ယဲ့ယွီရဲ့ပုံစံနဲ့ မတူဘူး

ယဲ့ယွီ၏ နတ်ဆိုးဝတ်ရုံကို ကြယ်သီးဖြုတ်သည့် လုပ်ရပ်က ဗန်ရှီယာကိုပါ အထင်အမြင်လွဲစေခဲ့သည်။

သူမက သူ ညစ်ညမ်းတာ နောက်ထပ် တစ်ခုခုလုပ်တော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် နောက်မှ သူ ထပ်စဉ်းစားကြည့်တော့ ဒီနတ်ဆိုးဝတ်ရုံက လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံ ဖြစ်ဖို့ အလားအလာအများဆုံးပဲ၊ ဒါကြောင့် သူက တိုက်ရိုက်ပြောခဲ့တာဖြစ်မှာပါပဲ။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။

ယဲ့ယွီသည် နတ်ဆိုးဝတ်ရုံကို သိမ်းဆည်းပြီး ဗန်ရှီယာကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ဗန်ရှီယာက ၎င်းကို မယူဘဲ ခေါင်းလှည့်ပြီး ခန်းမအပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အစက အပြင်မှာ ချောင်းကြည့်နေခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးခြောက်ဦးက ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်သွားကြပါတယ်။

ကောင်းပြီ၊ ဒီသူတို့ခမ်းမကြီးမှာ ချစ်ပွဲဝင်မဲ့ကိစ္စက နည်းနည်းတော့ ပွင့်လင်းလွန်းအားကြီးနေကာ အရှက်မရှိပေမယ့် သူတို့နှစ်ဦးက လူတွေကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ကြည့်ခွင့်ပေးနိုင်လောက်အောင်တော့အရှက်ကင်းမဲ့တာမျိူးမရှိသေးဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ရှောင်ပေးသလိုလိုနဲ့ တိတ်တိတ်လေးပဲ ကြည့်ရမယ်။

ကျိုလန်ချင်သည် စိတ်အမောဆုံးဖြစ်သည်။

သူက သူ့လက်များကို မြှောက်ပြီး တာအိုပညာရပ်အမှတ်အသားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူ့လက်များ ကွဲကွာသွားတဲ့အခါ သူ့ရှေ့မှာ ပုံရိပ်ဖန်သားပြင်တခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အတွင်းပိုင်းမှာ ဖော်ပြထားတာက ဝူဝေမျှော်စင်ရဲ့ ပင်မခန်းမအတွင်းက မြင်ကွင်းဖြစ်ပါတယ်။

ပိုင်မြောက်လန်၊ လင်မြောက်ရွှေနဲ့ တခြားသူတွေက ကျိုလန်ချင်ကို ချက်ချင်း မရေမရာ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မင်းက အရမ်းတက်ကြွနေပုံရတယ်။

စိတ်လှုပ်ရှားစရာမြင်ကွင်းအချို့ကို လွတ်သွားမှာကို ကြောက်နေတာလား?

ထိုသို့သော စူးစိုက်ကြည့်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျိုလန်ချင်သည် ချက်ချင်း “ရှင်တို့ ဘာကြည့်နေတာလဲ? ကျွန်မက ကျွန်မခင်ပွန်း ဒုက္ခရောက်မှာကို စိုးရိမ်နေတာပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“အိုး၊ ဒါဆို ရှင်က ခင်ပွန်း ဒဏ်ရာရမှာကို စိုးရိမ်နေတာပေါ့။ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ ကျွန်မလည်း စိုးရိမ်နေတာပဲ။ လာပါ၊ အတူတူ ကြည့်ရအောင်!”

ကျူးဒီကျန်းသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးပြီး ကြည့်ရှုရေးအဖွဲ့မှာ ပါဝင်ခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ပိုင်ရှီချူနဲ့ ပိုင်မြောက်လန်တို့ဟာ နောက်ကောက်မကျချင်ကြတော့ဘဲ တည့်တည့်လျှောက်သွားခဲ့ကြပါတယ်။

ရှန်ကွမ်ကျိုးကျိုးနဲ့ လင်မြောက်ရွှေတို့ကတော့ အားသာချက်ရှိတဲ့ ကြည့်ရှုရေးနေရာတွေအတွက် အချင်းများနေကြပါပြီ။

နတ်ဘုရားမခြောက်ယောက်က စက်ဝိုင်းပုံစံဖွဲ့ပြီးဖန်သားပြင်ထဲက မြင်ကွင်းကို စုဝေးကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

အိုး မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ကူးထားတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ နပမ်းလုံးပွဲက မပေါ်လာခဲ့ဘူး။

ဗန်ရှီယာသည် သူတို့၏အကြည့်များကို ခံစားမိပုံရသည်။

သူ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခု လုပ်လိုက်သည်။

သူက ညင်သာစွာ “ပျက်စီးစမ်း!” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျိုလန်ချင် ဖန်တီးခဲ့သော စောင့်ကြည့်ရေး အစီရင်များမှာ ချက်ချင်း ကြေမွသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝူဝေမျှော်စင်နတ်ဆိုးနန်းတော်ရဲ့ တံခါးကလည်း ဆောင့်ပိတ်သွားခဲ့သည်။

အပြာရောင်နတ်သမီးလေထုတစ်လွှာက နတ်ဆိုးနန်းတော်၏ အပြင်ဘက်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အာရုံခံမှုအားလုံးနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေက အမျိုးသမီးများကို အလွန်မပျော်ရွှင်စေခဲ့ပါဘူး။

ဟွန်း၊ ရှင်က အရမ်းရွံ့စရာကောင်းတာပဲ။

ကြည့်လိုက်တာ ဘာမှားလို့လဲ?

ကျိုလန်ချင်သည် ဒေါသတကြီးနဲ့ သူ့ခြေထောက်များကို ဆောင့်လိုက်ပြီး အိမ်ထဲကို ဖောက်ဝင်ချင်စိတ်တောင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဆင်ခြင်တုံတရားက သူ့ကို မလုပ်ဖို့ ပြောခဲ့သည်။

အဲဒါသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်တွေအားလုံးက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားမှာ သေချာပါတယ်။

ဒီလိုလုပ်မယ့်အစား အသံတစ်ခုခု ကြားနိုင်မလားဆိုတာ ကြိုးစားကြည့်တာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။

ဒီအကြောင်းတွေးလိုက်တော့ ကျိုလန်ချင်က ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ တိတ်တိတ်လေး ရွေ့သွားပြီး သေချာစွာ နားထောင်လိုက်သည်။

အင်းဘာမှ မကြားရဘူးဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်။

ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ။

ယဲ့ယွီသည် တင်းတင်းပိတ်ထားသော နန်းတော်တံခါးကို ကြည့်လိုက်ပြီး “ဒါက လိုအပ်လို့လား?” ဟု မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ဗန်ရှီယာသည် သူ့နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် စူလိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျူးဒီကျန်း၊ ကျိုလန်ချင်နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ အကြည့်တွေက သူ့ကို အလွန်စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။

မဟုတ်ရင်။

သူမက ဒီလောက်သတိထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူ့ကို လှမ်းပေးလိုက်တဲ့ မှင်ရောင်နတ်ဆိုးဝတ်ရုံကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ဗန်ရှီယာက ညင်သာစွာ “ဒါက လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံလား?” ဟု မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီသည် ဤမေးခွန်းကို မဖြေဘဲ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးလေးကောင်ဖြစ်တဲ့ နဂါးစိမ်း၊ ကျားဖြူ၊ ကျေးနီနဲ့ လိပ်နက်တို့ရဲ့ အရိပ်တွေက တစ်ချိန်တည်း ပေါ်လာပြီး ဗန်ရှီယာကို ဟိန်းလိုက်ကြပါတယ်။

ဒီဖိအားကို ခံစားလိုက်ရတဲ့အခါ။

ဗန်ရှီယာက ပြုံးလိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူက လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို မမြင်ဖူးပါဘူး၊ သူ့အကြောင်းသာ ကြားဖူးပါတယ်။

ဒီနတ်ဆိုးဝတ်ရုံက အကောင်းဆုံးနတ်ဆိုးဝတ်ရုံအဖြစ် လူသိများပါတယ်။

ဒါက တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ ခုခံကာကွယ်မှုကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး အဆုံးမဲ့စွမ်းအားရှိပါတယ်။

ဒါကို အမှတ်မထင် တွေ့နိုင်ပေမယ့် လိုက်ရှာလို့မရပါဘူး!

ဗန်ရှီယာက သူသာ လေးသင်္ကေတအနက်ရောင်ဝါးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ရင် နတ်ဆိုးပျော်မွေ့သူ တူးကွမ်ရွှေကို နောက်ထပ် မကြောက်တော့ဘူးလို့ ယုံကြည်ခဲ့ပါတယ်။

သူက အဲ့တနှာရူးကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါတွေအားလုံး ပြီးသွားပြီ!

ဗန်ရှီယာသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးကာ လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို ယူလိုက်သည်။

သို့သော် နက်နဲသောစွမ်းအားတစ်ခုက တွန်းပြန်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ?”

“လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံက ထိုက်ချူမဏ္ဍပ်က ပြုလုပ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးဝတ်ရုံတစ်ခုပါ။ ထိုက်ချူလျှို့ဝှက်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေသာ အဲဒါကို အောင်မြင်စွာ ဝတ်ဆင်နိုင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် အလှဆင်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်လို့ရပြီး သုံးလို့မရပါဘူး။

မဟုတ်ရင် ထိုင်းရန်တောက်က ဘာလို့ လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို ဆုတစ်ခုအဖြစ် ပေးမှာလဲ?”

ယဲ့ယွီက တွမ်ယန်ဖန်းရဲ့ ပြောဆိုချက်တွေကို ထပ်မံရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။

ဗန်ရှီယာကို လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံအကြောင်း ဗဟုသုတအချို့ ပေးခဲ့ပါတယ်။

နားထောင်ပြီးနောက်။

ဗန်ရှီယာသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို မသိစိတ်က မယုံခဲ့ပါဘူး၊ ဒါက ယဲ့ယွီက လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့ပါတယ်။

သို့သော် သေသေချာချာစဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ဒါက တကယ်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။

ထိုင်းရန်တောက်သာ ဒီလိုထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဝတ်ရုံကို သုံးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူက အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ် တခြားသူကိုပေးမဲ့ဆုလာဘ်အဖြစ် ထားခဲ့မှာလဲ?

ဒါက လုံးဝ လက်တွေ့မကျဘူး!

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဆို ကျွန်မကပဲ ဆုံးရှုံးနေတာကို ဆိုလိုတာလား?

ဒီအကြောင်းတွေးလိုက်တော့ ဗန်ရှီယာက အဲဒီနေရာမှာပဲ စိတ်ဆိုးချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယဲ့ယွီသည် ဒီပြဿနာကို ကြိုတင်တွေးထားခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူက ဒီကိစ္စကို အပြင်ထွက်တုန်းကမှ သိခဲ့တယ်လို့ သူ့ကို ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။

တိန်းလေဂိုဏ်းက တွမ်ယန်ဖန်းက ဒီအပေါ်မှာ သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။

တွမ်ယမ်ဖမ်းကို ဝတ်ရုံအတွက် ကျေးဇူးဆပ်ဖို့အတွက် သူက ချန်တာအိုရိန်ဆိုတဲ့ မကောင်းဆိုးရွားနတ်ဆိုးတစ်ပါးကိုလည်း သတ်ခဲ့တယ်။ သူက မင်းလိုပဲ ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုခန်းက နတ်ဆိုးတစ်ပါးပါ။ သူ့ကို သိလား?

ဗန်ရှီယာရဲ့ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သူမက မယုံနိုင်စရာနဲ့ “ရှင်က တာအိုသမား ချန်ကို သတ်ခဲ့တာလား?” ဟု မေးလိုက်သည်။

တာအိုသမား ချန်က မှော်ဓားတစ်လက်နဲ့ သူ့ရဲ့လမ်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်သုံးခုခန်းမှာ အလွန်နာမည်ကြီးပါတယ်။

သူ့ရဲ့ခွန်အားက သူမထက် အများကြီးသာလွန်ပါတယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ? သူက မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းလား?”

ယဲ့ယွီက သူ့မျက်ခုံးတွေကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေရှိနေခဲ့သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး!”

ဗန်ရှီယာက ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး ယဲ့ယွီရဲ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဒီထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဝတ်ရုံက အဓိကအခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့ဖို့ အလားအလာများတယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

ဒါက နားလည်နိုင်ပါတယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကို ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဝတ်ရုံတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲတဲ့လုပ်ရပ်တွေ လုပ်ပြီးမှ အဲဒါကို လက်လွှတ်လိုက်ရမှာလား?

ဗန်ရှီယာရဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်နေတဲ့အသွင်အပြင်ကို မြင်လိုက်တော့။

ယဲ့ယွီက ထပ်မံပြောခဲ့ပြီး “ကျွန်တော် မင်းကို အခွင့်အရေးယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို အသုံးမပြုနိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော် တခြားအရာတစ်ခုနဲ့ အစားထိုးနိုင်မလား?

နတ်ဆိုးကျောက်တုံးတွေ၊ နတ်ဆိုးလက်နက်တွေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေပါတယ်!”

ဗန်ရှီယာက ခဏစဉ်းစားခဲ့သည်။

သူမက နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် “ရှင်က ကျွန်မကို နတ်ဆိုးတစ်ပါးကို သတ်ဖို့ ကူညီစေချင်တယ်၊ အခုကစပြီး ကျမတို့ရဲ့ အကြွေးတွေ ရှင်းသွားလိမ့်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ?” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ဗန်ရှီယာက ဒါကို ကောင်းကောင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။

လေးသင်္ကေတမှင်ဝါးဝတ်ရုံကို ယူရတဲ့ရည်ရွယ်ချက်က နတ်ဆိုးပျော်မွေ့သူ တူးကွမ်ရွှေကို သတ်ဖို့ပဲ။

အခု ကျွန်မက အဲဒါကို မရနိုင်တော့တဲ့အတွက် ယဲ့ယွီကို တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ခွင့်ပေးတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ချန်တာအိုရိန်ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူက သဘာဝအတိုင်း တူးကွမ်ရွှေကိုလည်း သတ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါက မခက်ခဲသင့်ဘူး!

ယဲ့ယွီက အရမ်းရိုးရိုးသားသား သဘောတူခဲ့သည်။

အကြွေးတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်တာက အလွယ်ဆုံးအရာပါ။

ထို့နောက် သူက ဗန်ရှီယာကို လမ်းပြခိုင်းပြီး ကိစ္စကို ချက်ချင်းဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် ဗန်ရှီယာက နည်းနည်းတော့ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

“အခုတော့ မေ့လိုက်ပါ။ သူ အခုဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ ကျွန်မမသိဘူး။ ကျွန်မ သူ့ကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ ရှင်ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်!”

ဒါကိုပြောပြီးနောက် ဗန်ရှီယာက ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးတစ်ခုကို ယဲ့ယွီကို ပေးလိုက်သည်။

သူတို့ကို ဆက်သွယ်နေစေပြီး သူတို့ရဲ့ကတိတွေကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ပါ။

ထို့နောက် သူက နန်းတော်တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီမှာ သူက ကျူးဒီကျန်း၊ ပိုင်မြောက်လန်နဲ့ တခြားသူတွေ အပြင်မှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသို့သောအမြင်က ဗန်ရှီယာရဲ့မျက်နှာကို အလွန်ထူးဆန်းနေစေခဲ့ပါတယ်။

ထို့နောက် သူက သူ့ခြေချောင်းများကို ညင်သာစွာဆောင့်လိုက်ပြီး ဝူဝေမျှော်စင်မှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကျိုလန်ချင်သည် သူမ ထွက်ခွာသွားသော ရုပ်သွင်ကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩစွာ “ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်တာလဲ? ဒါက ကျွန်မခင်ပွန်းရဲ့ပုံစံနဲ့ မတူဘူး ခါတိုင်းဆိုတခါပြီးဖို့ အကြာကြီးပါ” ဟု မေးခဲ့သည်။

“ဘာက မြန်တာလဲ?”

ယဲ့ယွီက ထွက်လာပြီး သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်သည်။

၅၆၇