ရိုင်းစိုင်းမှု၊ အလျှင်အမြန်ဖျက်ဆီးခြင်း

သွေးစများ ဖျန်းထွက်နေသည့်အလယ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထင်ရှားလာသည်။

အပြာရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ မင်ရောင်နှင့်တူသော မျက်လုံးများသည် အေးစက်စွာ တည်ငြိမ်နေပြီး ထက်ရှလှသော အကြည့်များဖြင့် သူသည် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ရပ်တည်နေသော ထူးချွန်သော ဓားသမားတစ်ဦးနှင့်တူသည်။ ထိုသူသည် လော့ချန်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဤရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကြောင့် လူအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်မှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်နေသည်။ ဤအခြေအနေတွင် လော့ချန်သည် လူသတ်ရန် ရဲဝံ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

“ဟဲ့ လူယုတ်မာ... ငါမင်းကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်မယ်...”

ချန်ကုန်းသည် သူ၏ညီလေးများ၏ မျက်နှာပုံစံပြောင်းလဲသွားသော အလောင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ဒေါသထွက်ကာ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြစ်ညှစ်လိုက်ရာ လေပြွန်နှင့်တူသော လက်သည်းချွန်စွမ်းအင်တစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာပြီး လော့ချန်ဆီသို့ လှိုင်းလုံးကြီးနှင့် ဝါးမျိုလာသည်။

“ရွှီ...”

ဤအပြာရောင်လက်သည်းချွန်စွမ်းအင်များသည် ထက်မြက်လှပြီး ဆယ်လှမ်းအကွာမှ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာကာ လော့ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် တိုက်ပွဲထဲတွင် မနှစ်မြှုပ်ချင်ပေ။ သူသည် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားပြီး ဆံပင်တစ်မျှင်စာအကွာဖြင့် လက်သည်းချွန်စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

လော့ချန်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူရပ်နေခဲ့သည့်နေရာတွင် မြင်းတစ်ကောင်သည် လက်သည်းချွန်စွမ်းအင်ကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသောခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် သွေးမြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အရိုးအစများပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

“ဆိုးရွားလိုက်တာ... လော့ချန်... မင်းကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်တော့... ဒီနေ့ မင်းမှာ အတောင်ပံပေါက်နေရင်တောင် လွတ်မြောက်လို့မရနိုင်ဘူး...”

တစ်ကွက်မအောင်မြင်သည့်အတွက် ချန်ကုန်း၏ မျက်နှာသည် ပို၍အေးစက်သွားပြီး လော့ချန်သည် လူအုပ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူသည် မစိုးရိမ်ဘဲ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် ခွန်အားများစွာရှိပြီး ပြေးမြင်းနှင့်တူသော မြန်ဆန်မှုရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ တစ်ရက်လျှင် မိုင်ထောင်ချီပြေးနိုင်သော မြင်းကောင်းများနှင့်မူ မယှဉ်နိုင်ပေ။

မမျှော်လင့်ဘဲ လော့ချန်သည် ဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးခြင်းမပြုဘဲ လူအများဆုံးရှိသည့် အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည် ပထမပုံစံ - လေပြတ်ဖြတ်နည်း...”

လမ်းတစ်ဝက်တွင် လော့ချန်၏ မျက်လုံးများသည် ထက်မြက်လာပြီး ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။

“ရွှီ...”

သန့်စင်ထက်မြက်သော ဓားစွမ်းအင်သည် ဆယ်မီတာရှည်လျားပြီး ရှေ့ဆုံးရှိ ဂျီနူးကျန်းမိသားစုဝင်များကို ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ သွေးများ ဖျန်းထွက်သွားသည်။

“ဒီကောင်က ငါတို့ဆီကို ဦးတည်လာတာ...”

“ဟား... ဟား... ကောင်းကင်လမ်းကို မလျှောက်ဘဲ ငရဲလမ်းကို တမင်တကာ လာတာပဲ... သတ်လိုက်စမ်း...”

“သေစမ်း... ဓားစွယ်လှံ...”

ဤဂျီနူးကျန်းမိသားစုဝင်များသည် ဓားသွေးသောက်သူများဖြစ်ပြီး လော့ချန်ထံသို့ ဦးတည်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးဆာနေသော ရက်စက်မှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လော့ချန်ကို အတူတကွ ဖျက်ဆီးရန် ဝိုင်းရံလာကြသည်။

“ဘုန်း...”

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားဆယ်ဦးကျော်၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သနည်း။ ၎င်းသည် မြေပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ လေထုကို လှုပ်ခတ်စေပြီး ကျယ်ပြောလှသော နေရာတစ်ခုလုံးကို သော့ခတ်ထားသည်။

လော့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် လှစ်ခနဲပြောင်းလဲကာ တိုက်ခိုက်မှုအများစုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ရှောင်မထွက်နိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုအနည်းငယ်ကိုမူ ၎င်း၏ ခရမ်းပြာရောင် ချပ်ဝတ်ဖြင့် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လော့ချန်သည် ဆယ်ဦးကျော်ထံ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ဓားအရှိန်သည် တိမ်လွှာနှင့် မှုန်ဝါးသကဲ့သို့ ထက်မြက်လာသည်။

“ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည် ဒုတိယပုံစံ - တိမ်ယံတည်နေရာ...”

ဓားလက်ကိုင်ကို ဖိထားရင်း လော့ချန်သည် ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်လေးကွက်ထဲမှ အကျယ်ပြန့်ဆုံးသော တစ်ကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားအဆင့် တက်လာပြီးနောက် ဤတစ်ကွက်၏ အရှိန်အဝါသည် ယခင်ကနှင့် လုံးဝကွဲပြားသွားသည်။

ဓားချက်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ နှင်းဖြူရောင်ဓားစွမ်းအားသည် ကြာပန်းများနှင့်တူစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်သောအလင်းတန်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာဖြတ်တောက်လာသည်။ ၎င်းသည် ထက်မြက်မှုနှင့် မြန်ဆန်မှုတို့၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ယခင်က ရိုင်းစိုင်းစွာ အော်ဟစ်နေသော ဂျီနူးကျန်းမိသားစုဝင်များသည် မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝါးမျိုလာသော အရာသည် ဓားစွမ်းအင်မဟုတ်ဘဲ ဓားတောင်တစ်လုံးက ဖိစီးလာသည်နှင့်တူပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မခုခံနိုင်သည့် အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဖူး... ဖူး... ဖူး...”

ဓားစွမ်းအင်များ ဝါးမျိုလာသည်နှင့်အမျှ ဆယ်လှမ်းအတွင်းရှိ ဂျီနူးကျန်းမိသားစုဝင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားပြီး သွေးများ မြေပြင်အနှံ့ ဖျန်းထွက်သွားသည်။ သူတို့ လဲကျသွားသည့်အချိန်ထိ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်မှုအမူအရာများ ကျန်ရှိနေပြီး သူတို့ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြပုံ မရချေ။

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဂျီနူးကျန်းမိသားစုဝင် ဆယ်ဦးကျော်သည် နှစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားသည်။

ဤနှစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လော့ချန်က ၎င်းတို့အား ထွက်ပြေးခွင့် မပေးခဲ့ပေ။

“ရွှီ...”

ဓားစွမ်းအင်အနည်းငယ် ဖြတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ကျန်ရှိသော နှစ်သုံးလည်း အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ညအမှောင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသက်ရှူသံ နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ်အတွင်း လော့ချန်၏ ဆယ်လှမ်းအတွင်း အကြွင်းအကျန်အစိတ်အပိုင်းများနှင့် အလောင်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်သူတစ်ဦးမျှ မရှိတော့ပေ။

ဤမြင်ကွင်းသည် နေရာတွင်ရှိသူအားလုံးကို ထိတ်လန့်စေပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်လှိုင်းလုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤဂျီနူးကျန်းမိသားစုဝင်များသည် လော့ချန်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် ရဲဝံ့သူများဖြစ်ရာ သာမန်သူများ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးစွမ်းအားရှိသူများပင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်နောက်ပိုင်းရှိသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အနက် နှစ်ဦးမှာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းရှိသူများဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီး အလျှင်အမြန်ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

ချန်ကုန်းနှင့် ချင်ကုန်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်သွားသည်။

လော့ချန်၏ စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့အား ထိတ်လန့်စေသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းဖြင့် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သုတ်သင်နိုင်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

ထိုအခါ ၎င်းတို့ပင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး စိုးရိမ်မှုမရှိပေ။

အကြောင်းမှာ ထိုနေ့သည် ဘယ်သောအခါမှ ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

ယနေ့ လော့ချန်သည် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ဂျီနူးကျန်းမိသားစုဝင်များကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် လော့ချန်သည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ရှီချွမ်၊ ချန်ကုန်းတို့ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ ဆွေးနွေးပြီးပြီလား... ဆွေးနွေးပြီးရင် ထွက်လာတော့... ငါမင်းတို့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ငရဲပို့ပေးမယ်...”

ကျန်ရှိသော ဆယ်ဦးကျော်သည် မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလွန်ရိုင်းစိုင်းပုံပေါက်နေသော ရှီချွမ်သည် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ရင်း မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟဲ့ အရိုင်းစိုင်းကောင်... ငါ ရှီချွမ်ဟာ ဂျီနူးကျန်းတစ်လွှားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်ခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ထူးချွန်သူတွေဆိုတာ ရေတွက်လို့မရဘူး... ရိုင်းစိုင်းတဲ့သူတွေကို တွေ့ဖူးပေမယ့် မင်းလောက် ရိုင်းစိုင်းတဲ့သူကိုတော့ မတွေ့ဖူးသေးဘူး...”

“မင်းဟာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်နဲ့ ဒီလူတွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်တာ တကယ်ကို ထူးချွန်လှပါတယ်... ဒါပေမယ့် ပြောရရင် မင်းဟာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းပဲ... ငါမင်းကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်သလိုပဲ လွယ်ကူတယ်...”

“အို့...”

လော့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုရော ဝမ်းမြောက်မှုရော မရှိဘဲ အေးစက်စွာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဓားကိုင်ဆောင်ကာ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။ ၎င်းသည် သူ့အား မြင့်မြတ်သော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

“ဒါဆိုလည်း မင်းစမ်းကြည့်လို့ရတယ်...”

လော့ချန်၏ ရိုင်းစိုင်းမှုကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ရှီချွမ်သည် အပြုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အသံသည် အေးစက်သွားသည်။

“ဟမ်... ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းနေရဲသေးတယ်ပေါ့... ဒါဆို မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်... သေစမ်း...”

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှီချွမ်သည် ဓားကြီးတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲသည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် လော့ချန်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ထိုးဖောက်လာသည်။

ဤတစ်ချက်တွင် ရှီချွမ်သည် သူ၏ အပြည့်အဝစွမ်းအားကို မသုံးဘဲ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူသည် ထူးချွန်သူများအား သတ်ဖြတ်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး ထူးချွန်သူဟုဆိုသူများကို တစ်လှမ်းချင်း အဆုံးအစွန်သို့ တွန်းပို့ရသည်ကို ပိုမိုနှစ်သက်သည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ရှိမည်နည်း။

ရုတ်တရက်... ရှီချွမ်သည် ကြောင်နှင့်ကြွက်ကစားပွဲကို မည်သို့ကစားရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး ဆံပင်များ ထောင်ထလာသည်။ သူသည် ဗီဇအလျောက် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး နောက်မှထွက်ပြီး ဦးစွာရောက်ရှိလာကာ ဓားအလင်းတန်းကို ဖောက်ထွင်းပြီး ရှီချွမ်ကို ထိမှန်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှီချွမ်သည် အနောက်သို့ ဆက်လက်ဆုတ်ခွာရပြီး သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်သည် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

“အိုးထောင်မြေရေချီစွမ်းအင်...”

ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲကိုးခုသည် လှုပ်ခတ်လာပြီး လော့ချန်၏ အရှိန်အဝါသည် အကန့်အသတ်မရှိ မြင့်တက်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထုရိုက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

အိုးထောင်ချီလက်သီးသည် လွှမ်းမိုးအာဏာရှိပြီး ယခင်က သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်နိမ့်ကျမှုကြောင့် ၎င်း၏ စစ်မှန်သောစွမ်းဆောင်ရည်ကို မပြသနိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားအဆင့် မြင့်တက်လာပြီး စွမ်းအင်သည် ပြည့်ဝလာသဖြင့် အိုးထောင်ချီလက်သီးသည် ၎င်း၏ စစ်မှန်သောအရှိန်အဝါကို ပြသလာသည်။

“ဘုန်း...”

လက်သီးတစ်ချက်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ လေထုသည် လှုပ်ခတ်ကာ ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းအင်သည် ချက်ချင်းပင် သုံးပေ နှစ်ပေရှိသော ရှေးဟောင်းအိုးကြီးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှီချွမ်ဆီသို့ ဖိစီးလာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး... ဖွင့်စမ်း...”

ရှီချွမ်သည် ထိတ်လန့်ကာ ချက်ချင်းပင် အပြည့်အဝစွမ်းအားဖြင့် ဓားတစ်ချက်ဖြတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

စွမ်းအင်အိုးကြီးသည် ဖြတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းတွင်ပါဝင်သော ကြီးမားသောအင်အားသည် ရှီချွမ်ကို ဆုတ်ခွာရန် မတားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်သည် ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဝေါ့ခနဲ သွေးတစ်ပွက်အန်ထွက်လာသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများသည် ပို၍ပင် ဆိုးရွားသည်။

အားပြင်းသော ထိခိုက်မှုလှိုင်းသည် ၎င်းတို့ကို မြင်းနှင့်အတူ နှာခေါင်းနှင့်ပါးစပ်မှ သွေးများထွက်ကာ အဆုတ်နှင့်အူများ အကုန်ပြတ်ရှသွားပြီး ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားကြသည်။