နှလုံးအိမ်၏တံခါးဝ... လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်း

အချိန်သည် တစတစ ကုန်လွန်သွားသည်။

“ကျွီ...”

လော့ချန်သည် သိုင်းကျင့်ကြံခန်းမထဲ ဝင်ရောက်လေ့ကျင့်နေသည့် ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် သူ၏လက်ထဲမှ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်သည် ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လေနှင့်အတူ လွင့်ပျံသွားသည်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လော့ချန်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးကို ထပ်မံထုတ်ယူကာ ဆက်လက်စုပ်ယူသည်။

သားရဲဝိညာဉ်အနှစ်သာရနှင့် သိုင်းဝိညာဉ်အနှစ်သာရ၏ နှစ်ထပ်အာနိသင်အောက်တွင် လော့ချန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပိုမိုသန်မာလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။ ဒျန်တန်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲကိုးခုအလယ်ဗဟိုမှ စွမ်းအင်အလင်းတန်းများသည် တစတစမြင့်တက်လာသည်။

တစ်ပေ...

နှစ်ပေ...

သုံးပေ...

...

အဆုံးတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုသည် မိုးမြေကို ထောက်ကူပေးထားသည့် မြင့်မြတ်သောတိုင်ကြီးကိုးခုပမာ ဒျန်တန်၏နံရံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပိုမိုမြင့်မားသည့်နေရာသို့ ဆက်လက်ဆန့်ထွက်နေသည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခု၏အထက်တွင် မီးနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တဖြည်းဖြည်းထင်ရှားလာသည်။

ထိုမီးနီရောင်အလင်းတန်းသည် ကြီးမားသောမီးလုံးကြီးတစ်ခုနှင့်တူပြီး ကောင်းကင်နဝမထပ်တွင် တည်ရှိသည့် နန်းတော်မြို့တော်နှင့်လည်း တူသည်။ ၎င်းသည် တစ်ချက်ချက်ကျုံ့လိုက်ဖောင်းလိုက်ဖြစ်နေပြီး တစ်ကြိမ်လှုပ်ရှားတိုင်း အားပြင်းသောသွေးစွမ်းအင်လှိုင်းများနှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်ကား အသက်အနှစ်သာရသိုလှောင်ရာ နှလုံးအိမ်၏တံခါးဝပင်ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်အလင်းတန်းများသည် နှလုံးအိမ်၏တံခါးဝကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လျှင် သွေးကြောများနှင့်အလားတူ နှလုံးအိမ်၏လျှို့ဝှက်ရာနေရာနှင့် ဆက်စပ်လျက် ဖြတ်တောက်မရ၊ ခွဲခြားမရအောင် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ထိုအခါတွင် သိုင်းသမားသည် ချီစွမ်းအင်ဖြင့် သွေးစွမ်းအင်ကို အားဖြည့်ပေးကာ သွေးစွမ်းအင်ဖြင့် ချီစွမ်းအင်ကို ပြန်လည်အာဟာရဖြည့်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် သွေးစွမ်းအင်နှင့် ချီစွမ်းအင်ရောစပ်ပြီး အသက်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲသွားကာ ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သက်တမ်းသည်လည်း နှစ်ရာချီ တိုးလာလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် စွမ်းအင်ကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး အကွာအဝေးမှ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ကာ အင်အားသည်လည်း နှစ်ဆတိုးလာလိမ့်မည်။

နှလုံးအိမ်၏တံခါးဝကို ခံစားမိသည့်အခါ လော့ချန်စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားထက်သန်လာပြီး တစ်ခါတည်း နှလုံးအိမ်၏တံခါးဝကို ဖောက်ထွင်းကာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အာရုံစူးစိုက်လေ့ကျင့်သည်။

တစ်ချက်မျှပြီးသည်နှင့် တတိယမြောက်ညသို့ ရောက်လာသည်။

ဒုတိယမြောက် ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ကျောက်ထဲမှ သားရဲဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည်လည်း စုပ်ယူပြီးစီးလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ထိုအခါ လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သိပ်သည်းလှသည့် ညစ်ညမ်းသောအသက်ရှူသံတစ်ခုကို ဖူးခနဲ ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအသက်ရှူသံသည် သိပ်သည်းပြည့်စုံလှပြီး တစ်မီတာအကွာသို့ ရောက်မှသာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဝိညာဉ်ကျောက်နဲ့ သားရဲဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို တပြိုက်နက်သန့်စင်ပြီး သိုင်းဝိညာဉ်အနှစ်သာရနဲ့ပါ ထပ်လောင်းလုပ်ဆောင်တော့ အာနိသင်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ... ဒါပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဝန်ထုပ်ကြီးလွန်းတယ်... ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုနဲ့တောင် သုံးရက်က အများဆုံးကန့်သတ်ချက်ပဲ...”

သုံးရက်ဆက်လက် အာရုံစူးစိုက်လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လော့ချန်၏ ဒျန်တန်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုသည် နှလုံးအိမ်တံခါးဝ၏ အပြင်ဘက်နယ်မြေသို့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာဖြစ်ပေါ်လျှင် နောက်ထပ် နှစ်ရက်မှ သုံးရက်အတွင်း သူသည် နှလုံးအိမ်၏တံခါးဝကို ဖောက်ထွင်းပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် ဤအချိန်တွင် လော့ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ သွေးကြောများ ဖောင်းကားနာကျင်နေပြီး သွေးများသည် ချော်ရည်ပမာ ပူလောင်နေကာ စိတ်ထဲတွင်လည်း စိတ်ပျံ့လွင့်နေသည်ကို ခံစားရသည်။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း လက္ခဏာဖြစ်သည်ကို သူသိသည်။

ဤအခြေအနေဖြင့် ဆက်လက်လေ့ကျင့်ပါက အကျိုးနှင့်အားထုတ်မှု မမျှသာဖြစ်မည်သာမက မထိန်းနိုင်သည့်အန္တရာယ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

“ဒါလည်း ကောင်းသားပဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင့်တက်ဖို့လည်း သိပ်မဝေးတော့ဘူး... အခုအချိန်မှာ အလျင်စလိုလုပ်စရာမလိုဘူး... လေလံပွဲပြီးရင်မှ အဆင့်တက်ဖို့ အာရုံစူးစိုက်လုပ်တော့မယ်...”

လော့ချန်သည် ဆက်လက်လေ့ကျင့်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ထမင်းကို တစ်လုံးချင်းစားရသည်နှင့်အတူ သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲများမှ စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ပေါက်လာသည်မှာ လေးရက်မှ ငါးရက်သာရှိသေးသည်။

ဤမျှလောက်မြန်ဆန်စွာ အဆင့်တက်လှမ်းမှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် လေ့ကျင့်မှုအလျင်အဟုန်အနေဖြင့် အလွန်အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ပြင်ပြသို့ပျံ့နှံ့သွားပါက လူများစွာ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

“နောက်ထပ်တစ်ရက်ကျန်သေးတယ်... ဓားပညာအဆင့်နယ်ပယ်ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေကို အရင်ဆုံး သေသေချာချာ ချေဖျက်လိုက်ဦးမယ်...”

ယန်ချင်းရှုံးနှင့် စကားပြောဆိုမှုက လော့ချန်အား နားလည်သဘောပေါက်မှုများစွာ ရရှိစေခဲ့သော်လည်း ထိုအရာများကို သေသေချာချာ စူးစမ်းလေ့လာရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

သိုင်းလေ့ကျင့်ရာဖျာပေါ်တွင် ထပ်မံထိုင်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် စွမ်းအင်ဆေးလုံးများနှင့် စိတ်နိုးကြားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး သောက်သုံးလိုက်သည်။

စိတ်နိုးကြားဆေးလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပျော်ဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ အေးမြသောခံစားမှုတစ်ခုသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စိတ်ထဲရှိ စိတ်ပျံ့လွင့်မှုများသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဓားအကွက်ဆိုတာ လက်ထဲမှာ ဓားရှိတာပဲ... ဓားနှလုံးဆိုတာ နှလုံးသားထဲမှာ ဓားရှိတာပဲ... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဆိုတာ စိတ်ထဲမှာ ဓားရှိတာပဲ... စိတ်ဆိုတာ ဆန္ဒဖြစ်တယ်...”

စိတ်ဝိညာဉ်သည် အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး လော့ချန်သည် အပိုအလိုများကို ဖြတ်တောက်ကာ ယန်ချင်းရှုံး၏ စကားတစ်လုံးချင်းကို သေသေချာချာ ဆင်ခြင်ရင်း သူမ၏ ဓားသုံးပုံစံဖြစ်သော လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော ပုံရိပ်ကို စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်လိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်း လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ဓားသွားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဓားသွားအလင်းတန်းသည် အလွန်ထက်မြက်လှပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုထဲတွင် မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သည့် အက်ကွဲရာများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

---

လော့ချန်သည် သိုင်းကျင့်ကြံမှုထဲတွင် နစ်မွန်းနေချိန်၌...

စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု၏ အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း...

“ဘုန်း...”

“အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ... လူတစ်ယောက်ကိုတောင် စောင့်မကြည့်နိုင်ဘူးလား...”

ချန်ကုန်းသည် စားပွဲကို လက်ဖဝါးဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ သံမဏိပမာ မည်းမှောင်နေသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် တစ်ယောက်မှ အသံမထွက်ရဲဘဲ အသက်ပင် ရဲရဲမရှူရဲပေ။

တစ်ဦးက ပြောသည်။

“စီနီယာချန်... အဲ့ဒီနေ့က လော့ချန်က လင်ယွမ်ပြတိုက်ထဲဝင်သွားတဲ့အခါ တန်းစီစောင့်နေတဲ့လူတွေ အများကြီးရှိလို့ ကျွန်တော်တို့ လုံးဝဝင်လို့မရခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ အဝင်အထွက်တံခါးတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူစေလွှတ်ခဲ့ပြီး သူထွက်လာတာ တကယ်မတွေ့ခဲ့ဘူး...”

“မတွေ့ဘူးဟုတ်လား...”

ချန်ကုန်းသည် ဤလူအုပ်ကို အေးစက်သောအကြည့်များဖြင့် ဓားသွားပမာ စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“သုံးရက်ကြာသွားပြီ... သူက လေထဲမှာ အငွေ့ပြယ်သွားတာများလား... သူက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်က သိုင်းသမားမဟုတ်တော့ မိုးပျံမြေလျှိုးလုပ်နိုင်တာမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူး...”

စကားပြောသည့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်သည် တံထွေးတစ်ချက်မျိုချလိုက်သည်။

“စီနီယာချန်... စိတ်မပူပါနဲ့... အဲ့ဒီကောင်လေးက အခုလင်ကျန်းမြို့ကို ရောက်လာတာ နောက်တစ်ရက်ကျရင် လင်ယွမ်ပြတိုက်ရဲ့ လေလံပွဲအတွက်ဖြစ်နိုင်တယ်... အဲ့ဒီအခါကျရင် သူထွက်လာမှာပဲ...”

“ဟမ်... ဒါဆိုလည်း ကောင်းသားပဲ... အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းတို့အားလုံး မျက်လုံးကို သေသေချာချာဖွင့်ထားကြဦး... အဲ့ဒီကောင်လေးကို ငါ့အတွက် ရှာထုတ်ပေးရမယ်...”

ချန်ကုန်းသည် လက်ဖဝါးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သောအမူအရာများ ထင်ဟပ်လာသည်။

သူ၏ဒဏ်ရာများ ပြန်လည်ပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထဲရှိ ဒေါသမီးလျှံများသည် အနည်းငယ်မျှပင် လျော့မသွားဘဲ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးရုံသာမက လူအများရှေ့တွင် သူ့ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စိန်ခေါ်ရဲသည်။

ထိုလူသာ မသေလျှင် သူ၏စိတ်ထဲရှိ မုန်းတီးမှုကို ဖယ်ရှားရန် ခက်ခဲလှလိမ့်မည်။

---

တစ်ရက်အချိန်သည် တစ်ချက်မျှဖြတ်ကျော်သွားသည်။

ပဉ္စမမြောက်နေ့ နံနက်ခင်းတွင်...

မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးဖွဲဖွဲလေးကျလာပြီး လင်ကျန်းမြို့တစ်ခုလုံးကို ဖြူဖွေးဖွေးဖြစ်နေစေသည်။

သိုင်းကျင့်ကြံခန်းမအတွင်း...

လော့ချန်သည် ဒူးထောက်ထိုင်နေရင်း ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်ရုပ်ထုတစ်ခုပမာ တစ်ချက်မှ မလှုပ်ရှားပေ။

မိုးဖွဲဖွဲလေးများ ကျဆင်းလာရင်း လော့ချန်အနီးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ကျဆင်းလာသည့် မိုးစက်များသည် လော့ချန်နှင့် လက်တစ်ဆစ်အကွာတွင် မမြင်ရသည့် အဟန့်အတားတစ်ခုနှင့် ထိတွေ့လိုက်သလို အလျင်နှေးကွေးလာပြီး တဖြည်းဖြည်း သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘဲဥပုံမိုးကာတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မိုးကာသည် ရပ်တန့်လုနီးပါးဖြစ်သွားချိန်တွင် လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ထက်မြက်သော အလင်းတန်းများသည် တောက်ပလျက်ရှိသည်။

“စိတ်ထဲမှာ ဓားရှိတယ်... ငါ့စိတ်ဆန္ဒက ငါ့ဓားပဲ...”

ချင်း...

လော့ချန်၏ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသည့် ဓားသည် သူ့အလိုလို အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။

ဓားကို ကောက်ကိုင်ပြီး လှည့်လည်လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

ရွှိ...

ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ဆန်တက်သွားပြီး အသံမထွက်ဘဲ သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းတစ်ခုလုံးရှိ မိုးကာကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ကာ ဖောက်ထွင်းသွားသည့် ဓားရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ချက်ချင်းပြန်လည်ပိတ်သွားသည်။

“ဒါက လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တာလား... ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ လိုအပ်နေသလိုပဲ...”

လော့ချန်သည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်တွန့်ကွေးလိုက်သည်။

ယခုအခါ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သူသည် လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုအဆင့်ကို လက်တစ်ဆုတ်စာမျှ ထိတွေ့မိခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်ချင်းရှုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သိသာထင်ရှားသည့် ကွာခြားချက်ရှိနေပြီး စိတ်နှင့်ဓားကို အမှန်တကယ် တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သလို စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဓားလှုပ်ရှားမှုအကြား သိသာထင်ရှားသည့် နှေးကွေးမှုရှိနေသဖြင့် လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု၏ တစ်ဝက်သာလျှင် ရောက်ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

“ဘာတွေ လိုအပ်နေတာလဲ...”

လော့ချန်သည် သေသေချာချာ ဆင်ခြင်ရင်း လက်ထဲမှ ဓားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

“ဒါပဲ... ဓားကြောင့်ပဲ... ဓားရဲ့အရည်အသွေးက နိမ့်လွန်းလို့ ငါ့ရဲ့စိတ်ဆန္ဒကို ထမ်းပိုးမထားနိုင်ဘူး... ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

လော့ချန်၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် ဓားသည် ကြယ်နှစ်ပွင့်အလယ်အဆင့်ရတနာဓားတစ်လက်သာဖြစ်ပြီး ဟန်ရွှမ်တို့နှင့် ယခင်တိုက်ပွဲတွင် အက်ကွဲရာများပင် ရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူနှင့်လုံးဝမသင့်တော်ပေ။

လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်း... လူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ဓားသည် အချုပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ခုသည် အပြန်အလှန်အားဖြည့်ပေးပြီး အပြန်အလှန်အကျိုးသက်ရောက်သည်။

“ဒါဆိုရင် အမြန်ဆုံး ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ရတနာဓားတစ်လက်ကို ဝယ်ယူရတော့မယ်...”

လော့ချန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု၏ တစ်ဝက်သာရှိသည့်အဆင့်တွင်ပင် ဓားစွမ်းရည်၏အင်အား တိုးတက်လာသည်ကို သူရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။

အကယ်၍ လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို အမှန်တကယ်နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့လျှင် ဓားစွမ်းရည်ရော ဓားအရှိန်ရော အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး တူညီသောအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်လာလိမ့်မည်။

“ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...”

ထိုအချိန်တွင် တံခါးခေါက်သံထွက်ပေါ်လာသည်။

“သခင်လေး... လေလံပွဲစတင်ပါပြီ...”