ယဲ့ယွီ၊ နင်နဲ့ ငါ မပြီးသေးဘူး! (အီရီနာချန်အတွက် အပိုအခန်း)

ဆန်းလျိုဟီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် အလွန်တည်ကြည်သွားသည်။

လင်မြောင်ရွဲ့သည် ဤနေရာတွင် ဘာကြောင့်ပေါ်လာသည်ကို သူမ တကယ်နားမလည်နိုင်ခဲ့ပါ။

ယုတ္တိရှိရှိပြောရရင် လင်မြောင်ရွဲ့ဟာ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကနေ ထွက်မလာသေးသင့်ပါဘူး။

ဘယ်လိုလုပ် အခုလို စောစောစီးစီး အဆုံးသတ်နိုင်မှာလဲ။

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီနဲ့အတူ ရှိနေတာလား။

သံသယအမျိုးမျိုးတို့ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ဆန်းလျိုဟီသည် အဖြေကို ရှာဖွေဖို့ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပါ။ သူမသည် လင်မြောင်ရွဲ့၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုရှိနေသည်ကို ထက်မြက်စွာ သတိပြုမိခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူက လျင်မြန်စွာ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များထုတ်ကာ ပြန်လည်ပြင်ဆင်စတင်ခဲ့သည် “တပည့်လေး၊ ခင်ပွန်း ယဲ့ယွီရဲ့သတင်းကို ဆရာက လူတွေနဲ့ ရှာခိုင်းပြီးတာနဲ့ မရပ်မနား ဒီကို ပြေးလာခဲ့တာ။

ဆရာက ယဲ့ယွီကို နင့်ဆီ ခေါ်လာပြီး အံ့အားသင့်အောင် လုပ်ချင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမယ့် နောက်မှ သိလိုက်ရတာက ယဲ့ယွီက တကယ်ပဲ သေသင့်တယ်!

တပည့်ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ နတ်ဘုရားဖော်ငါးယောက်ကိုတောင် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လေ။

နင့်ရဲ့ဆရာမတောင် ဒီလိုဖောက်ပြန်မှုမျိုးကို မခံနိုင်ဘူး!

သူ သေသင့်တယ်လို့ ပြောတာ ဘာမှားလဲ။ မမှန်ဘူးလား။ မဖြစ်သင့်ဘူးလား”

ဆန်းလျိုဟီသည် ဒေါသထွက်နေသော အကြီးအကဲတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။

သူမက လင်မြောင်ရွဲ့အတွက် တကယ်ကို ရပ်တည်ပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

ဒီစကားကိုကြားတော့။

ကျော့လန်ချင်က “ဒါ မဟုတ်ဘူး! နင့်မှာ စလာကတည်းက ငါတို့ခင်ပွန်းအပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ရှိပြီး ငါတို့ကိုတောင် သတ်ပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်!” ဟု အော်လိုက်သည်။

ဤစကားများ ထွက်လာသည်နှင့်။

ယဲ့ယွီသည် ရုတ်တရက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်!

မင်းက ငါ့ဇနီးတွေကို တကယ်ထိချင်နေတာလား။

ဒါဆို မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်ရှင်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့!

ဟေး၊ ခဏလေး၊ ကျုံးချင်းက ဘာလို့ ဒီမှာပါ ရှိနေတာလဲ?

သူမက အပြိုင်ကမ္ဘာကို မယုံကြည်ဘဲ သူ့ကိုယ်တိုင်အဖြေရှာချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့ သူက အခု ပိုင်ရှီချူဘေးမှာ ရပ်နေတာလဲ?

ကြားထဲမှာ တိတိကျကျ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ?

ယဲ့ယွီ၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ကျုံးချင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားမိသည်။

ခဏတာအတွက် သူ့ကို မျက်လုံးချင်းဆိုင်ကြည့်ဖို့ မရဲတော့ပါ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို တခြားဘက်ကို မျက်နှာလွှဲကာခေါင်းငုံ့နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤတင်းမာသောစိတ်နေစိတ်ထားက သူမကို အလွန်စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်မြောင်ရွဲ့သည် သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငုံ့ပြီး “တောင်းပန်ပါ!” ဟု ပြောသည်။

ဆန်းလျိုဟီသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သွားပြီး သူမ၏တပည့်က အရာအားလုံးကို နားလည်သွားပြီး ယဲ့ယွီက သူ့ကို တောင်းပန်စေချင်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဒါက နားလည်နိုင်ပါတယ်။

သူမ ရှာဖွေနေခဲ့သော ခင်ပွန်းကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိသောအခါ နတ်ဘုရားဖော်တစ်ဦးထက်မက ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ကောင်းပြီ၊ ဒါက ကောင်းတဲ့အရာပဲ။

ဒီဆက်ဆံရေးကို အဆုံးသတ်လိုက်ပါ။

အခုကစပြီး ငါ့လိုပဲ သူမကလည်း ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဓားကို အစေခံတဲ့ ဓားနတ်ဘုရားမလမ်းကြောင်းကိုလျှောက်ပါတော့။

ဒီလိုမှပဲ လမ်းပေါ်မှာ ပိုပြီးဝေးဝေးသွားနိုင်မှာပါ။

ချစ်ခြင်းမေတ္တာအကြောင်း နေ့တိုင်းပြောနေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ။

ဆန်းလျိုဟီသည် လင်မြောင်ရွဲ့အတွက် မီးထိုးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါကြောင့် သူက နက်နဲသောအသံဖြင့် “တပည့်လေး၊ ဆရာတို့လိုအပ်တာက တောင်းပန်ခြင်း မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် နင့်ကို အနာဂတ်မှာ အချစ်နဲ့ ပိတ်မိနေတာမျိုး မမြင်ချင်ဘူး။

နင်က မွေးရာပါ ဓားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သေးငယ်တဲ့ကိစ္စတွေနဲ့ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်သင့်ဘူး။

လုပ်သင့်တာက ခင်ပွန်းနဲ့အတူ ပြန်သွားပြီး ဒီသစ္စာမရှိတဲ့လူနဲ့ ဆက်ဆံရေးအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ဖို့ပဲ။

လုံးဝပြတ်စဲချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဆရာက ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းကို သတ်ပြီး အကုန်လုံးကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်မယ်။

ဘယ်လိုလဲ”

နောက်ဆုံးစကားလုံးနှစ်လုံးကို ပြောသောအခါ။

ဆန်းလျိုဟီ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ထင်ရှားပြီး ပိုင်ရှီချူ၊ ကျုံးချင်းနှင့် အခြားသူများကို အေးစက်သောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်ရင်။

သူမသည် ခုနက ခံစားခဲ့ရသော ဒေါသအားလုံးကို အဲဒီနေရာမှာပဲ ထုတ်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။

ဒါက တကယ်ကို အလွန်အကျွံပဲ!

အဆင့်နိမ့်တဲ့ နတ်ဘုရားမအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က သူမလိုအဆင့်ကိုဝိုင်းပီး ရိုက်နှက်ခံရတာက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ရှက်စရာပဲ!

“ပါးစပ်ပိတ်! ဆရာ ရှင့်ကို တောင်းပန်ခိုင်းတာ!”

လင်မြောင်ရွဲ့က ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

မှော်ဓားတစ်ချောင်း ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ဓားဖျားက ဆန်းလျိုဟီကို ဦးတည်နေသည်!

သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ဆန်းလျိုဟီထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။

လင်မြောင်ရွဲ့သည် သူမ၏ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားပြီး နက်နဲသောအသံဖြင့် ဆက်ပြောသည် “ကျွန်မ ရှင့်ကို ကျွန်မရဲ့သခင်အဖြစ် လေးစားတယ်၊ ဒါကြောင့် ရှင့်ကို တောင်းပန်ခိုင်းတာပဲ။

ဒါပေမယ့် ရှင်က ကျွန်မခင်ပွန်းကို သတ်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ်ကြံစည်ခဲ့တယ်။

ရှင် ဘာကို အတိအကျလုပ်ချင်တာလဲ?

ဆန်းလျိုဟီ!.......

အခုကစပြီး ငါတို့က ဆရာ သို့မဟုတ် တပည့်မဟုတ်တော့ဘူး။ အခု၊ တောင်းပန်ပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပါ။

မဟုတ်ရင် ငါတို့ အသေအကြေတိုက်ခိုက်မယ်!”

ဒါဟာ လင်မြောင်ရွဲ့က ဆန်းလျိုဟီကို သူ့ရဲ့နာမည်အပြည့်အစုံနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခေါ်တာပါ။

ဒါက သူ ဘယ်လောက်ဒေါသထွက်နေလဲဆိုတာ ပြသနေသည်။

သူမအတွက် ယဲ့ယွီသည် အရာအားလုံးဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီသာ မရှိခဲ့ရင်။

လင်မြောင်ရွဲ့ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကောင်းကင်ကို ပိုပြီး မတက်နိုင်ဘူး။

ယဲ့ယွီထက် ဘယ်သူမှ ပိုအရေးမကြီးဘူး။

ဒါ့အပြင် သူက ခဏလေးပဲ သိထားတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ပါ။

ဆန်းလျိုဟီက သူမကို အစကတည်းက ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါက။

လင်မြောင်ရွဲ့သည် သူ့ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးသောင်းက ဗဟိုလွင်ပြင်တွင် လင်မြောင်ရွဲ့ဆိုသော အပြင်းထန်ဆုံးနတ်ဘုရားဘွဲ့ကို ဘာမှမပေးဘဲ ရခဲ့သည်ဟု တကယ်ထင်နေသလား။

ဆန်းလျိုဟီသည် သူမ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။

ကြိုးစားပမ်းစား ပြင်ဆင်ပြီး စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ ဓားတစ်ချောင်း။

အခု ငါနဲ့ ဆက်ဆံရေးအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ချင်နေတာလား။

သူမသည် ဒီလိုဖြစ်ပျက်နေတာကို ဘယ်လိုကြည့်နိုင်မှာလဲ။

“သစ္စာဖောက်၊ မင်းက မင်းရဲ့ဆရာနဲ့ ဒီလိုစကားပြောရဲတယ်?

ဒီနေ့၊ မင်းရဲ့ခင်ပွန်း မင်းရဲ့ရှေ့မှာ သေတာကို မင်းကို ကြည့်စေချင်တယ်။

နောင်တဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ မင်းကို သိစေမယ်! ”

ဆက်ဆံရေးက ပြိုကွဲသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဆန်းလျိုဟီသည် ထပ်ဟန်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ပါ။

သူမသည် ယဲ့ယွီ၊ ပိုင်မြောင်လန်၊ ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးနှင့် အခြားသူများကို သတ်ပစ်ချင်သည်!

လင်မြောင်ရွဲ့ကို လုံးဝနောင်တရစေဖို့!

ထို့နောက် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုပြီး သူ့မှတ်ဉာဏ်နှင့် စိတ်ခံစားမှုများကို လုံးဝ ဖျက်ပစ်လိုက်မည်။

ငါ့ဘေးမှာ ဆက်နေပြီး အပြတ်သားဆုံးဓားတလက်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပါ။

“မင်းလုပ်ရဲလား!”

လင်မြောင်ရွဲ့သည် ရုတ်တရက် သူမရှေ့ရှိ မှော်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆန်းလျိုဟီကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ချင်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ဆရာကို သတ်ရန် တကယ်ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ငါ့ခင်ပွန်းကို ထိခိုက်ဖို့ ရဲတဲ့သူတိုင်း သေရမယ်!

သို့သော် လင်မြောင်ရွဲ့ထက် ပိုမြန်တဲ့သူတွေရှိသည်။

ယဲ့ယွီက လျှပ်စီးလက်ပြီး ရုတ်တရက် ဆန်းလျိုဟီ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ဆန်းလျိုဟီကက ချက်ချင်း သူ့ဓားကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ မြှောက်လိုက်ပါတယ်။

မှော်ဓားတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် အဆတစ်သန်း ပိုကြီးလာသည်။

ကြီးမားသော ဓားသွားသည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ခေါင်းပေါ် ဖိထားသည့်တောင်တစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး မရပ်တန့်နိုင်သောစွမ်းအားဖြင့် ရုတ်တရက် ဖြတ်ချလိုက်သည်။

သို့သော် သူ ယဲ့ယွီကို ဖြတ်တော့မည့်အချိန်တွင်။

ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဆယ့်ခုနစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ယဲ့ယွီ၏အပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသောဓားကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့်သာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် ဓားဝိညာဉ် ရှန်စစ်ဇီမှလွဲ၍ တခြားဘယ်သူမှ မဟုတ်ပါ။

သူမက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါလိုက်သည်။

“နတ်ဓားရဲ့အရည်အသွေးက ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် အတွင်းပိုင်းက အားနည်းနေတာ ဝမ်းနည်းစရာပဲ!”

သူမပြောနေတုန်းမှာပဲ ရှန်စစ်ဇီက လက်ကို မြှောက်ပြီး ကြီးမားသောဓားရဲ့အလယ်ဗဟိုကို ညင်သာစွာပုတ်လိုက်သည်။

ကြီးမားသောဓားသည် ရုတ်တရက် ကြေမွသွားသည်။

ဆန်းလျိုဟီ တုံ့ပြန်နိုင်ချိန်မတိုင်မီမှာပင် အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်များစွာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

နှစ်ချက်ပဲ အသက်ရှူလိုက်ရသည်။

လီချန်ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲသည် ချက်ချင်းသေဆုံးခဲ့သည်။

ဝူဝေမျှော်စင်နတ်ဘုရားတံခါးဝ၏ရှေ့တွင် ကျုံးချင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည်။

သူသည် ခဏတာအတွက် အဲဒီနေရာမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး “မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက ဘယ်လိုလုပ် မဟာသဲကန္တာရသွေးနွယ်ပင်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ” ဟု မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

...

ကောင်းကင်၏မြောက်ဘက်။

ရွှောင်ပင်တောင်တန်းများ၏အပေါ်တွင် ဗန်ရှီယာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗလာကို ကြည့်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ရူးသွပ်စွာ ကုတ်ခြစ်စတင်ခဲ့သည်။

ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ?

ရှင်က တိတိကျကျ ဘာလုပ်နေတာလဲ?

လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို နှစ်ရက်ဖွင့်မယ်လို့ သဘောတူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အချိန်တစ်ဝက်ပဲ ကြာသေးတာကို နတ်ဘုရားတွေအားလုံး ထွက်သွားတာလဲ။

လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ရဲ့ ဝင်ပေါက်တောင် ပျောက်နေပြီ!

ဒါက ဘာလဲ?

ယဲ့ယွီ၊ ခင်ဗျား ကျဆုံးသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ဖြစ်တာကနေ ရုန်းထွက်သွားတာလား။

ဟမ်?

ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောကြပါ!

ဗန်ရှီယာသည် အလွန်စိတ်ပျက်နေပြီး ဤအချိန်တွင် သူမသည် ရင်းနှီးသောပုံရိပ်တစ်ခု ပျံသန်းလာသည်ကို ရုတ်တရက်မြင်လိုက်သည်။

သူမနှင့် အရင်က စကားပြောခဲ့ဖူးသော နတ်ဘုရားဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့သွားပြီး “နတ်ဘုရားသူငယ်ချင်း၊ အရင်က ဒီမှာရှိတဲ့လူတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ” ဟု မေးသည်။

“လူတိုင်း ထွက်သွားကြပြီ။ ခင်ဗျား ထွက်သွားပြီး နာရီဝက်အကြာမှာ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်က စောစီးစွာ ပြိုကျသွားတော့ လူတိုင်း ထွက်သွားကြတာ။

ကျွန်တော် ဒီမှာ ပစ္စည်းတခုကျန်နေခဲ့လို့ မဟုတ်ရင် ဒီကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဪ၊ စကားမစပ်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့သူငယ်ချင်းက လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကနေ အရင်က ထွက်လာတာကို မြင်လိုက်တယ်။ သူက ဘာလို့ ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို သုံးပြီး ခင်ဗျားကို မဆက်သွယ်တာလဲ”

ဒီလိုမျိုး နတ်ဘုရားရဲ့အဖြေကို ကျွန်တော်ကြားခဲ့ရသည်။

ဗန်ရှီယာရဲ့ လှပတဲ့မျက်နှာက ဒေါသနဲ့ နီရဲလာခဲ့ပါတယ်။

သူမသည် ခေါင်းကို မော့ပြီး ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် “ယဲ့ယွီ၊ ရှင်နဲ့ကျမ မပြီးသေးဘူး!”

မိုင်တစ်ရာအကွာ! ကျူဒီကျဲန်းသည် ခုမှ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လာသောအခါ အလွန်သေးငယ်သောအသံကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသည်။

ကျွန်မ မရွတ်ဆိုဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး “ဒါစိတ်ထင်မိနေတာလား။ ဘာလို့ လူတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ခင်ပွန်းရဲ့နာမည်ကို ခေါ်နေတာ ကြားနေရတာလဲ”

ကျူဒီကျဲန်းသည် နည်းနည်းတော့ မသေချာသော်လည်း သူမသည် ရွှောင်ပင်တောင်တန်းများဆီသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

၅၅၈