ပရိသတ် အားလုံးကို ထိတ်လန့်စေခြင်း

~တာဝန်ခံ လီသည် လေလံရုံ၏ ကြီးကြပ်သူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ အသွင်ပြောင်းဘုံ သတ္တမအလွှာ ဖြစ်ပေသည်။

အရိုးခိုက်လောက်အောင် အေးစက်သော လူသတ် စိတ်ဆန္ဒက အခန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ယခင်က စည်ကားနေသော ခန်းမဆောင်ကို ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားစေသည်။

ဒါက ရှိရှိသမျှ လူအားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး မကြာမီ မျက်လုံးအားလုံးမှာ ထိုနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ...။ တာဝန်ခံ လီက ဘာလို့ ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေတာလဲ"

"ဟိုကောင်လေးကို မင်းမြင်လား...။ ဘယ်သူလဲတော့ မသိဘူး...။ သခင်လေးလျိုနဲ့ လောင်းကြေး ထပ်ရဲတယ်တဲ့...။ လေလံရုံက သူ့ကို ဥက္ကာခဲသံ ပေးလိမ့်မယ်လို့ ပြောနေတာ...။ သူနိုင်ရင် သခင်လေးလျိုရဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်မယ်တဲ့...။ သူရှုံးရင်တော့ သူ့လက်နှစ်ဖက်လုံးကို အဖြတ်ခံမယ်တဲ့..."

"ဟုတ်တယ်... ပြီးတော့ သူက တာဝန်ခံ လီနဲ့ သခင်လေးလျိုကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး သူ့ကို ဒူးထောက်ပြီး ကန်တော့ခိုင်းသေးတယ်...။ ဒီလူငယ်လေး သိပ်ကို မောက်မာတာပဲ..."

...

"ဒါက သေချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား...။ ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ...။ ဘာလို့ဒီလောက် ရဲတင်းနေရတာလဲ"

"ငါထင်တာတော့ သူက အခေါင်းမတွေ့မချင်း မျက်ရည်ကျမှာ မဟုတ်ဘူး..."

[တရုတ်သိုင်းဝတ္ထုတွေနဲ့ ရုပ်ရှင်တွေမှာ မကြာခဏကြားရလေ့ရှိတဲ့ အလွန်နာမည်ကြီးပြီး အဓိပ္ပာယ်လေးနက်တဲ့ စကားပုံတစ်ခုပါပဲ။

စကားပုံ - 不见棺材不落泪 (bù jiàn guān cái bù luò lèi)

"အခေါင်းကို ကိုယ်တိုင်မမြင်တွေ့ရမချင်း မျက်ရည်မကျဘူး။"

ဒီစကားပုံရဲ့ ရုပ်လုံးဖော်ထားတဲ့ ပုံရိပ်က အလွန်ပြင်းထန်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ သူ့ရှေ့မှာ တကယ့်အခေါင်း (သေခြင်းတရားရဲ့ ပြယုဂ်) ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်ကျမှသာ ငိုကြွေးနောင်တရတယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။လူတစ်ယောက်ရဲ့ အလွန်တရာ ခေါင်းမာမှု၊ လက်တွေ့မကျမှု နဲ့ အမှန်တရားကို မျက်ကွယ်ပြုမှု တို့ကို ဖော်ညွှန်းပါတယ်။ အခြေအနေတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ဆိုးနေပါစေ၊ သူတစ်ပါးက ဘယ်လောက်ပဲ သတိပေးတားမြစ်နေပါစေ လုံးဝလက်မခံဘဲ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကိုသာ တစ်ဇွတ်ထိုးလုပ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပြန်လမ်းမရှိတော့တဲ့၊ ပြုပြင်လို့မရတော့တဲ့ အခြေအနေဆိုးကြီးနဲ့ ထိပ်တိုက်ကြုံတွေ့မှသာ အမှားကို သိပြီး နောင်တရတတ်တဲ့ လူစားမျိုးကို ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်ပါတယ်။]

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် လူအုပ်ကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ တုန်လှုပ်မှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုတို့ ရောနှောနေသည်။

"ကောင်လေး... လေလံရုံမှာ ပြဿနာရှာတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်...။ မင်း အသက်ငယ်လို့ မင်းရဲ့အပြုအမူကို ငါ လျစ်လျူရှုပေးမလို့ပဲ...။ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ မင်းက ငြင်းပယ်တဲ့ ဖလားကိုမှ အတင်းအကျပ် သောက်ချင်နေတာကိုး…”

[ ဒါလည်း တရုတ်သိုင်းဝတ္ထုတွေနဲ့ ရာဇဝင်ကားတွေမှာ မကြာခဏ ကြားရလေ့ရှိတဲ့ အလွန်အသုံးဝင်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပြင်းထန်တဲ့ စကားပုံတစ်ခုပါပဲ။

(ငြင်းပယ်တဲ့ ဖလားကိုမှ အတင်းအကျပ် သောက်ချင်နေတယ်)သူ့ရဲ့စကားပုံ - 敬酒不吃吃罚酒 (jìng jiǔ bù chī chī fá jiǔ)

~"လေးစားသမှုနဲ့ တိုက်တဲ့ အရက်ကို မသောက်ဘဲ၊ အပြစ်ပေးတဲ့ အရက်ကိုမှ (အတင်း) သောက်တယ်။"

ဒီစကားပုံရဲ့ နောက်ခံမှာ တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုအရ အရက်တိုက်ခြင်း (toast) ဟာ လေးစားမှု၊ မိတ်ဖွဲ့မှုနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်ကို အရက်ဖလား ကမ်းလှမ်းတာကို လက်ခံလိုက်ခြင်းဟာ သူရဲ့လေးစားမှုကို အသိအမှတ်ပြုရာ ရောက်ပါတယ်။ 罚酒 (အပြစ်ပေးတဲ့အရက်) ဆိုတာကတော့ စည်းကမ်းဖောက်သူ ဒါမှမဟုတ် အရှုံးသမားကို အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ အတင်းသောက်ခိုင်းတဲ့ အရက်ဖြစ်ပါတယ်။ ပြောချင်တဲ့ message ကတော့ -

"မင်းကို အကောင်းနဲ့ အလွယ်လမ်းပေးတုန်းက မယူဘဲ၊ အခက်နဲ့ အကြမ်းနည်းလမ်းကိုမှ ရွေးချယ်ချင်နေတာကိုး" ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် လူတစ်ယောက်က သင့်ကို အခြေအနေပြေလည်ဖို့၊ ရန်မဖြစ်တော့ဖို့ ဒါမှမဟုတ် မျက်နှာသာပေးတဲ့အနေနဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု (လေးစားမှုအရက်) ကို ပေးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သင်က အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို မာနကြီးပြီးဖြစ်စေ၊ အခြေအနေကို အထင်သေးပြီးဖြစ်စေ ပယ်ချလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအခါမှာတော့ ပေးတဲ့လူက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အင်အားသုံးပြီး အပြတ်အသတ် အရေးယူတော့မှာ (အပြစ်ပေးတဲ့အရက်) ဖြစ်ပါတယ်။

သင်ဟာ ငြိမ်းချမ်းတဲ့နည်းလမ်းကို ပယ်ချပြီး ပဋိပက္ခကို ကိုယ်တိုင်မီးမွှေးလိုက်တာမို့ အဆုံးသတ်မှာ အဆိုးဆုံးအကျိုးဆက်ကို ခံစားရတော့မယ်လို့ သတိပေးလိုက်တဲ့ စကားပါပဲ။]

တာဝန်ခံ လီက မျက်နှာတွင် အမူအရာ မပြဘဲ ဆိုလိုက်ပြီး သိသိသာသာ ဒေါသထွက်နေသည်။

...ဒီကောင်စုတ်လေး... လူတွေ

အများကြီးရှေ့မှာ ငါ့ကိုလာစော်ကားနေတယ်။ ဒီအတိုင်းလွှတ်ထားလို့တော့မဖြစ်ဘူး...။

လေလံရုံ၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင် လူများစွာ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဖုန်းဝူချန်သည် တာဝန်ခံ လီနှင့် သခင်လေးလျိုတို့ကို ထိုသို့သော မောက်မာပြီး မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးသည့် စကားများ ပြောဆိုခဲ့ရာ သူတို့ကို အလေးမထားကြောင်း ပြသနေသည်။ လေလံရုံ၏ တာဝန်ခံ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဖုန်းဝူချန်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခွင့်လွှတ်နိုင်

ပါမည်လော။

"မူလကတော့ ခင်ဗျားက လေလံရုံရဲ့ တာဝန်ခံ ဖြစ်တာကို လေးစားတဲ့အနေနဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ အငြင်းမပွားချင်ခဲ့ဘူး...။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကပဲ တခြားသူတွေကို အထင်သေးချင်နေတာကိုး..."

ဖုန်းဝူချန်က ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ အရင်ကကဲ့သို့ပင် အေးစက်နေသည်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ"

တာဝန်ခံ လီက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ရေစက်ချနိုင်လောက်အောင် မည်းမှောင်သွားသည်။

ဒေါသထွက်နေသော တာဝန်ခံ လီသည် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးကာ ဖုန်းဝူချန်ကို ပါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ဒေါသထွက်နေသော တာဝန်ခံ လီကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်ရင်း ဖုန်းဝူချန်က လျစ်လျူရှုစွာ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"ခဏနေရင်တော့ ခင်ဗျားကို ကျုပ် သေစေရမယ်..."

"ဟွန့်...။ မင်း ဘယ်လောက် ကြာကြာ မောက်မာနိုင်မလဲ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်"

သခင်လေးလျိုက သူတစ်ပါး၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မထီမဲ့မြင်ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

"ဘာတွေ ဒီလောက်ဆူညံနေကြတာလဲ"

တာဝန်ခံ လီ တိုက်ခိုက်တော့မည်အပြုတွင် အိုမင်းသော်လည်း သြဇာအာဏာရှိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အကြီးအကဲ"

ဤအသံကို ကြားသောအခါ တာဝန်ခံ လီသည် ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် သူ၏လေးစားမှုကို ပြသလိုက်သည်။ လေလံရုံနှင့် ပင်မခန်းမဆောင်ရှိ လူတိုင်းလည်း ထိုနည်းတူပင်။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများ ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့လျှောက်လာသည်။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော မမြင်နိုင်သည့် အရှိန်အဝါသည် ရှိရှိသမျှ လူတိုင်းကို ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်နေသည်။

သူကား လေလံရုံ၏ အကြီးတန်း အကြီးအကဲ ဖြစ်သူ ဝေ့ယွင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ယွမ်တန်ဘုံ ပဉ္စမ အလွှာသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ဖြုံရလေ၏။

ဝေ့ယွင်သည် အဆင့်သုံး ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပြီး ယွင်ကျိုးတွင် သိသာထင်ရှားသော ရပ်တည်မှု ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တာဝန်ခံ လီက အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားပြီး လေးစားစွာ သတင်းပို့သည်။

"အကြီးတန်းအကြီးအကဲ...။ ဒီကောင်လေးက လေလံရုံမှာ လာပြီး မွှေနှောက်နေပါတယ်...။ သူက သခင်လေးလျိုနဲ့ ကျွန်တော့်ကို သူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး ဝန်ချခိုင်းပါတယ်...။ မဟုတ်ရင် သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်တွေကို ချိုးပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ပါတယ်"

တာဝန်ခံ လီ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖုန်းဝူချန်က ဝင်ရောက်

ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ပြောတာ မှားနေတယ်...။ ခင်ဗျားလက်ကို ချိုးရုံတင် မဟုတ်ဘူး...။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သေစေချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီးသား..."

ဝေ့ယွင်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးအိုများက ဖုန်းဝူချန်ကို အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

...အဆင့်နှစ် ဆေးပညာရှင်...။ ဒီလူငယ်လေးရဲ့ ဇာစ်မြစ်က လုံးဝ မရိုးရှင်းဘူး...။ ထျန်းယွင်ဂိုဏ်းက ဆေးပညာ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်နေမလား...။

အဆင့်သုံး လက်နက်ပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝေ့ယွင်သည် ဖုန်းဝူချန်အတွင်းမှ သန်မာသော ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်ကို သဘာဝကျကျ ခံစားမိနိုင်သည်။

"အာ"

ဝေ့ယွင်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အစေခံမလေးမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ တာဝန်ခံ လီပြောသော လူငယ်မှာ သူမ ဧည့်ခံနေသော ဧည့်သည် ဖုန်းဝူချန်မှ လွဲ၍ အခြား မဟုတ်ပေ။

အစေခံမလေးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"အကြီးတန်းအကြီးအကဲ...။ ဒီသခင်လေးဖုန်းက ဥက္ကာခဲသံကို ဝယ်ယူချင်တဲ့သူပါရှင့်..."

"ဥက္ကာခဲသံ ဝယ်မယ် ဟုတ်လား...။ သူ တတ်နိုင်လို့လား..."

ထိုအခါ သခင်လေးလျိုက မဲ့ပြုံးတစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေးက ကျွန်တော်နဲ့ လောင်းကြေးထပ်တယ်...။ လေလံရုံက သူ့ကို ဥက္ကာခဲသံ ပေးလိမ့်မယ်လို့ လူပါးဝပြီး ကြွေးကြော်တယ်...။ သူ ရှုံးရင်တော့ သူ့လက်နှစ်ဖက်လုံး အဖြတ်ခံရမှာပဲ..."

ဝေ့ယွင်သည် အဓိပ္ပာယ်ကို အကြမ်းဖျင်းနားလည်သွားပြီး သူ၏အမူအရာမှာ အလွန် မှိုင်းညှို့သွားသည်။ သူက ခက်ထန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"လာသမျှ ဧည့်သည်အားလုံးက ဧည့်သည်တွေပဲ...။ မင်း မတတ်နိုင်တိုင်း တခြားသူတွေ မတတ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး...။ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နဲ့ မဆုံးဖြတ်ရဘူး”

သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးအိုများတွင် ဒေါသ အရိပ်အယောင်ဖြင့် ဝေ့ယွင်က တာဝန်ခံ လီဘက်သို့ လှည့်ကာ အေးစက်စွာ ရှုတ်ချလိုက်သည်။

"တာဝန်ခံ လီ...။ မင်းရဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ဆက်ဆံတဲ့ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းကို လေလံရုံကို ယူမလာနဲ့...။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ပျက်စီးစေတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

တာဝန်ခံ လီက မသင့်လျော်စွာ မပြုမူရဲဘဲ လေးစားစွာ တုံ့ပြန်သည်။

"ကျုပ်က လေလံရုံရဲ့ အကြီးတန်း အကြီးအကဲ ဝေ့ယွင်ပါ...။ ညီလေးဖုန်း... ပေါ့ဆမှု တစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်...။ ဒါက ဥက္ကာခဲသံပါ... ခင်ဗျား စစ်ဆေးကြည့်နိုင်ပါတယ်..."

ဝေ့ယွင်က ဖုန်းဝူချန်ကို ယဉ်ကျေးသော အပြုံးဖြင့်ဆိုပြီး ဥက္ကာခဲသံ တစ်တုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တင်ပေးလိုက်သည်။

အစေခံမလေးကလည်း ဖုန်းဝူချန် တောင်းဆိုခဲ့သော အခြားရတနာများကို စားပွဲပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ခင်းကျင်းပေးလိုက်သည်။

လူများစွာနှင့် တွေ့ဆုံဖူးသော ဝေ့ယွင်သည် ဖုန်းဝူချန်မှာ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သဘာဝကျကျ သိမြင်နိုင်သည်။

"ဟွန့်...။ သူ တတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး"

သခင်လေးလျိုက မကျေမနပ်ဖြင့် ဆိုသည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် ဥက္ကာခဲသံကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတတ်နိုင်တယ်လို့လည်း မပြောခဲ့ဘူး...။ မတတ်နိုင်ဘူးလို့လည်း မပြောခဲ့ဘူး...။ ငါပြောခဲ့တာက လေလံရုံက ငါ့ကိုပေးလိမ့်မယ်လို့ပဲ...။ ငါနိုင်ရင် မင်းရဲ့လက်က ကျိုးသွားမှာပဲ..."

"ဟွန့်...။ ဒါဆို မင်း အကြီးတန်းအကြီးအကဲကို သူကမင်းကို ဥက္ကာခဲသံပေးမလားလို့ မေးကြည့်လေ"

သခင်လေးလျိုက လေလံရုံက ရွှေဒဂ်ါး တစ်သန်းတန် ဥက္ကာခဲသံကို မသိကျွမ်းသော လူငယ် တစ်ဦးအား လက်ဆောင် ပေးမည်ကို သံသယရှိစွာဖြင့် မထီမဲ့မြင်ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

လေလံရုံမှ လူတိုင်းမှာ အရူးများ မဟုတ်လျှင်ပေါ့။

"ဒါဆို သေချာကြည့်ထား"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ နဂါးနတ်ဘုရား၏ အသက်ရှုခြင်းကို ရုတ်တရက် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

"ဘန်း"

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ဖဝါးတွင်

အပြာရောင် မီးလျှံတစ်စသည် ချက်ချင်းတောက်လောင်သွားသည်။ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဥက္ကာခဲသံ၊ နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ

လေပေါ်သို့ ပျံတက်သွားလေသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ဖဝါးမှ အပြာရောင်မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဥက္ကာခဲသံမှာ စတင်လောင်ကျွမ်းလာပြီး နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသည်။

"လက်နက်ပညာရှင်"

ဝေ့ယွင်၏ မျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"သူက လက်နက် ပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ"

တာဝန်ခံ လီနှင့် သခင်လေးလျိုတို့

နှစ်ဦးစလုံးမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ မှင်သက်သွားပြီး လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှိရှိသမျှ လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လက်နက်ပညာရှင်များ မဟုတ်ကြသော်လည်း ဖုန်းဝူချန်မှာ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ယခုအခါ ခန့်မှန်းနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

လက်နက်ပညာရှင်များ၏ တည်ရှိမှုမှာ ဆေးပညာရှင်များထက်ပင် ရှားပါးပြီး အစွမ်းထက်သော လက်နက်ပညာရှင်များမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေသည်မှာ ဖုန်းဝူချန်သည် လက်နက်ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ရုံမျှမက ဥက္ကာခဲသံကို အသုံးပြုနိုင်သော လက်နက်ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သာမန်လက်နက်ပညာရှင်များသည် အများဆုံးအားဖြင့် သာမန်သံကြမ်းကို အသုံးပြု၍ သာမန်လက်နက်များနှင့် ရတနာများကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဒုတိယ၊ တတိယနှင့် စတုတ္ထအဆင့် လက်နက်ပညာရှင်များပင်လျှင် သူတို့၏လက်နက်များနှင့် ရတနာများကို ပြုလုပ်ရန် နက်ရှိုင်းသော သံကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဥက္ကာခဲသံကို လက်နက်သန့်စင်ရန် အသုံးပြုနိုင်ခြင်းသည် အားကောင်းသော လက်နက်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေပြီး အနည်းဆုံး ပဉ္စမ အဆင့် လက်နက်ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

သာမန်လက်နက်ပညာရှင်များမှာ လေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ရာ ပဉ္စမတန်း လက်နက်ပညာရှင်တစ်ဦးဆိုလျှင် အဘယ်သို့နည်း။

"ဒီလူက ဥက္ကာခဲသံနဲ့ သန့်စင်နိုင်တယ်...။ သူက ပဉ္စမတန်း လက်နက်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ"

ဝေ့ယွင်မှာ လုံးဝအံ့အားသင့်သွားသည်။

"ယွင်ကျိုးတစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်တောင် တတိယတန်း လက်နက်ပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် ရှာလို့မတွေ့ဘူး...။ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာ စတုတ္ထတန်း လက်နက်ပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ...။ ဒီလူက ပဉ္စမ အဆင့် လက်နက်ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါလား"

ငယ်ရွယ်သော ပဉ္စမတန်း လက်နက်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ခြင်းမှာ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်မည်နည်း။

ဝေ့ယွင်မှာ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့တော့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ဖဝါးတွင် ဥက္ကာခဲသံမှာ တောက်လောင်နေပြီး မကြာမီ နီရဲလာကာ နောက်ဆုံးတွင် အရည်အဖြစ်သို့ အရည်ပျော်သွားပြီး နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ အရည်ပျော်နေသော ဥက္ကာခဲသံထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီးဖြစ်သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်များမှာ မျက်လှည့်ဆန်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လက်ဟန်များဖြင့် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး အရည်ဖြစ်နေသော ဥက္ကာခဲသံမှာ အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ လူးလွန့်နေသည်။

ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ လူတိုင်းမှာ ဖုန်းဝူချန်၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော လက်နက်သန့်စင်မှု ပြကွက်တွင် နစ်မြုပ်နေကြပြီး သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ် စိတ်လှုပ်ရှားအံ့ဩနေကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် အရည်ဖြစ်နေသော ဥက္ကာခဲသံကို ဆက်လက်သန့်စင်ကာ အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း အရည်ပျော်နေသော သံကို နှစ်ပိုင်းခွဲကာ ပုံသွင်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တူညီသော သိုလှောင်လက်စွပ်

နှစ်ကွင်းအဖြစ် ခဲသွားသည်။

သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းမှာ အလွန်

အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး စူးရှတောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းတန်းသည် ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဖုန်းဝူချန်သည် သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကို သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ စုသိမ်းလိုက်ပြီး တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေသော လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ခန်းမဆောင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ဤအခိုက်တွင် ဝေ့ယွင်မှာလည်း မှင်တက်နေပြီး ဖုန်းဝူချန်၏ နတ်ဘုရားဆန်ပြီး လက်ရာမြောက်သော လက်နက်သန့်စင်မှု စွမ်းအားကြောင့် လုံးဝ လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ပင် မပြည့်သော အချိန်အတွင်း သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းမှာ လုံးဝ ပုံသွင်း ပြီးစီးသွားသည်။

"အတွေးဖြင့် ပုံဖော်ခြင်း...။ အတွေးဖြင့် ပုံဖော်ခြင်းတဲ့လား"

ဝေ့ယွင်က ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန်းမဆောင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"အားကောင်းလိုက်တဲ့ အရှိန်အဝါ...။ ဒါတွေက ဝိညာဉ်လက်နက်တွေပဲ...။ မှားစရာမရှိဘူး...။ ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ လက်နက်ပညာရှင်ကို ငါတစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး...။ ဒီအရှိန်က အရမ်းမြန်လွန်းတယ်"

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ...။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ...။ သူ... သူက ပဉ္စမတန်း လက်နက်ပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ...။ သခင်လေးလျိုတော့ အခုသွားပြီ...။ ပဉ္စမတန်း လက်နက်ပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ပြစ်မှားမိတာ... ကောင်းကင်ဘုံ ဘုရင်တောင် သူ့ကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး"

"လက်ဖဝါးထဲမှာ သန့်စင်တာ...။ သန့်စင်ဖို မလိုဘူး...။ စိတ်ကြိုက် လက်နက်သန့်စင်နိုင်တယ်...။ ပြီးတော့ ဒါတွေက ဝိညာဉ်လက်နက်တွေတဲ့"

ဝေ့ယွင်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်နှင့် နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး တုန်လှုပ်မှုအသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား တော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းမှာ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာလေ၏။ ဤလောကမှ မဟုတ်သော ရတနာများကဲ့သို့ လုံးဝ ဖြစ်နေကာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

အတွေးဖြင့် ပုံဖော်ခြင်းမှာ လောကတွင် အမှန်တကယ်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှ၏။

"အတွေးဖြင့် ပုံဖော်ခြင်းတဲ့လား...။ ပဉ္စမ အဆင့် လက်နက်ပညာရှင်တောင် ဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး...။ သူက ပဉ္စမ အဆင့် လက်နက်ပညာရှင်ထက် ကျော်လွန်နေတာ သေချာတယ်..."

ဝေ့ယွင်၏ နှလုံးသားမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်နေပြီး သူ၏

အရိုးအိုများ အားလုံးမှာ တုန်ခါနေသည်။

သူ၏အကြည့်ကို တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့နေသော သခင်လေးလျိုထံသို့ လှည့်ရင်း ဖုန်းဝူချန်က မဲ့ပြုံးတစ်ချက်

ပြုံးလိုက်သည်။

"ကဲ... အခု ပြောစမ်းပါဦး...။ ဒီသိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းက ဘယ်လောက်တန်လဲ"

သခင်လေးလျိုမှာ ကျောက်ရုပ်ကြီးပမာ ဖြစ်နေပြီး ကြွက်သား တစ်မျှင်ပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ဝိညာဉ်လက်နက်သည် ရတနာထက် အဆင့်တစ်ဆင့်သာ မြင့်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် အရည်အသွေးမြင့် ရတနာသိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းတွင် နေရာ တစ်စတုရန်းမီတာသာ ရှိပါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွင် အနည်းဆုံး တစ်ရာ ရှိပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်ပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ရတနာထက် အဆတစ်ရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု၏ ဈေးနှုန်းကို မပြောဘဲ ဖုန်းဝူချန်၏ ပဉ္စမ အဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ဇာစ်မြစ်တစ်ခုတည်းကပင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။

"သခင်လေးဖုန်းက တကယ်ပဲ မဟာဆရာတစ်ဆူပါပဲ"

သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် ဝေ့ယွင်က အလျင်အမြန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ဥက္ကာခဲသံက လေလံရုံမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ မရောင်းရဘဲ ရှိနေခဲ့တာပါ...။ ဒီနေ့ သခင်လေးဖုန်းနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး တောက်ပနိုင်ခဲ့တာက ဒါက ဖုန်းသခင်နဲ့ ကံကြမ္မာ ပါလာတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေပါတယ်...။ ဥက္ကာခဲသံကို သခင်လေးဖုန်းကို လက်ဆောင်

ပေးသင့်ပါတယ်"

ဝေ့ယွင်မှာ မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ ဤအခိုက်တွင် သူသာ ပိုက်ဆံတောင်းရဲမည်ဆိုလျှင် လေလံရုံကို ဆက်လက်လည်ပတ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

"ကြားတယ်မဟုတ်လား"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးကာ သူ၏ညာလက်ဖြင့် လေထဲသို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ မီးလျှံဓားမှာ လေဟာနယ်မှ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဓားရောင်တစ်ချက်ဝင်းလက်သွားပြီး ဖုန်းဝူချန်က ကျောက်ရုပ်ဖြစ်နေသော သခင်လေးလျို၏ လက်မောင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

"အား"

သူ၏လက်မောင်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် သခင်လေးလျိုမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာ၏။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသို့ နာကျင်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားရာ သူက မချိမဆန့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တာဝန်ခံ လီမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး တောင်းပန်သည်။

"သခင်လေးဖုန်း... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ...။ ဒီအောက်တန်းကျတဲ့သူက မျက်စိကန်းပြီး မဟာသခင်လေးဖုန်းကို မမှတ်မိခဲ့ပါဘူး...။ ကျွန်တော် မျှော်လင့်... မျှော်လင့်ပါတယ် သခင်လေးဖုန်း..."

တာဝန်ခံ လီ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ဓားဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး တာဝန်ခံ လီ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကိုလည်း ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူ၏ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော လက်မောင်းမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း တာဝန်ခံလီက မအော်ရဲပေ။

"အကြီးအကဲဝေ့ယွင်ရဲ့ ဥက္ကာခဲသံလက်ဆောင်ကို ထောက်ထားပြီး မင်းတို့အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဝေ့ယွင်မှာ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ရဲပေ။ ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး အားကောင်းသော လက်နက်ပညာရှင်

တစ်ဦးကို မည်သူက ထိပါးဝံ့မည်နည်း။

ခန်းမဆောင်ရှိ လူအားလုံးမှာ ကြောက်ရွံ့လွန်း၍ သူတို့၏

မျက်နှာများမှာ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြ၏။ ဖုန်းဝူချန်အပေါ် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရိုသေမှုမှာ အတွင်းစိတ်ထဲမှ လာလေသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ နတ်ဘုရားဆန်ပြီး လက်ရာမြောက်ကာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော လက်နက်သန့်စင်မှု၊ အတွေးဖြင့် ပုံဖော်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ထင်ဟပ်စေသော အဖြစ်အပျက်မှာ သူတို့၏တစ်သက်တာတွင် ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်ပေတော့သည်။