← Chapters

သက်တမ်းရာချီသောမြွေ၊ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီအောင်နဂါးပြောင်းလဲခြင်း

Vol. 17 Ch. 243

သက်တမ်းရာချီသောမြွေ၊ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီအောင်နဂါးပြောင်းလဲခြင်း

Vol. 17 Ch. 243

“ဒုတိယမြောက်လေလံပစ္စည်းကတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးဖြစ်ပါတယ်...”

“ဝိုး...”

လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံစူးစိုက်မှုအကြည့်များအကြား ယွဲ့ယန်က ရွှေနှင့်ကျောက်စိမ်းတို့နှင့်ပြုလုပ်ထားသော ဗန်းပေါ်မှ အနီရောင်ပိုးထည်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဗန်းအတွင်းတွင် ကလေးလက်သီးဆုပ်ခန့်အရွယ်ရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးရှိသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်သည် မင်ရောင်နှင့်အပြာရောင်ပေါင်းစပ်ထားသော အရောင်ရှိပြီး မျက်နှာပြင်တွင် မြွေအကြေးကဲ့သို့သော အဆင်တန်ဆာများပါရှိသည်။ ညလင်းပုလဲ၏အလင်းရောင်အောက်တွင် ရောင်စဉ်တန်းအလှများဖြင့် တဖိတ်ဖိတ်ထွန်းလင်းနေပြီး ၎င်းအတွင်းတွင် ကြယ်သုံးပွင့်ဖြင့်တောက်ပနေသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဝိုးတဝါးမြင်ရသည်။

ထိုမြွေပုံရိပ်တစ်ဝိုက်တွင် ရန်လိုသောတိမ်များထွက်ပေါ်နေပြီး မိုးကြိုးအလင်းရောင်များလည်း ဖျတ်လတ်နေသည်။

“ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ... ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးပဲလေ။ ဒါက ဒုတိယအဆင့်ရတနာစာရင်းထဲ ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ...”

“ဟုတ်တယ်... ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်ဆိုရင်တောင် တန်ဖိုးက ငွေကျပ်လေးသန်းလောက်ပဲရှိမှာ။ ရေတံခွန်ကျင့်စဉ်ကျမ်းနဲ့ဆို အဆင့်တစ်ခုလောက်တောင် မယှဉ်နိုင်ဘူး...”

“လင်ယွမ်ပြတိုက်က ဘယ်တုန်းက အမှားလုပ်ဖူးလို့လဲ။ ဒီထဲမှာ တစ်ခုခုထူးခြားမှုရှိမှာပဲ။ ဆက်ကြည့်ကြည့်ဦးမယ်...”

“ငါလည်း ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးမှာ ဘာထူးခြားမှုရှိလဲဆိုတာ သိချင်တယ်...”

ဒုတိယရတနာပစ္စည်းက ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးသာဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး မျှော်လင့်ချက်ပြိုကွဲသွားသည်။

သို့သော် လော့ချန်က ထိုဝိညာဉ်ကျောက်ကိုမြင်လိုက်သည့်အခါ ၎င်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းများပိုမိုထွက်ပေါ်လာသည်။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...”

အနီရောင်ပိုးထည်ကို ဖွင့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ၎င်း၏ဒျန်တန်အတွင်းရှိ နဂါးချီစွမ်းအင်သည် ပိုမိုတက်ကြွလာသည်ကို ထင်ရှားစွာ ခံစားရသည်။

ဒျန်တန်အတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာရှိနေသည့် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာလည်း ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းများကို ဖြာထွက်လာသည်။

“ဒီဝိညာဉ်ကျောက်ကို မဖြစ်မနေ လေလံဆွဲပြီးဝယ်ရမယ်...”

လော့ချန်၏စိတ်နှလုံးသည် တဖျပ်ဖျပ်လောင်ကျွမ်းနေသည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် ဤမျှထူးခြားစွာ ပြောင်းလဲလာသည်ကို ၎င်းက ပထမဆုံးအကြိမ်ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။

ဤဝိညာဉ်ကျောက်တွင် ထူးခြားမှုတစ်ခုခု ရှိမည်မှာ သေချာသည်။

လူအုပ်ထဲမှ သံသယမေးခွန်းထုတ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယွဲ့ယန်က ဖြည်းညင်းစွာပြုံးလိုက်ပြီး နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့... ဒါက ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးသာဖြစ်တယ်ဆိုတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက သာမန်ကြယ်သုံးပွင့် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်နဲ့ မတူပါဘူး...”

“အားလုံးသိကြသည့်အတိုင်း မြွေတစ်ကောင်ဟာ နှစ်ပေါင်းရာချီအောင် သက်တမ်းရှိနိုင်ပေမဲ့ အောင်မြွေကတော့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအောင် သက်တမ်းရှိတာဖြစ်ပါတယ်... သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်လာတာနဲ့အမျှ နောက်ပိုင်းမှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီလာတဲ့အခါ အောင်နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါတယ်...”

“ဒီဝိညာဉ်ကျောက်ဟာ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ ကြယ်သုံးပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်တဲ့ မြေကမ္ဘာမြွေတစ်ကောင်ကနေ ရရှိထားတာပါ... သူ့ကို သတ်ဖြတ်ချိန်မှာ သူက အရေခွံပြောင်းလဲပြီး အောင်မြွေဖြစ်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်ဖြစ်ပါတယ်... ဒီအဆင့်က ကျင့်ကြံသူတွေ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကနေ လေ၊ မိုးနဲ့ မုန်တိုင်းကို ခေါ်ယူနိုင်တဲ့ သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်ကို တက်လှမ်းလာတာနဲ့ ညီမျှပါတယ်...”

“ကျွန်ုပ်တို့လင်ယွမ်ပြတိုက်က သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်ကိုးရှိတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦးကိုယ်တိုင် ဒီဝိညာဉ်ကျောက်ကို စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်... ဒီအခါမှာ ဒီဝိညာဉ်ကျောက်မှာ မြေကမ္ဘာမြွေသိုင်းဝိညာဉ်ရဲ့ သွေးကြောပြောင်းလဲမှုဆန္ဒအနည်းငယ်ပါဝင်နေတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်... ဒီလိုထူးခြားမှုမျိုးက နှစ်ပေါင်းရာချီမှာ တစ်ကြိမ်သာတွေ့နိုင်တဲ့ တွေ့ရခဲတဲ့ အခြေအနေပါ...”

“တကယ်လို့ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ်ရှိသူတစ်ဦးက ဒီဝိညာဉ်ကျောက်ကိုရရှိပြီး အဲ့ဒီဆန္ဒအနည်းငယ်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မည့်အခွင့်အရေးက အနည်းဆုံး ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ တိုးမြင့်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်...”

ယွဲ့ယန်၏ နူးညံ့သောစကားလုံးများသည် တည်ငြိမ်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ဧရာမကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

လေလံပွဲကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ အံ့အားသင့်ဖွယ်အသံများဖြင့် ဆူညံလာပြီး လေလံပွဲကွင်းတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်နိုင်လောက်အောင် ဆူညံသွားသည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ဆီ တက်လှမ်းနိုင်မှုအခွင့်အရေးကို အနည်းဆုံး ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်တဲ့...”

“မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ... ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုမျိုးထူးခြားတဲ့အရာတွေ ရှိတယ်လား...”

“မင်းက ဘယ်အဆင့်လဲ... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်ကိုးရှိတဲ့ အကြီးအကဲကို သံသယရှိရဲတယ်ပေါ့... လင်ယွမ်ပြတိုက်က ထုတ်လုပ်တဲ့ရတနာတွေမှာ ဘယ်တုန်းက အမှားရှိဖူးလို့လဲ...”

“အင်း... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ဆီ တက်လှမ်းနိုင်မှုအခွင့်အရေးကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒါက တကယ့်ရတနာပဲ... ဂိုဏ်းတွေက ထူးချွန်သူတွေက ဒါကို အပြိုင်အဆိုင်လုကြမှာ သေချာတယ်... ကြည့်ကောင်းမယ့်ပွဲဖြစ်မယ်...”

ကျောက်စိမ်းဗန်းပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အသက်ရှူသံများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။

အထူးသဖြင့် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးရှိသည့် သိုင်းသမားများမှာ မျက်လုံးများပင် တဖျတ်ဖျတ်လှုတ်ခတ်နေလေသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်မှ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် သိုင်းသမားများအတွက် အလွန်အရေးပါသည်။ ၎င်းသည် ငါးတစ်ကောင်မှ နဂါးဖြစ်လာသည့်အဆင့်နှင့်ညီမျှပြီး သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် ဤအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့လျှင် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြောလှသောကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လေပေါ်စီးနိုင်ကာ မိုးမုန်တိုင်းကို ခေါ်ယူနိုင်သည့် စစ်မှန်သောဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါတွင် သိုင်းသမား၏စွမ်းအားရော အဆင့်အတန်းပါ မိုးမြေ ပြိုကွဲလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်ဆိုစေကာမူ ဤဝိညာဉ်ကျောက်၏တန်ဖိုးသည် တန်ဖိုးဖြတ်မရလောက်အောင်မြင့်မားသည်။

အထူးသဖြင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အလားအလာရှိသူများအတွက် ဤဝိညာဉ်ကျောက်သည် ပို၍တန်ဖိုးရှိသည်။

သို့သော် မည်သူကမျှ သူ့တွင်အလားအလာမရှိဟု မထင်ကြပေ။

“ဟား... ဟား... အရင်တစ်ခုကို လေလံမအောင်မြင်လိုက်တာ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ဒီဝိညာဉ်ကျောက်ကို လေလံဆွဲဖို့ ငွေကြေးဘယ်လိုရမှာလဲ... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ဆီ တက်လှမ်းနိုင်မှုအခွင့်အရေးကို ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတော့ ငါဒီနယ်ပယ်ကို မကြာခင်တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာ...”

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရင်က စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့်အရာအားလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးအထွတ်အထိပ်ရှိသူ ဆယ်ဦးရှစ်ဦးကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်သတ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အတွင်းစည်းတပည့်ဖြစ်လာပြီး ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အဆင့်အတန်းသည်လည်း သိသာစွာကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မည်သည့်ရှုထောင့်မှကြည့်စေကာမူ ဤဝိညာဉ်ကျောက်၏အရေးပါမှုသည် မီးလျှံဓားထက်ကျော်လွန်နေသည်။

အကယ်၍ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာဓားတစ်လက်သည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း၏အရေးပါမှုနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဤအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လော့ချန်ကို အနည်းငယ်ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ အရင်လေလံတွင် အောင်မြင်ခွင့်မပေးခဲ့သည့်အတွက်ပင်။

မဟုတ်လျှင် ဤဝိညာဉ်ကျောက်ကို လေလံတင်ဝယ်ယူရန် ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။

သို့သော် ကျေးဇူးတင်သည်ဆိုစေကာမူ လော့ချန်ကို သတ်ရမည်မှာ မပြောင်းလဲပေ။

အကယ်၍ လော့ချန်ကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာသေဆုံးစေမည်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့ပင် လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီး၏စိတ်အားထက်သန်မှုကို အကောင်းဆုံးအဆင့်သို့ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယွဲ့ယန်က နူးညံ့စွာပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ဆီ တက်လှမ်းနိုင်မှုအခွင့်အရေးကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးရဲ့ လေလံစတင်ဈေးနှုန်းကတော့ ငွေကျပ်သိန်း ၁၅၀ ဖြစ်ပါတယ်... တစ်ကြိမ်ထပ်တိုးရင် အနည်းဆုံး ငွေကျပ် ၁၀ သိန်းအောက် မဖြစ်ရပါဘူး...”

“သိန်း ၁၆၀ ...”

“သိန်း ၁၇၀ ...”

“သိန်း ၁၈၀ ...”

ယွဲ့ယန်၏စကားသံမဆုံးခင်မှာပင် လေလံဈေးနှုန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟမ်း... သိန်း ၂၀၀ ...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မထိန်းနိုင်တော့သည့်အဆုံး ထရပ်လိုက်ပြီး လေလံဈေးနှုန်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ငွေကျပ်သိန်း ၂၀၀ အထိ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

“ငါ နားမမှားဘူးမဟုတ်လား... တစ်ချက်တည်းနဲ့ သိန်း ၂၀၀ အထိ တိုးလိုက်တာလား...”

လူအုပ်ကြီးသည် အံ့အားသင့်စွာ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

လေလံတင်ရန် စိတ်ကူးရှိခဲ့သည့် သိုင်းလောကမှသိုင်းသမားများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စိတ်ဓာတ်ကျသွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြစ်ကာ အံကိုကိုက်ရင်း မချိမဆန့်ဖြစ်နေသည်။

မတတ်နိုင်ပေ။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မှုအလားအလာရှိမရှိဆိုသည်မှာ တစ်ကိစ္စဖြစ်ပြီး လေလံတင်ဝယ်ယူရန် ငွေကြေးရှိမရှိကပင် လတ်တလောကိစ္စဖြစ်သည်။

“သိန်း ၂၁၀ ...”

ခဏမျှ တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် တစ်ဦးက ထပ်မံဈေးခေါ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မအံ့ဩပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် ဤဝိညာဉ်ကျောက်ကို မဖြစ်မနေ ရယူရမည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ထပ်မံဈေးခေါ်လိုက်သည်။

“သိန်း ၂၄၀ ...”

“သိန်း ၃၀ တောင် တိုးလိုက်ပြန်ပြီ...”

လူအုပ်ကြီးသည် နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်လျက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနေကြသည်။ ဤဂိုဏ်းတပည့်များသည် ငွေကြေးပေါများလှသည်။ သူတို့လို သာမန်သိုင်းသမားများကမူ ကျင့်ကြံရန်အတွက် အံကိုကြိတ်ကာ ချွေတာနေရသည်။ အင်မတန်ဆင်းရဲစွာ နေထိုင်နေရသည်။

အရင်ဈေးခေါ်ခဲ့သူမှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ရှိ ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်မံဈေးခေါ်ခြင်းမပြုတော့ပေ။

“သိန်း ၂၅၀ ...”

ဤအချိန်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် မိန်းမငယ်တစ်ဦး၏အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဈေးခေါ်သူမှာ ယန်ချင်းရှုံးဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်ခုံးများ တွန့်ကုန်သွားသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ထပ်မံဈေးပေးလိုက်သည်။

“သိန်း ၂၈၀ ...”

ယန်ချင်းရှုံးသည် မျက်ခုံးများအနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး ထပ်မံဈေးပေးခြင်းမပြုတော့ပေ။

သူမသည် ကြယ်ကိုးပွင့်ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို ထိုးထွင်းသိမြင်ထားသည်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသည်။ လေလံဈေးခေါ်ခဲ့ခြင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်ထဲရှိ သွေးကြောပြောင်းလဲမှုဆန္ဒအနည်းငယ်ကို သိချင်စိတ်ပေါက်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။

ဤသိချင်စိတ်သည် ငွေကျပ်သိန်းသုံးရာဖြင့် ဖြည့်ဆည်းရန်မထိုက်တန်ပေ။

ထို့အပြင် သူမသည် မီးလျှံဓားကိုလည်း စိတ်ဝင်စားသည်။

ယန်ချင်းရှုံးက လက်လျှော့လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်မှုကြီးတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားသည်။

သူသည် လော့ရှာဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်များထဲတွင် ပထမဆုံးထူးချွန်သူဖြစ်သည့် ယန်ချင်းရှုံးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။ ၎င်း၏စွမ်းအားရော ငွေကြေးပါ သူ့ထက်သာလွန်မည်မှာ သေချာသည်။

“သိန်း ၃၀၀ ...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေကမ္ဘာမြွေဝိညာဉ်ကျောက်ကို အိတ်ထဲထည့်ပြီးသားဟု ထင်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် အေးစက်ပြီး လှောင်ပြောင်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ချန်ကုန်း...”

ဈေးခေါ်သူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် ချန်ကုန်းက ရုတ်တရက်ဝင်ရောက်လာမည်ဟု ၎င်းက မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ဒီဝိညာဉ်ကျောက်က ငါ့အတွက်ပဲ... ဘယ်သူမှ လုယူလို့မရဘူး...”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထပ်မံဈေးခေါ်လိုက်သည်။

“သိန်း ၃၄၀ ...”

ဤသိန်းသုံးရာ့လေးဆယ်သည် ၎င်း၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ချန်ကုန်း၏မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထက် အနည်းငယ်နိမ့်ကျနိုင်သော်လည်း ငွေကြေးပိုင်ဆိုင်မှုတွင်မူ မကြောက်ရွံ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ထပ်မံဈေးပေးလိုက်သည်။

“သိန်း ၃၅၀ ...”

“ဒီကောင်ကတော့...”

ဖန်း...

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများထင်းလာပြီး ဘေးသို့လှည့်ကာ ရမ်ချင်နှင့်ချန်ကျွမ်းရှန်တို့အား မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့မှာ ငွေကြေးဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ...”

ချန်ကျွမ်းရှန်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျောက်ခွဲလှံကို ဝယ်ပြီးနောက် ငါ့မှာ သိန်းတစ်ရာပဲကျန်တော့တယ်...”

ရမ်ချင်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့မှာ သိန်းသုံးရာ ရှိသေးတယ်...”

“ကောင်းပြီ... အားလုံးငါ့ကိုပေး... နောင်တစ်ချိန်မှာ နှစ်ဆပြန်ပေးမယ်...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို စုစည်းပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သိန်း ၃၉၀ ...”

လူအုပ်ကြီးသည် အံ့အားသင့်စွာ လျှာများကို ထုတ်လျက်နေသည်။

သိန်း ၃၉၀ ဆယ်သည် စတင်ဈေးနှုန်းထက် နှစ်ဆကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ငွေကြေးမဟုတ်တော့ဘဲ မြေပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများနှင့်သာတူတော့သည်။

ချန်ကုန်းက အေးစက်စွာပြုံးလိုက်ပြီး စဉ်းစားရန်မလိုဘဲ ထပ်မံဈေးပေးလိုက်သည်။

“သိန်းလေးရာ...”

“ဒီကောင်ကတော့...”

ဖန်း...

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုင်နေရာမှ ထိုင်ခုံကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ချန်ကုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်း၏မျက်နှာသည် အိုးအောက်ခြေကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချန်ကုန်းသည် စိတ်ခံစားချက်အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။ သွားရေစာတစ်ခုကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

မြေကမ္ဘာမြွေဝိညာဉ်ကျောက်ကို အောင်မြင်စွာ လေလံတင်ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အလားအလာရှိလာသည်မှာ တစ်ကိစ္စဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိတ်ဓာတ်ကျစေနိုင်ခဲ့သည်မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် အလွန်ကျေနပ်စရာဖြစ်သည်။

“သိန်းလေးရာ တစ်ကြိမ်... နောက်ထပ်ဈေးပေးမဲ့သူ ရှိသေးလား...”

ယွဲ့ယန်သည် လူအုပ်ကြီးကို အကြည့်ဖြင့်ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာမေးလိုက်သည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် နောက်ထပ်ဈေးပေးမည့်သူရှိမည်ဟု မထင်ထားပေ။

သိန်းလေးရာသည် သူမ၏မျှော်လင့်ချက်ထက်ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ သေချာပေါက်တက်လှမ်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့်အချက်များစွာ ရှိသေးသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ဤစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်လေလံပွဲသည် အဆုံးသတ်သွားပြီဟု ထင်နေချိန်တွင်။

“သိန်း ၄၅၀ ...”

ရှင်းလင်းသည့်အသံတစ်သံသည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

ဤအသံကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ အခိုက်အတန့်က မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရွှင်လန်းနေခဲ့သည့် ချန်ကုန်း၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားပြီး အပေါ်ဘက်ရှိ အခန်းငယ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ထက်ထက်ရှရှအကြည့်များသည် မျက်စိတစ်ဆုံးမြင်ရသည့် ထက်မြတ်သောဓားတစ်လက်နှင့်တူသည်။

All Chapters