အပြင်စည်းကို အုပ်စိုးခြင်း။ ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ငါးရက်။

"လော့ချန်၊ မင်း အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးမှာ ပါဝင်မယ်ပေါ့ ဟုတ်လား…"

ယွမ်ချီလန်သည် ဂိုယွမ်ပြောသည့်သတင်းကြောင့် ထိတ်လန့်နေပြီဖြစ်သည်။ လော့ချန်၏စကားကိုကြားသည့်အခါ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဟုတ်တယ်… မပါဝင်ရင်ရော ဒီပြဿနာကနေ လွတ်အောင်ပြေးလို့ရမှာလား…"

ယွမ်ချီလန်က ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။

မင်းသားတန်းမှလူများသည် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းကို အကြီးအကျယ်ဖောက်ဖျက်ပြီး အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲတွင် လော့ချန်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်နေသည်။

မပါဝင်လျှင်တောင် သူတို့သည် တခြားနည်းလမ်းများနှင့် လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားမည်ပင်။

လော့ချန်က ချက်ချင်းထွက်ပြေးပြီး တာယွဲ့မင်းဆက်ကနေ ဝေးဝေးသို့ ထွက်သွားမှသာ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့…"

ယွမ်ချီလန်က တစ်ခုခုပြောရန်ကြိုးစားသော်လည်း လော့ချန်က စကားဖြတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့… ငါ့မှာ အစီအစဉ်ရှိတယ်။ ကောင်းပြီ... ငါ လောလောဆယ် လင်ကျန်းမြို့ကို အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်"

ပြုံးပြီး အားပေးစကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် တောင်အောက်သို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

တောင်လမ်းပေါ်လျှောက်လာရင်း လော့ချန်၏မျက်ဝန်းများသည် ပို၍အေးစက်လာသည်။

"အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ ငါ့ကိုသတ်ဖို့ ကြံစည်နေတယ်ပေါ့။ ဒီမင်းသားတန်းကလူတွေက တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်…"

လော့ချန်သည် ပဉ္စမအကြီးအကဲက မင်းသားတန်းကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှမုန်းတီးရသလဲဆိုတာ နားလည်လိုက်ချေပြီ။

သူတို့သည် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းကို အလေးမထားဘဲ ဥပဒေမဲ့သူများဟု ခေါ်ဆိုလောက်အောင်ပင် ဖြစ်နေသည်။

သို့ရာတွင် ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏စွမ်းအားနှင့် နိမ့်ကျသောအဆင့်အတန်းကြောင့်လည်း အဓိက သက်ဆိုင်နေသည် မဟုတ်ပါလား...။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီရှိသည်။ သိုင်းဝိညာဉ်မပြည့်စုံသည့် အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးသည် ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖွယ်ပင် မရှိသင့်ချေ။

အကယ်၍ သူသည် အတွင်းစည်းတပည့်ဖြစ်ခဲ့ပါမူ ဤလူများသည် ဤမျှထိရမ်းကားရဲမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆိုရင် ရည်မှန်းချက်ကို နည်းနည်းပြောင်းရမယ်ထင်တယ်…"

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ယခင်က အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲတွင် အဆင့်တစ်ဆယ်နေရာကို ဦးတည်ပြီး အဆင့်သုံးနေရာအတွက် ကြိုးစားယှဉ်ပြိုင်ကာ ဂိုဏ်းဆုလာဘ်များရယူရန် ကြံရွယ်ထားသည်။

တစ်လမပြည့်သောအချိန်သည် သူ့အတွက်တောင်မှ တိုတောင်းလွန်းသည်။

ယခုအခါ မပါဝင်ရင်တော့ မဖြစ်ပေ၊ ပါဝင်ရင်လည်း ပထမနေရာကို ရယူပြီး အပြင်စည်းကို အုပ်စိုးရမည်။

လော့ချန်သည် သူ၏စွမ်းအားကို ပြန်လည်စဉ်းစားသည်။

ထိုနေ့က သူနှင့် ချန်လင်းယူတို့ တိုက်ပွဲတွင် အစွမ်းကုန်ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ သူ၏တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အဆင့်နောက်ပိုင်းရှိသူများနှင့် ညီမျှသည်။

ယခု စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲကိုးခုပြည့်စုံပြီး စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်သည် အဆင့်ရှစ်သို့တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏စွမ်းအားသည် ထပ်မံတိုးတက်လာပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိသူများနှင့် နီးစပ်လာသည်။

သို့သော် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိသူများကို အနိုင်ယူရန်မှာ မျှော်လင့်ချက်နည်းပါးသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိသူများသည် နတ်စွမ်းအင်တံခါးကိုဖွင့်လှစ်ထားပြီး အသေးစားအဆင့်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် စွမ်းအားသည် မိုးနှင့်မြေလို ကွာခြားသည်။

အထူးသဖြင့် အဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိသူများသည် နတ်စွမ်းအင်နှင့် ချီစွမ်းအင်ကို ပေါင်းစည်းထားပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် နတ်စွမ်းအင်ပါဝင်နေသည်။ အရှိန်အဟုန်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် တူညီသောအဆင့်ရှိသူများကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။ ဤအရာသည် စိတ်လှုပ်ရှားစရာပင်။

ချန်လင်းယူနှင့်တိုက်ပွဲတွင်ပင် ထိုသူ၏အမြင့်ဆုံးတိုက်ခိုက်စွမ်းရည်ကို မထုတ်သုံးခဲ့ပေ။

"စွမ်းအားအဆင့်က အားလုံးရဲ့အဓိကပဲ။ အရင်ဆုံး ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ကို အမြန်ဆုံးတက်လှမ်းရမယ်…"

လော့ချန်သည် အနက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက် အပြင်စည်းတပည့်များသည် ယခင်ကထက် အနည်းငယ်မျှသာ တွေ့ရသည်။

အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီး နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တပည့်အများစုသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေကြပြီး ပြိုင်ပွဲတွင် နာမည်ထင်ရှားပြီး အဆင့်ကောင်းရယူရန် ရည်မှန်းထားကြသည်။

မကြာမီ လော့ချန်သည် သိုင်းပညာကွင်းပြင်ကို ဖြတ်သွားသည်။

လူသံများ တဖြည်းဖြည်း ဆူညံလာသည်။

ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် လူအုပ်ကြီးတစ်ခုသည် ကျောက်စိမ်းနံရံတစ်ခုကို မော့ကြည့်နေကြသည်။

ဤကျောက်စိမ်းနံရံသည် ကြေညာချက်နံရံဖြစ်ပြီး အပြင်စည်း၏ အရေးကြီးကိစ္စများအားလုံးကို ဤနေရာတွင် ထုတ်ပြန်လေ့ရှိသည်။

ကြေညာချက်နံရံသည် အမြင့်ပေသုံးဆယ်ခန့်ရှိပြီး အကျယ်မှာ ငါးပေခန့်ရှိသည်။ တစ်ခုလုံးသည် ဖြူစွတ်နေပြီး အပြာရောင်အလင်းပြန်နေသည်။ နံရံပေါ်တွင် ရွှေရောင်စာလုံးများဖြင့် ယခုနှစ်အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးနှင့်ပတ်သက်သည့် မိတ်ဆက်စာသားများ ထင်ရှားစွာဖော်ပြထားသည်။

"ဒီနှစ် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲရဲ့ အဆင့်သုံးနေရာအထိ ပြောင်းလဲမှုရှိမလားမသိဘူး"

"ငါကြည့်ရတာ မသေချာဘူး… စီနီယာချီဂူးယွမ်ကိုတော့ ပြောစရာမလိုဘူး။ သူက ဓားနှလုံးပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို ရရှိထားပြီး ဓားစွမ်းရည်ဟာ လူနဲ့ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်မှုအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်လို့ ကောလာဟလတွေထွက်နေတယ်။ သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်က လူတိုင်းထက် သာလွန်နေတယ်။ ဒီနှစ်ပြိုင်ပွဲမှာ ပထမနေရာက သူဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာပြီးသား။ ဒုတိယနေရာရဲ့ ချန်ရှောင်ယွမ်နဲ့ တတိယနေရာမှာရှိနေတဲ့ ရှူးလီတို့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုရှိမရှိကိုပဲ စောင့်ကြည့်ရမယ်...”

"ဟီး… ဒါထက် ငါက တခြားကိစ္စတစ်ခုကို ပိုစိတ်ဝင်စားတယ်။ အဲဒါက လော့ချန်ဆိုတဲ့သူက ဒီအပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်မလားဆိုတာပဲ။ တစ်ရက်လောက်ကမှ သူက ဓားနှလုံးအဆင့်မြင့်ရရှိထားတဲ့ ဂိုယွမ်ကို ဓားတစ်ချက်နဲ့ အနိုင်ယူခဲ့တယ်ဆိုတဲ့သတင်းကြားတယ်။ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အံ့အားသင့်စရာပဲ...”

"ဂိုယွမ်ကို ဓားတစ်ချက်နဲ့ အနိုင်ယူတယ်ပေါ့… အဲဒါကတော့ တကယ်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ။ သိုင်းဝိညာဉ်အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလောက်စွမ်းအားရှိနိုင်ပါလိမ့်။ ဒါပေမဲ့ သူက အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အခုဆို သူက မင်းသားတန်းတစ်ခုလုံးရဲ့ ရန်သူဖြစ်နေပြီ။ ပုန်းဖို့တောင်မလုံလောက်တာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပါဝင်ရဲမှာလဲ…"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ...”

"ကြည့်စမ်း… လော့ချန်ရောက်လာပြီ…"

လူအုပ်ကြီးက ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးနေကြရင်း လော့ချန်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ဆူညံသံများသည် ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လော့ချန်သည် ကြေညာချက်နံရံအောက်သို့ရောက်လာပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။

နံရံပေါ်ကအကြောင်းအရာများသည် ရိုးရှင်းသည်။ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲသည် ဆယ့်ငါးရက်အကြာတွင် ပထမအကြိမ်စာရင်းသွင်းမှုရွေးချယ်ခြင်းကို ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ်စာရင်းသွင်းမှုရွေးချယ်ပြီးနောက် နောက်ထပ်ဆယ်ရက်အကြာတွင် တရားဝင်ပြိုင်ပွဲရက်ဖြစ်သည်။

အစအဆုံးတွက်ကြည့်လျှင် ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ့်ငါးရက်သာ ကျန်တော့သည်။

"အချိန်က တကယ်ကို ကျပ်တည်းလွန်းတယ်…"

လော့ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအခါတွင် လူတစ်စုက သူ့ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

လော့ချန်က မျက်လုံးတစ်ချက်စွေကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသောအရောင်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဤလူအုပ်တွင် အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ပါဝင်ပြီး ရှေ့ဆုံးတွင်လျှောက်လာသူမှာ ခန္ဓာကိုယ်အလှပြည့်စုံပြီး ပိုးသားထည်ဝတ်ရုံဖြင့် ကျက်သရေရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ၏လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီသည် အနီးနားရှိ အမျိုးသားတပည့်များ၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နေသည်။

ထိုမိန်းကလေးနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်လျှောက်လာသူမှာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် မတ်မတ်ရပ်တည်နေသည့် အမျိုးသားတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ချောမောပြီး အမူအရာကလည်း ထူးချွန်သည်။

လော့ချန်က ထိုမိန်းကလေး၏အထောက်အထားကို မှတ်မိလိုက်သည်။

သူမသည် ယခင်က စင်မြင့်ပေါ်တွင် သူအနိုင်ယူခဲ့သည့် မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင် ဟန်ရွှမ်ဖြစ်သည်။

"စီနီယာယွမ်ကန်၊ သူက လော့ချန်ပါ…"

ဟန်ရွှမ်က လော့ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းကိုက်ထားသည်။ သူမ၏လှပသောမျက်နှာသည် ရိုင်းစိုင်းသောအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသံသည် တုန်ရီလျက်ရှိသည်။

သူမမွေးဖွားလာသည့်အချိန်မှစ၍ လူတိုင်းက ကြယ်များကဲ့သို့ ဝိုင်းရံချီးကျူးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လော့ချန်က လူအများရှေ့တွင် သူမကို အရှက်ရစေခဲ့ပြီး သူမ၏ပစ္စည်းဥစ္စာအားလုံးကို သိမ်းယူသွားခဲ့သည်။ ဤအရာသည် သူမ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အကြီးမားဆုံးအရှက်တရားဖြစ်သည်။

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် လော့ချန်၏သွေးကိုသောက်ပြီး လော့ချန်၏အသားကို ကိုက်စားချင်လောက်အောင် မုန်းတီးနေသည်။

"အို့…"

ယွမ်ကန်ဟု အမည်ပေးခေါ်ဆိုခံရသည့် အရပ်ရှည်သောအမျိုးသားက လော့ချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး သူ၏လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

လော့ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စရှိလဲ…"

ယွမ်ကန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များသည် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ မြင့်မားစွာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"မင်းက မယူသင့်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ယူထားတယ်ထင်တယ်။ ထုတ်ပြစမ်း…"

ယွမ်ကန်က လက်ဖဝါးကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လေသံသည် ဓားနှင့်ချပ်ဝပ်ကဲ့သို့ ထက်ရှလျက် ကျွန်တစ်ယောက်ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသလို ဖြစ်နေသည်။

"ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အစောပိုင်းကာလ…"

လော့ချန်သည် ဖိအားတစ်ခုကို မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ခံစားရပြီး နှလုံးခုန်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်ပင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိသူဖြစ်သည်။

နတ်စွမ်းအင်တံခါးကိုဖွင့်လှစ်ထားပြီး အသိဉာဏ်ဝိညာဉ်သိုလှောင်ရာနေရာကို စတင်ကျင့်ကြံထားသည်။ အကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ပြိုင်ဘက်ကို ဖိအားပေးနိုင်သည်။

အကယ်၍ သာမန်ထုံရွှမ်ပထမနယ်ပယ်ရှိသူဖြစ်ခဲ့ပါမူ ဤလူ၏အရှိန်အဟုန်ဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ ကြောက်ရွံ့စွာ လက်နက်ချလိုက်လိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိသူများကိုပင် မထီမဲ့မြင်ပြုနိုင်သည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အစောပိုင်းအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂရုစိုက်နိုင်ပါမည်နည်း။

"ငါ မယူသင့်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မယူခဲ့ဖူးဘူး…"

လော့ချန်က မျက်နှာအမူအရာမပါဘဲ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဟမ်…"

လူအများရှေ့တွင် ထိုသို့မျက်နှာပေးခံလိုက်ရသဖြင့် ယွမ်ကန်၏မျက်နှာသည် အေးစက်လွန်းလှသော အရိပ်အမြွက်ဖြစ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသောအရောင်များဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး… ငါ မင်းနဲ့ အချိန်ဖြုန်းပြီး စကားမများချင်ဘူး… မင်း ဟန်ရွှမ်ဆီက သိမ်းယူထားတဲ့ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ပြန်ထုတ်ပေးစမ်း… ငွေတစ်ပြား လျော့သွားတာနဲ့ ဒီနေ့ မင်းကို အပြစ်ပေးရမယ်…"

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မရှိတာက မရှိတာပဲ… ဖယ်စမ်း…"

လော့ချန်၏ပါးစပ်မှ ‘ဖယ်စမ်း’ ဆိုသည့်စကားနှစ်လုံးထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုနေရာရှိ အပြင်စည်းတပည့်များ၏ မျက်နှာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။

အထူးသဖြင့် ဟန်ရွှမ်အပါအဝင် မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်နှာများသည် ပို၍ပင်ဆိုးရွားလှသည်။ သူတို့၏အကြည့်များသည် လော့ချန်ကို ဓားသောင်းချီဖြင့် ခုတ်ထစ်ချင်နေသလို ဖြစ်နေသည်။