သူမထိုက်တန်ပါ။ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်

လော့ချန်သည် အထူးဧည့်သည်တော်သိုင်းကျင့်ကြံခြံဝန်းသို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။

ခြံတံခါးကို သေချာပိတ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် သိုင်းကျင့်ကြံကွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံကွင်း၏ အရှေ့တောင်ထောင့်တွင် သတ္တုဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော သိုင်းကျင့်ကြံတိုင်တစ်တိုင် ရပ်တည်နေသည်။ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်တွင် ဓားရာ၊ ဓားချက်ရာ၊ လက်ဝါးရာ စသည့်အမှတ်အသားများ ထင်ရှားစွာတွေ့ရသည်။

အဆိုပါရာများသည် အနည်းနှင့်အများ အနက်ရှိုင်းမှုကွဲပြားပြီး ၎င်းတို့ကိုအသုံးပြုသူများ၏ စွမ်းအားအဆင့်ကို ဖော်ပြပေးနိုင်သည်။

လော့ချန်သည် မီးလျှံဓား၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်လိုသဖြင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကြယ်နှစ်ပွင့်ရတနာဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲကိုးခုကို လည်ပတ်ကာ သိုင်းကျင့်ကြံတိုင်ကို အားအပြည့်ဖြင့် ဓားတစ်ချက်ခုတ်လိုက်သည်။

“ချင်း...”

မီးပွားများ လွင့်စဉ်ထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းကျင့်ကြံတိုင်ပေါ်တွင် တစ်လက်မနက်သော ဓားရာတစ်ခု ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လော့ချန်သည် မီးလျှံဓားကို ထုတ်ယူကာ ဓားကိုဆွဲထုတ်ပြီး တစ်ချက်ခုတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ...”

အနည်းငယ်ပူလောင်သော ဓားစွမ်းအင်သည် လေထုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ယခင်ဓားရာ၏အောက်ဘက်တွင် တိကျစွာ ခုတ်မိပြီး ပိုမိုသိသာထင်ရှားသော နက်ရှိုင်းသည့် ဓားရာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ဓားရာနှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

“ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာဓားလို့ တကယ်ကို ခေါ်ထိုက်တယ်... တိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးတာပဲ...”

မီးလျှံဓား၏ စွမ်းအားအပေါ် လော့ချန်သည် အလွန်ကျေနပ်မိသည်။

တိုက်ခိုက်စွမ်းအားတင်မကပါ။ လက်တစ်ကိုင်လှည့်လည်သုံးဆွဲရာ၌ လက်မောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ခံစားချက်လည်း ပါဝင်သည်။

ဤဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မကြာမီအချိန်အတွင်း သူသည် ထိုအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု၏ စစ်မှန်သော နားလည်မှုကို ရရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

“ဒီဓားနဲ့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့စွမ်းအားဟာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးနောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတွေကို တိုက်ရိုက်အနိုင်ယူနိုင်လောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ကုန်းနဲ့ ချင်မယ်တို့နဲ့ဆိုရင် အနည်းငယ်ကွာဟချက်ကတော့ ရှိသေးတယ်...”

“အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲအတွက် စာရင်းပေးသွင်းဖို့ ရက်ပိုင်းအလိုမှာ ဆယ်ရက်ပဲလိုတော့တယ်။ လင်ကျန်းမြို့ကနေ မထွက်ခွာခင် ငါ့ရဲ့စွမ်းအားကို ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်း၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းအဆင့်ထိ မြှင့်တင်ရမယ်။ တကယ်လို့ လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို ရယူနိုင်ခဲ့ရင် ပိုပြီးသေချာမှုရှိလာလိမ့်မယ်...”

ချန်ကုန်းနှင့် ချင်မယ်တို့သည် လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်လာကြသည်ကို လော့ချန်သည် အစကတည်းက သတိပြုမိထားသည်။

ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးအဆင့်မြင့်သိုင်းသမားများဖြစ်ကြပြီး စီနီယာအစ်မချန်လင်းယူထက် အနည်းငယ်သာလွန်သည်သာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်သူများမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်နေရာများတွင် သူ၏ဦးခေါင်းကို ဆုလာဘ်နှင့်လဲလှယ်လိုသူများလည်း အများအပြားရှိနေသေးသည်။

လော့ချန်သည် မိမိအား အာမခံနိုင်သည်မှာ လင်ကျန်းမြို့မှ ထွက်ခွာသည်နှင့်တပြိုင်နက် အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုလုပ်နိုင်သည်မှာ မိမိ၏စွမ်းအားကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ရန်သာဖြစ်သည်။

“အရင်ဆုံး အရာအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ရမယ်...”

အမျိုးမျိုးသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ နိုးကြားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူသောက်သုံးကာ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ကျောက်နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ဤကျင့်ကြံမှုတွင် သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြတ်ကျော်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

စွမ်းအားအဆင့်တက်လှမ်းမှုရှိမှသာ သူ၏ပြည့်စုံသောစွမ်းအားသည် လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် မကြာမီအချိန်အတွင်း ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

---

လင်ယွမ်ပြတိုက်၏ ထည်ဝါသောအဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်း။

“သူက ယန်ချင်းရှုံးရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး ထပ်မံပြီး ကျင့်ကြံရေးခန်းမထဲကို ဝင်သွားပြန်တယ်ပေါ့...”

ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ လော့ယောင်သည် နတ်ဆိုးသားရဲသားမွှေးဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော နူးညံ့သောထိုင်ခုံပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ မှီနေသည်။ အားမူထံမှ သတင်းကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ်ကွေးညွှတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားနေသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။

အခန်းထဲတွင် အားမူအပြင် တာဝန်ခံယွဲ့လည်း ရှိနေသည်။ သူမက ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“ထူးဆန်းတာက သူက ယန်ချင်းရှုံးရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းပယ်ရုံတင်မကဘဲ ချန်ကုန်းနဲ့ ချင်မယ်ကို တမင်သွားပြီး လှုံ့ဆော်လိုက်သေးတယ်။ ဒီလူနှစ်ယောက်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးအထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့စွမ်းအားက သာမန်မဟုတ်ဘူး...”

အားမူသည် ယခင်က လော့ချန်ရှေ့တွင် အရှက်ရခဲ့ရသည့်ကိစ္စကို စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သခင်မလေး၊ ကျွန်မကြည့်ရတာ ဒီကောင်က ဘာမှမထူးခြားဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ သိပ်အထင်ကြီးနေတဲ့ ဘဝင်မြင့်၊ မာနကြီးတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲလို့ ထင်တယ်...”

လော့ယောင်သည် အားမူကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“အားမူ၊ မင်းက ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလောက်အထင်သေးနေရတာလဲ...”

အားမူသည် လော့ချန်ရှေ့တွင် အရှက်ရခဲ့ရသည့်ကိစ္စကို လုံးဝဝန်မခံချင်သဖြင့် ခေါင်းငုံ့လျက် တောင်းပန်ရင်း မျက်နှာလေးကို ပြည့်ဖြိုးစွာ ပြုလုပ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သခင်မလေးအတွက် ကျွန်မက မတရားခံစားရတာပါ။ ဒီကောင်က သခင်မလေးရဲ့ အလေးထားမှုကို လုံးဝမထိုက်တန်ပါဘူး။ သခင်မလေးနဲ့ယှဉ်ရင် သူက သိပ်မထင်မရှားတဲ့ လူလေးတစ်ယောက်ပဲဖြစ်တယ်...”

“ကျွန်မက သူ့ကို နှိမ့်ချပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက အမှန်တရားပါ။ အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ သိုင်းလမ်းကြောင်းဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အဆုံးထိသိနိုင်တယ်။ သူက လုံးဝမထိုက်တန်ပါဘူး...”

လော့ယောင်သည် မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ်တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ရပြီ၊ အားမူ၊ မင်းက ငါ့အတွက် စဉ်းစားပေးတာကို ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်ရှိတယ်။ မင်းက သူ့ကို ဘာမှမထူးခြားဘူးလို့ ပြောတာဟာ ငါ့ရဲ့လူကဲခတ်စွမ်းရည်ကို မမှန်ကန်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား...”

“သခင်မလေး၊ ကျွန်မ... ကျွန်မက အဲဒီလိုအဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ပါဘူး...”

အားမူသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

ဘေးတွင်ရပ်နေသော တာဝန်ခံယွဲ့က ထွက်ပြောလိုက်သည်။

“ပြတိုက်ခေါင်းဆောင်... ချန်ကုန်းနဲ့ ချင်မယ်တို့ဟာ ဘေးက တောင်ဖက်ဈေးကွက်ရှိ စားသောက်ဆိုင်မှာ နေရာယူထားတယ်။ သူတို့က လူလွှတ်ပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ လင်ယွမ်ပြတိုက်ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်...”

“သူတို့တင်မကဘူး၊ လျှို့ဝှက်နေရာတွေမှာ လူတော်တော်များများကလည်း စောင့်ကြည့်နေတယ်။ သူတို့အားလုံးက လော့ချန်ကို ရည်ရွယ်ထားတာဖြစ်မယ်။ လော့ချန်က လင်ကျန်းမြို့ကနေ ထွက်သွားရင် ချက်ချင်းပဲ သူ့အသက်ကို အန္တရာယ်ပြုမယ့် ဘေးဒုက္ခတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ကျွန်မတို့ ထွက်ပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ လိုမလား...”

လော့ယောင်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုပေါ်ထွက်လာသည်။

“မလိုပါဘူး။ ဆုလာဘ်အမိန့်စာကို သူ့ထံ ပေးအပ်ပြီးပြီ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း သိထားမှာပဲ။ လင်ကျန်းမြို့မှာ တစ်ယောက်တည်း ဆက်နေနေရင် သေမလွဲတဲ့အနေအထားပဲ။ သူ့မှာ ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေးရှိခဲ့ပေမဲ့ ဆက်နေဖို့ပဲ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်...”

“မင်းတို့မထူးဆန်းဘူးလား။ သူဘာလို့ ဒီလိုလုပ်တာလဲ...”

တာဝန်ခံယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လော့ချန်၏လုပ်ရပ်အပေါ် သူမလည်း အလွန်အံ့သြမိသည်။

အကြောင်းပြချက်မရှိလျှင် မည်သူမဆို ဤသို့ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ သေမင်းကိုကိုယ်တိုင်ရှာဖွေနေခြင်းနှင့်မခြားပေ။

ခဏကြာသောအခါ တာဝန်ခံယွဲ့သည် နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

အားမူသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“သခင်မလေး... သခင်မလေးက လော့ချန်ကို ဒီလောက်အထင်ကြီးနေတာ ဘာလို့ သူ့ကို တိုက်ရိုက်သွားမတွေ့တာလဲ...”

လော့ယောင်သည် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ကစားရင်း သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါက သူ့အပေါ်မှာ တကယ်ပဲ အလောင်းအစားလုပ်ချင်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ထိုက်တန်မတန်ကိုတော့ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်ကိစ္စက အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အားမူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

သူမသိထားသည်မှာ လော့ယောင်၏ မာနကြီးသောမျက်လုံးများဖြင့် အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူတစ်ဦးကို အလေးထားမည်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ဤကိစ္စတွင် လော့ချန်သည် ကြီးမားသောကျရှုံးမှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု ဆုတောင်းလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ လော့ယောင်သည် သူနှင့်ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဤသေးငယ်သော တာယွဲ့မင်းဆက်မှ ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

---

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ရက်ကုန်လွန်သွားသည်။

သိုင်းကျင့်ကြံကွင်းအတွင်း၌ လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း ထိုင်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မည်းနက်သော အဆိပ်အရိပ်တစ်ခုက အုပ်မိုးနေသည်။

ဤနှစ်ရက်အတွင်း သူသည် အပြည့်အဝကျင့်ကြံခဲ့ပြီး စုပ်ယူမှုများကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်သည် နတ်ဆိုးသားရဲကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုဖြစ်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် လော့ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးကြောများသည် အနည်းငယ် ဖောင်းကားလာပြီး သွေးများသည် ပူလောင်နေသည်။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆုံးစွန်သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည့် လက္ခဏာဖြစ်သည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ရပ်တန့်ပြီး အနားယူမည့်အစား ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် ဖြတ်ကျော်မှု၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားတိုင်များကဲ့သို့ စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုသည် တောက်ပစွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး မြေကမ္ဘာဒျန်တန်မှ မီးပွားကဲ့သို့ နှလုံးရှိလျှို့ဝှက်နေရာသို့ ဆန့်တန်းထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့ကြားတွင် ပါးလှပ်သော အတားအဆီးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး နှလုံး၏အသက်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သို့ တရားဝင်တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်မျိုးတွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အားမာန်အပြည့်ဖြည့်ဆည်းရမည်ကို လော့ချန်သိသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နဂါးကျင့်စဉ်ကို ပို၍ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နဂါးအော်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် တစ်လှိုင်းထက်တစ်လှိုင်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

“ငါ့ကို ဖြတ်ကျော်ခွင်းပေးစမ်း...”

“ဂလစ်...”

အဆုံးတွင် လော့ချန်၏စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုသည် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ နှလုံး၏လျှို့ဝှက်နေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

ထိုအချိန်တွင် လော့ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးများမှ တဖန်းဖန်းအသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးစီးဆင်းမှုသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တဟုန်းဟုန်းထွက်ပေါ်လာသည်။ အားပြင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သိုင်းကျင့်ကြံကွင်းတစ်ခုလုံးအတွင်း ပြင်းထန်သောလှိုင်းလုံးများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ လက်နက်စင်ပေါ်ရှိ လက်နက်များသည် တချင်းချင်းအသံမြည်လာသည်။

စွမ်းအင်အလင်းတန်းများသည် နှလုံး၏အသက်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး သွေးစွမ်းအင်နှင့် ရောယှက်လိုက်သည်။ မူလဇစ်မြစ်သည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအချိန်မှစ၍ စွမ်းအင်ဖြင့် သွေးကို သန်မာစေပြီး သွေးဖြင့် စွမ်းအင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ကာ ပြည့်စုံသောစွမ်းအားသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားသည်။