အင်အားပြသမှု၊ လျှို့ဝှက်အကွက်။

“မင်း... မင်းက ဘယ်လိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့သူလဲ...”

သွေးပူတစ်ချို့ကို အောင့်သက်သက်မျိုချရင်း ရှီချွမ်သည် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်စိတ်တို့ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူကျင့်ကြံထားသော ဓားစွမ်းရည်မှာ ကြယ်လေးပွင့်အလယ်အဆင့် သိုင်းပညာဖြစ်သည်။ ထိုဓားစွမ်းရည်မှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အင်အားပြင်းထန်လှသဖြင့် အဆင့်တူသိုင်းသမားများပင် ရင်ဆိုင်ရန်ခက်ခဲသည်။

သူယုံကြည်နိုင်စရာမရှိပေ။ လော့ချန်ဆိုသည့်သူက သူ့ကို လက်သီးတစ်ချက်နှင့် နောက်ဆုတ်စေခဲ့သည်တဲ့လား။

နောက်ဆုတ်ရရုံမျှမက ဒဏ်ရာပါ ရသွားသေးသည်။

ပြိုင်ဘက်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်အလယ်အလတ်ရှိသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုမိုအံ့သြသွားကြသူများမှာ ချန်ကုန်း နှင့် ချင်မယ် အစရှိသူများဖြစ်သည်။

“ဒီကောင်လေးရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်သန်မာနိုင်ရတာလဲ…”

ချန်ကုန်းမှာ မျက်မှောင်ကြီးကြုတ်ထားသည်။

သူသည် ရှီချွမ်နှင့် ယခင်က တိုက်ပွဲဖြစ်ဖူးသူဖြစ်ပြီး အကွက်သုံးဆယ်အတွင်း ထိုသူကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်မရှိခဲ့ပေ။ ယခု လော့ချန်က ရှီချွမ်ကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် နောက်ဆုတ်စေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ့စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်မှုများ ထိုးတက်လာသည်။

လော့ချန်မှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ကောင်းကင်အိုးလက်သီးစွမ်းရည်သည် ချီစွမ်းအင်ဖြင့် အိုးတစ်လုံးကို ဖွဲ့စည်းပြီး ထိုအိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ပင် အိုးတစ်လုံးကို ပုံဖော်ထားသည်။ အဓိကအရေးကြီးသည်မှာ ချီစွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အင်အားဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အင်အားသည် ပေါင်ခြောက်သိန်းနီးပါးရှိပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားအများစုထက်ပင် သာလွန်သည်။ ထို့အပြင် ချီစွမ်းအင်လှိုင်းဝဲ ကိုးခုရှိသဖြင့် သူ့ချီစွမ်းအင်မှာ ပြည့်ဝပြီး အင်အားပြင်းထန်လှသည်။ လက်သီးတစ်ချက်ထိုးလိုက်ရုံဖြင့် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိသူကို ချက်ချင်းသတ်နိုင်သည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏ အင်အားကလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။ လက်သီးတစ်ချက်ကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ဒဏ်ရာအနည်းငယ်သာ ရသွားသည်လေ။

“ခုတ်...”

ပြိုင်ဘက်အား အနားယူခွင့်မပေးဘဲ လော့ချန်သည် ချက်ချင်းပင် အရှိန်ယူပြီး ဓားတစ်ချက်ကို လေထဲမှ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရှီချွမ်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ထက်မြလှသော ဓားစွမ်းအင်လှိုင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် ဓားကိုမြှောက်ကာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ဓားစွမ်းအင်နှင့် ဓားရိပ်တို့ ဆုံမိသွားပြီး တစ်ပြိုင်နက် ပြိုကွဲသွားသည်။

ရှီချွမ်သည် နောက်သို့ ထပ်မံဆုတ်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်ကျလာသည်။ သူသည် ချန်ကုန်းတို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့က ဘာတွေကြည့်နေသေးတာလဲ။ ဒီကောင်လေးက ငါတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှင်းပြီးသွားတဲ့အထိ စောင့်နေမှာလား...”

“ဟဲဟဲ…”

ချန်ကုန်းမှ အေးစက်စွာ ရယ်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။

“ရှီချွမ်... မင်းက အရင်က အတော်လေး စကားကြီးစကားကျယ်ပြောခဲ့တာပဲ။ အခုတော့ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်အလယ်အလတ်ရှိတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို မင်း မနိုင်ဘူးလား...”

ရှီချွမ်မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး အေးစက်စွာ ဟွင်းခနဲ အသံထွက်လာသည်။

“မင်းက အရင်ဆုံး အေးအေးဆေးဆေး ပြောမနေနဲ့... ဒီကောင်လေးက သာမန်မဟုတ်ဘူး... မင်းဆိုရင်တောင် သူ့ရှေ့မှာ ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး... ဒီနေ့မှာ သူ့ကို မသတ်နိုင်ရင် ငါတို့အားလုံး ဘယ်တော့မှ အေးချမ်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူး...”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ကုန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

ရိုးသားစွာပြောရလျှင် ယခုချိန်ထိ သူသည် လော့ချန်ကို မျက်စိထဲမထည့်ခဲ့ချေ။ ရှီချွမ်မှာ ခဏတာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသဖြင့် အရေးနိမ့်သွားသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။

ယခုမြင်ရသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ထိုသို့မဟုတ်ပုံရသည်။

“ငါတို့ အတူတူ သူ့ကို ဖယ်ရှားကြမယ်...”

ယခုထိ စကားမပြောသေးသည့် ချင်မယ်က ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

“သုံးယောက်ပေါင်းပြီး လုပ်မလို့လား...” ချန်ကုန်းမှာ အံ့သြသွားသည်။

သူ့အမှတ်တရထဲတွင် ချင်မယ်သည် အေးစက်ပြီး မာနကြီးသူဖြစ်သည်။ လော့ချန်ကို အမြဲတမ်း မထီမဲ့မြင်ပြုနေခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခုအခါ လော့ချန်ကို ရင်ဆိုင်ဖယ်ရှားရန် အတူတူလုပ်ကြဖို့ အဆိုပြုလာသည်တဲ့လား။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားသုံးဦးတို့သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်အလယ်အလတ်ရှိသူတစ်ဦးကို ပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်မည်တဲ့လား။

ဤသတင်းပြန့်သွားလျှင် သူတို့အဆင့်အတန်းမှာ ထိခိုက်လိမ့်မည်။

ချင်မယ်သည် ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကြီးမြတ်တဲ့အောင်မြင်မှုကို ရယူလိုသူဟာ သေးဖွဲတဲ့အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်သင့်ဘူး။ ဒီနေရာက လင်ကျန်းမြို့နဲ့ သိပ်မဝေးဘူး။ မြန်မြန်ဖယ်ရှားလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ နောက်ကျသွားရင် အိပ်မက်ဆိုးတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်...”

ဓားသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်မယ်သည် လော့ချန်ထံမှ ထူးဆန်းသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုခံစားချက်က သူ့ကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေပြီး အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ချင်သည်။

“ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်...”

ချန်ကုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူလိုချင်သည်မှာ လော့ချန်၏အသက်နှင့် မြေနဂါးဝိညာဉ်ကျောက်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်ဘယ်လိုသေသွားသည်ကို သူဂရုမစိုက်ပေ။

“ရှူး… ရှူး…”

သုံးယောက်သားသဘောတူလိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ရုပ်ခန္ဓာများသည် လျှပ်တပြက်လှုပ်ရှားသွားပြီး လော့ချန်ကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။

ရှီချွမ်သည် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ အော်ရယ်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး၊ မင်းက ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပြီး အံ့မခန်းဖြစ်နေပါစေ... ဒီနေ့တော့ ဒီနေရာမှာ သွေးအန်ပြီး သေရလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာမှာပဲ သင်္ဂြိုဟ်ခံရလိမ့်မယ်...”

ချန်ကုန်းက လက်ညှိုးကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အကြံဆိုးနှင့် ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါတို့ သုံးယောက်ရဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ သေရတာ မင်းအတွက် သေပြီးရင်တောင် ဂုဏ်ယူရမှာပါ... မင်းကိုယ်တိုင် လုပ်မလား ဒါမှမဟုတ် ငါတို့က မင်းကို ကူညီပေးရမလား...”

လော့ချန်ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ချီစွမ်းအင်လှိုင်းဝဲ ကိုးခုသည် အရှိန်ပြင်းစွာ လည်ပတ်လာပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ထပ်မံမြင့်တက်လာသည်။ သူသည် မျက်နှာအမူအရာမပါဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“သုံးယောက်တစ်ယောက် တိုက်ချင်ကြတယ်ပေါ့... ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်... ငါ့အတွက် အချိန်ကုန်သက်သာတာပေါ့...”

“ဟား... ဟား... လေကြီးမိုးကြီး ပြောနေသေးတယ်... ဒူးထောက်စမ်း...”

ချန်ကုန်း ဒေါသထွက်သွားပြီး လက်သည်းတစ်ချက်ကို ချက်ချင်းဆွဲဖြတ်လိုက်သည်။

“ပလပ်…”

အစိမ်းရောင်လက်သည်းအင်အားမှာ ဓားကွေးတစ်ချောင်းနှင့်တူပြီး လေထုကို အလွှာပြတ်အောင် ဆွဲဖြတ်လိုက်ကာ လော့ချန်၏မျက်နှာကို ဦးတည်လာသည်။

“ကွဲစမ်း...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မီးလျှံဓားသည် ကောင်းကင်မီးလျှံအလင်းစီးကြောင်းသဖွယ် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လက်သည်းအင်အားကို ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင်၏ အကြွင်းအကျန်အင်အားမှာ ချန်ကုန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သွားသည်။

“ဘာလဲ...”

ချန်ကုန်း အံ့သြသွားပြီး လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဓားစွမ်းအင်ကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

“ငါ့ဓားတစ်ချက်ကို ခံစမ်း... တိမ်ယံတည်နေရာ...”

လော့ချန်သည် အခွင့်အရေးရသည်နှင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဓားချွန်ကို တစ်ချက်လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ မီးလျှံဓားသည် လေထဲတွင် အံ့မခန်းသော မျဉ်းကွေးများ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

“ရွှီ… ရွှီ… ရွှီ…”

ထူထပ်လှသော ဓားစွမ်းအင်များသည် မသေချာမရေရာသော တိမ်လွှာတစ်ခုနှင့်တူပြီး ချန်ကုန်းနှင့် ချင်မယ်တို့ကို လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ချန်ကုန်းနှင့် ချင်မယ်၏ မျက်နှာများမှာ တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓားစွမ်းအင်ထဲတွင် ပါဝင်သော ထက်မြမှုက သူတို့၏ ဦးရေပြားများကို ထုံကျဉ်စေပြီး စိတ်ထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဒီလိုအင်အားပြင်းထန်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်ကို ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်အလယ်အလတ်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်က ထုတ်သုံးနိုင်သည်တဲ့လား။

“ချင်းရွှမ်လက်သည်း...”

“ဂူးရှန်သွေးရိပ်...”

ပေါ့ဆမှုမပြုရဲသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သိုင်းပညာများကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထူထပ်လှသော အစိမ်းရောင်လက်သည်းအင်အားနှင့် သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်လေပြွန်တစ်ခုသည် အကန့်အသတ်မရှိသော ထက်မြလှသည့် ဓားစွမ်းအင်များနှင့် ဝင်ရောက်တိုက်မိသွားပြီး အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လော့ချန်၏နောက်တွင်ရပ်နေသော ရှီချွမ်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“သေစမ်း... တောင်ပြိုခုတ်ဖြတ်ခြင်း...”

လေထဲတွင်ရှိနေရင်း ရှီချွမ်မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးအင်အားကို ဓားတစ်ချောင်းထဲသို့ စုစည်းကာ အောက်သို့ အားပြင်းစွာ ခုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ဓားရိပ်သည် တောင်တစ်လုံးနှင့်တူပြီး မတားဆီးနိုင်သော အင်အားဖြင့် လော့ချန်ကို ဦးတည်ကာ ခုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လော့ချန်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

“မင်းကို ငါ စောင့်နေတာ ကြာပြီ...”

လော့ချန်၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းသည် မည်မျှထူးချွန်လှသနည်း။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ရှီချွမ်ထံသို့ အေးစက်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ လက်ထဲမှ မီးလျှံဓားသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထိုးထွက်သွားသည်။

လေထဲတွင် လျှပ်စီးအလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်လေးကွက်မှ တတိယအကွက်ဖြစ်သည့် “လျှပ်စီးဖြတ်ခြင်း” ဖြစ်သည်။

ဓားစွမ်းအင်သည် တစ်ကြောင်းတည်းအဖြစ် စုစည်းလိုက်ပြီး တိမ်လွှာကို ဖြတ်ထွင်းသွားသော လျှပ်စီးတစ်ခုနှင့်တူသည်။ ၎င်းသည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး ထက်မြမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

“မဟုတ်ဘူး... ဒီဓားစွမ်းအင်က အင်မတန်သန်မာတယ်...”

ရှီချွမ်မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အကွက်ပြောင်းလိုက်ချင်သော်လည်း ဓားစွမ်းအင်၏ အလျင်ကို လိုက်မမီနိုင်ခဲ့ပေ။

“ရွှီ…”

ဓားစွမ်းအင်သည် ဓားရိပ်ကို မီလီမီတာမျှသာ ရှောင်ဖယ်ပြီး ရှီချွမ်၏ နဖူးကို တစ်ပြိုင်နက် ဖောက်ထွင်းသွားကာ ကြက်ဥအရွယ်ရှိ သွေးပေါက်တစ်ခုကို ထားရစ်ခဲ့သည်။

“ဘမ်း…”

ရှီချွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြောင့်တန်းစွာ လွင့်ထွက်သွားပြီး အသက်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ ဗလာကျင်းနေသော မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေသော ညကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ရမ်ချင်သည် ရှီချွမ်၏အလောင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဦးရေပြားပင် ထုံကျဉ်သွားသည်။

ရှီချွမ်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုသူကို လော့ချန်က ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်သည်တဲ့လား။ ရိုးရှင်းလွယ်ကူစွာနှင့် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင်။

“ရှီချွမ် သေသွားပြီ...”

ချန်ကုန်းနှင့် ချင်မယ်တို့လည်း မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်နှာများ ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ လှိုင်းထန်လာသည်။

အထူးသဖြင့် ချန်ကုန်းမှာ သူပင်လျှင် အကွက်သုံးဆယ်ဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်မရှိခဲ့သည့် ရှီချွမ်ကို လော့ချန်က အကွက်အနည်းငယ်ဖြင့် ဓားအောက်တွင် သတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဤရလဒ်သည် သူမထင်မှတ်ထားသည့်အရာဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ဦးလှည့်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ အလှည့်ရောက်ပြီ...”

ချင်မယ်၏ မျက်ခုံးများ တစ်ချက်တွန့်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“မင်းရဲ့ အင်အားက ငါထင်ထားတာထက် သာလွန်နေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ ရန်လိုပြီး မာနကြီးဖို့ကတော့ မင်းမှာ အဆင့်အတန်းမရှိသေးဘူး...”

“ဝမ်း…”

စကားဆုံးသည်နှင့် ချင်မယ်သည် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သွေးရောင်လေပြွန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ညကောင်းကင်ထဲတွင် ကြယ်ခြောက်ပွင့်တို့ တောက်ပနေသည်။

သွေးရောင်လေပြွန်ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် လေထဲတွင် သွေးနံ့အနည်းငယ် ပျံ့လွင့်လာသည်။

ချန်ကုန်းသည်လည်း သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဧရာမအစိမ်းရောင်နတ်ဆိုးလင်းယုန်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းသည်လည်း ကြယ်ခြောက်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

“သတ်စမ်း...”

သိုင်းဝိညာဉ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ချန်ကုန်းသည် လက်သည်းတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဧရာမလင်းယုန်လက်သည်းတစ်ခုသည် ချက်ချင်းပင် စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာပြီး လော့ချန်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ချင်မယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ထက်မြလှပြီး လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို တစ်ချက်ထိုးလိုက်ရာ လခြမ်းကွေးပုံစံ ထက်မြလှသော သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လော့ချန်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ဖြတ်ထိုးလာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လော့ချန်သည် နောက်ဆုတ်ခြင်းမပြုဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချီစွမ်းအင်လှိုင်းဝဲ ကိုးခုသည် အရှိန်ပြင်းစွာ လည်ပတ်လာသည်။

“ကွဲစမ်း...”

မျက်လုံးများသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထက်မြလာပြီး လော့ချန်သည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လက်သီးတစ်ချက်ဆုပ်လိုက်ပြီး အိုးဖြင့်တောင်မြစ်ချီသိုင်းကွက်ကို အားပြင်းစွာ ထိုးထွက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

လက်သီးအင်အားသည် တောင်တစ်လုံးနှင့်တူပြီး ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော အင်အားသည် သူတို့နှစ်ဦးကို နောက်ဆုတ်စေပြီး သွေးစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာသည်။

“ဖူး…”

ချန်ကုန်း၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစများ ပန်းထွက်လာပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေစဉ်တုန်းကတော့ မခံစားရသေးချေ။ ယခု သူကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရချိန်တွင် လော့ချန်၏ အင်အားသည် သူထင်ထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်နေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ရသည်။

မျက်လုံးများကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ကုန်းသည် ချင်မယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ချင်မယ်... ဒီလို ဖုံးကွယ်ပြီး လျှို့ဝှက်နေတာတွေ မလုပ်နဲ့တော့... ဒီကောင်က ထူးဆန်းတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ... လျှို့ဝှက်အကွက်တွေ မသုံးရင် ငါတို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းတာတောင် သူ့ကို သတ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... မတော်တဆ ဒီကောင်လေးရဲ့ လက်ထဲမှာ အဆုံးသတ်သွားနိုင်တယ်...”