← Chapters

အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားတဲ့လူပဲ

Vol. 28 Ch. 569

အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားတဲ့လူပဲ

Vol. 28 Ch. 569

【သခင် ဟန်ချီ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲသွားတာကို မြင်ပြီးနောက်။】

【ဟဲကျင့်ကျောင်းနဲ့ ကျိုးပေါ့ယီတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြတယ်။】

【သူတို့က တိတ်ဆိတ်တဲ့အကြည့်ကို ဖလှယ်လိုက်ကြတယ်။】

【ဒီသိမ်မွေ့တဲ့လှုပ်ရှားမှုကို ယဲ့ယွီက တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။】

သူတို့က ဒီသရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းကို ခိုးခဲ့တာလား?

စတုတ္ထအငယ်ဆုံးညီ မြောင်ကျင့်ရိန်က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး သူ့နှလုံးသားက ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်။

【ခဏတာမှာ အရာအားလုံးက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တယ်။】

【သူက “ဒါက သူမဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ကို သူ မဟုတ်ပါဘူး” လိုမျိုးအရာတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေခဲ့တယ်။】

ဟဲကျင့်ကျောင်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။

【သူမက ကြောက်ရွံ့တဲ့အမူအရာနဲ့ “သခင်၊ ကျွန်မ၊ ကျွန်မ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားတယ်။” ဟု ပြောခဲ့သည်။】

【ဒါက သခင် ထွက်သွားတုန်းက ကျွန်မ အကြီးဆုံးအစ်ကို ယင်ဟိုင်းနန်းတော်တစ်ဝိုက်မှာ မကြာခဏ လှည့်လည်နေတာကို မြင်ခဲ့ရပြီး မင်ပေါင်ပြခန်းမှာ အကြိမ်များစွာ ရပ်နေခဲ့တာပါ။】

【အကြီးဆုံးအစ်ကိုက တစ်ခုခုတော့ သိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်၊ မဟုတ်ဘူးလား?】

【ဒီစကားတွေကယဲ့ယွီကို တိုက်ရိုက်လက်ညှိုးထိုးပြခဲ့တယ်။】

【ခဏတာမှာ ပစ္စုပ္ပန်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်များအားလုံးက ယင်ဟိုင်းနန်းတော်ရဲ့ အကြီးဆုံးအစ်ကိုကို ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။】

သူတို့အားလုံး သိပါတယ်။

【ရက်သတ္တပတ်တွေအတွင်းမှာယဲ့ယွီက တစ်ခါမှ ကျင့်ကြံလေ့ကျင့်ခြင်းမရှိဘဲ မကြာခဏ လှည့်လည်သွားလာရတာကို ကြိုက်နှစ်သက်ပါတယ်။】

【ဒါကြောင့် သံသယတစ်ခုခုရှိရင်ယဲ့ယွီက အသံယအရှိဆုံးပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။】

【ဟဲကျင့်ကျောင်းရဲ့ စွပ်စွဲမှုကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ။】

【ယဲ့ယွီရဲ့ ပခုံးများက အနည်းငယ် နှစ်ခါတွန့်သွားခဲ့တယ်။】

【ဒါက ကြောက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။】

【ဒါက စိတ်လှုပ်ရှားလို့ပါ!】

【နောက်ဆုံးတော့၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို စောင့်ခဲ့တာပဲ။】

【ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရိုးရိုးသားသား မေးကြည့်ရင်ယဲ့ယွီက ယင်ဟိုင်းနန်းတော်မှာ နေ့တိုင်း ပတ်ပြီးသွားလာနေပါတယ်။ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်- သူက ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တာပဲ။】

【ဒါပေမယ့် ငါ ဘုရားသခင်ကို ကျိန်ပြောရဲပါတယ်၊ သခင် ဟန်ချီ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အရာ ဘာတစ်ခုမှ မယူခဲ့ပါဘူး။】

【တကယ်တမ်းပြောရရင်တော့ ဒါက အရမ်းကောင်းတဲ့ရတနာတပါးဖြစ်ပါတယ်။】

【သာမန်လက်နက်တွေနဲ့လုံးဝမတူဘူး။】

【ဒါ့အပြင် ဒီအရာကို ဘေးဖယ်ထားရင်တောင်။】

【သာမန်ချီလေ့ကျင့်ခြင်းနယ်ပယ်ကလူတစ်ယောက်က ဟန်ချီလိုလူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်စိကို တကယ်ဖမ်းစားနိုင်တဲ့အရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ထဲထည့်နိုင်မှာလဲ?】

ဟဲကျင့်ကျောင်းရဲ့စကားတွေက အလွန်အမင်းကိုပဲ ယဲ့ယွီကိုချောက်ချနေပါတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို မတရားစွပ်စွဲတာ မဟုတ်ဘူးလား?

【သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပန်းချီကားကို သူမက ခိုးခဲ့တာ သေချာပုံရတယ်။】

【မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ဒီလောက် လက်လွှတ်စပယ်သူ့အပေါ်ကိုလွှဲချရဲတာလဲ?】

【ဒါက အမှန်ဆိုရင် ဒါက မတရားစွပ်စွဲခြင်းအတွက် အခြေအနေတွေကို သေချာပေါက်ဖြည့်ဆည်းပေးပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အိပ်မက်ပါရမီက ဘာလို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိတာလဲ?】

【ဒီမတရားစွပ်စွဲမှုက ဒီလောက်အထိ မသိသာဘူးလား?】

【ဒီအကြောင်းတွေးလိုက်တော့ယဲ့ယွီသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လာပြီး မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။】

“မင်းက အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ ပဉ္စမအငယ်ဆုံးညီမ! မင်း ငါ့ကို မတရားစွပ်စွဲချင်ရင် ပိုပြီးအခြေအမြစ်ရှိရှိပြောလိုက်စမ်းပါ!”

ဒီလောက်ဝိုးတဝါးချောက်တွန်းသလိုဖြစ်နေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလဲ?

【တကယ်ကို အလကားပါပဲ။】

【ဒီလိုဆိုရင် ငါက မင်းကို ကူညီပါရစေ!】

ယဲ့ယွီသည် ဟဲကျင့်ကျောင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသားကြည့်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့အသံနဲ့ “ပဉ္စမအငယ်ဆုံးညီမ၊ မင်း ပြောစရာတစ်ခုခုရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ။” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【ဒီလောက် မတွန့်ဆုတ်ပါနဲ့၊ မရှင်းမလင်းမဖြစ်ပါနဲ့!】

【မင်း သတ္တိရှိရင် ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှင်းပြလိုက်!】

ဟဲကျင့်ကျောင်းက အတွင်းစိတ်ကနေ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး အတော်လေး ခေါင်းမာနေတုန်းပါပဲ။

【သို့သော် သူမကယဲ့ယွီကို တိုက်ရိုက်ဖော်ထုတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပါဘူး။】

【ဒီလိုသာဆိုရင် ဒီမတရားစွပ်စွဲမှုက အရမ်းသိသာသွားလိမ့်မယ်!】

【သခင် ဟန်ချီရဲ့သံသယကို မဖြစ်စေဖို့နဲ့ သူ သတိလစ်သွားတဲ့အထိ စောင့်ဖို့ ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားရမယ်။】

】

【တကယ်တမ်းမှာတော့ ဟဲကျင့်ကျောင်းနဲ့ ကျိုးပေါ့ယီတို့က ယင်ဟိုင်းနန်းတော်ကို မရောက်ခင်ကတည်းက တာအိုကျင့်ဖော်တွေ ဖြစ်နေကြပါပြီ။】

【သူတို့က အရင်က တခြားဝိညာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ အစွမ်းထက်တဲ့လူတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး ဒီနေရာကို သူတို့ရဲ့ဝိသေသလက္ခဏာတွေကို ဖုံးကွယ်ပြီး ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြတာပါ။】

【ဒီမှာ ခဏနေဖို့ စီစဉ်ထားပြီးမှ ဆက်လက်လှုပ်ရှားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။】

【သို့သော် ဟဲကျင့်ကျောင်းနဲ့ ကျိုးပေါ့ယီတို့က သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းရဲ့တည်ရှိမှုကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့အရင်က တည်ငြိမ်နေတဲ့နှလုံးသားတွေက ပြန်ပြီးလှုပ်ရှားလာခဲ့ပါတယ်။】

【ကြီးမြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုကနေ တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့။】

【အနည်းဆုံးတော့ အမြင်နဲ့အတွေ့အကြုံတချို့ ရှိပါတယ်။】

【ဟုတ်ပါတယ်၊ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းက ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်သမီးလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒါက တစ်ချိန်က တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါးရဲ့လက်ထဲမှာ ထူးထူးခြားခြား တောက်ပခဲ့တာကို ငါ သိပါတယ်။】

【နောက်ပိုင်းမှာ တစ္ဆေဘုရင်က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဒီအရာက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။】

【မမျှော်လင့်ဘဲ ဒါကို ဟန်ချီက ရရှိခဲ့တယ်။】

【ဒီလိုရတနာမျိုးနဲ့ ဟဲကျင့်ကျောင်းနဲ့ ကျိုးပေါ့ယီတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားနိုင်မှာလဲ?】

【ဒီအချိန်မှာ ဟန်ချီက ထိပ်တန်းအဆင့် ရင်ကွဲမြက်ရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာဖို့ အပြင်ထွက်နေခဲ့တယ်။】

သူတို့က ချက်ချင်းအစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲခဲ့ပါတယ်။

ကျိုးပေါ့ယီက ဟန်ချီကို အာရုံပြောင်းဖို့အတွက် သူ့နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့တယ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဟဲကျင့်ကျောင်းက ယင်ဟိုင်းနန်းတော်မှာနေပြီး သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံကို ခိုးယူခဲ့တယ်။

【ဒါပြီးရင်။】

ဟန်ချီက ဒေါသထွက်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။ ဟဲကျင့်ကျောင်းက ဒီသခင်ရဲ့ အတွေးတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး တခြားအစ်ကိုတွေကို မတရားစွပ်စွဲပါလိမ့်မယ်။

【အချိန်တန်ရင် ငါတို့က ဟန်ချီရဲ့ သတိမထားမိမှုကို အခွင့်ကောင်းယူမယ်။】

【ဝိညာဉ်နတ်သမီးနယ်မြေကို ခုမှဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ ကျိုးပေါ့ယီက သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံရဲ့ စွမ်းအားအကူအညီနဲ့ သူ့ကို သတ်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်။】

【အချိန်တန်ရင် ငါက ဒီထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်သမီးလက်နက်ကို တကယ်ပိုင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်။】

【ဒါ့အပြင် ငါက ဟန်ချီက နှစ်တွေကြာအောင် စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကိုလည်း လက်လွှဲယူနိုင်ပါတယ်။ ဒါက တကယ်ကို ကျောက်ခဲတစ်လုံးနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်တာပါပဲ!】

【လောလောဆယ်မှာ အစီအစဉ်က ချောမွေ့စွာသွားနေပါတယ်။】

【နောက်တော့၊အခြေအနေတွေကို ဆက်ပြီး ရှုပ်ထွေးအောင်ပဲ လုပ်နေရုံပဲ!】

ဟဲကျင့်ကျောင်းသည် သူ့မျက်နှာကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ အုပ်လိုက်ပြီး အရမ်းနာကျင်နေဟန်ဆောင်ကာ “အစ်ကိုကြီး၊ ရှင်က ဘာလို့ ကျွန်မကို ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းတာလဲ?” ဟု ပြောခဲ့သည်။

“ကျွန်မ ပြောချင်တာက ရှင်က ဂိုဏ်းတစ်ဝိုက်ကို နေ့တိုင်း လှည့်လည်နေတာကြောင့် ရှင်က ပိုပြီးသတင်းအချက်အလက်တွေ သိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။”

“ဒါကြောင့် ကျွန်မက ရှင့်ကို အခြေအနေအကြောင်း ပြောပြစေချင်တာပါ။ ရှင်က ဘာလို့ ဒီလောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ?”

【ဒါက ကျွန်မကို မျက်ရည်ကျအောင် ကြောက်စေခဲ့တယ်!】

【ဒီစကားတွေကိုကြားပြီးနောက်။】

【ယဲ့ယွီက တကယ်ကို နာကျင်နေတယ်!】

【ဒါက ဒီလောက်အချိန်ကြာနေပြီ၊ ပြီးတော့ နင်က ခုထိမထိတထိ စကားပြောနေတုန်းပဲ။】

【ပိုပြီး သိသာအောင် စွပ်စွဲပစ်လိုက်တာမျိုးကိုခုထိ မလုပ်နိုင်ဘူးလား?】

【ပူး၊ ခင်ဗျားလူရှုပ်!】

ယဲ့ယွီသည် ပိုပိုပြီး ဒေါသထွက်လာပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့ကိုတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကာ ဟဲကျင့်ကျောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြီး “မင်းရဲ့စကားတွေကို ရှင်းအောင်ပြော။ ‘ငါ စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်’ ဆိုတာ မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?”

“မင်း ပြောချင်တာက ငါ သခင်ရဲ့ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပန်းချီကားကို ခိုးတယ်၊ မဟုတ်လား?”

ဟဲကျင့်ကျောင်းရဲ့နှလုံးသားက ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်။

【ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ပိုပြီးစိတ်လှုပ်ရှားလေ ကောင်းလေပဲ!】

【ဒါက သံသယကို ပိုကြီးစေမှာပါ။】

【အစ်ကိုကြီး၊ ရှင်က တကယ်ကို စွပ်စွဲခံရဖို့ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားတဲ့လူပဲ!】

ဟဲကျင့်ကျောင်းသည် ကြောက်ရွံ့ဟန်ဆောင်ပြီး နောက်ကို နှစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်တယ်၊ ထို့နောက် သူမရဲ့သခင်ဖြစ်တဲ့ ဟန်ချီကို နက်နဲတဲ့နာကျင်မှုနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

【ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဟန်ချီက သံသယမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။】

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ယဲ့ယွီက အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်နေခဲ့တယ်။ ဘာလို့ ဒီနေ့ သူ ဒီလောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ?】

【သူ တကယ်ပဲ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းကို ခိုးခဲ့တာလား?】

သူ့မှာ ဒီစွမ်းရည် တကယ်ရှိရဲ့လား?

ဟန်ချီသည်ယဲ့ယွီကို သံသယအကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

【ဒါပေမယ့် သူက ဘယ်တော့မှ စကားမပြောခဲ့ပါဘူး။】

【ဒါကယဲ့ယွီကို တကယ်ကို အလွန်အမင်း စိတ်မချမ်းမြေ့အောင် လုပ်ခဲ့တယ်။】

【တကယ်ကိုစွပ်စွဲဖို့အရေးအတော်လေးအချိန်ယူရတဲ့လူတွေ စုနေတဲ့ဂိုဏ်းပဲ!】

【ခုနက ကျွန်တော့်နဲ့ စကားပြောနေတဲ့ အငယ်ဆုံးညီမလေးက ဒီလိုစကားမျိုးပြောပြီးပြီ။】

【သခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းက သူတို့ ဆက်ပြီး မတရားစွပ်စွဲနိုင်ဖို့ အနည်းဆုံး အကူအညီအချို့တော့ ပေးသင့်တယ်။】

【ငါက ပြန်မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး!】

【ငါက မီးကို ထပ်ထည့်ပေးရမလား?】

ယဲ့ယွီသည် နောက်တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ပြောတော့မလို့။

【သူနဲ့ ဟဲကျင့်ကျောင်းကြားမှာ လူတစ်ယောက် ရပ်နေခဲ့တယ်။】

【ဒီလူက ဒုတိယအငယ်ဆုံးညီ ကျိုးပေါ့ယီကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူမှ မဟုတ်ပါဘူး။】

【အစ်ကိုကြီး၊ ဒီလောက်အထိ ရောက်နေပြီ၊ ဆက်ငြင်းနေဖို့ လိုသေးလား?】

“ကျွန်တော့်အမြင်မှာတော့ အစ်ကိုကြီးက သခင်ရဲ့ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံကို ခိုးခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားက ဒီလောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေရတဲ့အကြောင်းရင်းက ခင်ဗျားက အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရလို့ပါပဲ!”

【ဖြစ်နိုင်တာက ခင်ဗျားက ဒီရတနာတွေကို လျှို့ဝှက်စွာ သန့်စင်ဖို့တောင် နည်းစနစ်တချို့ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ မဟုတ်လား?】

ကျိုးပေါ့ယီရဲ့ တရားမျှတတဲ့စကားတွေကို ကြားပြီးနောက်ယဲ့ယွီသည် အများကြီး ပိုပြီးစိတ်အေးသွားခဲ့တယ်။

【နောက်ဆုံးတော့၊ ရိုးသားတဲ့လူတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့ပြီ!】

【တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စနစ်ရဲ့အသံက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။】

【ဒင်၊ အိမ်ရှင်က အောင်မြင်စွာ မတရားစွပ်စွဲခံရခဲ့ပြီ။ အိမ်ရှင်က ၎င်းကို ဝန်ခံသရွေ့ ဒါက အမှန်တကယ်ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်!】

【ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်နတ်သမီးလက်နက်ဖြစ်တဲ့ သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး အဲဒါကို အောင်မြင်စွာ လုံးဝကောင်းမွန်အောင် သန့်စင်ခြင်းတို့ပြုလုပ်ပြီးပါပြီ!】

၅၇၀

All Chapters