စီချင်း
Vol. 32 Ch. 415
"ဒီအမှတ်အသားနဲ့ဆိုရင် အင်မော်တယ်သုံးယောက်က ဝင်ရောက်ဖို့ တားမြစ်ထားတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတွေ၊ သွေးမိစ္ဆာနယ်မြေရဲ့ ဗဟိုချက်၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာတွေတစ်ခွင်က လျှို့ဝှက်နေရာတွေနဲ့ ရှေးဟောင်းနေရာတွေကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်။ ဒါက တကယ့်ရတနာပဲ"
လန်ရီက ရှင်းပြလိုက်သည်။
" ပြီးတော့ ချင်လန်မှာ ဒီလို အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိတာက ထူးဆန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား"
ယွမ်ရှောင်က မေးလိုက်သည်။
"သူမမှာ ဒါကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား။ ကြည့်ရတာ ဘုရားကျောင်းအကြီးအကဲက သူမကို သာမန်လူတွေ ဝင်ခွင့်မရှိတဲ့ တားမြစ်နေရာတစ်ခုခုကို အမှုကိစ္စတစ်ခုနဲ့ စေလွှတ်တော့မယ် ထင်တယ်"
လန်ရီက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြောလိုက်သောအခါ
ယွမ်ရှောင်လည်း အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။
"အင်မော်တယ်သုံးယောက်က ကျင့်ကြံသူတွေကို ငရဲဘုံကိုးထပ်ကမ္ဘာဆီ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မှတ်မိလား။ သူမက ဒီနယ်ပယ်အားလုံး ဖြတ်သန်းခွင့်နဲ့ ငါ့ရဲ့ အိမ်ကို ဝင်ရောက်ပြီး အကျပ်ကိုင်ဖို့နဲ့ မိသားစုကို ရန်ရှာဖို့ ရယူခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်လား"
"ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"
"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငရဲဘုံကိုးထပ်မှာ ငါ့ဆွေမျိုးမရှိဘူး၊ သူငယ်ချင်းတွေပဲ ရှိတယ်။ သူတို့ကို ပုန်းအောင်းနေဖို့ ပြောထားလိုက်မယ်"
ယွမ်ရှောင်က ဤသို့ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အေးစက်တင်းမာလာကာ လက်ထဲမှ အမှတ်အသားကို ဆော့ကစားနေသည်။
"ချင်လန်ရဲ့ ဆန်းကြယ်အမိန့်တော်အမှတ်အသားက အစ်ကို့ဆီ ဘယ်လို ရောက်လာခဲ့တာလဲ"
လန်ရီက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိခဲ့သည်။
"အဖွားရဲ့ ဓားနှလုံးသားကို သုံးပြီး သူမကို ရှင်းပစ်လိုက်တာ"
ယွမ်ရှောင်က ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို ရိုက်သတ်လိုက်သကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ရာ သူမကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး လုံးဝ မင်သက်သွားသည်။
"အစ်ကို နောက်နေတာ၊ ဟုတ်တယ်မလား"
"လုံးဝမဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကို မယုံရင် အပြင်ထွက်ကြည့်လိုက်"
ယွမ်ရှောင်က သူမ၏ပါးကို ဆွဲလိမ်၍ ရယ်မောလိုက်ကာ တည်ငြိမ်အေးဆေးလွန်းနေသဖြင့် သူမမှာ ပို၍ အံ့သြမင်သက်သွားသည်။ ထိုစဉ် သူမသည် နတ်ဘုရားအရုဏ်ဦး ပြခန်းအပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခု လွှမ်းမိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အရုဏ်ဦးနတ်ဘုရား၊ ယွမ်ရှောင်ကို ထုတ်ပေးစမ်း"
ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော အသံတစ်သံသည် တံခါးများမှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်လာသည်။
"အဲ့ဒါက စီချင်းပဲ၊ ဘုရားကျောင်းအကြီးအကဲ၊ အနီရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာမ"
သူမ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။
"သူမက မင်းကို ဘာလို့ နတ်ဘုရားအရုဏ်ဦးလို့ ခေါ်တာလဲ"
ယွမ်ရှောင်က ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။
"သိုင်းဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးရိုးအမည်က နတ်ဘုရားနဲ့ စတင်တယ်။ သူမက ညီမကို သိုင်းဧကရာဇ်မိသားစုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။ ဒီနေရာ၊ နတ်ဘုရားအရုဏ်ဦးအိမ်က ညီမ ဒီကို မရောက်ခင်ကတည်းက နာမည်ပေးထားတာ။ သူမက ညီမကို တမင်တကာ ပေးခဲ့ပြီးတော့ မ လိုချင်ရင်တောင် နာမည်ကို ပြောင်းလို့မရတော့ဘူး"
အရုဏ်ဦးနတ်ဘုရားမနှင့် တစ်ဖန်ပြန်လည် တိုက်ဆိုင်မှုလား သို့မဟုတ် တခြား အရာတစ်ခုခု ကံကြမ္မာအရ တစ်ခုခု ရှိနေသလားဟု ယွမ်ရှောင်ကို အတွေးနက်သွားစေသည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်လာသော ဤအနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မိစ္ဆာမသည် ချင်လန်နှင့် ယှဥ်လျှင် မျှော်လင့်နိုင်သည်ထက် ပို၍ ကိုင်တွယ်ရခက်သော အခွံမာသီးတစ်ခု ဖြစ်ပုံပေါ်သည်။
"ဒီမိန်းမကို သွားတွေ့ကြရအောင်"
ယွမ်ရှောင်က လန်ရီ၏ လက်ကို ဆွဲယူ၍ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်ကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်မှန်သမျှ မရှိပေ။ သူတို့က ရှေးဟောင်းကျောင်းတွင် ရှိနေကြပြီး လန်ရီကို ကာကွယ်ရန် သစ္စာဆိုထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သက်တော်စောင့်များ စောင့်ကြပ်ပေးနေသည်။ မုန်တိုင်း မျက်စိကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အန္တရာယ်များသည့် နတ်ဘုရားအရုဏ်ဦး အိမ်တော် အရှေ့သို့ ထွက်လှမ်းလိုက်ကြသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်များ စုစည်းနေကြပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိကာ အေးစက်စက် မျက်နှာထားဖြင့် ထျန်ကျစ်က အကြမ်းဖက်လိုဟန်ဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိကာ သတို့သမီး၏ မင်္ဂလာဝတ်စုံကဲ့သို့ တောက်ပစွာ နီရဲ၍ အနီရောင်ပင့်ကူနှင့် သွေးလီလီပန်း ပုံရိပ်များ ချည်ထိုးထားကာ သွေးအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။
ယွမ်ရှောင်သည် သူမကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက် သွေးနီရောင်ဓားအော်ရာများကြောင့် မသက်မသာ ဖြစ်၍ စီချင်းကို ဗဟိုပြုကာ အရပ်မျက်နှာတိုင်းသို့ ပေရာပေါင်းများစွာအထိ အေးစက်သောအလင်းကို ဖြန့်ကျက်နေသည်။ သူမနှင့် ထျန်ကျစ်ဘေးတွင် အဖြူရောင်မျက်လုံးများနှင့် အကြီးအကဲအများအပြား ရှိနေပြီး ဆန်းကြယ် ဘုရားကျောင်းမှ သခင်များဖြစ်နိုင်ကာ တစ်ဦးချင်းစီသည် ယိုယွင်းမှုနယ်ပယ် ရောက်နေပုံရ၏။
"ညသန်းခေါင်ယံမှာ လာလည်တာ။ ခင်ဗျားမှာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ၊ ဘုရားကျောင်းအကြီးအကဲ"
လန်ရီသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ယွမ်ရှောင်ရှေ့တွင် အကာအကွယ်ပေးသကဲ့သို့ နေရာယူလိုက်ပြီး ကြက်မတစ်ကောင်က သူ၏ ကြက်ပေါက်လေးကို ကာကွယ်ပေးသကဲ့သို့ပင်။
"သူ့ကို ဖမ်းစမ်း"
စီချင်းက အမိန့်ပေးလိုက်သောအခါ ဘုရားကျောင်း အကြီးအကဲများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ယွမ်ရှောင်ထံ တိုးဝင်လာကြသည်။
"အဲ့မှာတင် ရပ်လိုက်စမ်း။ ခင်ဗျားက ဘုရားကျောင်းအကြီးအကဲဖြစ်ရင်တောင် လူတွေကို အတင်းအကျပ် ပြန်ပေးဆွဲခွင့် မရှိဘူး။ ပြီးတော့ ဒီလူက ကျွန်မအပိုင်ပဲ"
သူမက အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲတင်၍ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ရင်း ကြေညာလိုက်သည်။
"ဒီမဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ ရပ်လိုက်တော့။ သူက သခင်မချင်ကို သတ်ခဲ့တယ်"
ထျန်ကျစ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
"သူပြောတာ ငါက သခင်မချင်ကို သတ်ခဲ့တယ်တဲ့"
ယွမ်ရှောင်က ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားရင်း ဟန်ဆောင်အမူအရာဖြင့် ဝင်ပြောသည်။
"နင့်ဦးနှောက်က ကောင်းသေးရဲ့လား"
လန်ရီက ကျယ်လောင်စွာ လှောင်ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သကဲ့သို့ သူကလည်း စကားအလိမ္မာသုံး၍ ရှောင်ထွက်လိုက်၏။
"မင်းက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လက်စားချေမှုတွေအတွက် အာဏာကို အသုံးချဖို့ ရည်ရွယ်နေရင် လုပ်လိုက်စမ်းပါ။ ဘာလို့ ပုံပြင်တွေ လုပ်ကြံဖန်တီးနေရတာလဲ။ ဘုရားကျောင်းအကြီးအကဲကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ ဘာလို့ မစွပ်စွဲတာလဲ။ ဒီလောက်ပဲ စိတ်ကူးနိုင်တာလား"
ပတ်ဝန်းကျင်မှ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သက်တော်စောင့်များလည်း ထိုစကားကြောင့် မရယ်မိအောင် ထိန်းထားရ၏။
"ဒီစွပ်စွဲချက်က အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ ဘုရားကျောင်းအကြီးအကဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပါ"
အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြောလိုက်သော်လည်း စီချင်းသည် ယွမ်ရှောင်ကို မလှုပ်မယှက် ကြည့်နေသည်။
"သွားကြစို့"
ထို့နောက် သူမက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
"ဘုရားကျောင်းအကြီးအကဲ"
ထျန်ကျစ်က စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အံကြိတ်၍ နောက်ထပ် ငြင်းခုံချင်ခဲ့သော်လည်း ဝတ်ရုံရှည်အောက်မှ စူးရှသော အနီရောင်အကြည့်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုအဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး အလားတူ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
"ဒါက ကျွန်တော့်အမှားပဲ။ သူ့ကို တွေ့ရှိလိုက်တဲ့ အချိန်မှာမှာပဲ အငယ်စား ပုံရိပ်ပညာကို သုံးပြီး မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သင့်တယ်"
ထန်ကျစ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုလည်း အခြေအနေက ကွဲပြားမှာ မဟုတ်ဘူး"
စီချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
"ထားလိုက်တော့။ မင်းက ရှေးဟောင်းကျောင်းတော်မှာ ကြီးမြတ်တဲ့ အင်မော်တယ် လူငယ်မျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"
သူက သဘောတူညီဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။
"ချင်လန်ရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့အတူ နေရာတစ်ခု လွတ်သွားပြီ။ ငါတို့က လူငယ်တစ်ယောက်ယောက်ကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ စဥ်းစားထားတယ်။ လန်ရီရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က လူငယ်မျိုးဆက်ကြားမှာ လှိုင်းလုံးတွေ ဖြစ်ပေါ်စေရမယ်။ သခင်ဘွဲ့က ဂုဏ်ပြုမှုတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုတယ်"
သူမက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"
ထျန်ကျစ်ရှိုးက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူ၍ လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ငါ့ကို ကတိပေးတာတွေက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ မင်းရဲ့ တိုက်ပွဲက ကျောင်းတော်ရဲ့ တစ်ခုလုံးရဲ့ တပည့်တွေကို အနိုင်ယူခြင်းနဲ့ သက်သေပြရမယ်"
"နားလည်ပါပြီ။ လန်ရီကကော ဘယ်လိုလဲ။ သူမက ကျွန်တော်နဲ့ နေရာအတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလား"
"အသက် ၁၅ နှစ်ကျော်တဲ့သူတွေပဲ သခင်နေရာအတွက် ပြိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်။ သူမက အင်မော်တယ်နေ့ကို ရောက်မှ ၁၅ နှစ်ပြည့်မှာ၊ ပြီးတော့ ငါတို့က အဲ့မတိုင်ခင်လေးမှာ သခင်အသစ်အတွက် ရွေးချယ်မှုကို ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေး မရှိဘူး"
"ပြီးတော့ ကျောင်းအုပ်ယွီကရော"
ထျန်ကျစ်က ဆက်၍ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း စီချင်းသည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ အဖြေမပေးဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"ရွေးချယ်မှုမှာ ကျောင်းတော်က ဘယ်သူမဆိုအတွက် ယှဥ်ပြိုင်နိုင်ပေမယ့် အခြေခံအားဖြင့် ငါတို့ ဆန်းကြယ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အတွင်းရေးကိစ္စတစ်ခုပဲ။ ဒါက ကျောင်းအုပ်ယွီရဲ့ အတည်ပြုချက် မလိုအပ်ဘူး"
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ"
ထျန်ကျစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကျစ်အာ၊ ဒါကို နားလည်လိုက်ရမယ်။ မင်းရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်က အခု လူထုနဲ့ ကျောင်းတော်တပည့်တွေကို အနိုင်ယူဖို့ပဲ"
အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ထပ်မံ အားပေးလာသောကြောင့် ချင်လန်၏ လူသတ်မှု တရားခံကို မဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် စိတ်ပျက်နေသော ထန်ကျစ်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။
"ကြည့်ရတာ ငါ ဒီနေ့ အရမ်းအလျင်စလိုဖြစ်သွားတယ်။ ဒီနေရာက ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် အင်မော်တယ်သုံးယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်ဆိုတာ မေ့သွားတယ်"