သူတို့က ဒီလှေကားကို ဆင်းရလိမ့်မယ်

【 တင်လင်မြို့တော် ရဲ့ မြို့စားအိမ်တော် အတွင်းမှာ။】

ကျောက်ဟဲ့ကန် က ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ရိုသေစွာ ဒူးထောက်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့အသံနဲ့ “မြို့စားကြီး၊ ခူဟန်မြို့ က ယဲ့ယွီ ကို မြို့ကို ခေါ်လာခဲ့ပါပြီ။ ငါတို့ နောက်ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ?” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【ပလ္လင်ပေါ်မှာ မျက်နှာတင်းမာတဲ့လူတစ်ယောက် ထိုင်နေခဲ့တယ်။】

【ဒီလူက တင်လင်မြို့တော် ရဲ့ မြို့စား ရှောင်ကျီပေါ် မှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး။】

【သူက ကျောက်ဟဲ့ကန် ရဲ့စကားတွေကို မကြားခဲ့ဟန်ဆောင်နေခဲ့တယ်။】

【မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ မကြာသေးခင်ကမှ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဝတ္ထု ခါးသီးအေးစက်သောမြို့တော်မှ မုန်တိုင်း ရဲ့ စာမျက်နှာတွေကို ဆက်လှန်နေခဲ့တယ်။】

ကျောက်ဟဲ့ကန် က ဒီအကြောင်းကို လုံးဝမစိုးရိမ်ဘဲ ရိုသေစွာ ဒူးထောက်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တယ်။

【အချိန်အကြာကြီးကြာပြီးနောက်မှ။】

ရှောင်ကျီပေါ် က သူ့ရဲ့လက်ထဲက ဝတ္ထုကို ပိတ်လိုက်ပြီး “ဟေး၊ ငါ ဒီစာအုပ်ကိုအရမ်းကြိုက်နေပြီ၊ ဘာလို့ တချို့ဇာတ်လမ်းတွေက ဒီလောက်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းရတာလဲ?”

【ဒါက တစ္ဆေတွေကို အရမ်းကိုဖျော်ဖြေမှုပေးနေတာပါပဲ။】

【သူက အတက်အကျအပြည့်နဲ့ ခံစားချက်အပြည့်နဲ့ ရေးထားပုံရတယ်။】

【ဒီ ရှောင်လန် ကတကယ့်ကို စာရေးတဲ့နေရာမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။】

【ဒါနဲ့ ရှောင်လန် နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတစ်ခုခု ရှိပါသေးလား?】

ရှောင်ကျီပေါ် ရဲ့အသံမှာ ဒေသန္တရစကားသံပါနေလို့ ဝဲတဲတဲ အရိပ်အမြွက်လေးတစ်ခု ပါဝင်ပါတယ်။

【ဒါက တော်တော်ရယ်စရာကောင်းတယ်၊ သူ့ရဲ့တင်းမာတဲ့အသွင်အပြင်နဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။】

ကျောက်ဟဲ့ကန် က သူ့ရဲ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့အသံနဲ့ “ဒီအချိန်မှာ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျနော် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ဆက်လုပ်ဖို့အတွက် ဝန်ထမ်းတွေကို စီစဉ်ထားပါတယ်။ သတင်းတစ်ခုခု ရှိတာနဲ့ ချက်ချင်းသတင်းပို့ပါ့မယ်။” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ရှောင်ကျီပေါ် က ပလ္လင်ရဲ့ လက်ရန်းပေါ်မှာ သူ့ရဲ့လက်ချောင်းတွေကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်တယ်။ ခဏအကြာမှာ သူက အေးဆေးစွာ ဖြင့်“ထားလိုက်ပါတော့။ အချိန်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မစောင့်ဘူး။ ငါ သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။”

【ငါတို့ ရှောင်လန် ကို ဆက်လက်ခြေရာခံသွားမယ်။ ငါတို့ သူ့ကို ရှာတွေ့တာနဲ့ သူ ငါ့အတွက် ခါးသီးအေးစက်သောမြို့တော်မှ မုန်တိုင်း ရဲ့ ဒုတိယပိုင်းကို ရေးခိုင်းမယ်။】

【ဒီတစ်ခါ သူ့ကို ပိုများများနဲ့ ပိုမြန်မြန် ရေးခိုင်းရင် ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။】

【တစ်နေ့ကို အနည်းဆုံး စကားလုံး ၂၀,၀၀၀ ။ မပြီးရင် အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်!】

【ဒါပေမယ့် အရာတစ်ခုကို မှတ်ထားပါ- သူ့ကို မျက်နှာကို ဒါမှမဟုတ် လက်တွေကို ဒဏ်ရာလုံးဝမရအောင် အပြစ်ပေးချိန်မှာ မထိပါနဲ့။ ငါ သူ့ရဲ့ဝတ္ထုကို ဖတ်ဖို့ စောင့်နေတုန်းပါပဲ!】

【 ကျောက်ဟဲ့ကန် က လျင်မြန်စွာ သဘောတူခဲ့သည်။】

【ဒါက ငါတို့မြို့စားကြီးက မကြာသေးခင်က ရှောင်လန် ရဲ့ ပရိသတ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာပုံပေါ်ပါတယ်။】

【သူကလည်း ခါးသီးအေးစက်သောမြို့တော်မှ မုန်တိုင်း ကို ဖတ်ဖူးပါတယ်။ ဒါက တကယ်ကောင်းပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကြည့်သင့်ပါတယ်။】

【ဒါက နည်းနည်းတိုပါတယ်။ ပိုရှည်နိုင်ရင် ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။】

ရှောင်ကျီပေါ် က သူ့ရဲ့ပလ္လင်ကနေ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကျောက်ဟဲ့ကန် ရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

【သူက တိုးတိုးလေး “ကောင်းပြီ၊ တခြားပြောစရာ ဘာမှမရှိဘူး။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာ တစ်ခုခုမဖြစ်ရင် ငါတို့ နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ထပ်တွေ့ကြမယ်။”】

【 ယဲ့ယွီ အတွက်ကတော့ ငါတို့ရဲ့အရင် အစီအစဉ်အတိုင်း မနက်ဖြန် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်လိုက်တော့။】

【ထို့နောက် အဆင့်မြင့်အရာရှိများအားလုံးရဲ့ရှေ့မှာ သူ့ကို အဲဒီတစ္ဆေပညာရဲ့ တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းရမယ်။】

【သူ ဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ မဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်ပါ။】

သူ့ဆရာလုပ်တဲ့ အပြစ်ဆိုတော့ သူနဲ့လဲဆိုင်တာပဲလေ"

ဒီစကားကိုကြားပြီးနောက် ကျောက်ဟဲ့ကန် က တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး “မြို့စားကြီး၊ ကျနော့်ကို တစ်ယောက်တည်း ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ တကယ်ယုံကြည်မှုရှိလား?” ဟု မေးခဲ့သည်။

【ပြီးတော့ သခင် ဒီမှာမရှိရင် အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေက ဒါကိုလုပ်ဖို့ကျနော့်ကို ယုံကြည်ပါ့မလား?】

ရှောင်ကျီပေါ် က သူ့ရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေကို အနည်းငယ် ကောက်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ “မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်အများကြီး တွေးနေရတာလဲ?”

【သူတို့ ယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ ဒါက သူတို့ရဲ့ကိစ္စပါ။ ငါ မင်းကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူတို့ကို ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေးဖို့သက်သက်ပါပဲ။】

သူတို့ ယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ သူတို့ ထပ်မေးရဲကြမှာ မဟုတ်ဘူး။

【ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလူတွေက အရမ်းရှင်းပါတယ်၊ သူတို့ ဒီအစီစဉ်ကိုမှ ကပျက်ယပျက်လာလုပ်ရင် သူတို့ သေရလိမ့်မယ်!】

ကျောက်ဟဲ့ကန် က ဒီလိုကြီးစိုးတဲ့ ကြေညာချက်ကိုကြားတော့ သူ့ရဲ့နှလုံးသားက စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ လှိုင်းထန်သွားတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။

【မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ မြို့စားကြီးက အရင်ကလိုပဲ မြို့စားကြီးပါပဲ။】

【 ရှောင်ကျီပေါ် အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ပုံသဏ္ဍာန်က နေရာကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။】

ကျောက်ဟဲ့ကန် တစ်ယောက်တည်းသာ လွတ်လပ်တဲ့ မြို့စားရဲ့ ခန်းမထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။

---

## တင်လင်မြို့တော် တွင် တရားစီရင်ခြင်း

【နောက်နေ့မနက်။】

【 ယဲ့ယွီ ကို စောစောစီးစီး နှိုးခဲ့တယ်။】

【 တင်လင်မြို့တော် က ငါတို့အတွက် စီစဉ်ပေးခဲ့တဲ့ အခန်းက တကယ်ကောင်းတယ်လို့ ပြောရပါမယ်။】

【ဒါကို ဘလူးစတား(မြေကမ္ဘာ) ပေါ်မှာ ထားမယ်ဆိုရင် ဗီအိုင်ပီခန်း လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။】

【ဒီလိုအနားယူရတာမျိုးက တကယ်ကောင်းပါတယ်။】

【သို့သော် ဒီက မာဆတ်လုပ်ပေးတဲ့ဝန်ဆောင်မှုကို ဆန်းကျယ်တစ္ဆေအဆင့် က ရုပ်ဆိုးတဲ့ အမျိုးသားတစ္ဆေနှစ်ယောက်က ပေးခဲ့တာဖြစ်ပြီး ငါ ဒါကို လုံးဝမကြိုက်ပါဘူး။】

【မင်းတို့ မျက်စိပသာဒဖြစ်မယ့် နှစ်ယောက်ကို မခေါ်နိုင်ဘူးလား?】

ယဲ့ယွီ က ဒီအကြောင်းကို နည်းနည်းညည်းညူခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် အမျိုးသားတစ္ဆေနှစ်ယောက်က နားမကြားဟန်ဆောင်ပြီး လုံးဝတုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပါဘူး။

【ဒါက ယဲ့ယွီ ရဲ့ သတိထားမှုကို တစ်ဖန်ပြန်ပြီး နှိုးဆွခဲ့တယ်။】

ပြဿနာရှိတယ်၊ လုံးဝပြဿနာရှိတယ်။

【သူ တွေ့ရှိတာက တင်လင်မြို့တော် က တစ္ဆေတွေက သူ့ကို အရမ်းသည်းခံပုံရတယ်။】

【 ဘာပြောပြော၊ ဘာလုပ်လုပ် ဒီတစ္ဆေတွေက မကြားသလိုပါပဲ။】

【စိတ်နေစိတ်ထားက အရမ်းကောင်းလွန်းလို့ ပေါက်ကွဲမတတ်ပါပဲ။】

【ဒါပေမယ့် ကျောက်ဟဲ့ကန် က ကိုယ်တိုင် မပြောခဲ့ဘူးလား? အဲဒီတစ္ဆေအနုပညာစာအုပ်က တင်လင်မြို့တော် အတွက် အလွန်အရေးကြီးတယ်ဆို?】

“ဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့က ဘာလို့ ငါ့ကိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး အဲဒီတစ္ဆေစာအုပ်ရဲ့ တည်နေရာကို ဝန်မခံခိုင်းသေးတာလဲ?”

အကြမ်းဖက်တာမျိုးမလုပ်သေးရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ မေးခွန်းတစ်ခုမေးပြီး ငါ့ကိုစစ်ဆေးသင့်နေပြီလေ။】

【ဒါပေမယ့် ငါ ဒီမှာ တစ်ညလုံး ကုန်လွန်ခဲ့ပြီးပါပြီ။】

【ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ဘာမှ လာမမေးကြဘူး။】

【ဒါက နေရာတိုင်းမှာ တကယ်ထူးဆန်းနေခဲ့တယ်!】

【သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ယဲ့ယွီ ကို ခနအကြာမှာတော့ အမျိုးသားတစ္ဆေနှစ်ယောက်က ဦးဆောင်ပြီး မှောင်မိုက်ပြီး လွတ်နေတဲ့အခန်းထဲကို ခေါ်သွားခဲ့တယ်။】

【ပြီးတော့ အခန်းရဲ့အလယ်ခေါင်မှာ ရပ်နေဖို့ စီစဉ်ခံခဲ့ရတယ်။】

【ဒီအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်။】

【 ဆန်းကျယ်တစ္ဆေအဆင့် က အမျိုးသားတစ္ဆေနှစ်ယောက်က နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်သွားခဲ့တယ်။】

【လုံခြုံရေးအတွက်အသင့်အနေအထား အဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။】

【 ယဲ့ယွီ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို နားမလည်ခင်မှာ။】

【အခန်းထဲက မှောင်မိုက်မှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။】

ဒီအချိန်ကျမှသာ ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ နှစ်မီတာအမြင့်ရှိတဲ့ ပလပ်ဖောင်းတစ်ခု ရှိနေတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့တယ်။

【အဲဒီပေါ်မှာ တစ္ဆေလေးယောက် ထိုင်နေခဲ့တယ်၊ အမျိုးသားသုံးယောက်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၊ အားလုံးက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံတွေ ဝတ်ထားပြီး သူတို့ရဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ ရွှေရောင် “တင်လင်” စာလုံးတွေ ထိုးထားခဲ့တယ်။】

【ဒါက အရမ်းအဆင့်မြင့်ပုံရပါတယ်။】

【သို့သော် ရှုပ်ထွေးတာက သူတို့ လေးယောက်သာ ရှိပေမယ့် ထိုင်ခုံငါးခု ရှိနေပြီး အလယ်က ထိုင်ခုံက လွတ်နေခဲ့တယ်။】

ယဲ့ယွီ က ဒီအကြောင်းကို မစဉ်းစားခင်မှာ ကျောက်ဟဲ့ကန် က နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ အခန်းထဲကို ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူက ပလပ်ဖောင်းပေါ်က တစ္ဆေလေးယောက်ကို အနည်းငယ် အရိုအသေပေးပြီးနောက် ညင်သာစွာ “ဒုတိယမြို့စားကြီး လေးဦးကို ပြောရမယ်ဆိုရင် မြို့စားကြီး ရှောင် က ဒီနေ့ တခြားလုပ်စရာတစ်ခုရှိတဲ့အတွက် တရားစီရင်ပွဲကို တက်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ သူ့ကိုယ်စား တက်ရောက်ပါ့မယ်။” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【ဒီစကားကိုကြားတော့ ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့မျက်ခုံးတွေကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်တယ်။】

【ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ စီရင်ချက်လဲ! ဒါက တကယ်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားပုံရပါတယ်။】

【မင်း မသိရင် ငါ တကယ်ကို ကြီးမြတ်တဲ့အရာတစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ထင်လိမ့်မယ်။】

【ဒါက ရယ်စရာကောင်းပါတယ်။】

ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်အေးလက်အေး အခြေအနေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ပလပ်ဖောင်းမြင့်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ဒုတိယမြို့စားကြီး လို့ သိကြတဲ့ တစ္ဆေလေးယောက်က သိပ်မပျော်ကြပါဘူး။

သူတို့ရဲ့မျက်နှာတွေက မှောင်မိုက်နေခဲ့ပြီး အချိန်အကြာကြီးကြာမှ သူတို့က “ကောင်းပြီ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောခဲ့ကြတယ်။

【ထို့နောက် အလယ်ထိုင်ခုံရဲ့ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ ထိုင်နေတဲ့တစ္ဆေက ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်ခဲ့တယ်။】

【ခန့်ညားတဲ့ပုံသဏ္ဍာန်က လူတွေကို အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်မှုခံစားချက်ကို ပေးခဲ့တယ်။】

【သူက တင်လင်မြို့တော် ရဲ့ ဒုတိယမြို့စား ဂူမင်ဒုံး ဖြစ်ပြီး ဒီတစ္ဆေမြို့မှာ ဒုတိယအရေးအကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် လူသိရှင်ကြား ရှိပါတယ်။】

【“တပ်မှူး ကျောက် ၊ ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ပြောပြပါ၊ မင်းက စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ပြုလုပ်သင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါက လုပ်သင့်လား?”】

ဒီစကားကိုကြားတော့ ကျောက်ဟဲ့ကန် က ညင်သာစွာ “ဒုတိယမြို့စားကြီး၊ ဘယ်သူမဆို မေးနိုင်ပါတယ်!” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【ဒါဆိုရင် ငါ လုပ်ပါရစေ!】

【 ဂူမင်ဒုံး ရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်က လင်းလက်သွားပြီး သူက ချက်ချင်းဆိုသလို ယဲ့ယွီ ရဲ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။】

【သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပေသုံးဆယ်ကျော် ရှည်လျားပါတယ်၊ တကယ့်ကို ဧရာမတစ်ယောက်ပါပဲ။】

သူ့ရဲ့အမူအရာက တင်းမာနေပြီး သူက မှိုင်းတိုက်ထားတဲ့ ငခြောက်ဖုတ်အသံနဲ့ “မင်း အမှန်တရားကို ပြောဖို့ ငြင်းဆန်ရင် အကျိုးဆက်တွေက ဆိုးရွားလိမ့်မယ်။” ဟု ပြောခဲ့သည်။

【 ယဲ့ယွီ က ညင်သာစွာ “ငါ မင်းမေးသမျှပြောနိုင်ပါတယ်၊မေးမှာဖြင့်မေးတော့လေ ဘာလုပ်နေတာလဲ?” ဟု ပြောခဲ့သည်။】

၅၈၁