သားရဲဒီရေ လှုပ်ရှားလာရင် ကပ်ဆိုးကြီးလည်း လာတော့မယ်

တလီတောင်များ။

ကောင်းကင်မှာ တိမ်မည်းတွေ ထူထပ်နေပြီး လေပြင်းတိုက်ခတ်နေတဲ့ တောအုပ်က လှိုင်းတွေကို လှုပ်ရှားနေ၏။ တောင်တက်ဝါသနာရှင်များအတွက် စခန်းချရာနေရာတစ်ခုလို ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်သာ ရံဖန်ရံခါ တဲများ လာဆောက်ထားတတ်သည်။

"အပြင်ထွက် မစ်ရှင်တွေက တကယ်ကို ခက်ခဲတာပဲ"

တောင်တက်သမားတစ်ဦးသည် တောင်ဝှေးတစ်ခုနှင့် တွဲလျက် လေးလံသော တာပေါ်လင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုတ်သိမ်းကာ ချောက်ကမ်းပါးစွန်းသို့ လျှောက်လာရင်း မြင်ကွင်းကျယ်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

တလီတောင်တန်းများကို ကြည့်ရှုရန် ပြီးပြည့်စုံသော ရှုခင်းနေရာ ဖြစ်သည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရင် တောအုပ်ကြီးက လှိုင်းလုံးတွေနဲ့ ကြယ်သားရဲများ၏ ဟောက်သံများကို နားအူမတတ် မြင်ရ ကြားရပေသည်။ သစ်ပင်များကြားမှ သစ်ရွက်များကို လှုပ်ယမ်းသွားပြီးလျှင် အချိန်အတော်ကြာအောင် ငြိမ်သက်နေတတ်သည်။

ခဏနေတော့ အဖော်တစ်ယောက် ထွက်လာပြီး စီးကရက်တစ်လိပ် ပေးလာ၏။ လူနှစ်ယောက်သည် အောက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပြီ...အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်..ဒီမစ်ရှင်က ဘယ်တော့ပြီးမလဲ တစ်နေ့လုံး လေနဲ့ နေရောင်ကိုပဲ ထိတွေ့နေရတော့ မီးသွေးသုံးလို မည်းနေပြီ... အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ငါ့သမီးတောင် ငါ့ကို မမှတ်မိလောက်တော့ဘူး!"

အဖော်တစ်ယောက်က မီးခိုးတွေ မှုတ်ထုတ်ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

“ဒီကြယ်သားရဲတွေ ဟိုဟိုဒီဒီ လာဟောင်နေတာ... ညီအစ်ကိုတွေ ဒီရက်ပိုင်းတွေ မအိပ်ကြရသေး ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ”

"ငါတို့မပြန်ခင် အချိန်တော်တော်ကြာ နေရဦးမယ်... လူအင်အား နည်းတော့ ရဲဌာနရဲ့ အမှားပဲ ဒါပဲ ကျေနပ်နေလိုက်ပါ... ဟိုယုတ်မာတဲ့ ဘာသာတရားတွေကို ခြေရာခံတာထက်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်"

တောင်တက်သမားခေါင်းဆောင်က သူ့မျက်မှန်တွေကို ဖြုတ်ပြီး လှိမ့်နေတဲ့ တောင်တွေကို စူးစမ်းနေ၏။ သူတို့ရဲ့ တည်နေရာက လျှို့ဝှက်နေရာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကြယ်သိုင်းရဲစခန်း၏ ရှုထောင့်ဖြစ်သည်။ အလားတူ ကင်းစခန်း တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် တောင်တန်းတစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေပြီး သားရဲဒီရေ၏ ရွေ့လျားမှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေပါ၏။ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှု၏ နိမိတ်လက္ခဏာမဆို ဌာနချုပ်သို့ သတင်းအချက် အလတ်များ ချက်ချင်း ပြန်ပို့ပေးရမည်။

"တကယ် ငှက်တောင် မစင် လာမစွန့်ပစ်တဲ့ နေရာ... ငါ ဒီအလုပ်စုတ်ကို တစ်ရက်တောင် မလုပ်ချင်တော့ဘူး!"

လက်ထောက်သည် စီးကရက်ဘူးကို လိုက်ရှာရင်း ဖုန်းကို ထုတ်ကာ သတင်းတွေကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ မကြာသေးမီက မြို့လယ်ကောင်မှာ အံ့မခန်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ခဲ့တဲ့သတင်းပဲ... ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား အဖြစ်အပျက်က ကြီးမားတဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်... မြို့တွင်းက လူအားလုံး မြင်ဖူးကြမှာ... ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားကတော့ အရမ်းမိုက်တာပဲ!"

"ကောင်းပြီ...စောဒက မတက်တော့နဲ့"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ တောင့်တနေသော မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မိုးကြိုးတွေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆန်းတွေ၊ နွေဦးပေါက်ပင်တွေကို ဘယ်သူက မျက်စိနဲ့မှ မမြင်ချင်မှာလဲ... မင်းငါ့ကို လာညည်းညူပြနေတော့ ငါက ဘယ်သူ့ကို သွားတိုင်ကြားလို့ ရမှာလဲ...."

အသင်းလက်ထောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဦးစီးချုပ်ကိုလည်း တိုင်လို့မရဘူး ဒါက လှိုင်းထန်တဲ့ အချိန်တွေပဲလေ.. ဒီအကောင်ကြီးဒီရေ ဘယ်တော့မှ ကျော်သွားနိုင်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ..."

သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ရုတ်တရက် လေပြင်းတစ်ချက်က တဲများကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"လေတိုက်နေတာလား?"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ခဏတာ အေးခဲသွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော နောက်ဆုံး ဆေးလိပ်ကို အမြန်အပြီးသတ်ကာ သူ့ခြေရင်းမှာ ပစ်ချလိုက်သည်။

ချောက်ကမ်းပါးစွန်းမှ ထွက်ခွာရန် အဖွဲ့အား ပြောခါနီးတွင် လှည့်ကြည့်မိချိန် အနောက်တောင်ဘက်သို့ ညွှန်ပြရင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော သူ့လက်ထောက်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဘုရင်....ဘုရင်..."

"ဘာဘုရင်လဲ?! စိတ်အေးအေးထား!"

ထို့နောက် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က သူညွှန်ပြသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း အနောက်တောင်ဘက် တလီတောင်များဆီသို့ မျှော်ကြည့်လိုက်၏။ တစ်ဆက်တည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်တော့သည်။

သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်၌ သူလည်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

တောစပ်မှာ...

ရာနှင့်ချီသော ကြယ်သားရဲများသည် ၎င်းတို့ဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးလာနေကြပြီ။ ၎င်းတို့၏ ခွာသံများက မိုးခြိမ်းသံများ၊ တိမ်မည်းမည်းများ ကျဆင်းလာနေသည့် တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ အနက်ရောင် အစုလိုက်အပြုံလိုက်ကြီးဖြင့် တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာနေကြသည်။

ညဘက်ကြီး နတ်ဆိုးတစ်ရာကျော် ချီတက်လာနေသကဲ့သို့ပင်။ ခြေလက်ခုနစ်ချောင်းနှင့် မျက်လုံးရာနှင့်ချီ၍ ထူးခြားသောပုံစံဖြင့် သားရဲတွေက တစ်မျိုးစီတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကြယ်သားရဲများစွာကို ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ ကြယ်တွေရဲ့ စွမ်းအားက တောတောင်တွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"သေစမ်း! သူတို့ကို ဘယ်လို ကျော်ဖြတ်ရတော့မှာလဲ!"

ခေါင်းဆောင်သည် အံ့အားသင့် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တခဏမျှ လဲကျသွားသည်။ ဒါပေမယ့် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်ပြီး အမြန်ထရပ်ပြီး အဖွဲ့သားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ။

"မြန်မြန် မြန်မြန်၊ မြန်မြန် ဌာနချုပ်ကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြား!"

မကြာခင် တောင်တက်စခန်းမှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်ကုန်တော့၏။ အစီရင်ခံစာများကို ကျန်းဟိုင်က ရဲစခန်းများဆီသို့ အရေးတကြီး သတင်းပေးပို့ခဲ့ရာ မြို့ကာကွယ်ရေး အချက်ပေးသံများ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ညနေစောင်းပြီမို့ ကျန်းဟိုင်မြို့သည် အဆက်မပြတ် သွားလာနေသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားလျက် ရှိလေသည်။ ကိုယ်ခံပညာ အကယ်ဒမီ တံခါးဝတွင် အနက်ရောင် သံချပ်ကာယာဉ်များ တန်းစီထားပြီး ကျည်ဆန်များ တပ်ဆင်ထားသော အစောင့်အကြပ်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

အပေါ်ထပ်၊ ထန်ဖုန်း အဆောက်အအုံ၊ အစည်းအဝေးခန်း၌။

တရားဝင် ၀တ်စုံဖြင့် အမျိုးသားအများအပြားသည် လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် ထိုင်နေကြ၏။ ကျန်းဟိုင်၏ ထိပ်တန်း မွေးရာပါသခင် သုံးယောက်များအပြင် လင်မော့ဖုန်းနှင့် လီကျစ်ရွှမ်းတို့လည်း ရောက်နေကြလေသည်။

ယခု သူမသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီပဲ ဖြစ်သည်။ ခွန်အားက အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သဖြင့် သူမသည် ကျန်းဟိုင် မြို့တစ်ခွင်တွင် သြဇာအာဏာကြီးမားသူ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိလေ၏။

"အားလုံး ကျုပ် အခုပဲ အကြောင်းကြားစာ ထုတ်ထားရတာကို မြင်ပြီးကြမှာပါ..."

ရဲဦးစီးချုပ်က ပင်မထိုင်ခုံကို ယူလိုက်ပြီး :"သားရဲဒီရေက နီးလာပြီ... တလီတောင်တန်းတွေရဲ့ အနောက်တောင်ဘက်မှာ ပေါ်လာပြီး မြို့ရဲ့ကာကွယ်ရေး အချက်ပေးသံ ထွက်လာတယ်... ဒီအစည်းအဝေးက နောက်တဆင့် အတွက် ဆွေးနွေးဖို့ပါ”

သူရောက်ရှိနေသော လူအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှင်းလင်းစွာ ပြောသည်။

"ဒါကို အများသူငှာ သိအောင် ထုတ်ဖော်သင့်လား"

သူ့စကားတွေကျလာတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေက ခဏလောက် စကားမပြောဘဲ ရပ်ကာ အတွေးပျက်သွားကြသည်။ သို့နှင့် အစည်းအဝေးခန်းသည်လည်း ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် ပထမဆုံး အသံထွက်လာသည်။

"ကြေငြာချက်ကို မထောက်ခံဘူး!"

ကျန်းဟိုင်၏ အကြီးတန်း အမှုဆောင်အရာရှိတစ်ဦးက ထပြောလေသည်။

“မြို့ရဲ့လက်ရှိ အခြေအနေက မတည်မငြိမ် ဖြစ်တာကြောင့် အခုလောလောဆယ် လူသိရှင်ကြားမပြတာ အကောင်းဆုံးပဲ....အခု မြို့က ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီ။ တကယ်လို့ သားရဲဒီရေကို ကြေညာလိုက်ရင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အထိတ်တလန့် ဖြစ်စေမယ်... မြို့တော်တစ်ခုလုံးရဲ့ စီးပွားရေးစွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ရောက်သွားလိမ့်မယ်..."

သူသည် လူစုလူဝေးကို ကြည့်ပြီး :"နိုင်ငံသားတွေ ပြောင်းရွှေ့မှု ဖြစ်ပေါ်လာရင် ကျန်းဟိုင်ရဲ့ စီးပွားရေး စွမ်းဆောင်ရည် ကျဆင်းလိမ့်မယ်..."

"ပေါက်ကရ!"

လူအိုလီရဲ့ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူကြီးက ဒေါသတကြီး အမူအရာကြောင့် တုန်နေ၏။

"အခုဘယ်အချိန်တောင် ရှိနေပြီလဲ... မင်းရဲ့အမြတ်အစွန်းအတွက် စိတ်ပူနေသေးတာလား! သားရဲဒီရေ နီးလာတာနဲ့အမျှ နိုင်ငံသားတွေလည်း အန္တရာယ်ကို သိပိုင်ခွင့်ရှိတယ်... နေတာ မနေတာ သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှု"

ထိုစကားကြောင့် မြင်ကွင်းသည် ချက်ချင်းပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့သည်။ ဦးစီးချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စဉ်းစားသည်။

"လောင်လီက အချက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ် လူထုရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး မလိုအပ်တဲ့ အထိတ်တလန့် မဖြစ်စေချင်ဘူး"

"ဦးစီးချုပ် ပြောတာကလည်း မှန်ပါတယ်... ရဲဦးစီးချုပ်မှာ နည်းလမ်းရှိရင် ဟိုးအရင်ကတည်းက အခြေအနေကို ထိန်းနိုင်မှာပဲ... ဘာလို့ ကျုပ်တို့ကို ဒီလိုဆွဲထုတ်လာရတာလဲ"

လီတောက်မင်းက စားပွဲကို ခေါက်လိုက်ပြီး။

"လောင်လီရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ကျွန်တော် ထောက်ခံပါတယ်... သားရဲဒီရေကို အများပြည်သူ သိအောင် ကြေငြာသင့်တယ်!"

သူပြောပြီးတာနဲ့ အခြေအနေက ပိုလို့တောင် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားတော့သည်။ ဆွေးနွေးပွဲအဖွဲ့သည် သဘောထားအမြင်များ ဝေဝါးကာ အငွေ့အသက်များ တဟုန်ထိုး တက်လာသဖြင့် ဆွေးနွေးသည့်အဖွဲ့က ကွဲသွားပြန်သည်။

ဒါပေမယ့်...

ရုတ်တရက်!

"ဆရာ့ကို ထောက်ခံတယ်!"

လီကျစ်ရွှမ်းက လူအိုလီထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်ကာ သူ့နောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"နိုင်ငံသားတွေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနိုင်အောင် သားရဲဒီရေ အကြောင်းကို ကြေငြာပါ... ဒါကို ဒီနည်းနဲ့တော့ ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါဘူး"

သူပြောပြီးတာနဲ့ အစည်းအဝေးခန်းက တိတ်ဆိတ်သွား၏။ အားလုံးက ချီတုံချတုံဖြစ်ကာ လီကျစ်ရွှမ်းကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။ လီကျစ်ရွှမ်းက မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်လာသော်လည်း သူမသည် ငယ်လွန်းပြီး အတွေ့အကြုံမရှိသဖြင့် လူစုလူဝေးကို ဆွဲဆောင်ရန် ခက်ခဲနေသေးသည်။

ခဏကြာတော့ အစည်းအဝေးက ရှေ့မတိုးနောက်မဆုတ် ဖြစ်သွားသည်။

"အားလုံးပဲ ဆရာနဲ့ ဆရာတူညီမရဲ့ အမြင်ကိုလည်း ကျွန်တော်လည်း ထောက်ခံပါတယ်..."

လင်မော့ဖုန်း ကျယ်လောင်စွာပြောပြီး သူ့အကြည့်တွေက လူအုပ်အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ကျနော်အရင်က အင်ပါယာမြို့တော်ကို ခရီးထွက်ဖူးတယ်...ဒါကိုတော့ ခင်ဗျားတို့အားလုံး သံသယမရှိတာ သေချာတယ် မဟုတ်လား... ဒီကိစ္စကို လူသိရှင်ကြား ပြောသင့်တယ်!"

မွေးရာပါနယ်ပယ် သုံးယောက်ထဲက နှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီ။ လင်မော့ဖုန်းနဲ့ လီကျစ်ရွှမ်းရဲ့ အလေးချိန်ကို ထပ်ထည့်လိုက်တာနဲ့ ရွေးချယ်မှုက လွှမ်းမိုးလုနီးပါးပါပဲ။

"ဒါဆို မနက်ဖြန် သားရဲဒီရေ အကြောင်းကို ကြေငြာလိုက်မယ်!"