တောင်ပံတပ်ရင်တောင် မလွတ်နိုင်၊ သင်ကြားခြင်းနှင့် ရရှိခြင်း

ချန်ကုန်းထံမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပြည့်နှက်နေသော စကားသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နေရာတွင်ရှိနေသည့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှတပည့်များမှာ အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ယခင်က ချန်ကုန်းကို ပြစ်မှားခဲ့သူများ၏ နောက်ဆုံးအကျိုးဆက်မှာ မသေလျှင်တောင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များနှင့်သာ ပြီးဆုံးခဲ့သည်ကို သတိရမိရင်း ထိုတပည့်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ရန်ငြိုးဖွဲ့စရာ အကြံတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က သူတို့ရှေ့တွင် မာန်ဖီပြီး သူတို့လူကို ထိခိုက်စေရဲသည်တဲ့လား။

ဤသည်မှာ သေမင်းကို ကိုယ်တိုင်ဖိတ်ခေါ်ခြင်းပင်။

လော့ချန်ကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့သော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က စိုးရိမ်စွာဖြင့် မေး၏။

“စီနီယာချန် ... ယန်ချင်းရှုံးဆိုတဲ့သူရော ...”

ချန်ကုန်းက သူ၏ဝတ်ရုံလက်ကို ဖြတ်ခါလိုက်ရင်း အေးစက်စွာ ဟွမ်းခနဲပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ... သူတို့က သာမန်သူငယ်ချင်းတွေပဲ ဖြစ်မယ် ... နှစ်ကုန်ပိုင်း အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးလည်း နီးလာပြီ ... သူတို့ ခွဲခွာရမှာပဲ ... မင်းတို့က ဒီကောင်လေးကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ထား ... သူ တိတ်တဆိတ်ထွက်ပြေးမသွားစေနဲ့ ...”

“ဆရာကြီးချန်ကုန်း စိတ်ချပါ ... ကျွန်တော်တို့က စောင့်ကြည့်နေမှာပါ ... သူ့မှာ အတောင်ပံတပ်ထားရင်တောင် လွတ်မြောက်ဖို့ မလွယ်ပါဘူး ...”

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ကတိပြုလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

တစ်ဖက်လမ်းမတွင်မူ ...

လော့ချန်တို့တစ်ဖွဲ့လည်း လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

ကျိုးချင်းမှာ ယခင်ဖြစ်ရပ်အတွက် စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပင်။

“ဒီလျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တွေက တကယ့်ကို မျက်စိထဲမထားသလိုလုပ်နေကြတယ် ... စီနီယာယန်ကိုတောင် လျစ်လျူရှုရဲကြတယ် ...”

“အခုဆို တာယွဲ့မင်းဆက်မှာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်နေပြီ ... သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပထမဂိုဏ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားတယ် ... ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းထဲကတပည့်တွေဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မာန်တက်လာကြတာ ...”

ယန်ချင်းရှုံးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လော့ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

“အဲဒီချန်ကုန်းက လူအများရှေ့မှာ အရှက်ရသွားပြီး မထင်မှတ်ထားတဲ့ ထိခိုက်မှုပါ ခံလိုက်ရတော့ ဒီအတိုင်း လက်လျှော့မှာမဟုတ်ဘူး ... သူက ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားရဲမှာ မဟုတ်ပေမယ့် မင်းကိုတော့ ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မယ် ...”

ကျိုးချင်းက အားနာစွာဖြင့် ပြောသည်။

“လော့ချန် ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းကို ဆွဲထည့်မိလိုက်ပြီ ...”

လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လုံးဝဂရုမစိုက်သယောင် ပြန်ပြောလိုက်၏။

“ငါက ကျန်ရှင်းလီကို သတ်လိုက်တာဆိုတော့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တွေနဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားပြီးသားပဲ ... ဒီတစ်ခုလောက်တော့ ထပ်ပြီးဘာမှ မထူးခြားတော့ပါဘူး ...”

ဆွန်ယင်ယန်မှာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းအကြီးအကဲဖြစ်သည်။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လော့ချန်သည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းအပေါ် ဘာမှခံစားချက်မရှိသလို၊ ထိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များကိုလည်း မျက်စိထဲမထည့်ချင်တော့ပေ။

ယန်ချင်းရှုံးက သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်း ချန်ကုန်းကို မကြောက်ဘူးလား ... သူက ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်မှာရှိတယ် ... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းမှာဆိုရင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားက ထိပ်တန်း တစ်ရာအတွင်း ပါတယ် ...”

သူမက စကားကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူမပြောလိုသည့်အဓိပ္ပာယ်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

လော့ချန်သည် ချန်ကုန်း၏ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။

“လင်ကျန်းမြို့မှာဆိုရင် သူ ဒီအတိုင်း လှုပ်ရှားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး ...”

လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချန်ကုန်းအတွက် သူသည် လုံးဝစိတ်မပူပေ။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနှစ်သာရ ဆယ်ဦးကျော်ကို ဝါးမျိုထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအင်များကို သန့်စင်ပြီးသည်နှင့် သူ၏စွမ်းအားမှာ နောက်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

ထို့အပြင် လင်ကျန်းမြို့တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်များကိုလည်း ဝယ်ယူနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်များ လုံလောက်စွာရှိမည်ဆိုလျှင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်ပင် မခက်ခဲပေ။

ထိုအခါဆိုလျှင် ချန်ကုန်းကို အနိုင်မယူနိုင်သည့်တိုင် အနည်းဆုံး အသက်ရှင်လျက် ဆုတ်ခွာနိုင်ရန်မှာ လုံလောက်လိမ့်မည်။

လော့ချန်၏ စကားပြန်ဖြေမှုမှာ ဤမျှပြတ်သားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ချင်းရှုံးမှာ အနည်းငယ်အံ့ဩသွားပြီး မကြာမီမှာပင် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေသည်။ သူမထင်မိသည်မှာ လော့ချန်သည် လင်ကျန်းမြို့တွင်သာ နေထိုင်ပြီး ဘေးဒုက္ခမှ ရှောင်ရှားရန် ကြံစည်နေသည်ဟု ထင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

လင်ကျန်းမြို့တွင် သတ်ဖြတ်မှုများကို တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။ မြို့ပြင်မထွက်သရွေ့ ချန်ကုန်းသည် လှုပ်ရှားရဲမည်မဟုတ်ပေ။

“မင်းက လင်ကျန်းမြို့မှာ အမြဲတမ်းနေလို့ မရဘူးလေ ... မင်းက ငါ့ရဲ့ ညီမတွေကို ကူညီပေးခဲ့တာဆိုတော့ ငါ မင်းကို အကြွေးတင်နေတယ် ... ဒီလိုလုပ်ကြည့်ရအောင် ... ငါ မင်းကို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို ပြန်ပို့ပေးမယ် ... ဒါပေမယ့် ရက်အနည်းငယ်လောက်တော့ စောင့်ရမယ် ... လင်ယွမ်ပြတိုက်ရဲ့ လေလံပွဲပြီးမှပေါ့ ...” ယန်ချင်းရှုံးက ပြောသည်။

လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်သည်။

“လေလံပွဲ...”

“အင်းလေ... မင်း မသိဘူးလား ...”

ကျိုးချင်းက အနည်းငယ်အံ့ဩသွားပြီး ရှင်းပြသည်။

“လင်ကျန်းမြို့မှာ နှစ်စဉ်ဒီအချိန်ဆိုရင် လင်ယွမ်ပြတိုက်က လေလံပွဲကြီးတစ်ခုကျင်းပတယ် ...”

“အဲဒီလေလံပွဲမှာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်က သိုင်းသမားတွေအတွက် အသုံးဝင်တဲ့ပစ္စည်းတွေ အများကြီးဝယ်လို့ရတယ် ... ရတနာလက်နက်တွေ ... ဝိညာဉ်ဆေးတွေ ... ထူးခြားရတနာတွေ ... အကုန်ရှိတယ် ... ငါ ဒီတစ်ခေါက်လာတာကလည်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် မင်ကျင့်ဆေးလုံးနှစ်လုံးဝယ်ဖို့ပဲ ...”

“ဟုတ်ပြီ ... သိပြီ ...”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးများ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပြိုင်ပွဲဝင်ခွင့်ရထားသည့် ဂိုဏ်းသားများအနေဖြင့် စွမ်းအားတိုးမြှင့်ရန် မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို ကြိုးစားကြမည်မှာ သေချာသည်။

လင်ယွမ်ပြတိုက်က ဤအချိန်တွင် လေလံပွဲကျင်းပရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း နားလည်လိုက်သည်။

လော့ချန်လည်း ထိုလေလံပွဲသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤသို့သော လေလံပွဲကြီးတွင် သူနှင့်သင့်လျော်မည့် ကြယ်သုံးပွင့်ရတနာဓားတစ်လက်ကို တွေ့ရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

အကယ်၍ သင့်လျော်သော ရတနာဓားတစ်လက်ရရှိခဲ့ပါက သူ၏စွမ်းအားမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးတက်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ယန်ချင်းရှုံးဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

“ပြန်ပို့ပေးဖို့တော့ မလိုပါဘူး ... ဒါပေမယ့် ငါ့မှာ မေးစရာတစ်ခုရှိတယ် ... နည်းနည်း သိချင်လို့ပါ ...”

ယန်ချင်းရှုံးက အံ့ဩသွားပြီး ပြုံးကာ မေး၏။

“ဘာမေးချင်တာလဲ ...”

“မင်း လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို ဘယ်လိုနားလည်ခဲ့တာလဲ... ဟို... ဒါကို ဖြေဖို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်လည်း မဖြေလည်းရတယ်နော်...”

မကြာသေးမီက ဓားစွမ်းရည်နှင့်ပတ်သက်ပြီး အနည်းငယ် နားလည်မှုရလာခဲ့သည့်အတွက် လော့ချန်အနေဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထိုနားလည်မှုကို ပိုမိုရှင်းလင်းလာစေလိုခြင်းဖြစ်သည်။

“လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုလား ...”

ယန်ချင်းရှုံးမှာ တစ်ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီး လော့ချန်က ဤမေးခွန်းကို မေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျိုးချင်းက ရယ်မောလျက် ထောက်ပေးလိုက်သည်။

“စီနီယာ ... လော့ချန်က ဓားစွမ်းရည်မှာ ထူးချွန်တဲ့သူပါ ... သူ့ရဲ့ဓားစွမ်းရည်က ဓားနှလုံးအဆင့်မြင့်အခြေအနေကို ရောက်နေပြီလေ ...”

“ဓားနှလုံးအဆင့်မြင့်အခြေအနေလား ...”

ယန်ချင်းရှုံးသည် သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုတစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမသည် လော့ချန်၏အသက်အရွယ်တွင် ဓားစွမ်းရည်အနေဖြင့် ဓားနှလုံးအဆင့်မြင့်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသည်။

စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေပြီးနောက် ယန်ချင်းရှုံးက ဖြေကြားသည်။

“ဒါက မဖြေပေးစရာအကြောင်းမရှိပါဘူး ... ဓားစွမ်းရည်အဆင့်ဆိုတာက ... ဓားအကွက်ဆိုတာ လက်ထဲမှာ ဓားရှိတာပါ ... ဓားနှလုံးဆိုတာက စိတ်နှလုံးထဲမှာ ဓားရှိတာပါ ... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုဆိုတာကတော့ စိတ်ဆန္ဒထဲမှာ ဓားရှိတာပါ ...”

“စိတ်ဆန္ဒဆိုတာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပဲ ... ငါ့အမြင်အရဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဆန္ဒကို ချွန်ထက်တဲ့အလင်းတန်းတစ်ခုလို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဓားကို ကြားခံကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြု ထုတ်ဖော်လိုက်တာဟာ စိတ်ဆန္ဒထဲမှာ ဓားရှိတာဖြစ်ပြီး လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုပဲ ...”

ဤသို့သော အဆိုများမှာ ဓားစွမ်းရည်တွင် ထူးချွန်သူများထံမှ ရရှိထားသော အတွေ့အကြုံများဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များမဟုတ်ပေ။ သို့ရာတွင် ယန်ချင်းရှုံးက သူမ၏ကိုယ်ပိုင်နားလည်မှုများကိုလည်း ထည့်သွင်းဖြည့်စွမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

“ဓားစွမ်းရည်ဆိုတာ မမြင်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုပဲ ... ငါနားလည်ထားတာက ဒါက အပေါ်ယံကိုသာ ဆိုထားတာပါ ... လုံးဝ မှန်ကန်တယ်လို့လည်း မဆိုနိုင်ဘူး ... အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ပဲ နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လိုတယ် ...”

“ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဆန္ဒကို ချွန်ထက်တဲ့အလင်းတန်းတစ်ခုလို ထုတ်လွှတ်ပြီး ... ဓားကို ကြားခံကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြု ထုတ်ဖော်လိုက်တာ ...”

လော့ချန်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်မိသလိုခံစားလိုက်ရပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်ကို ခံစားမိသည်။ မကြာမီ ထိုအဆင့်ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်လာပြီး ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“သင်ကြားပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ... ငါ နည်းနည်းတော့ သဘောပေါက်လာပြီ ...”

လော့ချန် ဤမျှစိတ်လှုပ်ရှားနေမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ချင်းရှုံးမှာ အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

သူမ၏စကားများဖြင့် လော့ချန်က တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမမထင်ထားခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းတွင် ဓားသမားမည်မျှရှိသနည်း။

ထောင်သောင်းချီရှိသည်။

ထိုအထဲမှ အချို့မှာ ဓားစွမ်းရည်တွင် ထူးချွန်သူများ၏ တပည့်များဖြစ်ကြပြီး အသက်တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်မတိုင်မီ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သူများမှာ အနည်းအကျဉ်းသာရှိသည်။

လော့ချန်က အသက်မည်မျှရှိသနည်း။

သူမ၏စကားတစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းဖြင့် ဓားစွမ်းရည်တွင် ထူးချွန်သူများ၏ သင်ကြားမှုများထက် သာလွန်သွားနိုင်မည်လား။

ယန်ချင်းရှုံးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လော့ချန်၏စကားများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ပြောလိုက်ခြင်းဟု ထင်ကာ စိတ်ထဲမထားခဲ့ပေ။

လော့ချန်မှာ လင်ယွမ်ပြတိုက်သို့ အလျင်စလို သွားရန်စိတ်ကူးထားသည့်အတွက် အုပ်စုထဲမှ လူများအား နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကျိုးချင်းက ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန် ... ငါတို့က မြို့အရှေ့ဖက်က လေသံစားသောက်ဆိုင်မှာ နေနေကြတယ် ... မင်းမှာ တစ်ခုခုကိစ္စရှိရင် အချိန်မရွေး လာရှာလို့ရတယ်နော် ...”

“ကောင်းပြီ ... နှုတ်ဆက်ပါတယ် ...”

လော့ချန်က လက်ပြလိုက်ပြီး မြို့လယ်ပိုင်းသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ကျိုးချင်းက လော့ချန်ကို ဆက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ချင်းရှုံးက ပြုံးကာ စလိုက်သည်။

“ဟိတ် ညီမလေး ... မင်းနဲ့ ဒီလော့ချန်က ဘယ်လိုဆက်နွယ်နေတာလဲ ...”

ယန်ချင်းရှုံးပြောလိုက်သည့် စကားထဲမှ အနက်ကို နားလည်လိုက်သည့်အတွက် ကျိုးချင်းမှာ မျက်နှာလေးနီရဲလာပြီး ခြေတစ်ချက်ဆောင့်တင်းလျက် ဆို၏။

“အာ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... အစ်မရယ်... ငါတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လခွဲလောက်က ဂိုဏ်းရဲ့တာဝန်တစ်ခုကို အတူလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာပါ ... အဲဒီအချိန်က ဂျူနီယာကျိရို့လည်း ပါခဲ့သေးတယ် ... ဒါပေမယ့် အဲဒီတုန်းက သူက သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးမှာပဲ ရှိသေးတာ ... အခုတော့ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ ... တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ ...”

“ဟင် ... တစ်လခွဲလောက်အတွင်းမှာ သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးကနေ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အထွတ်အထိပ်ထိ တက်လှမ်းလာတယ်ပေါ့ ...”

ယန်ချင်းရှုံးလည်း အလားတူ အံ့ဩသွားပြီး လော့ချန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ်တွန့်ကွေးလျက် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်သည်။

“လော့ချန်... လော့ချန်... ဒီနာမည်က ဘာကြောင့် ရင်းနှီးနေသလိုလို ခံစားရတာပါလိမ့် ...”

ယန်ချင်းရှုံးမှာ တွေးတောမှုထဲသို့ နစ်မြောသွားပြီး ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်တွင် သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဟုတ်ပြီ ... သူပဲ ... သူကပဲ နှစ်ပေါင်းရာချီထဲမှာ ဘယ်သူမှမအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခဲ့တဲ့သူပေါ့...”