင့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။
ဝူဝေမျှော်စင်မှ အေးစက်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ။
“ရှင် အဲဒီမှာ ထာဝရရပ်နေတော့မှာလား”
ဒီစကားကိုကြားတော့ ကျုံးချင်းက ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဝူဝေမျှော်စင်၏ ဝင်ပေါက်တွင် မည်သည့်နတ်ဘုရားမမှပင် မယှဉ်နိုင်သော လှပမှုရှိသည့် နတ်သမီးလေးဦး ရပ်နေသည်။
၎င်းတို့တစ်ဦးစီ၏ ရုပ်ရည်သည် သူမထက် မနိမ့်ကျပါ။
သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို ကောင်းကင်၏အရှေ့ဘက်တွင် တစ်ချိန်က မြင်ဖူးသည်။
မှန်ပါတယ်။ ပြောလိုက်တဲ့သူက ပိုင်ရှီချူဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံတုန်းကပေါ့။
ယဲ့ယွီက တားဆီးဖို့ စကားမပြောခဲ့ဘူးဆိုရင်။
ကျုံးချင်းသည် ပိုင်ရှီချူ၏ဓားအောက်တွင် သေဆုံးပြီးသား ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
အခုတော့ မြင်သွားပြီဆိုတော့ ဖုံးကွယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။
နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြပြန်ပြီ!
ဒါကြောင့် ကျုံးချင်းသည် ဝူဝေမျှော်စင်နတ်ဘုရားတံခါးဝ၏ ရှေ့သို့ တည့်တည့်သွားပြီး “ယဲ့ယွီ ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်မ သူ့ကိုတွေ့ချင်တယ်!” ဟု တိုးတိုးလေး မေးသည်။
“ကျွန်မခင်ပွန်းက အခု ဒီမှာမရှိဘူး၊ ရှင် သူ့ကို ဘာလို့ရှာတာလဲ”
ကျော့လန်ချင်သည် ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုး၏လက်မောင်းကို ကိုင်ထားပြီး ကျုံးချင်းကို သတိထားစွာ ကြည့်နေသည်။
သူမသည် အပြင်မှ ဝူဝေမျှော်စင်သို့ ခုမှ ပြန်လာခဲ့တာပါ။
ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ပိုမိုရင်းနှီးလာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် “ခင်ပွန်း” ဆိုသောစကားလုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။
ကျုံးချင်းသည် ကျော့လန်ချင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။
ပိုင်ရှီချူအပြင် ယဲ့ယွီမှာ တခြားနတ်ဘုရားဖော်တွေ ရှိသေးတာလား။
ပိုင်ရှီချူက အေးစက်သောအသံဖြင့် “သူမက လဲငါတို့လိုပဲ!” ဟု ပြောသည်။
ဤစကားက ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးနှင့် ကျော့လန်ချင်ကို မသိစိတ်ဖြင့် တွေးတောစေသည်။
သူ့ရှေ့က ကျုံးချင်းသည်လည်း ယဲ့ယွီ၏ တခြားသောအပြိုင်ကမ္ဘာမှ တာအိုဖော်ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့် အများကြီးမပြောတော့ပါဘူး။
ပိုင်မြောင်လန်သည် သူ့ညီမဝမ်းကွဲ၏ စကားများ၏ ဖုံးကွယ်ထားသောအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခဲ့သော်လည်း အလွန်အံ့သြမနေခဲ့ပါ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်မက အကျင့်ဖြစ်နေပါပြီ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညီအစ်မအသစ်တစ်ယောက် ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။
ပိုင်မြောင်လန်၏ လက်ခံနိုင်စွမ်းသည် အခုအရင်ကထက် အများကြီးပိုအားကောင်းနေပြီ။
ငါတို့ ဒီလိုအခြေအနေတွေကို မပြောင်းလဲနိုင်ရင်တော့ သဟဇာတဖြစ်အောင် နေကြရုံပါပဲ။
သို့သော် ပိုင်ရှီချူ၏ အေးစက်သောသဘောထားကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျုံးချင်းသည် သူမနှင့် အဆင်ပြေပုံမပေါ်ပါ။
ဆိုရိုးစကားတစ်ခုရှိသည်၊ ကျွန်ုပ်၏ရန်သူ၏ရန်သူသည် ကျွန်ုပ်၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။
ရှင်ကကျမ ညီမဝမ်းကွဲနဲ့ အဆင်မပြေဘူးလား။
ဒါက အရမ်းကောင်းတယ်၊ ကျွန်မလိုချင်တာ ဒါပဲ။
ပိုင်မြောင်လန်က “ကျွန်မခင်ပွန်းက လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ အပြင်ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ထွက်သွားတာ၊ သူ မကြာခင် ပြန်လာမှာပါ။
ရှင် နတ်ဘုရားတံခါးဝကို လာပြီး သူ့ကို စောင့်နေတာ မလုပ်သင့်ဘူးလား” ဟု ပြောသည်။
ကျုံးချင်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် ငြင်းဆန်ချင်ခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် ပြီးရင် ငါ ငြင်းလိုက်မိပီးရင် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲလို့ တွေးလိုက်မိတယ်။
ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက်။
ကျုံးချင်းသည် ပိုင်မြောင်လန်၏အဆိုကို သဘောတူပြီး ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားတံခါးဝထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
ပိုင်ရှီချူသည် ဤအရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး အများကြီးမပြောခဲ့ပါ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယဲ့ယွီက ကျုံးချင်းဟာ အပြိုင်ကမ္ဘာက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချိန်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။
ယုတ္တိရှိရှိပြောရရင် ပိုင်ရှီချူက သူမကို ညီမလေးလို့ ခေါ်သင့်တယ်။
သူက အခုထိ အေးစက်တဲ့မျက်နှာရှိနေရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့။
ကျုံးချင်းက အစက ယဲ့ယွီကို မယုံခဲ့ဘူး၊ ဒါ့အပြင် သူက မှော်စွမ်းအားအချို့ကို သုံးနေတာလို့တောင် သံသယဝင်ခဲ့လို့ပါ။
ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။
အမျိုးသမီးငါးယောက် ပြန်လည်ဆုံဆည်းပြီးနောက် သူတို့သည် နတ်ဘုရားတံခါးဝသို့ ပြန်သွားရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။
ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ ပြင်းထန်သောအတက်အကျကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ပိုင်မြောင်လန်၊ ပိုင်ရှီချူနှင့် အခြားသူများက နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အလယ်အလတ်အရွယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကျုံးချင်း ခုနက ရပ်နေခဲ့သော တောက်ပသောမိုးတိမ်အပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
ထိုသို့သော ရင်းနှီးသောအနေအထားက ကျော့လန်ချင်ကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြစေပြီး “ဒါကလည်း ကျွန်မခင်ပွန်းရဲ့ ဇနီးလား။
နည်းနည်းတော့ ကွာခြားနေပုံရတယ်!” ဟု မေးသည်။
သူမသည် ဒါကို ပြောခြင်းအားဖြင့် သူစိမ်းများကို မလိုလားခြင်း မဟုတ်ပါ။
ဒါပေမယ့် အသွင်အပြင်ကနေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပါတယ်။
ကျုံးချင်းသည် ထူးခြားသောလှပမှုရှိသည့် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သို့သော် ခုမှရောက်လာသော ဤအမျိုးသမီးသည် အသက်နဲနဲကြီးပုံပေါက်ကာ အလယ်အလတ်အရွယ်သာမက သူမ၏အသွင်အပြင်ကို အကောင်းဆုံးပြောရရင်တော့ ရိုးရိုးသာမန်ရုပ်ရည်ဟုသာ ပြောနိုင်ပါတယ်။ သူမခင်ပွန်းကနုနယ်ဉဖယ်နေတာလေးတွေကိုသာ ကြိုက်လေ့ရှိသည်ဆိုသည်ကို သူတို့အားလုံးသိကြသည်။
ဒီမိန်းမကြီးကလဲ တကယ်ကို သူတို့ရဲ့နောက်ထက်လင်ညီအစ်မတွေဆိုရင်တော့ ကျွန်မ တစ်ခုပဲ ပြောနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်မခင်ပွန်းက နည်းနည်း အစာငတ်ပီး ဆာလောင်နေတုန်းက ဆုံခဲ့ပုံရတယ်။
ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးလည်း တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရသည်။
သို့သော် သူက “တစ်ခါတလေကျရင် ငါတို့က အပေါ်ယံ အသွင်အပြင်ကိုပဲ ကြည့်ပီး မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။ ဒါဟာ အပြင်လူတွေကို လှည့်စားဖို့ လှည့်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ အရင်မေးကြည့်တာ ပိုကောင်းပါတယ်” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ဒီစကားကိုပြောပြီးနောက်။
ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးက တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး “ခွင့်လွှတ်ပါ နတ်သမီး၊ ရှင်လည်း ကျွန်မခင်ပွန်းရဲ့... နတ်ဘုရားဖော်လား” ဟု ဆက်ပြောသည်။
ဤဝါကျက ပိုင်ရှီချူ၊ ပိုင်မြောင်လန်နှင့် ကျုံးချင်းတို့ထံမှ မေးခွန်းထုတ်သည့်အကြည့်များကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။
တကယ်တော့ သူတို့သာမကပါ။ ခုမှရောက်ရှိလာသော ဆန်းလျိုဟီပင် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။
မင်းတို့ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။
ဘာတဲ့ နတ်ဘုရားဖော်?
ဒီနတ်ဘုရားက သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဓားကိုသာ အစေခံခဲ့ပြီး ဘယ်သူ့ရဲ့နတ်ဘုရားဖော်မှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး။
မင်းတို့က လာတာနဲ့ ညီအစ်မတွေလို့ပဲ ကျပန်းပြောနေကြတာ။
ငါ ပြောရမှာက မင်းတို့က တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းတဲ့လူတွေပဲ၊ အရမ်းကို ရိုင်းစိုင်းကြတယ်!
ဆန်းလျိုဟီသည် ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ “ယဲ့ယွီ ဘယ်မှာလဲ။ သူ့ကိုထွက်လာပြီး ငါ့ကိုတွေ့ခိုင်းလိုက်!” ဟု မသက်ဆိုင်သောအရာကို မေးလိုက်သည်။
ကောင်းပြီ။
ဒီလူက တကယ်ကို ယဲ့ယွီရဲ့နတ်ဘုရားဖော် ဖြစ်နိုင်ပုံရပါတယ်။
ခုနက မေးခဲ့တဲ့ မေးခွန်းတွေတောင်မှ ကျုံးချင်းရဲ့မေးခွန်းတွေနဲ့ နီးပါးတူနေတယ်။
ဒါက တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားဘူး!
ကျော့လန်ချင်က သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေကို အနည်းငယ်ဆူပုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်မခင်ပွန်း၊ ခင်ပွန်းက အရင်က တကယ်ဆာလောင်နေခဲ့တာလား။ကျမတို့လို အချောလှထိပ်သီးတွေကိုရထားတာတောင်မှ ဒီလိုစားမကောင်းတဲ့အသီးရုပ်ကြီးနဲ့ဟာကိုတောင် စားခဲ့သေးတာလား။
ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မရှေ့က အမျိုးသမီးက သူ့ရဲ့တကယ့်အလှပမျက်နှာကို ရုပ်ဖျက်ထားကာ မဖော်ပြရသေးလို့လား။
၅၅၆