နတ်ဘုရားဖော်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ယဲ့ယွီကို အမိန့်ပေးခြင်း

အချိန်က နာရီအနည်းငယ် ပြန်ပြောင်းပြောပြရသော်....

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ယွီသည် လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ထဲသို့ မကြာသေးမီကမှ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဗန်ရှီယာသည် အပြင်ဘက်တွင် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူမသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပျော်ရွှင်သောနတ်ဘုရား တုကွမ်ရှိုးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဤလူသည် ဗန်ရှီယာကဲ့သို့ပင် ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုခန်းမမှ ဆင်းသက်လာသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးသည် အဆင်မပြေကြပါ။

အကြောင်းရင်းက အလွန်ရိုးရှင်းပါတယ်။ နှစ်သက်စရာနတ်ဘုရား တုကွမ်ရှိုးသည် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်းတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး မကြာခဏဆိုသလို နတ်ဘုရားများကို ကျွမ်းကျင်မှုဖလှယ်ရန် ရှာဖွေတတ်သည်။

တုကွမ်ရှိုးသည် ဗန်ရှီယာ၏ လှပမှုကြောင့် သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

ဒါကြောင့် အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ သူမနဲ့ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးကို တင်ပြခဲ့တယ်။

သို့သော် ဗန်ရှီယာက ၎င်းကို အလေးအနက်ထား၍ ပယ်ချခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ မကြိုက်၍ဖြစ်သည်။

သို့သော် တုကွမ်ရှိုးသည် အလွန်ဇွဲရှိသောသူဖြစ်ပြီး နှစ်သက်စရာနတ်ဘုရားသည် သူ၏အမည်ပြောင်များထဲမှ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်တစ်ခုက နွားသားရေသကြားလုံးလို့ ခေါ်တယ်။

ဆိုရိုးစကားတစ်ခုရှိသည်၊ နာမည်မှားများသာရှိသည်၊ အမည်ပြောင်မှားများ မရှိပါ။(နာမည်ကသာလူနဲ့မလိုက်တာရှိမယ် ၊ နာမည်ပြောင်ကတော့အမြဲမှန်တယ် ၊ )

နွားသားရေသကြားလုံးသည် အလွန်စေးကပ်တတ်သော်လည်း တုကွမ်ရှိုးမိန်းမလှများကိုကပ်တာလောက်တော့ မကပ်ပါဘူး။

သူသည် သူမနှင့်ပြိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးရရန်အတွက် ဗန်ရှီယာကို နေ့တိုင်းလိုက်ကပ်ခဲ့သည်။

ဗန်ရှီယာက ဘယ်လောက်ပဲ ငြင်းပယ်သည်ဖြစ်စေ သူက အဲဒီအတိုင်း ကပ်နေခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ဗန်ရှီယာ ဒီလိုပိုလုပ်လေလေ တုကွမ်ရှိုးက ပိုပြီးစိတ်လှုပ်ရှားလေလေပါပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သင်တစ်ခုခုကို ပိုမရနိုင်လေလေ၊ ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိလေလေပါပဲ။

ဖြစ်နိုင်ရင် ဗန်ရှီယာသည် တုကွမ်ရှိုးကို အဲဒီနေရာမှာပဲ သတ်ပစ်ချင်ခဲ့ပါတယ်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ခွန်အားနည်းပါးသည်။

ဤကပ်ပါးသကြားလုံးကို လုံးဝဖယ်ရှားပစ်ရန်အတွက် ဗန်ရှီယာသည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် လေးသင်္ကေတအနက်ရောင်ဝါးဝတ်ရုံကို လိုချင်သည်။

သို့သော် ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။

အခု အဲဒီအရာက မရှိသေးဘူး။

သူက တကယ်ပဲ ဒီရှက်စရာကောင်းတဲ့လူနှင့် ဒီလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အပြင်ဘက်မှာ ဆုံခဲ့ရတာပါ။

ပတ်သက်နေခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဗန်ရှီယာသည် အခွင့်အရေးယူ၍ ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းကို တုကွမ်ရှိုးက တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နောက်မှလိုက်ခဲ့ပြီး တစ်နေ့တာ၏ အချိန်အများစုကို ဖြုန်းတီးခဲ့ကြသည်။

ဗန်ရှီယာသည် နောက်ဆုံးတွင် တုကွမ်ရှိုးကို မျက်ခြေဖြတ်ရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး သူမ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ထပ်မံပြန်လာသောအခါ လက်ရှိမြင်ကွင်းသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

ယခု ယဲ့ယွီ ပျောက်နေသောအခါ သူမသည် လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို ဘယ်လိုရနိုင်မှာလဲ?

ငါ လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို မရနိုင်ရင် တုကွမ်ရှိုးကို လုံးဝဘယ်လိုဖယ်ရှားပစ်နိုင်မှာလဲ?

ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး ဗန်ရှီယာသည် အလွန်ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

ငါ အဲဒီနေရာမှာပဲ ထပ်ပြီး ပေါက်ကွဲချင်ခဲ့ပါတယ်။

သူမ၏စိတ်အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်သောကြောင့် သူမနဲ့စကားပြောနေသော နတ်ဘုရားက တိတ်တိတ်လေး ထွက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဤကာလများတွင် အသက်ရှင်ရန်မှလွဲ၍ တခြားဘာမျှအရေးမကြီးပါ။

ဒီနတ်သမီးက အရမ်းဒေါသထွက်ပြီး ရူးသွားကာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဒါကြောင့် သုံးဆယ့်ခြောက်ခုမြောက် နည်းဗျူဟာက ထွက်ပြေးဖို့ပဲ!

သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျူဒီကျဲန်းသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမသည် ကောင်းကင်သို့ ခုမှတက်လာသော်လည်း နတ်ဘုရားတစ်ဦးတော့ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်!

မိုင်တစ်ရာအကွာနေရာကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်နိုင်ပါတယ်။

ကျူဒီကျဲန်းသည် စိတ်ဆိုးနေသော ဗန်ရှီယာကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။

“ခွင့်လွှတ်ပါ နတ်ဘုရားမိတ်ဆွေ၊ ရှင် ကျွန်မခင်ပွန်း ယဲ့ယွီနဲ့ တွေ့ဖူးလား”

ဒီစကားကိုကြားတော့။

ဗန်ရှီယာသည် အနည်းငယ်ကြောင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမသည် ကျူဒီကျဲန်း၏ရှေ့တွင် လျှပ်စီးလက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ “ယဲ့ယွီက ရှင့်ခင်ပွန်းလား” ဟု မေးသည်။

ကျူဒီကျဲန်းက မျက်နှာသေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ရှင်က ကျွန်မခင်ပွန်းကို သိလား”

“ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မ သူ့ကို သိတာပေါ့!”

ဗန်ရှီယာက ကျူဒီကျဲန်းကို အပေါ်အောက်ကြည့်ရင်း ဖြေလိုက်သည်။

အိုး၊ အိုး၊ အိုး၊ ယဲ့ယွီက ငါ့ကို ဘာလို့ စိတ်မဝင်စားတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာမရှိဘူး၊ သူက ဒီလိုလှပတဲ့နတ်သမီးဖော်တစ်ယောက် ရှိနေတာကိုး။

သူက တကယ်ကံကောင်းတာပဲ!

ဒါပေမယ့် ဒါက ငါ့အတွက်လည်း အရမ်းကောင်းတဲ့အရာပဲ။

မူလက ဗန်ရှီယာသည် ယဲ့ယွီ ထွက်ပြေးမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

သူမယဲ့ယွီကိုအကြပ်ကိုင်ဖို့ သူ့မိန်းမကသူ့နားကိုရောက်နေခဲ့တာက ကံကောင်းတာပဲ

အခုတော့ ဒီနတ်သမီးဖော်ကို ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်။

ယဲ့ယွီ ငြင်းဆန်ရဲမှာကို လုံးဝမကြောက်တော့ဘူး!

ဒါက နတ်ဘုရားဖော်ကို အသုံးပြုပြီး ယဲ့ယွီကို ထိန်းချုပ်ခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဒီအကြောင်းကို တွေးပြီး ဗန်ရှီယာရဲ့မျက်လုံးတွေမှာ အပြုံးက ပိုနက်လာပြီး ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်လုပ်ဖို့တောင်မှ ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

ကျူဒီကျဲန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက နည်းနည်းထူးဆန်းလာသည်။

ငါ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘူး၊ ငါ့ရှေ့က နတ်သမီးက ငါ့ရဲ့စကားကို ကြားပြီးနောက် အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

ကျူဒီကျဲန်းသည် ဤမေးခွန်းကို တကယ်တွေးမရနိုင်ခဲ့ပါ။

သို့သော်လည်း သူမက “နတ်ဘုရားမိတ်ဆွေ၊ ကျွန်မက လူ့လောကကနေ ခုမှတက်လာတာဖြစ်ပြီး ကျွန်မခင်ပွန်းရဲ့ လက်ရှိသတင်းကို မသိဘူး။

အဆင်ပြေရင်ရှင် ကျွန်မကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်မလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အဆင်ပြေရမှာပေါ့။ ကျွန်မလည်း သူ့ကို တစ်ခုခု ပြောဖို့ အရေးတကြီးလိုအပ်နေတာပဲ။ သွားကြစို့!”

ဗန်ရှီယာသည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

သို့သော် တကယ်တော့ ယဲ့ယွီ အခု ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ သူမ လုံးဝမသိခဲ့ပါ။

ဘယ်လောက်တောင် စက်ဆုပ်စရာကောင်းလိုက်လဲ!

ငါသာ အဲဒီကပ်ပါးသကြားလုံးကို တွေ့လိမ့်မယ်လို့ သိခဲ့ရင်။

ဗန်ရှီယာသည် ယဲ့ယွီကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အသုံးအဆောင်အချို့ တောင်းပြီး ရှောင်မုန်ကို ကျွေးမွေးခဲ့သည်။

ဒီလိုဆိုရင် အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ အလဲထိုးမခံရတော့ဘူး။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ အခြေအနေတွေ ဒီအထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ တခြားဘာမှ ပြောနေစရာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါဘူး။

လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုရှာရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းပါတယ်။

ကောင်းကင်ရဲ့ ဗဟိုပိုင်းကို အရင်ပြန်သွားကြစို့!

ဗန်ရှီယာသည် ခန့်မှန်းခြေဦးတည်ရာကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ကျူဒီကျဲန်းကို ခေါ်ပြီး တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

မရင်းနှီးသောပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ်စုံတစ်ရာထူးဆန်းသော နတ်ဘုရားများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျူဒီကျဲန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် တည်ကြည်လာသည်။

ငါ ခုနက ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် လုံးဝ လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရတယ်။

ငါ နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းကင်ကို တက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မကြာခင် ခင်ပွန်းကို တွေ့နိုင်တော့မယ်လို့ ခံစားမိတယ်။

ငါက တခြားသူတွေကို သတိထားရမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကို ဘယ်တော့မှ မတွေးခဲ့မိဘူး။

အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုပြီး တွေ့တဲ့သူနောက်ကိုပဲ လိုက်ခဲ့တယ်။

ဒါက တကယ်ကို မသင့်တော်ပါဘူး။

ပြီးတော့ ငါရှေ့က ဒီနတ်ဘုရားက စကားပြောရတာ အရမ်းလွယ်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့ သူမှာ တခြားလျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်အချို့ ရှိနေသလို ခံစားရတာလဲ? ဖြစ်နိုင်ရင် သူက ငါ့ခင်ပွန်း ယဲ့ယွီကို လုံးဝမသိဘဲ ငါ့ကို လှည့်ဖြားပြီး ထွက်သွားချင်တာလား။

ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးပြီး ကျူဒီကျဲန်းသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်နေတုန်းပဲ ယဲ့ယွီနဲ့ပတ်သက်ပြီး မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးခဲ့သည်။

ဗန်ရှီယာသည် သူမခင်ပွန်းကို တကယ်သိမသိ စမ်းသပ်ချင်သည်။

ဗန်ရှီယာသည် လျင်မြန်သောဉာဏ်ရှိပြီး ကျူဒီ၏သတိထားမှုကို ချက်ချင်းသိရှိခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် မေးခွန်းအနည်းငယ်ကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ဖြေပြီးနောက်။

သူမက “ယဲ့ယွီနဲ့ ကျွန်မက တကယ်ကို သူငယ်ချင်းတွေပါ။ နာရီအနည်းငယ်အကြာက ကျွန်တော်တို့အတူတူရှိနေတုန်းပဲ။

အဲဒါက မမျှော်လင့်တဲ့အဖြစ်အပျက်အချို့ကြောင့် ခဏတာ ခွဲခွာသွားခဲ့တာပါ။

ရှင် အရမ်းစိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။” ဟု အလေးအနက်ပြောသည်။

ဤစကားများကိုကြားပြီးနောက် ကျူဒီကျဲန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ဗန်ရှီယာကို အနည်းငယ်တောင်းပန်သောအကြည့်ကို ပေးလိုက်သည်။

ကျွန်မ တကယ်ကို အရမ်းစိတ်ပူနေခဲ့ပုံရတယ်၊ ကျွန်မရှေ့က နတ်သမီးက ကျွန်မခင်ပွန်းရဲ့သူငယ်ချင်းက တကယ်ပဲ။

သူတို့က စိတ်ကောင်းရှိပြီး ကောင်းတဲ့လူတွေပါ၊ ဒါက တကယ်ကောင်းတာပဲ။

ဟမ်?

သူမက လှပပြီး စိတ်ထားကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ ညီအစ်မတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အလားလာကောင်းတဲ့သူမျိုးပဲ!

ဤအချိန်တွင် ကျူမိသားစု၏အကြီးဆုံးဇနီးသည် ညီအစ်မများစုဆောင်းလိုစိတ်တွင် ထပ်မံလှုပ်ရှားစတင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ဗန်ရှီယာကို ပိုမိုနူးညံ့သောအကြည့်ကို ပေးလိုက်သည်။

သူမသည် တည့်တည့်လျှောက်သွားပြီး သူမ၏စကားလုံးများက ပိုပြီးဖော်ရွေလာသည်။

ဤလုပ်ရပ်က ဗန်ရှီယာကို အနည်းငယ်အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

သူမဆီက စကားပြောပိုင်ခွင့်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ယူသွားတာလဲ?

လူနှစ်ယောက်ရဲ့ အနေအထားက ရုတ်တရက် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားတာလား။

ဒါကြောင့် ဗန်ရှီယာက ကျူဒီ တကယ်တွေးနေတာကို မသိခဲ့ဘူး၊ သူမသာ သိခဲ့ရင်။

အဲဒီနေရာမှာပဲ သေချာပေါက် ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ကျွန်မက နတ်သမီးဝတ်ရုံတစ်ခုပဲ လိုချင်တာပါ။

ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီနဲ့ ကျွန်မ အရင်က သဘောတူညီခဲ့တာရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါက ကျွန်မရဲ့ဟာ ဖြစ်သင့်တယ်။

ဒါပေမယ့် ရှင်က ကျွန်မကို တစ်ကိုယ်လုံးသူ့ကိုအပိုင်သိမ်းခိုင်းဖို့ စဉ်းစားလိုက်တာ။

ဒါက နည်းနည်းတော့ မသင့်တော်ဘူးလား။

......

ဝူဝေမျှော်စင်အတွင်းတွင်။

ဆန်းလျိုဟီကို သတ်ပြီးနောက်။

လင်မြောင်ရွဲ့သည် ဦးညွှတ်ပြီး ပိုင်ရှီချူ၊ ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးနှင့် အခြားသူများကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။

သူမသည် မှားယွင်းသောလူနှင့်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အမှားနှင့်အမှန်ကို မသိသောကြောင့် ညီအစ်မအားလုံးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

ဒီအပေါ်မှာ အမျိုးသမီးအားလုံးက ဒါ မလိုအပ်ပါဘူးလို့ ပြောခဲ့ကြပါတယ်။

သို့သော် ကျုံးချင်းသည် ယဲ့ယွီကို အမြန်ဆုံးတွေ့ရှိပြီး စကားပြောတော့မည့်အချိန်တွင် သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျော့လန်ချင်၊ ပိုင်မြောင်လန်နှင့် အခြားသူများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီနှင့် နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီကက မငြင်းဘဲ လူနှစ်ဦးသည် အဲဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

၅၅၉