တင်လင်မြို့တော်၏ တစ္ဆေမှော်ပညာ

【 ခူဟန်မြို့ ရဲ့ ယဲ့မိသားစု ။】

မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဧည့်သည်တစ်ဦးက မနက်စောစော ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။

ဒီလူက တင်လင်မြို့တော် ရဲ့ တပ်မှူးဖြစ်တယ်လို့ ပြောပြီး သူ့နာမည်က ကျောက်ဟဲ့ကန် ပါ။ သူက ဒီနေ့ ယဲ့ယွီ ကို မေးခွန်းတချို့ မေးဖို့ ပြန်ခေါ်သွားဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာပါ။

သူက အရမ်းကြင်နာဟန်ဆောင်နေပေမယ့်။

【 ယဲ့ဒုံးဖန် က မဟောင်တဲ့ခွေးကိုက်တယ်ဆိုတာ သိပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလိုတစ္ဆေမျိုးက အန္တရာယ်အရှိဆုံးပါပဲ။】

【ဒါကြောင့် သူက ချက်ချင်း ယဲ့ယွီ ကို ကိုယ်တိုင်သွားခေါ်ပြီး သူ့ကို တိတ်တဆိတ် အရင်ရှောင်ထွက်သွားဖို့ ပြောဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။】

【ဒီတစ်ခါ တစ်ခုခု မှားနေပုံရတယ်။】

【အဲ၊ မဟုတ်ဘူး၊ ပိုပြီးတိတိကျကျပြောရရင် ယဲ့ယွီ ခူဟန်မြို့ ကို ပြန်လာပြီးကတည်းက သူ့ကို လာတွေ့တဲ့လူတိုင်းက နည်းနည်းထူးဆန်းနေပုံရတယ်။】

【ဒါပေမယ့် ယဲ့ဒုံးဖန် ခန်းမထဲက မထွက်ခင်မှာ။】

ကျောက်ဟဲ့ကန် က ညင်သာစွာ “အချို့အရာတွေကို စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ငါ ဒီကိုရောက်နေပြီဆိုတော့ အရာအားလုံးက ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ဥပမာ၊ ယဲ့ယွီက ငါ့နဲ့အတူ လိုက်လာရမယ်။”

ဒီစကားတွေကိုကြားတော့ ယဲ့ဒုံးဖန် က တုန်လှုပ်သွားပြီး စကားမပြောခဲ့ပါဘူး။

【ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီ က အပြင်ကနေ လမ်းလျှောက်ဝင်လာတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်ခဲ့တယ်။】

【သူက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ “ဒါက ခူဟန်မြို့ ပါ။ မင်း ငါ့အဖေကို အဲဒီလိုပြောရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်။” ဟု ပြောခဲ့သည်။】

ယဲ့ဒုံးဖန် က လန့်သွားပြီး ယဲ့ယွီ ကို မျက်တောင်ခတ်ပြီး အသည်းအသန် အချက်ပြခဲ့တယ်။

【သူ့ကို စကားမပြောဖို့ အချက်ပြခဲ့တယ်!】

【 တင်လင်မြို့တော် က ခူဟန်မြို့ နဲ့ မတူပါဘူး။】

【ဒါက မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ မြောက်ပိုင်းမှာရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ တစ္ဆေမြို့တစ်မြို့ပါ၊ ပြီးတော့ ဒါက အလွန်အစွမ်းထက်ပါတယ်။】

【ခေါင်းဆောင်နေရာကို ယူနိုင်တဲ့တစ္ဆေက သဘာဝအတိုင်း တစ္ဆေတွေကြားမှာ နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ပါပဲ။】

【ဒါ့အပြင် သူက ဒီကို တစ်ယောက်တည်း လာရဲတယ်၊ ဒါကြောင့် သူက ပြင်ဆင်လာခဲ့တာ သေချာပါတယ်။】

【မင်း ပိုပြီး လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက်မနေနိုင်ဘူးလား?】

【အံ့သြစရာကောင်းတာက ကျောက်ဟဲ့ကန် က ဒီအကြောင်းကို ဒေါသမထွက်ခဲ့ပါဘူး။】

【တိုးတိုးလေး “မင်းက ယဲ့ယွီ လား?” ဟု မေးခဲ့သည်။】

【ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ? မင်းက ဘယ်သူလဲ?】

ယဲ့ယွီ က ဒါကိုပြောပြီး ကျောက်ဟဲ့ကန် ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်ခဲ့တယ်။

【ငါ တွေ့ရှိတာက ဒီတစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအင်က အလွန်ထိန်းချုပ်ထားပြီး လုံးဝမထွက်လာခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ခွန်အားအတိမ်အနက်ကို လုံးဝပြောလို့မရနိုင်ပါဘူး။】

【ဒါပေမယ့် ငါ မမြင်နိုင်တဲ့အတွက် ဒါက ငါ့အဆင့်ထက် ပိုမြင့်ရမယ်။】

【ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ ကလည်း သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်း ကို အချိန်မရွေး အသုံးပြုဖို့ အသင့်ပြင်ထားခဲ့ပါတယ်။】

【 ကျောက်ဟဲ့ကန် က သူ့ကိုယ်သူ ခဏတာ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တယ်။】

【ထို့နောက် သူက သူလာရောက်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြခဲ့တယ်။】

【အရင်က သေဆုံးသွားတဲ့ဆရာ ဟန်ချီ ရဲ့နာမည်က ဟန်လုဟန် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ပေါ်လွင်ခဲ့ပါတယ်။ သူက တင်လင်မြို့တော် သခင်ရဲ့ လက်အောက်ခံတစ်ဦးပါ။】

【လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာက သူက တင်လင်မြို့တော် ကနေ တစ္ဆေပညာတစ်ခုကို ခိုးယူပြီး တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။】

【သူက ဒီဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး အေးစက်တဲ့မြို့ကိုလာခဲ့ကာ သူ့ရဲ့အတိတ်ကအကြောင်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။】

【 တင်လင်မြို့တော် က သူ့အကြောင်းကို မကြာသေးခင်ကမှ သိရှိခဲ့ရပါတယ်။】

【မမျှော်လင့်ဘဲ ဟန်ချီ နဲ့ သူ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ယင်ဟိုင်းနန်းတော် ဂိုဏ်းဟာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။】

【တပည့် ယဲ့ယွီ တစ်ယောက်တည်းသာ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ အသက်ရှင်နေခဲ့ပါတယ်။】

ဒါကြောင့် ကျောက်ဟဲ့ကန် က ဒီကို အထူးလာခဲ့ပြီး အခြေအနေကို နားလည်ဖို့ ယဲ့ယွီ ကို တင်လင်မြို့တော် ကို ပြန်ခေါ်သွားခဲ့ဖို့လာခဲ့တာပါ။

【ဒီဇာတ်လမ်းကိုကြားပြီးနောက်။】

ယဲ့ဒုံးဖန် က လေးနက်စွာ “ငါတို့ ဒီမှာပဲ စကားပြောလို့ မရဘူးလား? ဘာလို့ တင်လင်မြို့တော် ကို သွားရမှာလဲ?” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【 ကျောက်ဟဲ့ကန် က ဘာမှမပြောဘဲ သူ့ရဲ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်ရုံပါပဲ။】

【ပုံမှန်မဟုတ်အောင် ခိုင်မာတဲ့ သဘောထား!】

【ဒါကိုမြင်တော့ ယဲ့ဒုံးဖန် က သူ့ကို ထပ်ပြီး တားမြစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့လက်ကို မြှောက်ပြီး သူ့ကို တားလိုက်တယ်။】

ယဲ့ဒုံးဖန် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်စိတ်ခံစားခဲ့ရတယ်။ သူက သူ့ဘေးက ယဲ့ယွီ ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဒီအရမ်းကိုချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ သားအကောင်းစားလေး မောင်ယဲ့ယွီက စိတ်လှုပ်ရှားပီးပျော်တဲ့ပုံပေါက်လာနေပြန်ပြီဆိုတာကိုပဲ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်။

【ဒီအခြေအနေက ယဲ့ဒုံးဖန် ကို မျက်ရည်မထွက်သေးပါဘဲ ငိုချင်စိတ်ဖြစ်စေခဲ့တယ်။】

【ဘာလို့ မင်းက ဒီလိုဖြစ်နေပြန်တာလဲ?】

【ဘာလို့ မင်းက လုံးဝမစိုးရိမ်ရတာလဲ?】

【ဟုတ်ပါတယ်၊ ယဲ့ယွီ က တကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပါတယ်။】

【မနေ့က ငါက နောက်ထပ် ကံကြမ္မာကြယ် တစ်ပွင့် ဘယ်အချိန်လာမလဲဆိုတာ စိုးရိမ်နေတုန်းပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီမနက်စောစော ပေါ်လာခဲ့တယ်။】

【ဒါက ရိုးရိုးလေးပဲတော်တော်လေးကို ကောင်းတဲ့အရာပါပဲ။】

ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ပျော်ရွှင်မှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ “အိုး၊ ဒါဆို မင်းပြောချင်တာက ဟန်ချီ က တင်လင်မြို့တော် မှာ ခိုးခဲ့တဲ့ တစ္ဆေပညာကို ငါက ရခဲ့တယ်ပေါ့၊ ဟုတ်လား?” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【ဘာလို့ ငါတို့ တည့်တည့်မပြောကြပဲကွေ့ဝိုက်နေရတာလဲ? အဲဒီတစ္ဆေစာအုပ်ရဲ့ နာမည်က ဘာလဲ?】

ဒီလိုပြောပြီးနောက် ယဲ့ယွီ က ကျောက်ဟဲ့ကန် ရဲ့မျက်လုံးတွေကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့နှလုံးသားက အော်ဟစ်နေခဲ့တယ်- ငါ့ကို မတရားစွပ်စွဲပါ၊ ငါ့ကို မတရားစွပ်စွဲပါ၊ လာပါ၊ ငါ့ပေါ် ပုံချလိုက်ပါ၊ မင်း လုပ်ရဲရင် ငါ အပြစ်ယူပါ့မယ်။

စိတ်ပျက်စရာကောင်းတာက ကျောက်ဟဲ့ကန် က သူ့ရဲ့ခေါင်းကို ထပ်ခါခါ ခါလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ “မင်း ပြောစရာရှိရင် တင်လင်မြို့တော် ကို သွားကြစို့။ ငါ ဒီမှာ မင်းကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူး။” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【 ယဲ့ယွီ က ရုတ်တရက် အလွန်မပျော်မရွှင်ဖြစ်ခဲ့တယ်။】

ငါတို့အားလုံးက အမျိုးသားတစ္ဆေတွေပါ၊ ဒါဆို ဘာလို့ မင်း ပြောချင်တာကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် မပြောတာလဲ? ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ?

မင်း မပြောရင် ငါ မသွားချင်ဘူး။

ကျောက်ဟဲ့ကန် က အလေးအနက်ထား “မင်း ငါ့နဲ့အတူ လိုက်လာရမယ်။ ဒီတစ္ဆေပညာက အရမ်းအရေးကြီးပါတယ်။ မင်း ငြင်းလို့ မရဘူး။”

【 ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့မျက်ခုံးတွေကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်တယ်။】

【ဒါက အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ပါ။ ဒါက ဒီတစ္ဆေပညာက အရမ်းအရေးကြီးရမယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။】

【စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ဒါက သွားရတာ သေချာပေါက် တန်ပါတယ်။】

【 ယဲ့ယွီ က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်။】

【သူက ချက်ချင်းသဘောတူခဲ့တယ်။ ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါ့မယ်။ တင်လင်မြို့တော် မှာ မင်း စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကနေ လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးနိုင်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။】

ကျောက်ဟဲ့ကန် ရဲ့အမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး သူက “မင်း မှန်ကန်တဲ့ရွေးချယ်မှုကို လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီနည်းနဲ့ သားတို့နှစ်ယောက်စလုံး အရမ်းစိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူက ယဲ့ယွီ ကို ခေါ်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။】

【 ယဲ့ဒုံးဖန် က အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့တယ်။】

【သူ ရှေ့ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားတုန်းမှာ ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်တဲ့အသံ ကို သူ ကြားလိုက်ရတယ်။】

【မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ သား မကြာခင် ပြန်လာပါ့မယ်။သားကကို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကိုကိုယ် သိပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့!】

ဒီစကားကိုကြားတော့ ယဲ့ဒုံးဖန် ရဲ့အမူအရာက အလွန်လေးနက်လာခဲ့တယ်။

【နောက်ဆုံးမှာ သူက ယဲ့ယွီ ကို ယုံကြည်ပြီး သူတို့ ထွက်ခွာသွားတာကို သဘောတူခဲ့ရုံပါပဲ။】

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယဲ့မိသားစု ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ သူတို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး။】

【တကယ်တော့ ယဲ့ယွီ က မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။】

【သူက သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ တင်လင်မြို့တော် ကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။】

【လက်ရှိမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ တစ္ဆေစွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ပြီ၊ ဒါပေမယ့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်က ကောင်းကင်တစ္ဆေနယ်မြေ သာ ဖြစ်ပါတယ်။】

【အခု ယဲ့ယွီ က ဆန်းကျယ်တစ္ဆေအဆင့် မှာ ရှိနေပြီး သရဲအပေါင်းတို့ ညဘက်လှည့်လည်ခြင်းပုံ လိုမျိုး ထိပ်တန်းအဆင့် တစ္ဆေနတ်သမီးလက်နက်ကို သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားပါတယ်။ တစ်ခုခု တကယ်ဖြစ်လာရင်တောင်၊ သူ ရှုံးနိမ့်ရင်တောင်မှ၊ သူ တိုက်ခိုက်ပြီး ထွက်သွားဖို့ ပြဿနာမရှိသင့်ပါဘူး!】

【ဒါက ယဲ့ယွီ ရဲ့ ယုံကြည်မှု လာရာနေရာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။】

【နာရီအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကျောက်ဟဲ့ကန် ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ယဲ့ယွီ က မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ မြောက်ပိုင်းမှာရှိတဲ့ တင်လင်မြို့တော် ကို ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။】

【လူတွေကို တခြားသူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် သေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မြို့တွေကို မြို့တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် စွန့်ပစ်ခံရလိမ့်မယ်လို့ ပြောရပါမယ်။】

【 တင်လင်မြို့တော် က ခူဟန်မြို့ ထက် ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ပိုကြီးပါတယ်။】

【တစ္ဆေစွမ်းအင်က မယုံနိုင်လောက်အောင် သိပ်သည်းနေပြီး ဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ ယင် -စုစည်းခြင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို ထွင်းထုထားတယ်ဆိုတာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်။】

【နေရာတိုင်းမှာ အဆင့်မြင့်၊ ကျက်သရေရှိတဲ့ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြနေပါတယ်။】

【စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ သေဆုံးသွားတဲ့ တစ္ဆေမာစတာ ဟန်ချီ ခိုးခဲ့တဲ့ တစ္ဆေပညာက တကယ်အရေးကြီးမယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။】

မဟုတ်ရင် ဒီကြီးမားတဲ့တစ္ဆေမြို့ကို လုံးဝ ထိခိုက်နစ်နာစေမှာပါ။

【သို့သော် ယဲ့ယွီ သံသယဝင်နေတဲ့ အချက်တစ်ခုရှိပါတယ်။】

မင်း ပြောစရာရှိရင် ဘာလို့ လူကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်မမေးနိုင်ရတာလဲ? ဘာလို့ တင်လင်မြို့တော် ကို လာရတာလဲ?

မင်း ထွက်ပြေးမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား?

【မဖြစ်နိုင်ဘူး!】

【 ကျောက်ဟဲ့ကန် ရဲ့ ခူဟန်မြို့ မှာရှိတဲ့ တည်ငြိမ်တဲ့အမူအရာကို ကြည့်ရင် သူက ငါ့ကို သူ့လက်ထဲမှာ ထည့်ထားနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ထားတယ်ဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်။ ဒါဆိုရင် သူ ဘာကို ထပ်စိုးရိမ်စရာရှိသေးလဲ?】

【 ယဲ့ယွီ က ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပါတယ်။】

၅၈၀