အချိန်ကိုသိသူသည် သူရဲကောင်းဖြစ်၏

ဗန်ရှီယာ၏ ရှောင်မန်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျူးဒီကျန်းသည် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို တကယ်နားလည်ခဲ့သည်။

သူတို့က လူတွေကို ဘယ်လိုရှာဖွေတယ်ဆိုတာကို ငါ့မှာ အကြမ်းဖျင်းစိတ်ကူးတစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသားပါ။

တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေတဲ့ မြေပုံပေါ်က အနီရောင်အစက်လေးကို ကြည့်လိုက်တယ်။

အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တယ်။

“ဒါက ယဲ့ယွီက ကျမတို့ဆီ ဦးတည်နေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား”

“ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်။

ရှင် နောက်မှ ယဲ့ယွီကို တွေ့တဲ့အခါ ကျွန်မအတွက် ကောင်းသောစကားလေး နှစ်ခွန်းလောက် ပြောဖို့ မမေ့ပါနဲ့၊ ကျွန်မက ရှင့်ကို ဒီကိုတမင်တကူးတက ပို့လိုက်တာပါ။”

ဗန်ရှီယာသည် “ပို့လိုက်” ဟူသော စကားလုံးကို အလေးပေးပြောခဲ့သည်။

နောက်ကျောမှာရှိတဲ့ ညာလက်က အချိန်မရွေး အဆင်သင့်ရှိနေသည်။

ခဏအကြာမှာ နှစ်ဖက်စလုံး တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

ယဲ့ယွီသာ လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို သူ့ကို ရိုးရှင်းစွာ ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင်။

ဒါဆို အရာအားလုံးက လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် ရှင်ရဲ့ရာဇဝတ်သားသူငယ်ချင်းတွေကို လုယက်ချင်ပြီး သူ့ရဲ့အမှားတွေကို ဝန်ခံဖို့ ငြင်းဆိုမယ်ဆိုရင်။

အဲဒါအတွက်တော့ ကျမ တောင်းပန်ပါတယ်။

ရှင့်ကို အဲဒါကို နားလည်စေဖို့အတွက် ကျမ တကယ်ကို နည်းနည်းလေးလှည့်စားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

အဟမ်း၊ ကျမဆိုလိုတာက ဒီနတ်ဘုရားကလည်း ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုနန်းတော်က မကောင်းဆိုးရွားနတ်ဘုရားတစ်ပါးပါ။

ကျမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောနိုင်မှာလဲ?

ကျမကကိုရစရာရှိတာကို ပြန်ယူတဲ့သဘောပဲလေ?

ဒီလိုနည်းနဲ့ လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို ရရှိဖို့ အခွင့်အရေးက နည်းနည်းပိုများလာပါလိမ့်မယ်။

ဗန်ရှီယာသည် သူ့နှုတ်ခမ်းများကို စုလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့အခြေအနေကို ချိန်ညှိဖို့ ကြိုးစားနေရင်း ရှောင်မန်ရဲ့ ခေါင်းအထက်က ဟိုလိုဂရမ်မြေပုံကို သေသေချာချာကြည့်လိုက်သည်။

ပိုပြီး နီးလာပြီ!

အဖြူရောင်အစက်နဲ့ သူတို့ရှိနေတဲ့ အနီရောင်အစက်က ပေါင်းစည်းတော့မယ်။

ဒါက နှစ်ဖက်စလုံးက အခု မိုင်တစ်ရာတောင် မဝေးတော့ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။

ဗန်ရှီယာသည် သူ့မျက်နှာပေါ်က အမူအရာကို စီမံခန့်ခွဲပြီးသားဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီ ရောက်လာဖို့ပဲ စောင့်နေတာ။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ၊ အသက်ရှူနှုန်း ဒါဇင်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှာတောင် ကျမက အဲဒီရင်းနှီးတဲ့ရုပ်သွင်ကို မတွေ့ရသေးဘူး။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

ယဲ့ယွီရဲ့အမြန်နှုန်းနဲ့ဆို ဒီလောက်နှေးစရာအကြောင်းမရှိဘူး?

ဒီအချိန်မှာ ကျူးဒီကျန်းရဲ့ စကားတွေက ဗန်ရှီယာရဲ့ အတွေးတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။

“ဒါ မဟုတ်ဘူး။ ကြည့်ပါဦး၊ အနီရောင်အစက်က နောက်ပြန်လှည့်သွားပြီ!”

“ဘာ?”

ဗန်ရှီယာသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်ပြီး ဟိုလိုဂရမ်မြေပုံကို တိုက်ရိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အနီရောင်အစက်က သူတို့ရဲ့အရင်လမ်းကြောင်းနဲ့ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ ပိုမိုမြန်ဆန်တဲ့အရှိန်နဲ့ သူတို့ဆီကနေ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။

ဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာ၊ ဒါက လုံးဝရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာပဲ!

မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တိုက်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ?

ယဲ့ယွီက သူတို့ရဲ့ရောက်ရှိမှုကို သတိထားမိလို့ သူက လမ်းဟောင်းအတိုင်း ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာဖြစ်ရမယ်။

ကောင်းတယ် ယဲ့ယွီ။

သူက တကယ်ကို သူခိုးတွေလိုမျိုး လုယက်ချင်တာပဲ! သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဇနီးကိုတောင် မလိုချင်ဘူး!

ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!

ဗန်ရှီယာသည် ချက်ချင်းမျက်နှာနီရဲသွားပြီး ယဲ့ယွီ ဦးတည်နေသည့်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ “သွားကြမယ်! သူ့ကို လိုက်ကြမယ်! ကျမတို့ လက်မလျှော့ဘူး!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူးဒီကျန်းက အရင်ကတော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေမယ့် အရမ်းရှုပ်ထွေးနေတယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။

ဘာလို့ “ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့ဘူး” ဆိုတဲ့စကားက ဒီလောက်ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ?

သူငယ်ချင်းတွေပေါ်မှာ အဲဒါကို အသုံးပြုဖို့ မသင့်တော်ပုံရတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?

ဒါပေမယ့် အဲဒါက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။

ငါ့ခင်ပွန်းကို မကြာခင်တွေ့ရတော့မယ်လို့ တွေးလိုက်တာနဲ့ တခြားဘာကိစ္စမှ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး!

တစ်ဖက်မှာတော့ လေထဲမှာ ပျံသန်းနေတဲ့ ယဲ့ယွီက ကျယ်လောင်စွာ နှာချေလိုက်ပါတယ်။

အွန်း?

ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ?

ဘာလို့ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ နှာချေတာလဲ?

တစ်ယောက်ယောက်က သူ့အကြောင်းတွေးနေတာလား?

ဒါက ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရားသူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ဖို့အလားအလာအများဆုံးပဲ!

ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးသည် ယဲ့ယွီကို ကူကယ်ရာမဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ “ကျွန်မ ရှင်ကို ပြောပါတယ်၊ ကျွန်မက အဲဒါက လှတယ်လို့ပဲ ထင်တာပါ၊ အဲဒါကို ပြန်ဖမ်းဖို့ တကယ်မလိုအပ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရှင်က နားမထောင်ဘူး၊ ဘာလို့ ဒုက္ခခံတာလဲ” ဟု ပြောသည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်၊ မင်း ကြိုက်သရွေ့ပေါ့။ ဒါ့အပြင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကလည်း ပျော်ရွှင်ဖို့အတွက် နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေတယ်။

သူတို့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်လာတာကလည်း ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့အနေထားကပိုပီးပျော်ရွှင်စရာ အသက်ဝင်လာနိုင်တယ်!”

ယဲ့ယွီက ဒါကိုပြောပြီး သူ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ရောင်စုံကြိုးကြာနှစ်ကောင်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

နံ့သာပေါင်းတစ်တိုင်ထွန်းချိန် မတိုင်ခင်က။

ယဲ့ယွီနဲ့ ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးတို့ဟာ ဝူဝေမျှော်စင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ရုတ်တရက် ရောင်စုံကြိုးကြာနှစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပါတယ်။

ပုံမှန်အဖြူနဲ့အမည်းနဲ့မတူဘဲ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ရောင်စုံမီးရောင်တွေ တလက်လက်လက်နေပုံရတယ်။

အဲဒါက အရမ်းလှတယ်လို့ ထင်ရပါတယ်။

ယဲ့ယွီသည် အလွန်သိချင်စိတ်ပြင်းပြခဲ့ပြီး သူသည် အရင်က ဒီလိုကြိုးကြာမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးက သူ့ကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။

ဒါက ကြိုးကြာရဲ့မျိုးကွဲတစ်ခုပါ။ ဒါက အလွန်မြန်ဆန်ပြီး အလှဆင်ဖို့အတွက် အလွန်ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိတာကြောင့် သူက အရမ်းရန်လိုပါတယ်။

ဒါကြောင့် နတ်ဘုရားများစွာက သူတို့နဲ့ အကွာအဝေးမှာနေကြပါတယ်။

ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီက ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးကို ကြိုက်လားမကြိုက်လား အလျင်အမြန် မေးခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးကက မသိစိတ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ ကြိုက်တယ်လို့ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ခုခုကို သတိပြုမိတဲ့အချိန်မှာတော့ ယဲ့ယွီက အဲဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

ရောင်စုံကြိုးကြာတွေကို လိုက်သွားတယ်။

ရှောင်မန်ရဲ့ ဟိုလိုဂရမ်မြေပုံပေါ်မှာ ခုနကပြထားတဲ့ လမ်းကြောင်းက ယဲ့ယွီရဲ့လိုက်ဖမ်းမှုလုပ်ငန်းစဉ်ပဲ။

ဒါက သူတို့ မိုင်တစ်ရာသာ ကွာဝေးပါတယ်။

ယဲ့ယွီက ရောင်စုံကြိုးကြာနှစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိခဲ့ပြီးဖြစ်လို့ သူတို့နဲ့တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။

ဒါက ဗန်ရှီယာ ပြောခဲ့သလို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှောင်ပြေးတာမျိူး မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီက ကြက်ကလေးနှစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားသလိုမျိုး သူ့လက်တစ်ဖက်မှာ ရောင်စုံကြိုးကြာနှစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားတယ်။

ဒါက ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးကို ရယ်စရာကောင်းပြီး စိတ်ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်က သင့်ကို ဂရုစိုက်လားဆိုတာကို နေ့စဉ်ဘဝမှာရှိတဲ့ သေးငယ်တဲ့အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကနေ မြင်နိုင်ပါတယ်။

ဒါက “ကြိုက်တယ်” ဆိုတဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားလေးပဲ။

ယဲ့ယွီက ရောင်စုံကြိုးကြာနှစ်ကောင်ကို ဖမ်းဖို့ ဒုက္ခခံခဲ့တယ်။

ဒါက တကယ်ကို နှလုံးသားထဲထိနွေးထွေး စရာပဲ။

သို့သော်။

ဒီရောင်စုံကြိုးကြာနှစ်ကောင်ထဲက တစ်ကောင်က အရမ်းဒေါသကြိးနေပုံပေါက်နေတယ်။

သူက အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး ယဲ့ယွီရဲ့လက်ကိုတောင် ထိုးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။

ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးက သတိပေးဖို့ သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်တော့မယ့်အချိန်မှာပဲ။

သို့သော် ယဲ့ယွီသည် သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး ရောင်စုံကြိုးကြာကို မျက်နှာပေါ်ရိုက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ကမ္ဘာကြီးက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အရာအားလုံးက ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့သည်။

ရောင်စုံကြိုးကြာက အေးအေးချမ်းချမ်း အိပ်နေခဲ့သည်။

နောက်တစ်ကောင်က သူ့ရဲ့အဖော်ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အွန်း၊ တခြားဘယ်သူ့ကိုမဆို ရန်စနိုင်တာကို ဘာလို့ ဒီကောင်ကို ရန်စဖို့ လိုတာလဲ?

ဘာဖြစ်တာလဲ?

အရင်က ဒီနတ်ဘုရားကငါတို့ကိုလိုက်ဖမ်းတုန်းက အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခံ ခဲ့တာ မလုံလောက်ဘူးလား?

အခု ဒီအချိန်ရောက်နေပြီ၊ မင်းက အခုထိ ခေါင်းမာနေတုန်းပဲ။ မင်းက ဒုက္ခကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?

လူအများပြောသကဲ့သို့ အချိန်ကိုသိသူသည် သူရဲကောင်းဖြစ်၏!

ယဲ့ယွီက ညင်သာစွာ “ငါတို့ တွေမျှောစင်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူတို့ကို သေသေချာချာ ဆုံးမရမယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် သူတို့က အရမ်းရန်လိုနေလိမ့်မယ်!” ဟု ပြောသည်။

ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးသည် ဤအရာကို သဘောတူခဲ့သည်။

“ကျမတို့ တစ်ကောင်ကိုပဲ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ လိုတယ်၊ ကျန်တစ်ကောင်က အရမ်းယဉ်ကျေးပုံရတယ်!”

နောက်ထပ်ရောင်စုံကြိုးကြာတစ်ကောင်က ချစ်ခင်မှုကိုပြသတဲ့အနေနဲ့ သူ့ရဲ့အတောင်ပံနှစ်ဖက်ကို ချက်ချင်းစတင်ခတ်ခဲ့သည်။

အိမ်ရှင်မကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ရတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ဒါဟာ တကယ်ကို အကောင်းဆုံးပဲ!

ယဲ့ယွီနဲ့ ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးတို့က ဒီအပေါ်မှာ အလွန်ကျေနပ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ရှေ့သို့အရှိန်မြှင့်ပြီး ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာမှာ သူသည် ဝူဝေမျှော်စင်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

မိန်းကလေးများ ဒီရောင်စုံကြိုးကြာနှစ်ကောင်ကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ သူတို့လည်း အလွန်အံ့ဩသွားခဲ့ကြပါတယ်။

သူတို့က သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာနဲ့ သူတို့ကို ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

သတိရနေသော ရောင်စုံကြိုးကြာက အချိန်ကိုသိသူသည် သူရဲကောင်းဖြစ်သည်ဟူသော နိယာမနှင့်အညီ နတ်ဘုရားများစွာရှေ့မှာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား စတင်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ့အတောင်ပံများကို ဖြန့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချစ်ခင်မှုကိုပြသဖို့ လိုအပ်သမျှကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ပိုင်ရှင်ကို ကောင်းမွန်သော စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုးကို ပေးစွမ်းဖို့ ပြီးပြည့်စုံသည်။

မှန်ပါတယ်၊ သူက သူ့ရဲ့ကံကြမ္မာကို တကယ်လက်ခံလိုက်တာပါ။

ပိုင်ရှီချူပင် သူ့ကို နှစ်ခါထပ်ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ “ဒီတစ်ကောင်က တော်တော်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘာလို့ နောက်တစ်ကောင်က အိပ်ပျော်နေတာလဲ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်၊ အဲဒီတစ်ကောင်ကို ခဏလောက်ယဉ်ပါးဖို့ လိုအပ်ပါသေးတယ်။

သူတို့ကို နာမည်တွေပေးလိုက်ပါ။ သတိမေ့နေတဲ့ကောင်ကို နော့နော့လို့ ခေါ်မယ်၊ နောက်တစ်ကောင်ကိုတော့ ကွိုက်ကွိုက်လို့ ခေါ်မယ်။ ဒီလိုဆိုရင် သူတို့ကို ခွဲခြားရတာ ပိုလွယ်လိမ့်မယ်!”

ယဲ့ယွီက သူတို့ကို အရမ်းပေါ့ပေါ့ပါးပါး နာမည်တွေပေးလိုက်ပါတယ်။

ထို့နောက် ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး အိပ်မက်သခင်စနစ်ကိုစတင်မလားဆိုတာ စဉ်းစားစတင်ခဲ့ပါတယ်။

ငါ့ရဲ့လက်ရှိကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှာ ကျင့်ကြံမှုက အခြေခံအားဖြင့် လုံလောက်တယ်ဆိုပေမယ့်။

ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေ ပြန်လည်ရှင်သန်လာမယ့်အချိန်ကို ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။

ဒါ့အပြင် လင်မြောက်ရွှေရဲ့ အတွေ့အကြုံက ယဲ့ယွီကို ကိစ္စအချို့ကို အသေအချာစတင်ကာစဉ်းစားဖို့ သတိပေးနေခဲ့သည်။

၅၆၅