ရှရန်အလှည့်

သွေးများသည် လူ့ဦးခေါင်းပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်သွားသည်။ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သရဲတက်တူးမှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ ကုန်းစီသည် ဓားပါသော သရဲမကို သူ့ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလိုက်သည်။ နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်သည် အသားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကုန်းစီသည် စီတုအန်းကလေး၏ သရဲခြောက်သောအိမ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သူကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော နေရာသည် သန္ဓေပြောင်းအသားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“မင်း ဆေးရုံမှာ မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့သေးလား ၊ သူက… ဒီလိုပုံပေါက်တယ်”

ကောင်းမင်က အဖြူအမဲ မင်္ဂလာဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။၎င်းသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။ ကောင်းမင်က ဓာတ်ပုံကို သူ့လက်ချောင်းများကြားတွင် ညှပ်ထား၏။ ကုန်းစီသည် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်၏ ခေါင်းကို ပင့်မြှောက်ထားသည်။

“သူ့… သူ့ကို ငါ့အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ခေါ်သွားလိုက်ပြီ ၊ သူမကို တက်တူးသရဲရဲ့ အိမ်ထဲ ပို့လိုက်ပြီး အသားဖတ်တွေအဖြစ် ဖဲ့ချေပစ်လိုက်ပြီ ၊ သူ့ကို တက်တူးဆိုးဆေးအဖြစ် ပြောင်းပြီး ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေပေါ်မှာ တက်တူးထိုးမလို့လေ”

ထိုလုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင် ထိုသို့ပြောဆိုရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ကို ဒေါသထွက်ပြီး မင်းရဲ့အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို လိုက်ရှာခိုင်းချင်တာလား”

ကောင်းမင်က ဓာတ်ပုံကို သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများက ကျိုးလုနီးပါးဖြစ်နေသော ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ကုန်းရှီက လက်ကို တင်းကျပ်လိုက်ရာ အရိုးကြေမွသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်၏ ဦးခေါင်းသည် ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမား၏ ဦးခေါင်းဘေးသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ မျက်လုံးလေးလုံး ဆုံမိသွားပြီး သူတို့၏ အကြည့်များတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“ရွှမ်ဝမ် ဖမ်းဆီးခံရနိုင်ခြေ မြင့်မားတယ် ၊ စီတုအန်းရဲ့ နောက်ဆုံး လက်ကျန်ပစ္စည်းတွေ ဒီမှာရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိသလိုပဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက လူတွေလည်း သိကြလိမ့်မယ် ၊ သူတို့က ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး ၊ သူတို့ ဆေးရုံကို ပိတ်ဆို့ပစ်ဖို့ အရာအားလုံး လုပ်လိမ့်မယ်”

ကောင်းမင်၏ စိတ်ခံစားချက်များ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေချိန်တွင် ရှရန်က ထိုးနှက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ကျန်းတင်းက အရိပ်ကမ္ဘာကို စီမံနေရတာ၊ သူ အဲဒီတံခါးကို စောင့်နေရတယ် ၊ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဌာနတစ်ခုလုံးကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ ၊ ငါ့ကို ကူညီခွင့်ပေးပါ ၊ ငါ အပြင်ထွက်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ငါ့ကို လိုအပ်လို့ပဲ”

တိုက်ခိုက်သံကြောင့် တခြားလုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ ပထမထပ်တွင် စောင့်ကြပ်ရန် ကျန်ခဲ့သော အခြားသူများသည် ဆေးရုံဆောင်များမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းတွင် သွေးစွန်းနေသော လက်မောင်းများ ရှိသည်။ သူတို့၏ ထုတ်ပြထားသော အရေပြားများတွင် မတူညီသော သရဲတက်တူးအမျိုးအစားများရှိနေကြသည်။

“ဌာနရဲ့ ယူနီဖောင်းက ဘာလို့ အနက်ရောင်သက်သက် ဖြစ်နေရလဲဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ငါ နားလည်သွားပြီ”

“ဘာလို့လဲ”

ကောင်းမင်နှင့် အနီးဆုံး လူက သူ၏ တုန်ခါနေသော သွေးရောင်ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ကြည့်၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါဆို သွေးတွေက ထင်သာမြင်သာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုန်းစီက လက်များကို ပိတ်လိုက်သည်။ အသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော နံရံများသည် ဘေးနှစ်ဖက်မှ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သေနတ်သံများက နေရာတိုင်းမှ ပဲ့တင်ထပ်လာတော့သည်။ အသားနံရံများပေါ်တွင် အပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အသားနံ့များ လွင့်ပျံသွားသည်။ ကုန်းစီသာ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါက ကောင်းမင်သည် အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နေပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“မြန်လိုက်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုပဲ”

အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးက သူတို့၏ သေနတ်များကို ကောင်းမင်ဆီ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ကျည်ခွံများက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် အနက်ရောင် အရည်များဖြင့် စေးကပ်နေပြီး ထူးဆန်းသော ပုံစံများ ထွင်းထုထား၏။ ကျည်ခွံများအစား ၎င်းတို့သည် ခြောက်သွေ့နေသော ကလေးလက်ချောင်းများ ပုံစံ ပေါက်နေလေသည်။

“သတိထားကြ ! ဓာတ်ပုံနှိုင်းယှဉ်ချက် ပြီးသွားပြီ ၊ သူက အခန်း၁၃ က ချင်ကျွင်းရန်ပဲ!”

အသားနံရံများထဲသို့ ချွန်ထက်သော ဓားသွားများ အလွယ်တကူ စိုက်ဝင်သွားကြသည်။ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်တိုင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသည့် မတူညီသော ဓားများ ရှိကြသည်။ မတူညီသော သရဲအရိပ်များသည် သူတို့နှင့်အတူ ဓားများကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

“သွား!”

လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ကြမ်းပြင်နှင့် ဓားသွားပွတ်တိုက်သံများ ဝင်ရောက်လာ၏။ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များသည် အနက်ရောင် အဝတ်ဖြင့်ချည်နှောင်ထားသော ဧရာမလူကြီးတစ်ဦး ထွက်လာစေရန် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ သူသည် သရဲမျက်နှာရှိသော ဧရာမဓားကြီးကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူလာခြင်းဖြစ်သည်။ သူသွေးများက ဓားထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ဓားသွားထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ငိုကြွေးသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုလူသည် ဓားကို ဆွဲကိုင်ထားရင်း ကော်ရစ်ဒါတစ်လျှောက် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

သူသည် အသားနံရံနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ဧရာမဓားသည် လခြမ်းသဏ္ဌာန် တောက်ပလာပြီး အသားကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ အသားရနံ့ပါသော သွေးများက သူ့အပေါ်သို့ ပက်ဖြန်းသွားသည်။

ကောင်းမင်သည် ကော်ရစ်ဒါ အဆုံးတွင် ရပ်နေပုံရသည်။ သူ မပြေးခဲ့ပေ။ သူက လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်အဖွဲ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ပထမထပ် ဧည့်ခန်းတွင် သူတို့ အများအပြား ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ရှင်းလုရှိ တားမြစ်ဂိမ်းတွင် ငရဲကဲ့သို့ လေ့ကျင့်မှုများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသည်။ သူတို့တွင် ထူးခြားသည့် သရဲတက်တူးများ ရှိပြီး သရဲအမျိုးအစား တစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုခွင့် ရရှိထားသည်။ထိုယူနစ်တစ်ခုတည်းဖြင့် အဆင့်၃မူမမှန်မှု အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေသည်။ သူတို့သည် အတူတကွအနီးကပ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြပြီး အားနည်းချက်မရှိပေ။

“အခု လက်လျှော့လိုက်စမ်း ၊ ရုန်းကန်မနေပါနဲ့ ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ရှေ့မှာ မင်းက စွမ်းအားမရှိဘူး”

သရဲမျက်နှာဓားကို ကိုင်ထားသည့် လူသည် ကော်ရစ်ဒါ အလယ်တွင် ရပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အမှောင်ထုကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိပုံရသည်။

ကောင်းမင်သည် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဘယ်မှာလဲ ၊ မင်း အရမ်းလှတဲ့ ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့သေးလား”

“ခေါင်းဆောင်က အနောက်ဘက်အဆောက်အအုံကို သွားပြီ။ ကျန်တာတော့ ငါမသိဘူး”

ထိုလူက ဧရာမဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူက ကောင်းမင်နှင့် စကားပြောရန် စိတ်ပါနေပုံရသည်။

“အနောက်ဘက်အဆောက်အအုံလား”

“ဟုတ်တယ် ၊ တခြားသူတွေအတွက်ကတော့ ငါတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဆရာဝန်တွေနဲ့ လူနာတွေ၊ သရဲတွေနဲ့ လူသားတွေ၊ အမျိုးသားတွေနဲ့ အမျိုးသမီးတွေ…သူတို့ မူမမှန်မှုထဲ ဝင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး အားလုံးကို ငါတို့ ဖယ်ရှားပစ်မှာပဲ”

ထိုလူ၏ စကားများသည် အချက်ပြတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သေနတ်သံများ ထပ်မံစတင်လာသည်။ သုတေသီများက ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ကျည်ဆန်များသည် အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်လာပြီး ကောင်းမင်၏ နှလုံးနှင့် အခြားခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို ထိမှန်သွားသည်။

ပေါက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွေးများက ညကို နီရဲသွားစေခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားသော ထိုလူသည် ရန်သူကို အာရုံပြောင်းစေရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည် တိုက်ခိုက်မည့် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရန်အတွက် အမှောင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဤနည်းလမ်းကို အကြိမ်များစွာ အသုံးပြု၍ လူသားများနှင့် သရဲများစွာကို သတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။

ကောင်းမင်သည် နံရံကို မှီထားပြီး သွေးများက သူ့ ဒဏ်ရာများမှ ယိုစီးကျနေလေသည်။ လူကောင်ကြီးသော ထိုလူက ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ သွေးရောင်ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ကောင်းမင်၏ ဒဏ်ရာများမှ စီးထွက်လာသော သွေးများသည် အလွန်တောက်ပနေသည်။ ၎င်းသည် သုတ်ဆေးများနှင့် ပိုတူနေပေသည်။

“သတိထား!”

ထိုလူက အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်သည်။

သေဆုံးနေသင့်သော ကောင်းမင်သည် သူ့လက်ချောင်းများကို ရွှေ့လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားနည်းစွာ တုန်ယင်နေ၏။ ရုတ်တရက် ကောင်းမင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှ အခြားလူတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အထင်ကြီးစရာပဲ ၊ မင်းက ငါ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် စောပြီး တွေ့သွားတာပဲ”

ကျိုးနေသော လက်မောင်းက မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ရှရန်၏ မျက်နှာသည် ကောင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူက မျက်နှာဖုံးကို ချလိုက်သည်။

အမှန်တရားကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သော မျက်နှာဖုံးသည် သွေးနီရောင် အမှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်။ ထိုအခါမှ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များသည် ကောင်းမင်သည် နံရံကို မှီနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ နံရံပေါ်တွင် ဆေးရေးခြယ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ပန်းချီကားသည် အလွန်လက်တွေ့ကျလွန်းလှသည်။

“သရဲက ပန်းချီကားထဲမှာ ပုန်းနေတာလား!”

လူကောင်ကြီးလှသော ထိုလူ၏ အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့ အဖွဲ့သည် အတူတကွ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားလာကြသည်။ ပန်းချီကားထဲက လူက မရွေ့ခဲ့ပေ။ သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ရဖို့ အခွင့်အရေးပေးတဲ့အတွက် ငါမင်းတို့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်”

ရှရန်သည် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များကို လေ့လာကြည့်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ မင်းတို့ဆီမှာ သရဲတက်တူးအသစ်တွေ ရေးပေးပါရစေ ၊ငါ မင်းတို့ရဲ့ အရေပြားတွေကို ခွာချပြီး အနီရောင်တစ္ဆေကို အရေခွံပေါ်မှာ အမှတ်အသား ထိုးဖို့ နည်းလမ်းရှာပေးပါ့မယ်”