ဂေါ်ပြားနဲ့ စတင်ခြင်း

ရွှေနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်ရှိသော ချန်တာအိုရိန်။

ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုခန်းတွင် သူသည် သူ၏ဆိုးယုတ်သော ဂုဏ်သတင်းဖြင့်လည်း လူသိများသည်။

သို့သော် ယဲ့ယွီက သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သူ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်၊ သူ့ရှေ့က နတ်ဘုရားက အရမ်းထူးဆန်းနေတာကြောင့်ပါ။

သူက အစကနေအဆုံးအထိ ဘယ်တော့မှ မလှုပ်ရှားခဲ့တာ ရှင်းပါတယ်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ပြသထားတဲ့ ရတနာတွေချည်းပဲ လူတွေကို အံ့အားသင့်စေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။

ဒီကလေးက ကြီးမားတဲ့နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ တရားဝင်သားဖြစ်ပြီး ရှားပါးတဲ့ရတနာမျိုးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်ဖြစ်တယ်လို့ သံသယရှိဖို့ အကြောင်းပြချက်အပြည့်အစုံရှိပါတယ်။

အခု ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်တယ်။

သူက နောက်ထပ်လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုကို အသုံးပြုဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သူ တကယ်ပဲ သတိထားရမယ်!

တာအိုသမား ချန်သည် သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော မှော်ဓားကို သူ့ရှေ့တွင် မသိစိတ်ဖြင့် ကိုင်ထားသည်။

ရေတွက်မရနိုင်သော အနက်ရောင်အငွေ့များ ပျံ့နှံ့သွားကာ

သူ့ရဲ့ရုပ်သွင်ကို ဖုံးကွယ်သွားသည်။

ဒီနတ်ဘုရားဓားက အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုပါ။

အဆင့်က တော်တော်မြင့်နေပြီ။ စိတ်ပါလက်ပါ ကာကွယ်သရွေ့ ဘာပဲဖြစ်လာလာ ထိခိုက်မှုတွေ အများကြီးကို ပိတ်ဆို့နိုင်မှာ သေချာပါတယ်။

ဒီအကြောင်းတွေးလိုက်တော့ ချန်တာအိုရိန်သည် ရှင်းပြမရသော ပိုမိုလုံခြုံသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

သူ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ဓားပေါ်မှာ ရုတ်တရက် ရေတွက်မရနိုင်သော သေးငယ်တဲ့အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

တာအိုသမား ချန်သည် သူ့မျက်လုံးများပြူးထွက်ကာ အံ့အောသွားခဲ့သည်။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

“ဗုန်း!”

တောက်ပသော ဓားအလင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော လေစီးဆင်းမှုက နေရာတစ်ခုလုံးကို ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးနဲ့ တွမ်ယန်ဖန်းတို့ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ နားမလည်ခဲ့ကြပါဘူး။

သူတို့ကိုယ်ခန္ဓာကို နောက်သို့လွင့်စင်မသွားအောင် ထိန်းထားဖို့ စွမ်းအားအားလုံးကို သုံးလိုက်ရသည်။

လေစီးဆင်းမှု ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ။

ချန်တာအိုရိန်သည် အလောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို သူတို့မျက်စိနဲ့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေသည် သူတို့၏အသိပညာကို လုံးဝပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သည်။

ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကိုတောင် သူတို့ မသိနိုင်ခဲ့ကြပါဘူး။

သူတို့က ယဲ့ယွီကို တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

တကယ်တော့ယဲ့ယွီလည်း နည်းနည်းတော့ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အံ့ဩစရာကောင်းတာက ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးနဲ့ တွမ်ယန်ဖန်းတို့အတွက် လုံးဝကွဲပြားခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီသည် ဓားဖောက်ခွဲနတ်ဘုရားနည်းစနစ်၏ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသောဗားရှင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အသုံးပြုပြီးနောက် မှော်ဓား၏အလားအလာအားလုံးကို ရန်သူကို ထိခိုက်စေရန် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။

မူလက ချန်တာအိုရိန်သည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရုံသာ ရှိလိမ့်မယ်လို့ တွေးခဲ့ပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ သူက တိုက်ရိုက်သေဆုံးသွားခဲ့တယ်!

သို့သော် သူသေရင် သေပါစေ။

ဒါက ဒုက္ခတွေအများကြီးကို သက်သာစေတယ်!

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အပြစ်တင်ရမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့မှော်ဓားက အဆင့်မြင့်နေတာကိုပဲ အပြစ်တင်နိုင်တယ်၊ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့မရဘူး!

ဒီအရာအားလုံးကို လုပ်ပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီက ညင်သာစွာ “ပြဿနာက ဖြေရှင်းပြီးပြီ၊ ကျွန်တော်တို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီခဲ့ကြတယ်၊ ကျနော်တို့ကြားက အကြွေးတင်နေတာတွေ ရှင်းသွားပြီ!

ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် သတိပေးရမယ်၊ နတ်ဘုရားတံခါးဝဖွင့်ဖို့ တခြားနေရာတစ်ခုရှာတာ ပိုကောင်းတယ်။

ဒီနေရာက အပျက်အစီးတွေဖြစ်နေပြီ၊ ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုခန်းရဲ့ ပစ်မှတ်လည်း ဖြစ်နေတယ်။

ဒီမှာ သေရတာ လွယ်တယ်!”

ဒီစကားတွေက ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်ပေါ့။

ဒါပေမယ့် သူပြောခဲ့တဲ့အရာက အများကြီးအဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။

တွမ်ယန်ဖန်းက သဘာဝအတိုင်း ငြင်းဆိုမှာမဟုတ်ပေမယ့် ယဲ့ယွီ ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်မတိုင်ခင်မှာ သူက သူ့ကို ထပ်ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။

သူသည် သူ့ကို အချိန်အကြာကြီး ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သော မေးခွန်းကို မေးခဲ့သည်။

“ခင်ဗျားကလည်း တွမ်မိသားစုနတ်ဘုရားဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား? ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဦးလေး ဒါမှမဟုတ် ညီလေးလို့ ခေါ်သင့်လား?

ထိုက်ချူရွှမ်ကျုန်းက အရာအားလုံးကို ရှင်းပြပြီးသားဖြစ်လို့ ငါ့ဆီကနေ ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုပါဘူး။”

ဒီစကားကိုကြားတော့။

ယဲ့ယွီက တကယ်ရပ်လိုက်သည်။

သူက ဒီမေးခွန်းရဲ့အဖြေကို တွမ်ယန်ဖန်းကို လက်တွေ့ကျတဲ့လုပ်ရပ်တွေနဲ့ ပြောပြခဲ့ပါတယ်။

နံ့သာပေါင်းတစ်တိုင်အကြာမှာ။

မေ့မြောနေခဲ့သော တိန်းလေဂိုဏ်းမှ နတ်ဘုရား ယွီဝူလီသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာခဲ့သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏သခင် တွမ်ယန်ဖန်း၏နောက်ကျောကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူက လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားခဲ့သည်။

“သခင်၊ သခင်၊ ကျွန်တော် အခုလေးတင် အိပ်မက်ဆိုးမက်ခဲ့တယ်ဗျ။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို စားချင်နေတယ်၊ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ!

ဟမ်? ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပင်မခန်းမက ဘာလို့ ပျောက်သွားတာလဲ?”

“မင်း အခုနက အိပ်မက်မမက်ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒါတွေအားလုံးက တကယ်ဖြစ်ခဲ့တာ။”

တွမ်ယန်ဖန်းရဲ့ အသံက နည်းနည်းလေး မှိုင်းနေခဲ့သည်။

ယွီဝူလီရဲ့ မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် ဘောလုံးပုံစံ ကွေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် တွမ်ယန်ဖန်း၏ နောက်စကားများသည် သူ့ကို လုံးဝစိတ်အေးသွားစေခဲ့သည်။

“ဒါပေမယ့် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး၊ မကောင်းဆိုးရွားနတ်ဘုရားကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။

ငါတို့ အခု လုံခြုံနေပြီ!”

“ဂိုဏ်းသခင်က အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်၊ သခင့်ရဲ့စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ကျနော်တို့ဂိုဏ်းကိုလာစော်ကားတဲ့ သူ့ကို သတ်ခဲ့တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား?

သခင်၊ ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကျောပေးပြီး စကားပြောနေတာလဲ?

ဘာလို့ ကျနော့်ကို မကြည့်တာလဲ?

ကျွန်တော်… အား!!!”

ယွီဝူလီ၏ အသံရှည်ကြီးသည် တိန်းလေဂိုဏ်း၏ အပျက်အစီးများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တွမ်ယန်ဖန်းက အသံကျယ်လွန်းသည်ဟု ခံစားရပြီး ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ပါးစပ်ပိတ်တော့။ ဒါက ကြမ်းတမ်းတဲ့နေရာအနည်းငယ်ပဲ။ အရမ်းမအံ့ဩနဲ့။ ငါ နားပြီးတာနဲ့ အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။”

ယွီဝူလီသည် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်စကားမပြောတော့ဘဲ သတိထားစွာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

တွမ်ယန်ဖန်းက သူ့ရဲ့ကျောကို ထပ်လှည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုရှိနေသည်။

သူ့ရဲ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးက ဝက်ခေါင်းဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသည်။

ငါ့အမေ ရောက်လာရင်တောင် ငါ့ကို မှတ်မိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဟွန်း၊ သခင်ယဲ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက တကယ်ကို ရိုးသားပွင့်လင်းလွန်းနေတာပါပဲ!

မပြောချင်ဘူးဆိုရင် မပြောပါနဲ့။ ဘာလို့ တိုက်ပွဲစဖို့ လိုအပ်တာလဲ?

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါ့မျက်နှာက အရမ်းနာတယ်။

သို့သော် တွမ်ယန်ဖန်းသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးနေပြီဖြစ်သည်။ ယဲ့ယွီကို ဘယ်သူက ထိုက်ချူရွှမ်ကျုန်းကို သင်ပေးခဲ့တာလဲ?

ဘာလို့ ဒီလောက်သန့်စင်နေတာလဲ?

အဖိုး တွမ်ကျီရွှေရဲ့ ထက်တောင် ပိုစွမ်းအားကြီးနေတယ်။

မယုံနိုင်စရာပဲ!

ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ။

ကျူးဒီကျန်းနဲ့ ဗန်ရှီယာတို့ဟာ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ရဲ့ ဗဟိုနယ်နိမိတ်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဤခရီးတွင်ရှိကြသည်။

စကားပြောဆိုမှုက အရမ်းရင်းနှီးနေခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်အများစုကတော့ ကျူးဒီကျန်းက စကားပြောနေပြီး ဗန်ရှီယာက နားထောင်နေတာပါ။

နောက်ဆုံးလူက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ လျှို့ဝှက်စွာတွေးမိလိုက်သည်။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? သူက အိမ်ရှင်ငါကဧည့်သည်လိုဖြစ်လာပြီလို့ အမြဲခံစားရတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။

သို့သော် ယဲ့ယွီ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကို သိဖို့ တကယ်ခက်တယ်။

ဒါက ဝူဝေမျှော်စင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တကယ်သွားကြည့်ရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား?

ဒါပေမယ့် အဓိကအချက်က ဗန်ရှီယာက ဒီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအသစ် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ တကယ်မသိဘူး၊ ဒါက အရမ်းစိတ်ပူစရာပဲ။

ဟေး၊ ခဏလေး။

ဗန်ရှီယာသည် ရှောင်မန်ကို တိုက်ရိုက်ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျူးဒီကျန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ “ကျွန်မမှာ နတ်ဘုရားအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်ရှိတယ်။ ယဲ့ယွီ အသုံးပြုခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုကို ယူလိုက်ရင် ကျွန်မက သူ့ရဲ့လက်ရှိအချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီနေရာကို ရှာနိုင်တယ်။

ရှင့်မှာ သူသုံးနေကျပစ္စည်း တစ်ခုခု ရှိမရှိ သိချင်လို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူးဒီကျန်းသည် ရုတ်တရက် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

လူ့လောကမှာ ယဲ့ယွီရဲ့ ပထမဆုံးဇနီးအနေနဲ့။

သူက ယဲ့ယွီဆီကနေ ဘာတစ်ခုမှ မမှာထားဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

ဒါပေမယ့် ဒီအရာတွေက အခြေခံအားဖြင့် ရှက်စရာကောင်းပါတယ်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြင်ပလူတွေက အလွယ်တကူ မြင်နိုင်မှာလဲ?

မဟုတ်ဘူး၊ တိတိကျကျပြောရရင် နွားငယ်ကောင်က စားရမှာ၊ ဒါက တကယ်ကို ရှက်စရာပဲ!

ဒီအကြောင်းတွေးလိုက်တော့ ကျူးဒီကျန်းရဲ့ လှပတဲ့မျက်နှာက အနည်းငယ်နီရဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် စိတ်ကူးတစ်ခုက ဝင်လာခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဂေါ်ပြားတစ်လက်ကို ရုတ်တရက်ထုတ်ယူပြီး သူ့ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

“ဒီအရာကို ယဲ့ယွီ တစ်ချိန်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးတယ်”

ဒီစကားကိုကြားတော့။

ဗန်ရှီယာရဲ့ မျက်လုံးတွေက နည်းနည်းထူးဆန်းလာခဲ့သည်။

ဂေါ်ပြား? နတ်ဘုရား?

ဒီစကားလုံးတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေပုံမပေါ်ပါဘူး။

သို့သော် တကယ်တော့ ဒါက ယဲ့ယွီ အရင်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးတဲ့အရာဖြစ်ပြီး အတော်လေး မကြာခဏဆိုသလိုပါ။

ယဲ့ယွီက အချိန်ကိုဖြတ်ပြီး ခရီးစတင်ခဲ့တုန်းက။

သူသည် ချင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်ပိုင်းတပည့်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာလယ်ကွင်းများကို စိုက်ပျိုးဖို့ တာဝန်ယူထားသည်။

ဂေါ်ပြားက သူ့ရဲ့ အဲဒီအချိန်က အဆင့်အတန်းရဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုပါ။

အဲဒီအချိန်တုန်းက ယဲ့ယွီက “ဂေါ်ပြားနဲ့ စတင်ခြင်း” ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခုကို အမြဲပြောနေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူဘာပြောနေလဲဆိုတာ နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။

ကျူးဒီကျန်းက သူ့ခင်ပွန်းသည် ဒီလိုမျိုး အမြဲပြောနေတာက အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတော့ ရှိရမယ်လို့ တကယ်ပဲ ခံစားခဲ့ရပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူက အဲဒါကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်ထားခဲ့ပါတယ်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီအချိန်မှာ အသုံးဝင်လာခဲ့တယ်!

ကျူးဒီကျန်းရဲ့ အလွန်အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ထုတ်ပြန်ချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက်။

ဗန်ရှီယာက ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်ပြီး ရှောင်မန်ကို အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးလူက အလွန် “ကြမ်းတမ်း” တဲ့ ဖန်ထီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ခေါင်းကို အပြင်းအထန်ခါယမ်းစတင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မလုပ်ချင်ဘူးလို့ ပြောတာက အသုံးမဝင်ပါဘူး!

ဗန်ရှီယာသည် ရှောင်မန်ကို ဂေါ်ပြားကို မျိုချဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့သည်။

ပြီးတော့ သူဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်း ယဲ့ယွီရဲ့နေရာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဟေး! ခဏလေး၊ ဘာလို့ ငါ့ဆီ ပိုပိုပြီး နီးကပ်လာတာလဲ?

ဒါက အရမ်းကောင်းတဲ့အရာပဲ!

ဗန်ရှီယာသည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် လှပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၅၆၄