← Chapters

ဓားဆန္ဒ၊ သန်းခြောက်ဆယ်

Vol. 17 Ch. 245

ဓားဆန္ဒ၊ သန်းခြောက်ဆယ်

Vol. 17 Ch. 245

“ရောက်လာပြီပဲ...”

ယန်ချင်းရှုံး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များသည် လေလံတင်စင်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဓားသမားများက မျက်လုံးများထဲတွင် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေသကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

မီးလျှံဓားသည် ယခင်က တာယွဲ့မင်းဆက်၏ နန်းမြို့လင်ယွမ်ပြတိုက်တွင် ပြသရန်အတွက် ထားရှိခဲ့ပြီး ရောင်းချရန်မဟုတ်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ရက်အနည်းငယ်အလိုတွင် ဤဓားကို ယခုလေလံပွဲ၌ တင်ရောင်းမည်ဟူသော သတင်းထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ လူအတော်များများသည် ဤဓားအတွက်သာ ဤသို့ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုဓားတွင် ဓားဆန္ဒ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်ဟု ကောလာဟလများထွက်ပေါ်နေသည်။ ဓားပညာ၏ အဆင့်များတွင် ဓားအကွက်၊ ဓားနှလုံး၊ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုတို့သည် လက်ထဲရှိ ဓားနှင့်သာ ဆက်စပ်နိုင်ပြီး လိုက်လံရှာဖွေနိုင်သော အရာများဖြစ်သည်။

သို့သော် ဓားဆန္ဒသည် အခြားအဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။ စိတ်ကို ဓားအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ အနှစ်သာရမှ ပုံပေါ်သို့ရောက်ရှိစေပြီး မမှန်ကန်သည့်အရာများကို ဖြတ်တောက်နိုင်ကာ တောင်တန်းမြစ်ချောင်းများကိုပင် ဖြတ်ပိုင်းနိုင်သည်။ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စိတ်အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပြီး အင်အားအကြီးမားဆုံး အဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဓားဆန္ဒသည် မျှော်လင့်မထားနိုင်သည့် အရာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဓားဆန္ဒကို သိရှိနားလည်နိုင်သည့် ဓားသမားမှာ တစ်သောင်းလျှင် တစ်ယောက်ပင် မရှိလောက်ပေ။

ဓားဆန္ဒကို သိရှိနားလည်သူသာလျှင် စစ်မှန်သော ဓားသမားဟု ဆိုနိုင်သည်ဟု လူအချို့ကပင် ပြောဆိုကြသည်။

ယွဲ့ယန်သည် လူအုပ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ရွှေထည်ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှ ဓားရှည်ကို လှမ်းယူကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ...”

ဓားကို အိမ်ထဲမှထုတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မီးရောင်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဓားစွမ်းအင်များသည် လေထုကို ကွဲအက်သွားစေကာ ပြတ်သားသော အက်ကွဲရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဓားအငွေ့အသက်ကြောင့် လေလံတင်စင်အနီးရှိလူများသည် အသက်ရှူသံများကို ရပ်တန့်ထားလိုက်ကြသည်။

“ဒီဓားက သူ့ဘာသာ ဓားစွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်တဲ့... ဒါကြယ်လေးပွင့်ရတနာဓားနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တဲ့အဆင့်ပဲ...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေလံတင်စင်ပေါ်မှ ယွဲ့ယန်၏ လက်ထဲရှိ မီးလျှံဓားကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန်အမင်း လောဘစိတ်ဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်။

လော့ချန်လည်း မီးလျှံဓားကို အကဲခတ်နေသည်။

ဓားသည် အရှည်လေးပေကျော်ရှိပြီး ဓားသားတစ်ခုလုံးသည် အေးစက်သော ဓားအလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။ အလယ်တွင် အနီရောင်အမှတ်တစ်ခုရှိပြီး ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ပြေးသွားသော မီးလျှံအလင်းစီးကြောင်းနှင့်တူသည်။ ထိုအမှတ်ထဲတွင် ကြယ်သုံးပွင့်သည် နစ်မျှောလျက်ရှိသည်။

“ဓားကောင်းပဲ...”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤမီးလျှံဓားသည် ကြယ်ကြွေဓားထက် မည်မျှပင် သာလွန်သည်ကို မပြောနိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားဦးသည် အေးစက်ပြီး ဓားစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်ယံထိ ထိုးတက်နေသည်။

အခြားလူများလည်း မီးလျှံဓားကို ငေးမောကြည့်ရင်း စွဲလမ်းနေကြသည်။

ယွဲ့ယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး မိတ်ဆက်ပြောကြားသည်။

“မီးလျှံဓား... ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာဓား... ဒီဓားရဲ့ အရည်အသွေးက ကြယ်လေးပွင့်ရတနာဓားနဲ့ အနည်းငယ်သာ ကွာတယ်... သူ့ဘာသာ ဓားစွမ်းအင်ကိုပင် ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်... ထုံရွှမ်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ရှိ ဓားသမားတစ်ဦးပင်ဖြစ်စေ၊ ဒီဓားနဲ့ ခြေလှမ်းရာချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို နှစ်ဆတိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပါတယ်...”

ဤစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ကွင်းလုံး ဆူညံသွားသည်။

လူသိထင်ရှားသည်မှာ တံခါးသုံးသွယ်ဖွင့်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးရှိသူများသာ ခြေလှမ်းရာချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်ရှိသူများသည် ဤမီးလျှံဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက တူညီသောအဆင့်ရှိသူများကို အနိုင်ယူပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသွားနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

လူအုပ်၏ အံ့အားသင့်မှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယွဲ့ယန်၏ နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ်ကွေးညွတ်သွားသည်။

တကယ်တော့ သူမပြောမထွက်သော စကားတစ်ခွန်းရှိသေးသည်။

မီးလျှံဓားဖြင့် ခြေလှမ်းရာချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရန် လုံလောက်သော ချီစွမ်းအင်ထောက်ပံ့မှု လိုအပ်သည်။ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်ရှိသူများသည် ထိုသို့လုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုစေကာမူ ချီစွမ်းအင်ပမာဏအရ တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အင်အားကုန်ခမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

“တာဝန်ခံယွဲ့ ဒီဓားထဲမှာ ဓားဆန္ဒလျှို့ဝှက်ချက်ပါရှိပြီး ဓားသမားတွေကို ဓားဆန္ဒကို နားလည်အောင်လုပ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းက တကယ်ဟုတ်ရဲ့လား...”

တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် ဓားကို အိမ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

“ဓားဆန္ဒကို နားလည်အောင်လုပ်ပေးနိုင်မလားဆိုတာ ကျွန်မမသိပါဘူး... ဒီဓားကို ဖုံးအုပ်ပြုလုပ်ရာမှာ သုံးထားတဲ့ ပစ္စည်းက ဓားစမ်းဖို့အတွက် သုံးတဲ့ မီးသလင်းကျောက်တစ်လုံးဖြစ်ပြီး ဓားဆန္ဒကို နားလည်ထားတဲ့ အစွမ်းထက်ဓားသမားတစ်ဦးက ဒီကျောက်ပေါ်မှာ ဓားအမှတ်တွေကို ထားခဲ့ဖူးပါတယ်...”

“အဲဒီဓားအမှတ်တွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာရင်း တစ်စွန်းတစ်စ ဓားဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပါတယ်...”

“ကျွန်မတို့ လင်ယွမ်ပြတိုက်ရဲ့ အကြီးအကဲတွေက ဒီဓားကို စစ်ဆေးပြီး အတွင်းမှာ ဓားဆန္ဒတစ်စွန်းတစ်စ ရှိနေသေးတာကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမယ့် မီးဖုတ်ဖုံးအုပ်ပြီးနောက် အဲ့ဒီဓားဆန္ဒက သိပ်ပြီးမရေရာတော့ဘဲ အရင်လိုမပြည့်စုံတော့ပါဘူး...”

“ဒီဓားကနေ တစ်ခုခုကို နားလည်နိုင်မလားဆိုတာ ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးနဲ့ ဉာဏ်အလင်းဖွင့်အဆင့်ပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်... ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို ဖြစ်ချင်မှလည်း ဖြစ်နိုင်မှာပါ... တပ်အပ်ပြောလို့တော့ မရနိုင်ပါဘူး...”

ဤစကားများသည် အလွန်ရိုးသားစွာ ပြောထားသော်လည်း လူအုပ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို လျော့ချနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဓားဆန္ဒသည် မရေရာပြီး ခြေရာမဲ့ဖြစ်နေသည်။ အနည်းငယ်မျှသော အခွင့်အရေးပင်ဖြစ်စေ ၎င်း၏တန်ဖိုးသည် ခန့်မှန်းမရပေ။

ထို့အပြင် မီးလျှံဓားသည် သူ့ဘာသာ ဓားစွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာဓားတစ်လက်ဖြစ်သည်။

“မီးလျှံဓား... စတင်ဈေးနှုန်း ၁၆ သန်း ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်တိုးတိုင်း တစ်သန်းအောက် တိုးလို့မရပါဘူး... ကဲ... စတင်ပါပြီ...”

“၁၇ သန်း...”

“၁၈ သန်း...”

“သန်း ၂၀ ...”

“၂၃ သန်း...”

လေလံတင်ပွဲစတင်သည်နှင့် ဈေးခေါ်သံများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက်ရှူသံအနည်းငယ်မျှအတွင်း ဈေးနှုန်းသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ၂၃ သန်းအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“၂၈ သန်း...”

သူ၏အော်သံထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်က ဆူညံသွားသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ထဲထည့်လိုက်ပြီ...”

“တစ်ခါတည်း ၅ သန်း ထပ်တိုးလိုက်တာပဲ... ဒီဓားကို သူသေချာပေါက်လိုချင်နေတာပဲ...”

“ဟဲ... သူဒီဓားကို လေလံအနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ... လော့ရှာဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းအကြီးအကဲတပည့် ယန်ချင်းရှုံးက ဒီမီးလျှံဓားအတွက်ပဲ လာတာလို့ ထင်ရှားနေတာပဲ...”

“ဟုတ်တယ်... ယန်ချင်းရှုံးက လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်ထားပြီးသား... ဒီဓားကနေ ဓားဆန္ဒရဲ့ အမှန်တရားကို တစ်စွန်းတစ်စ ရဖို့ လုံးဝကြိုးစားမှာပဲ... ကြည့်လို့ကောင်းမယ့်ပွဲဖြစ်လာပြီ...”

လူအုပ်က ဆွေးနွေးနေစဉ် နောက်ထပ်ဈေးခေါ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သန်း ၃၀ ...”

အသံသည် ကြည်လင်တည်ငြိမ်ပြီး ဈေးခေါ်သူမှာ ယန်ချင်းရှုံးဖြစ်သည်။

“မြွေဝိညာဉ်ကျောက်ကို ငါမရခဲ့ဘူး... ဒီမီးလျှံဓားကတော့ ငါ့ဟာဖြစ်ရမယ်...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် သေချာစေရန်အတွက် ယခင်ကပင် သူငယ်ချင်းထံမှ ၁၀ သန်း ချေးငှားထားပြီး သူ့လက်ထဲတွင် စုစုပေါင်း ၄၉ သန်းအထိရှိနေသည်။ ယန်ချင်းရှုံးကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ပေ။

“၃၅ သန်း ...”

တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ၅ သန်း ထပ်တိုးလိုက်သည်။

ယန်ချင်းရှုံးက မျက်နှာအမူအရာမပြဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“၃၉ သန်း...”

သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမြင့်ဆုံးပမာဏမှာ ၃၉ သန်းဖြစ်ကြောင်း သိထားပြီး သူနှင့်အချိန်ဖြုန်းမနေလိုဘဲ သူ၏အဆုံးသတ်ဈေးကို တိုက်ရိုက်ခေါ်လိုက်သည်။

လူအုပ်က လေလံတင်ပွဲသည် ဤမျှဖြင့် ပြီးဆုံးသွားမည်ဟု ထင်မှတ်နေစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

“၄၃ သိန်း...”

“ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အင်အားကျန်သေးတယ်...”

လူအုပ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယန်ချင်းရှုံးလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘေးရှိ ကျိုးချင်းနှင့် ကျိရို့တို့ထံ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ပိုက်ဆံအားလုံးကို ငါ့ကို ချေးပေးကြပါ...”

“အစ်မကြီး... ဒါက ကျွန်မရဲ့ပိုက်ဆံပါ... စုစုပေါင်း သန်း ၃၀ ပါ... ချင်ယွမ်ဖုန်းဆိုတဲ့ လူဆိုးကောင်ကို ဒီမီးလျှံဓားကို လုံးဝမရစေရဘူး...”

မျက်နှာချောမောပြီး ပြည့်ဖြိုးသော လော့ရှာဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဒေါသတကြီးကြည့်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းနှင့် ကျိရို့တို့လည်း ၎င်းတို့ဆီရှိ ငွေကြေးများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယန်ချင်းရှုံးက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်စိတ်သက်သာရာရသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

“၄၅ သန်း ...”

“ဒီဓားကို ငါမရဘူးလို့ မယုံဘူး...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်လာပြီး ၎င်း၏ အဆုံးသတ်ဈေးကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“၄၉ သန်း ...”

“ဒါသူ့ရဲ့အဆုံးသတ်ပမာဏဖြစ်မယ်...”

ယန်ချင်းရှုံးက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး ဈေးနှုန်းကို မည်မျှထပ်တိုးရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

“သန်း ၆၀ ...”

လော့ချန်သည် မီးလျှံဓားကို သေချာပေါက်လိုချင်နေပြီး အချိန်ဖြုန်းမနေလိုဘဲ ဈေးနှုန်းကို သန်း ၆၀ အထိ တိုက်ရိုက်တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

“ဟာ...”

ဤစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ကွင်းလုံး ဆူညံသွားသည်။

“ဒီတစ်ခါလည်း လော့ချန်ပဲဟေ့...”

“ဟာ... တစ်ခါတည်း သန်း ၆၀ အထိ တိုးလိုက်တာကလည်း တော်တော်ရဲတင်းတာပဲ... ဒီကောင်လေးမှာ ဘယ်လောက်တောင် ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ ရှိနေတာလဲမသိဘူး...”

လူအုပ်က လော့ချန်၏ ရုတ်တရက်ဈေးတိုးမြှင့်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာဓားတစ်လက်အတွက် သန်း ၆၀ သုံးစွဲခြင်းသည် အမှန်ပင် ကြီးမားသော သုံးစွဲငွေဖြစ်သည်။ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးရှိသူများပင် ဤမျှပမာဏမရှိသလို ရှိသူများလည်း ဤသို့ဖြုန်းတီးရန် မလိုလားကြပေ။

လော့ချန်က ထပ်မံ၍ လေလံဝင်ဆွဲပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒေါသမထွက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သို့ရာတွင် ၎င်း၏မျက်လုံးများသည် လော့ချန်ရှိရာ အခန်းဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အကြည့်များသည် နက်ရှိုင်းစွာ အေးစက်နေကာ မည်သည့်အတွေးများရှိနေသည်ကို မသိရပေ။

“အစ်မကြီး... လော့ချန်ပါ...”

ကျိုးချင်းက ယန်ချင်းရှုံးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့... ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်ရင် နှစ်ဦးစလုံး နစ်နာရုံပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...”

All Chapters