သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်း
Vol. 28 Ch. 568
【ယင်ဟိုင်းနန်းတော်အတွင်းမှာ ဟန်ချီက အလွန်ဒေါသထွက်နေပြီး သူမြင်နိုင်တဲ့အရာအားလုံးကို ရိုက်ခွဲနေခဲ့တယ်။】
【တစ်ချိန်က အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်ခဲ့တဲ့ မင်ယူထိုက်တောင် အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့ပြီ။】
【အကြောင်းရင်းက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်၊ ဒီခရီးကြောင့်ပါပဲ။】
【မူလက ဟန်ချီက ဒီတစ်ခါ ခရီးထွက်လာတာက ထိပ်တန်းအဆင့် ရင်ကွဲမြက်တစ်ပင်အတွက်ပါ။】
【ဒါက အချိန်အများကြီးယူခဲ့ပေမယ့် အချည်းနှီးခရီး မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။】
【ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ဂျယ်လ်စီမီယမ် ဆိုတဲ့ဆေးပင် ကို ရှာတွေ့ပြီး အောင်မြင်စွာ ခူးဆွတ်ခဲ့တယ်။】
【ငါ ထွက်သွားတော့မယ့်အချိန်မှာ။】
【သို့သော် သူသည် သူ့ရဲ့တစ်သက်တာရန်သူ တွမ်ယန်ဂူနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ရင်ဆိုင်တွေ့ခဲ့သည်။】
【ပြိုင်ဘက်ကလည်း နက်နဲသောတစ္ဆေနယ်ပယ်မှာရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ပါးပါ။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အစွမ်းအစတူညီပြီး ပွင့်လင်းစွာရော လျှို့ဝှက်စွာပါ အကြိမ်များစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီးပြီ။】
【တစ်လှည့်စီလောက် အနိုင်နှင့်အရှုံးရှိသည်။】
【သို့သော် ဒီတွေ့ဆုံမှုအတွင်းမှာ ဟန်ချီက နည်းနည်းလေး နိမ့်ကျနေတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရသည်။】
【တွမ်ယန်ဂူက အခွင့်အရေးတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး နက်နဲသောတစ္ဆေနယ်ပယ်ရဲ့ အလယ်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့တယ်လို့ မကြာသေးမီက ကြားခဲ့ရတယ်။】
【သူက ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်မှာ သာလွန်ခဲ့သည်။】
ဟန်ချီက ဒီအချိန်မှာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သဘာဝအတိုင်း မလိုချင်ခဲ့ပါဘူး။
【ဒါကြောင့် သူက အဲဒါကနေ လွတ်မြောက်ချင်ခဲ့တယ်။】
【ဒါပေမယ့် ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ကို ရိုက်နှက်ရတာ အရမ်းကောင်းပါတယ်။】
တွမ်ယန်ဂူက နောက်ဆုံးတော့ ဟန်ချီကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့တသက်တာရန်ညှိုးတွေနဲ့လူကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ ဒီကောင်းမွန်တဲ့အချိန်လေးကို လက်လွှတ်ခံမှာလဲ?
【သူသည် ဟန်ချီကို ချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်ပြီး ထိုးနှက်နှိပ်စက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူ ခုနက ရရှိခဲ့တဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ရင်ကွဲမြက်ကိုတောင် အောင်မြင်စွာ လုယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။】
【ဟန်ချီက ရူးမတတ် ဒေါသထွက်နေတယ်!】
ဒါပေမဲ့ သူသည် ချက်ချင်း သူ့ရဲ့လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ပြေးခဲ့သည်။
【သူ့ရဲ့ ခက်ခက်ခဲခဲရရှိခဲ့တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ခိုးယူခံရတယ်၊ ပြီးတော့ အရိုက်ခံရပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။】
【ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒါက ငါ့ကို အပြင်းထန်ဆုံးစော်ကားလိုက်တာမျိုးပါပဲ။】
ဟန်ချီ ပြန်လာပြီး ပထမဆုံးလုပ်ခဲ့တဲ့အရာက သူ့ရဲ့လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို ယူဖို့ ပြင်ဆင်တာပါပဲ။
【သူက နောက်တကြိမ်ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပီး တွမ်ယန်ဂူရဲ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်မယ်လို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်!】
【ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ ဒီလောက်ယုံကြည်မှုရှိရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်။】
ဟန်ချီက မကြာသေးမီက သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပန်းချီကားကို ရရှိခဲ့ပြီး ဒါက အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ထိပ်တန်းအဆင့် တစ္ဆေနယ်သာလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
【ဒီရတနာကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားပြီရင်
ဒါက ကျင့်ကြံမှု နယ်နိမိတ်တွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တွမ်ယန်ဂူကို သတ်ဖို့အတွက်တောင် မခက်ခဲပါဘူး။】
【သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံက ယင်ဟိုင်းနန်းတော်မှာ အကြာကြီး ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပြီးပြီ။ အချိန်ကိုတွက်ချက်ကြည့်ရင် ဒါက အောင်မြင်စွာ အစွမ်းတွေပြသင့်ပြီ။】
ဒါကြောင့် ဟန်ချီက လက်စားချေဖို့အတွက် ပုံကိုယူဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့ပါတယ်။
【သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ယင်ဟိုင်းနန်းတော်ရဲ့ အမှောင်ရတနာတိုက်ကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာ ဒါက လုံးဝဗလာဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။】
【မူရင်းရတနာဖြစ်တဲ့ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။】
【ဒီမြင်ကွင်းက ဟန်ချီကို ဒေါသအရမ်းထွက်စေခဲ့လို့ သူ့ရဲ့တစ္ဆေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မတည်ငြိမ်တော့ပါဘူး။】
【ဒါက ဘာလဲ? ဒါက လုံးဝသူခိုးတစ်ယောက်ပဲ!】
【ငါက ဒီရတနာကို ရရှိဖို့ ဒီလောက်ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့တယ်၊ ဒီလောက်အကြာကြီး ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားတဲ့အခါ ဂိုဏ်းထဲက သူခိုးတစ်ယောက်က အဲဒါကို ခိုးသွားတာလား?】
သူက ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သည်းခံနိုင်မှာလဲ?
【ဒါကြောင့် သူက သူ့ရဲ့ဒုတိယတပည့် ကျိုးပေါ့ယီကို ယင်ဟိုင်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်အားလုံးကို စုဝေးစေပြီး သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ မေးမြန်းစေခဲ့တယ်။】
【မကြာခင်မှာ တပည့်ငါးယောက်လုံးကို ပင်မခန်းမကို ခေါ်လိုက်တယ်။】
ဟန်ချီက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ့ရဲ့ဒုတိယတပည့် ကျိုးပေါ့ယီနဲ့ တတိယတပည့် ဆွန်မေရီကို သူ့နောက်မှာ ရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။
【ဒီလူနှစ်ယောက်က သံသယရှိသူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းပါတယ်။】
【ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ခရီးသွားတုန်းက ဒီတပည့်နှစ်ယောက်က သူ့နဲ့အမြဲရှိနေခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့က သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံကို ခိုးဖို့ အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ပါဘူး။】
【ဒါဆိုရင် သံသယရှိသူတွေက အကြီးဆုံး၊ စတုတ္ထနဲ့ ပဉ္စမပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။】
ဟန်ချီက ယဲ့ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း သူ့အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။
【သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဒီပထမဆုံးတပည့်က သစ်သားတစ်ပိုင်းထက် မပိုပါဘူး။】
【ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။】
【ဒီမူလတန်းတစ္ဆေပညာရပ်စာအုပ်နှစ်အုပ်က ဒီကလေးရဲ့လက်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး။】
【အနာဂတ် လုံးဝမရှိဘူး၊ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံကို ယဲ့ယွီရဲ့ရှေ့မှာ ချထားရင်တောင်။】
【 အဲဒါ ဘာလဲဆိုတာတောင် သိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်ပါတယ်။】
【ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီရဲ့သံသယကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ပါတယ်။】
ကျန်ရှိနေတာက စတုတ္ထမြောက် မြောင်ကျင့်ရိန်နဲ့ ပဉ္စမမြောက် ဟဲကျင့်ကျောင်းတို့ပဲ။
ဟန်ချီက အေးစက်စွာ “လာ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ငါ့ကို ပြောစမ်း၊ ငါ ခရီးသွားတုန်းက မင်းတို့ ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲ?” ဟု ပြောခဲ့သည်။
ဘာသက်သေတွေရှိလဲ?
မြောင်ကျင့်ရိန်က တိတ်ဆိတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ပါ၊ သူက “သခင်၊ ငါက ဉာဏ်ပွင့်ခြင်းအခန်းမှာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ပါတယ်” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
【ကျွန်တော့်နဲ့အတူ ကျွန်တော့်ညီမလေး ဟဲကျင့်ကျောင်း ရှိပါတယ်။】
ငါတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သက်သေပြလို့ရမလား?
ဒီစကားကိုကြားတော့ ဟန်ချီက ဟဲကျင့်ကျောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့အမူအရာက နည်းနည်းလေး နူးညံ့သွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ “ပဉ္စမတပည့်ရေ၊ ဒါက အမှန်လား?” ဟု ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။
【ယင်ဟိုင်းနန်းတော်မှာ ဟဲကျင့်ကျောင်းက အနှစ်သက်ဆုံးတပည့်ပါ။】
【ဒါက သူမရဲ့ ချိုသာတဲ့အသွင်အပြင်၊ ချစ်စရာကောင်းတဲ့အသံနဲ့ ကလေးဆန်တဲ့အမူအရာတွေကြောင့်ပါ။】
【ညစ်ညမ်းတဲ့ တစ္ဆေအချို့အတွက် ဒါက အလွန် လိုလီဆန်ကာ သေစေနိုင်တယ့်အလှတရားလို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။】
ဟဲကျင့်ကျောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဟုတ်ပါတယ်၊ သခင်၊ ကျွန်မရဲ့အစ်ကိုနဲ့ ကျွန်မက ဉာဏ်ပွင့်ခြင်းအခန်းမှာ တကယ်ကို ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြတာပါ။”
【ဒါပေမယ့် ကျွန်မက သခင်ကို အရမ်းလွမ်းလို့ ဒီကာလအတွင်းမှာ ကျွန်မက နှစ်ကြိမ်လောက် အပြင်ထွက်ခဲ့ပါတယ်၊ သခင် ပြန်လာပြီလားဆိုတာကို ကြည့်ချင်လို့ပါ။】
【ဒါက ဆိုးတယ်၊ သခင်က မပြန်လာခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ အရမ်းစိတ်ပျက်မိတယ်!】
【၊ ဒီဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့အသံကကြားရသူတိုင်းကို တကယ်ကို ကြက်သီးထစေခဲ့တယ်။】
ယဲ့ယွီသည် ဟဲကျင့်ကျောင်းကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
【ဒါပေမယ့် သခင် ဟန်ချီက အဲဒါကို လက်ခံလိုက်တာပဲ၊ ဘယ်သူမှ ဘာမှလုပ်လို့မရပါဘူး။】
သူသည် ဟဲကျင့်ကျောင်းရဲ့ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ဖို့ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် ငါ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံကို မတွေ့သေးဘူးဆိုတာကို တွေးလိုက်တော့ သူ့ရဲ့စိတ်က အောက်ဆုံးကို ထိုးကျသွားခဲ့တယ်။
【ထို့နောက် သူက အေးစက်စွာ “ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့အားလုံးမှာ အကြောင်းပြချက်တွေရှိနေတဲ့အတွက် ငါက တည့်တည့်ပဲ ပြောမယ်!” ဟု ပြောခဲ့သည်။】
【နတ်ဘုရားရတနာပြခန်းအတွင်းမှာ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပန်းချီကားတစ်ချပ် ခိုးယူခံခဲ့ရတယ်။】
【သို့သော် ယင်ဟိုင်းနန်းတော်ရဲ့ အကာအကွယ်ဖွဲ့စည်းမှုမှာ မူမမှန်မှုရဲ့ လက္ခဏာများ မရှိခဲ့ပါဘူး။】
【ဒါက သူခိုးက မင်းတို့သုံးယောက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။】
【ပုံတွေကို အခုပဲ ပေးလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ ငါက မင်းတို့ကို ရှင်းပြဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ကို ပြစ်ဒဏ်လျှော့ပေးမယ်။】
【ဒါပေမယ့် မင်းတို့အားလုံးက ဝန်မခံဘူးဆိုရင်။】
【သခင်က ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့။ ငါ မင်းတို့ရဲ့ဝိဉာဉ်တွေကို ရှာမယ်!】
【ဒီစကားတွေကိုကြားပြီးနောက် ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့အမူအရာတွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။】
【ဝိဉာဉ်ရှာဖွေခြင်းနည်းပညာက အလွန်အန္တရာယ်များပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် အနည်းဆုံး ရူးသွပ်နေသူတစ်ယောက်ဖြစ်လာမယ်၊ သတိမရှိဘဲ လှည့်လည်နေတဲ့ဝိဉာဉ်တစ်ပါးဖြစ်လာမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အဆိုးဆုံးကတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ဝိဉာဉ်က အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားပြီး လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။】
【ဒါက သူတို့ရဲ့အသက်တွေကို လုံးဝမထောက်ထားတာပဲ!】
ဟဲကျင့်ကျောင်းသည် သူမ၏ဒုတိယအကြီးဆုံးအစ်ကိုဖြစ်သူ ကျိုးပေါ့ယီကို တိတ်တိတ်လေး ကြည့်လိုက်ပြီး သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။
【သူက စိတ်ကနေတစ်ဆင့် မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု ပို့လိုက်တယ်- စိတ်ငြိမ်အောင်နေပါ၊ မထိတ်လန့်ပါနဲ့။ ဟန်ချီရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက ငါတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်းပါပဲ။】
【အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာလိုက်ပါ။】
ဟဲကျင့်ကျောင်းသည် သဘောတူညီကြောင်းပြသရန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မြောင်ကျင့်ရိန်သည် သူ့လက်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဝှေ့ယမ်းပြီး “သခင်၊ အဲဒါမျိုး မလုပ်ပါနဲ့။ ဝိဉာဉ်ရှာဖွေတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်! ငါ ကြောက်တယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။
ဟန်ချီက သူ့ကို ချဉ်းကပ်ပြီး “မင်း ကြောက်ရင် ပန်းချီကားကို ခိုးတဲ့ တရားခံကို ရှာဖို့ ကူညီပေးပါ။ မင်း သူ့ကို ရှာနိုင်ရင် ငါတို့အားလုံး ပျော်ရွှင်ကြလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့က ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ!” ဟု အလေးအနက်ထား ပြောခဲ့သည်။
【မင်းတို့ကို တစ္ဆေပြခန်းထဲကို ဘယ်သူဝင်ဖူးလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖို့အတွက် မိနစ်သုံးဆယ်ပဲ ပေးမယ်။】
【မြန်မြန်စဉ်းစား! အဟမ်း! အဟမ်း!】
【ဟန်ချီက သူ့ရဲ့ကျယ်လောင်တဲ့ဟိန်းသံကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နာကျင်တဲ့အသွင်အပြင် ပေါ်လာခဲ့သည်။】
【တစ္ဆေခန္ဓာကိုယ်ပင် အများကြီး ပါးလွှာသွားခဲ့ပြီး ဒါက ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာတွေကြောင့်ဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်။】
၅၆၉