တစ်ယောက်မှ မကျန်ရစ်စေရ... အဆုံးသတ်တိုက်ကွက်...

ချန်ကုန်း၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်သည့်အခါ ချင်မယ်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားသည်။

လော့ချန်၏ အစွမ်းအစသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

“ဝီ...”

“ဘာမှ မပြောနဲ့တော့...”

ချင်မယ်၏ မျက်ဝန်းများ အောက်သို့ ငိုက်စိုက်ကျသွားပြီး သူ့နောက်ကွယ်မှ သွေးရောင်လေဆင်နှာမောင်းသိုင်းဝိညာဉ်သည် လှည့်ပတ်နှုန်း ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာကာ ထိတ်လန့်ဖွယ် သွေးစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသွေးစွမ်းအင်များသည် ကျယ်လောင်စွာ စီးဆင်းလှုပ်ရှားလျက် ချင်မယ်တစ်ကိုယ်လုံးကို သွေးရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းစေပြီး သူ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ပြင်းထန်စွာ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ချင်မယ်၏ စွမ်းအားအဆင့်သည် ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး နတ်ဘုရားတံတားကို စတင်တည်ဆောက်နိုင်ပြီဖြစ်ကာ သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် အနည်းငယ် ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုပြီး အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်မှုသည် အပေါ်ယံဟန်ပြမဟုတ်ဘဲ သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ သိုင်းဝိညာဉ်၏ အဆင့်အတန်းမြင့်လေ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုမိုမြှင့်တင်ပေးနိုင်လေဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားတံတားပြည့်စုံလျှင် ကောင်းကင်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကာ ငါးတစ်ကောင်က နဂါးတံခါးကို ခုန်ကျော်သကဲ့သို့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

“သွေးလေပြွန်စုစည်းမှု ...”

ချင်မယ်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

အရှိန်အဟုန်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်ပြီးနောက် ချင်မယ်၏လက်ထဲမှ ရတနာဓားသည် သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ဓားကို တစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်နှင့် သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်းများသည် သွေးရောင်ရေလှိုင်းကြီးအဖြစ် စုစည်းလိုက်ပြီး လေထုကို ဖြတ်ကျော်ကာ လော့ချန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းသွားသည်။

ထိုစဉ်တပြိုင်နက်တည်းမှာပင်...

ချန်ကုန်းကလည်း ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲလိုက်ပြီး သူ့နောက်ကွယ်မှ အပြာရောင်နတ်ဆိုးလင်းယုန်က ချွန်ထက်သော လင်းယုန်အော်သံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုလင်းယုန်မျက်လုံးတစ်စုံသည် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း ရှေးကျသော မကောင်းဆိုးဝါးအရှိန်အဟုန်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“အပြာရောင်လင်းယုန်စွမ်းအား...”

ချန်ကုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုခဏအတွင်း ကြီးမားသော ချီစွမ်းအင်သည် ဧရာမအပြာရောင်လင်းယုန်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဆိုးကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လော့ချန်ဆီသို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဘာကိုမျှ ချန်မထားတော့ဘဲ မိမိတို့၏ အကောင်းဆုံးအဆုံးသတ်ကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း...”

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားနှစ်ခုအောက်တွင် မိုးတိမ်များ အရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်သည် စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အက်ကွဲရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“အဆုံးသတ်ကွက်ကို နောက်ဆုံးတော့ ထုတ်သုံးလာပြီပေါ့...”

လော့ချန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

လော့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး လက်ထဲမှ မီးလျှံဓား အနည်းငယ် တုန်ခါလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓားအရှိန်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချွန်ထက်သော ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ကြားအထက်ရှိ တိမ်လွှာများပင် ဤဓားအရှိန်ကြောင့် ထိခိုက်ပြီး ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဖြူဖွေးသော လမင်းအလင်းရောင်များ စီးဆင်းကျလာသည်။

ယခုအချိန်ထိ လော့ချန်သည် တကယ့်စိတ်နှလုံးမထည့်ခဲ့ဘဲ ယခုမှ ဓားကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းဓားစွမ်းရည် လျှပ်စီးဖြတ်သန်းခြင်း...”

လော့ချန်က အော်လိုက်သည်။

ခြေတစ်လှမ်းအကွာသို့ လှမ်းလိုက်ပြီး လော့ချန်လက်ထဲမှ မီးလျှံဓားသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက်တစ်စက္ကန့်အကြာ။

“ချွင်း...”

တောက်ပသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုက တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို နေ့လယ်ခင်းသဖွယ် လင်းထိန်စေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ချွန်ထက်သော ဓားစွမ်းအင်ကို သယ်ဆောင်ကာ ဖြတ်ထိုးထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ကုန်းနှင့် ချင်မယ်တို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ထိုးကာ ကျန်ရှိသော ဓားစွမ်းအင်သည် ချန်ကုန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

“ဘာ...”

ချန်ကုန်းက အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။

ချန်ကုန်းသည် ကာကွယ်ရန် ချီစွမ်းအင်ကို အလျင်စလို အသုံးပြုလိုက်သည်။

“ဘမ်း...”

ချန်ကုန်း၏ ကိုယ်ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်သည် ကွဲအက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပက်လက်လွင့်ထွက်သွားကာ လေထဲတွင် သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ယိမ်းထိုးကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်အနေအထားရှိ အဝတ်အစားများသည် အကုန်လုံး ကွဲအက်သွားပြီး ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုချပ်ဝတ်၏ ရင်ဘတ်အနေအထားတွင် ထင်ရှားသော ဓားရာတစ်ခု ထင်ကျန်နေသည်။

“ဘာ... သူက ဘာလို့ ဒီလောက်ထိသန်မာနိုင်ရတာလဲ...”

ရမ်ချင်က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဘေးတစ်ဖက်တွင် ကြည့်နေသော ရမ်ချင်၏ မျက်လုံးများသည် ကျွံထွက်လုမတတ်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ရှေ့မှာ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို မယုံနိုင်စွာ ဖြစ်နေသည်။

ချန်ကုန်းနှင့် ချင်မယ်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားများဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းအဆင့်တွင် ထိပ်တန်းတစ်ရာထဲရှိ ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်နေသည်ပင် အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူ လော့ချန်ဆိုသည့် အသုံးမကျသူကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဖူး...”

သွေးတစ်ပွက်ထပ်အန်လိုက်ပြီး သေမင်းတံခါးဝမှ လွတ်မြောက်လာသော ချန်ကုန်းသည် ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ချပ်ဝတ်ကာမှ ဓားရာကို ကြည့်ရင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေပြီး လက်ခြေများ အေးစက်လာသည်။

အကယ်၍ သူသည် လေလံပွဲတွင် ဤကြယ်သုံးပွင့် အလယ်အဆင့်ရတနာချပ်ဝတ်ကာကို မဝယ်ခဲ့ပါက ယခင်ဓားတစ်ချက်က မည်သည့်အကျိုးဆက်ဖြစ်လာမည်နည်းဆိုသည်ကို စဉ်းစားရင်း ထိတ်လန့်နေသည်။

“အို့... ကြယ်သုံးပွင့်အလယ်အဆင့်ရတနာချပ်ဝတ်လား... ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း သေရမှာပဲ...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် ချန်ကုန်း၏ ချပ်ဝတ်ကို သတိထားမိပြီး လက်ထဲမှ မီးလျှံဓားကို တစ်ချက်လှစ်ခနဲ ဝှေ့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းဓားစွမ်းရည် တိမ်ယံတည်နေရာအကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင်များသည် ပန်ကာပုံစံဖြင့် ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး ချန်ကုန်းနှင့် ချင်မယ်တို့ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ချင်မယ်... ကယ်ပါ...”

ချန်ကုန်းက ထိတ်လန့်စွာ အော်လိုက်သည်။

ချန်ကုန်းသည် ဓားစွမ်းအင်ကို ခုခံရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လော့ချန်က သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုခဏအတွင်း သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ထိတ်လန့်ကာ မျက်နှာပေါ်က ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချင်မယ်ဆီသို့ အကူအညီတောင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ချင်မယ်သည် ဓားစွမ်းအင်ကို ခုခံနေရသဖြင့် အကူအညီပေးရန် အချိန်မရှိပေ။

“မိစ္ဆာကောင်... ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလား... မင်းလည်း သက်သာမယ်မထင်နဲ့...” ချန်ကုန်းက ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး ချန်ကုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ချီစွမ်းအင်ကို အဆုံးစွန်ထိ အသုံးပြုလိုက်ပြီး ခုခံမှုကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်မှ အပြာရောင်စွမ်းအင်များသည် ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းလာပြီး အပြာရောင်လင်းယုန်ခြေသည်းနှစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လော့ချန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

“ပြန်ပြီး တွန်းလှန်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... အိပ်မက်မက်နေတာပဲ...” လော့ချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လက်သီးကို ဆုပ်ကာ တည့်တည့်ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ချီစွမ်းအင်အိုးကြီးနှင့် အပြာရောင်လင်းယုန်ခြေသည်းတို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားပြီး ကွဲအက်သွားသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများသည် လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ကို ကြီးမားစွာ ခြစ်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...”

ချန်ကုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းမရဘဲ နောက်သို့ ဆက်လက်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

ထို့နောက် တစ်စက္ကန့်အကြာ...

တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

“မဟုတ်ဘူး...”

ချန်ကုန်းသည် မလိုလားသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ဓားအလင်းတန်းကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့ရာတွင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုနှုန်းကို လိုက်မမီနိုင်ပေ။

“စွပ်...”

စွပ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဓားအလင်းတန်းတစ်ချက် ဖြတ်သွားပြီး မီးလျှံဓားသည် ချန်ကုန်း၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားကာ သူ၏ လည်မျိုကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ အေးစက်သော ဓားသွားသည် ဦးခေါင်းနောက်ကျောမှ ထိုးထွက်လာသည်။

“...”

ချန်ကုန်းသည် လော့ချန်ကို မျက်လုံးပြူးကြည့်ရင်း ပါးစပ်မှ အသံချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တစ်ခုခုကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း အားမရှိသဖြင့် လက်များ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

“ချန်ကုန်း...”

ချင်မယ်သည် ဓားစွမ်းအင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ကုန်းကို သတ်ဖြတ်ခံရသည့် မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုခဏအတွင်း အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခုသည် သူ၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်။

သူ့ထက် အနည်းငယ်သာ အားနည်းသည့် ချန်ကုန်းကို လော့ချန်က သတ်ဖြတ်လိုက်သည်တဲ့လား။

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်နေရသော်လည်း သူ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

“ဘမ်း...”

ချန်ကုန်း၏ အလောင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ချင်မယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချင်မယ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး အသက်ကို နက်နက်ရှိုက်သွင်းကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“လော့ချန်... မင်းက ဓားနှလုံးပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး စွမ်းအားကလည်း ဒီလောက်ထိ ရောက်ရှိနေတယ်တဲ့လား... ငါ မျက်စိလွဲမှားမြင်ခဲ့တာပဲ... ရန်ငြိုးတွေကို ဖြေရှင်းထားတာက ပိုကောင်းတယ်မဟုတ်လား... မင်းနဲ့ ငါကြားမှာ ရန်ငြိုးမရှိခဲ့ဘူး... ဒီည ဖြစ်ရပ်တွေကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး ငါ လျစ်လျူရှုထားလို့ရတယ်... ဒီမှာပဲ လမ်းခွဲလိုက်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ...”

လော့ချန်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး လုပ်လို့ရတယ်တဲ့လား... ဒီစကားက သီချင်းထက်တောင် နားထောင်ကောင်းသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ သိပ်သနားစရာကောင်းတာက မင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့အချိန်ကစလို့ ငါ့ဓားအောက်မှာ သေရမယ်ဆိုတာ ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ပြီးသားပဲ... ဒီနေ့ ဒီကနေ ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားလို့မရဘူးဆိုတာ မြဲမြဲမှတ်ထားလိုက်...”

လော့ချန်သည် စကားပြောရင်း တစ်ဖက်ရှိ ရမ်ချင်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအကြည့်ကြောင့် ရမ်ချင်သည် ဝိညာဉ်ပျက်ထွက်သွားပြီး တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ချင်မယ်... သူနဲ့ အချိန်ဖြုန်းပြီး စကားပြောနေစရာမလိုဘူး... မင်းမှာ အဆုံးသတ်လျှို့ဝှက်ကွက်တစ်ခုရှိသေးတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်... တူညီတဲ့အဆင့်ရှိသူကို ချက်ချင်းသတ်နိုင်တဲ့ အဆုံးသတ်ကွက်ပဲ... ဒီအသုံးမကျသူကို မြန်မြန်သတ်လိုက်စမ်းပါ... ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ရင် ငါ့အစ်ကိုကြီးကို မင်းကို အကြီးအကျယ် ကျေးဇူးဆပ်ခိုင်းမယ်...”

ချင်မယ်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် အမူအရာမရှိဘဲ လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတကယ်ပဲ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား...”

“ဟိတ်ကောင်... စကားအပိုတွေ ပြောမနေနဲ့... သေတော့မဲ့သူနဲ့ စကားပြောဖို့ ငါစိတ်မဝင်စားဘူး...”

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်နေပြီး စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်မယ်ဆီသို့ ဓားတစ်ချက် ဖြတ်ချလိုက်သည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားစွမ်းအင်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားသည်။

“တောင်တစ်လုံးသွေးစွန်း...”

ချင်မယ်၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုခံလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားစွမ်းအင်နှစ်ခု ဆုံတွေ့သွားသည်နှင့်အမျှ သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်သည် ဦးစွာ ထိန်းမထားနိုင်ဘဲ ပြိုကွဲသွားပြီး ချင်မယ်သည် ကျန်ရှိသော ဓားစွမ်းအင်ရိပ်ကြောင့် ဆက်လက်ဆုတ်ခွာသွားရသည်။

“ဟူး...”

ချင်မယ်သည် သွေးနံ့သင်းသင်းနှင့် အသက်တစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း မျက်နှာသည် ရုပ်ဆိုးကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာသည်။

“မင်းက ငါ့ကို အပြတ်အသတ်လုပ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား... ငါက စဉ်းနှီးတုံးပေါ်က ငါးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘူး...”

“ဘုန်း...”

စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်မယ်၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် သွေးရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ပိန်ချုံးသွားကာ လေထွက်သွားသည့် ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့အပြင် ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါကာ လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် သွေးစွမ်းအင်မုန်တိုင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရပြီး နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။