ကျန်းဟိုင် နိုင်ရမယ်

ကြယ်တွေပြည့်နေတဲ့ ကောင်းကင်အောက်မှာတော့ အမှောင်ထုသည် တလီတောင်တန်းများဆီမှ စတင် ရွေ့လျားလာခဲ့သည်။

မိုးကြိုးပစ်ချသလိုမျိုး ခွာသံတွေကလည်း ပိုပိုပြီးပြင်းထန်လာသည်။ များပြားလှသော သားရဲများသည် ပင်လယ်လှိုင်းသဖွယ် လှိုင်းထလာကာ ၎င်းတို့၏ ဆူညံသော အသံလှိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

အရှေ့ဆုံးက သားရဲကြီးကလည်း အနက်ရောင်တောင်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားလေသည်။

ဒဏ္ဍာရီထဲက မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

မြွေတစ်ကောင်သည် နဂါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပန်းပုရုပ်တုကို ရွှေရောင်နှင်းဆီအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အရှည်ပေတစ်ရာရှိသော ဧရာမသားရဲသည် သားရဲငယ်များကို ရင်ဘတ်အောက်၌ ချနင်းသွားကာ ရွှေအိုကဲ့သို့ အကြေးခွံများ၊ ထူထဲသော ဦးချိုများ မြင့်လာသည်။ ၎င်းသည် ထောင်သောင်းမကသော သားရဲများကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ မဆုတ်မနစ် တွန်းပို့နေ၏။

မြေပြင်မှ ဖုန်မှုန့်များ လိမ့်တက်လာသည်။

၎င်းတို့က ကောင်းကင်ဆီသို့ လွင့်ပျံသွားကာ ကြယ်များနှင့် လတို့ကို ဖုံးကွယ်ပစ်ပြန်သည်။ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး သားရဲ၏ စွမ်းအားများ ပိုအားကောင်းလာကြသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာ၏ ကျယ်ပြောလှသော ဧရိယာကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့် အားကြီးသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘုရင်အဆင့် ကြယ်သားရဲ!!!"

မြို့ရိုးပေါ်မှ လူတစ်ယောက်က လှမ်းအော်လိုက်သည်။ အသံထွက်လာသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးလည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားလေ၏။ တပ်စွဲထားတဲ့ စစ်သည်တွေဟာလည်း မမြင်နိုင်တဲ့ အကြောက်တရားတွေကြောင့် ပြန့်နှံ့သွားသဖြင့် ခြေထောက်တွေက အထိန်းအကွပ်မဲ့ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်လာသည်။

အလိုလို ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပေါ်လာပြီ။

တချို့က နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

ကောင်းကင်မှ ကြယ်ရောင်တွေ ရုတ်တရက် မှိန်လာသည်။ အလင်းမှိန်ဖျော့လာသည်နှင့်အမျှ အဝေးမှ ကြယ်သားရဲများသည် ပို၍ပို၍ မထင်မရှား ဖြစ်လာကြရာ အခြေအနေကလည်း ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

ဤဆိုးရွားသော သံသရာသည် လူစုလူဝေး၏ အဆိုးမြင်စိတ်များကို ပြင်းထန်လာစေသည်။

"မဖြစ်ဘူး!"

ဦးစီးချုပ်သည် လူတိုင်းရဲ့ ခံစားချက်တွေကို အာရုံခံမိတာကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်နေတဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်သွားသည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲ ဒီအတိုင်း ဆက်ပျံ့နှံ့သွားရင် ကြယ်သားရဲတွေ ရောက်မလာခင် ကျန်းဟိုင် ကာကွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး ပြိုပျက်သွားလိမ့်မည်။

"ငါတို့အရှိန်ကို ထိန်းရမယ်!"

ဦးစီးချုပ်က လေထဲမှာ လွင့်မျောရင်း ရှေ့ကို လှမ်းတက်လာခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က ကြယ်ရောင်အောက်မှာ တောက်ပလျက်ရှိ၏။

"ကျန်းဟိုင်က ညီအစ်ကို မောင်နှမတို့!"

စကားတစ်ခွန်းနဲ့ ဆူညံသော ဟောက်သံကြားက လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ခံစားချက်များ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အားလုံး၏ မျက်လုံးများက ခေါင်းဆောင်ကြီးထံသို့ လှည့်သွားကာ တောင်ဗိမာန်တော် ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ မြည်လာသလို ကျန်းဟိုင် ကာကွယ်ရေးစည်း တစ်ခုလုံးကို မီးမောင်းထိုးပြလိုက်သည်။

"အခု သားရဲဒီရေ နီးလာလို့ ငါတို့ ကျန်းဟိုင်ရဲ့ ရှင်သန်မှုက အရေးပါလာပြီ!"

သူ့အကြည့်တွေက ကျန်းဟိုင်တခွင်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ မြို့ပြမီးများကလည်း တောက်လောင်နေခဲ့သည်။

"အားလုံး ပြန်ကြည့်လိုက်ကြစမ်း!"

"မင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ မြို့ထဲမှာကျန်နေခဲ့တဲ့ လူတွေက နိုင်ငံသားတွေပဲ... မင်းရဲ့ဒုက္ခတွေကို မျှဝေခံစားချင်တဲ့ မိသားစုတွေ၊ ဇနီးတွေ၊ သားသမီးတွေ၊ သာမာန်အလုပ်ကြိုးစားသူတွေ"

"အားလုံးပဲ...."

အသံကြားတော့ လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မြို့ပြမီးများ ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး ကားနောက်မီးများသည် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်ဖြင့် မြစ်တစ်စင်းလို ပေါင်းစပ်သွားသည်။

"ကျန်းဟိုင်က ရှည်လျားတဲ့ သမိုင်းကြောင်းရှိတယ်...ဒါကို ပြည်သူတွေကလည်း ဒီမြို့အတွက် ဂုဏ်ယူကြတယ်... ပြည်ပရန်သူတွေကို ခုခံပြီး ပြည်တွင်း ဘေးအန္တရာယ်တွေကို တွန်းလှန်ခဲ့ကြတယ်"

"ငါတို့အားနည်းရင်၊ ငါတို့နောက်ဆုတ်ရင်၊ ငါတို့ကြောက်နေရင် ဒီအိမ်ထောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ မီးရောင်တွေကို ဘယ်သူက တာဝန်ယူပြီး ကာကွယ်နိုင်မှာလဲ..."

စကားလုံးတွေ ပဲ့တင်ထပ်လာတဲ့အခါ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ စကားလုံးတွေက လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲကို တူတစ်ချောင်းနဲ့ ရိုက်ထားသလိုပင်။

မြို့ရိုးပေါ်မှာ လူတိုင်း ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သူတို့ရဲ့ လတ်တလော အတွေးတွေကို ပြန်တွေးကြည့်ကာ ရုတ်တရက် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ တိုက်ပွဲမစခင်ကတည်းက သူတို့က အရှုံး ပေးထားပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နိုင်ငံသားတွေကို အကာအကွယ်ပေးဖို့ ဘယ်လိုလုပ် စကားထဲ ထည့်ပြောကြရတော့မလဲ။

ကြယ်သားရဲများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အသားစိမ်းများကို ကိုက်စားကာ သွေးသောက်ကြသည်။ သူတို့က ပြည်သူတွေကို ဘယ်နည်းနဲ့မှ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

"မင်းတို့ခြေထောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်! ဒါ မင်းတို့ရပ်နေတဲ့ မြို့ရိုးပဲ"

လူတိုင်း ခေါင်းငုံ့သွားသည်။ ဒီစကားကြားတော့ သူတို့ ခြေဖဝါးအောက်က အုတ်ပြာပြာတွေကို အသေးစိတ် လိုက်ကြည့်နေ၏။

လိုင်းများ၊ အက်ကြောင်းများ၊ ဖုန်မှုန့်များ...

ကျန်းဟိုင် ဆင်ခြေဖုံး တံတိုင်းသည် ရှေးခေတ် ကျက်သရေ အပြည့်ရှိသည်။ အုတ်တစ်ခုစီ၏ သမိုင်းကြောင်းသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက ကောက်ညှင်းဆန်နှင့် မြေသားအလွှာကို အလွှာလိုက် ရောစပ်ထားသည့် အမွေအနှစ်တစ်ခုသာ။

မြို့ရိုးသည် ယဉ်ကျေးမှုများကြား ပိုင်းခြားသော မျဥ်းဖြစ်သည်။ ကျန်းဟိုင် နယ်နိမိတ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ဆုတ်ယုတ်မှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သားရဲလှိုင်းများ၊ ဘီလူးဗုံးကြဲခြင်း၊ လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးပစ်ခြင်း ဘေးအန္တရာယ်များ စသဖြင့်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျကာ အုတ်နံရံများကြားတွင် သွေးနှင့်မျက်ရည်များ ပြိုလဲကျသော်လည်း မြို့ရိုးက ဘယ်တော့မှ ပြိုကျမသွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့သည် ဆက်တိုက် နင်းချေခံရပေမယ့် တစ်ခုစီတိုင်းက ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

“အားလုံးကို မေးပါရစေ”

"နောက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးလိုင်းက ဘယ်သူလဲ??"

ဦးစီးချုပ်ရဲ့ အကြည့်တွေက အောက်ခြေလူအုပ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ တခဏချင်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ဟောက်သံက ကမ္ဘာမြေကြီးကို လှုပ်ခါသွားစေတဲ့ မိုးခြိမ်းသံလို ကြယ်သားရဲတွေရဲ့ ဟောက်သံတွေကို တိမ်မြုပ်သွားစေ၏။

"ငါတို့!!"

"ငါတို့က နောက်ဆုံး ကာကွယ်ရေး လိုင်းပဲ!"

"နောက်ဆုတ်မနေနဲ့ ရှေ့ကိုပဲ လျှောက်ပါ!"

နောက်ဆုံးစကား ဆုံးတော့ ဦးစီးချုပ်လည်း နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

အောက်ခြေလူအုပ်ကြီးက သွားတွေ ကြိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ပြန်ကြည့်တဲ့အခါ တုံ့ဆိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် သူရဲဘောကြောင်ခြင်း မရှိတော့ပါ။ ယင်းအစား ဒေါသတဟုန်းဟုန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ အကြည့်များက သားရဲဒီရေကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာမှုကို တွန်းလှန်ချင်သည့် အလွန်အမင်း ရူးသွပ်မှုတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတွေက တိရစ္ဆာန်ထက် ပို၍ ရက်စက်တတ်သည်။

လူအိုလီ: "ဦးစီးချုပ်ကြီး ပြောတာ မှန်တယ်... ဒီမြို့ရိုးက ရာစုနှစ်နဲ့ချီပြီး တည်ရှိနေပြီး ပညာရှိ မျိုးဆက်တွေလည်း ဒီမှာပဲ သွေးသွန်းလောင်းခဲ့ကြတာ... အားလုံးပဲ.. ငါတို့ချည်းပဲ မဟုတ်ဘူး ငါတို့ဘိုးဘေးတွေက ကောင်းကင်ဘုံကနေ ငါတို့ကို ကောင်းချီးပေးနေမှာပါ..."

စကားပြောနေစဉ်တွင် ဝေးကွာသေးသော သားရဲဒီရေဆီသို့ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေခဲ့သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် (၄၉)ခုရှိတယ်... ငါတို့လူသားတွေက လွတ်မြောက်သူတွေပဲ…”

အသံက လူပင်လယ်ကြီးအပေါ်က လေထဲမှာ ပြည့်သွားခဲ့သည်။ လူအိုလီရဲ့ နောက်ဆုံးစကားက လူတိုင်းရဲ့ ဒေါသကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။

ခုခံသူများ၏ လည်ချောင်းများထဲ လှိမ့်ဝင်ကာ ၎င်းတို့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျယ်လာသည်။ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ အကြောက်တရားတွေ မရှိတော့ဘဲ ပေးဆပ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒတစ်ခုသာ ပေါ်ထွက်လာကာ ကြယ်သားရဲတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ချေ။

"အစီအရင်ကို အသက်သွင်းစို့!"

လီတောက်မင်သည် ပြီးပြည့်စုံသောအခိုက်အတန့်ကို မြင်ပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားချက်များ တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက်တွင် သူ့ရဲ့ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံကိုစတင် အသက်သွင်းခဲ့သည်။

ဗုန်း!

လီမိသားစုက အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီ။ လမ်းကြောင်းလေးခုနှင့် အနေအထား ရှစ်ခုစလုံးမှ မြို့ကိုကာကွယ်ရန် လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးများသည် လီတောက်မင်ကို စတင်ဖွဲ့စည်းမည့် ဗဟိုအဖြစ်အသုံးပြုကာ စတင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

နောက်အခိုက်၌ ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ကြီးသည် နတ်ဘုရားများ ကောင်းချီးပေးခံထားရသကဲ့သို့ သန်မာသော တန်ခိုးများဖြင့် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ပြနေသော ကြယ်ပွင့်များ မြင့်မြင့်လာကာ ကျန်းဟိုင်မြို့တစ်ခုလုံးကို ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်း အလုံပိတ်ထားပစ်၏။

ကျန်းဟိုင် ပြည်သူတို့၏ မျက်လုံးများ အပေါ်သို့ မော့လာကြသည်။ လမ်းတွေပေါ်မှာ လူတွေကလည်း ကားထဲက ဆင်းပြီး မြို့ရိုးဆီသို့ မျှော်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်မြင့်မြင့်မှ ကြယ်ပွင့်များက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပေါင်းစည်းလိုက်သကဲ့သို့ ဘက်ပေါင်းစုံမှ တံတိုင်းကြီး တက်လာသည်။

"လီမိသားစုရဲ့ ဖွဲ့စည်းမှုက အသက်ဝင်နေပြီ!"

"ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်တွေမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်တော့မယ်.. ကြယ်သားရဲတွေ ရောက်လာတော့မယ်"

“ဘိုးဘေးတို့ အဲဒီစစ်သည်တွေကို ကောင်းချီးပေးပါစေ…”

………..

ရေပေါ်အမြောက် သုံးဆယ့်ခြောက်ခုကလည်း လှည့်ပတ်ကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဒုံးပျံများကိုလည်း ဖြန့်ကျက်ချထားပြီးပြီ။ စစ်သည်တချို့က စစ်မြေပြင်များမှ သေနတ်များနှင့် အမြောက်များကို ဖြန့်ချထားသည်။ လူတိုင်းသည် အသက်ရှုကြပ်နေပေမယ့် အာရုံစူးစိုက်မှုအပြည့်ဖြင့် ၎င်းတို့၏ပန်းတိုင်ကို အာရုံစိုက်ထားကြသည်။

လီကျစ်ရွှမ်းကလည်း မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ အနက်ရောင် ဆံပင်ရှည်များ လေထဲတွင် လွင့်နေသည်။ သူမ ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာဆွဲကာ ကြယ်သားရဲများ၏ ဒီရေကို တိုက်ရိုက် ထိုးညွှန်ထားလိုက်သည်။

အေးစက်ပြီး ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

ထိုစဥ် ကောင်းကင်မှာ ကြယ်လေးတွေထဲမှ ကြယ်တစ်လုံး ပြုတ်ကျသွားလေသည်။ ၎င်းသည် ထူထပ်သော သားရဲဒီရေထဲသို့ ကျဆင်းသွားကာ ပထမ ကြယ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားရာ သားရဲများ၏ ရက်စက်သော မျက်နှာများပေါ် လင်းထိန်သွားသည်။

"လူသားတွေ အနိုင်ယူလိမ့်မယ် ကျန်းဟိုင် နိုင်ရမယ်!"

လီကျစ်ရွှမ်း ပထမဦးဆုံး မျက်ရည်များဖြင့် အော်လိုက်သည်။ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လူများကလည်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်တုံ့ပြန်ကြသည်။ ဆူညံသော အော်သံများသည် တောင်များနှင့် ပင်လယ်များ၏ ဟောက်သံများကဲ့သို့ မြို့ရိုးတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ကြယ်သားရဲများ၏ ဟောက်သံများကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"လူသားတွေ အနိုင်ယူမယ်!"

"ကျန်းဟိုင် နိုင်ရမယ်!"