လိန်မူချန်အား အနိုင်ယူခြင်း

~တော်တော်တော့ အားနာစရာပင်...။

ပြင်းထန်လှသော တစ်ယောက်တစ်လှည့် တိုက်ခိုက်ပွဲကြီးမှာ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာမြင့်သည်အထိ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း အလံနက်တပ်မတော်၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်ဆိုသော လိန်မူချန်သည် အခုထိ သူ့ကို ထိထိမိမိ တစ်ချက်တောင် မတိုက်နိုင်သေးချေ။

လိန်မူချန်တစ်ယောက် ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါက်နေသည့် အချက်တစ်ခုတော့ ရှိသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းသည် သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသလိုပင်။

သူ့တိုက်ကွက်က ထိတော့မည်ဟု ထင်လိုက်တိုင်းမှာ ဖုန်းဝူချန်က မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အံ့ဩဖွယ်ရာ ရှောင်တိမ်းသွားမြဲဖြစ်ရာ လိန်မူချန်မှာ အံ့အားသင့်ရုံမှ တစ်ပါး ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။

'ဒါ ဘယ်လိုကောင်လဲကွ။ ငါက အလံနက်တပ်မတော်မှာ သုံးနှစ်လုံးလုံး သေမတတ် လေ့ကျင့်ခဲ့တာ... ငါတို့ဆိုတာ သံနဲ့ထုထားတဲ့ ကောင်တွေ... ဒီကောင်စုတ်လေးက ဘယ်လိုလုပ် ငါနဲ့ ယှဉ်တိုက်နိုင်ရတာလဲ။'

လိန်မူချန်၏ ရင်ထဲတွင်တော့ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့၏။

အလံနက်တပ်မတော်ထဲမှာ သုံးနှစ်တာကာလပတ်လုံး နေလာခဲ့သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် လိန်မူချန် မမြင်ဖူးသည့် ပါရမီရှင်ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ အင်ပါယာ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ကိုပင် သူမြင်ဖူးခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ဖုန်းဝူချန်ကဲ့သို့ သဘာဝလွန်နေသော ပါရမီရှင်မျိုးကိုတော့ သူတစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

'ဒီကောင်လေး ဘယ်သူလဲ။ ငါ့ထက် အသက်ငယ်ပုံရပေမဲ့ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ လွမ်ထျန်းမြို့ရဲ့ သြဇာအာဏာကိုလည်း ကြောက်တဲ့ ပုံမပေါ်ဘူး။'

လိန်မူချန်သည် ဖုန်းဝူချန်၏ နောက်ခံ ရာဇဝင်ကို စတင် တွေးတော

နေမိတော့သည်။

...

ပြင်းထန်သော လက်တစ်လုံးခြား တိုက်ပွဲကြီးသည် နှစ်ဦးစလုံး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည့်အခါ အဆုံးသတ်သွားခဲ့၏။

'အင်း... အလံနက်တပ်မတော်ရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်ဆိုတာနဲ့တော့ တကယ်ညီသားပဲ...။ တော်တော်သန်တာ။ သာမန်အသွင်ပြောင်း ဘုံ တတိယလွှာက အကောင်တွေတော့ သူ့ကို ဘယ်ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ကြည့်ရတာ သူ အကုန်တောင် မထုတ်သုံးသေးဘူးထင်တယ်။ ဒီအခြေအနေနဲ့ ငါ့အစွမ်းနဲ့ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ကတော့ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး...။ အမြန်နှုန်းနဲ့ပဲ အနိုင်ယူရတော့မှာပဲ။'

ဖုန်းဝူချန်က သူ့ပြိုင်ဘက်ကို လျှော့မတွက်ရဲဘဲ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ အကြံထုတ်လိုက်သည်။

လိန်မူချန်၏ အစွမ်းက အမှန်တကယ်ပင် အားနည်းသည်တော့ မဟုတ်။

တည့်တည့်တိုးပြီး ရင်ဆိုင်ဖို့ ယုံကြည်မှု မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါ...။ သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဖို့မှ မလိုသည်ကိုး။

အလံနက်တပ်မတော်တွင် သုံးနှစ်တာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော လိန်မူချန်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို သင်ယူခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သေစေနိုင်ပြီး တည့်တည့်တိုးရင်ဆိုင်ခြင်းက သူ့ကိုသာ ဒဏ်ရာရစေလိမ့်မည်။ အကယ်၍သာ ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကြံ့ခိုင်မှုမရှိခဲ့ပါလျှင် သူသည် အစောကြီးကတည်းက ရှုံးနိမ့်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ဖုန်းဝူချန်အနေဖြင့် အသွင်ပြောင်း ဘုံ ပထမလွှာ၏ အစွမ်းဖြင့် တတိယလွှာနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် သန်မာလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

လမ်းမများပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်လုံးအားလုံးက လိန်မူချန်နှင့် ဖုန်းဝူချန်ထံတွင်သာ စုပုံကျရောက်နေကြ၏။

"ငါ့အစွမ်းရဲ့ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အားနည်းမသွားတာကတော့ တကယ်ကို မရိုးစင်းဘူးပဲ။" လိန်မူချန်က သူ ခွန်အားကုန်မထုတ်သုံးသေးကြောင်း ထင်ရှားစွာဖြင့် အေးစက်စက် လှောင်ရယ်လေ၏။

လိန်မူချန်သည် တိုက်ခိုက်ရေးဟန်ပန်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း သူ ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါဆိုရင်တော့ မင်းကို ငါသတ်တော့မယ်။"

"အဲ့ဒါကတော့ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့”

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

သူသည် နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို နှိုးဆွလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဦးစွာတိုက်ခိုက်ရန် အစပျိုးလိုက်၏။

သူ၏ကိုယ်ဟန်သည် ပြင်းထန်သော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေ၏။ ထို့နောက် လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်ပျံတက်ကာ လိန်မူချန်ထံသို့ လက်သီး တစ်လုံး ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

‘သူလည်း အကုန်မထုတ်သုံးသေးတာပဲ။ သူ့အမြန်နှုန်းနဲ့ အစွမ်းက ထပ်တိုးလာပြန်ပြီ။’

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်သီးချက်မှ စွမ်းအင်ကို ခံစားမိသောအခါ လိန်မူချန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားပြီး ဘယ်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

**ဘုန်း။**

ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်က လမ်းမပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ကျောက်ခင်းလမ်းကို ထိုးဖောက်ကာ ချိုင့်ခွက်ငယ်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအစွမ်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် အားကောင်းလှသည်။

ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သီးချက်သာ လူတစ်ယောက်ကို ထိမှန်ခဲ့ပါက သူ၏ကိုယ်တွင်းမှ အရိုးများအားလုံး ကြေမွသွားဖွယ်ရှိပေသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ကောချန်ခုံးနှင့် အခြားသခင်လေးများ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

လိန်မူချန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေထောက်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အားဖြင့် လွှဲကန်လိုက်ရာ အကယ်၍သာ ထိမှန်ခဲ့ပါက ဖုန်းဝူချန်၏ အရိုးများစွာ ကျိုးသွားမည်မှာ သေချာသည်။

"ဘာလဲ။" သို့သော် လိန်မူချန် ခြေထောက်လွှဲကန်လိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“အွတ်”

လိန်မူချန် လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အချိန်မှာပင် ဖုန်းဝူချန်က ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လိန်မူချန်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်သီးတစ်လုံး ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အားကြောင့် လိန်မူချန် ပေပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

"မင်း အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်တာက ဒီလောက်ပဲလား။" ဖုန်းဝူချန်က အလွန်ကြီးစိုးသော ဟန်ပန်ဖြင့် အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ့အမြန်နှုန်းက ချက်ချင်း တိုးလာတာပဲ။" လိန်မူချန်တစ်ယောက် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး အစောက တိုက်ကွက်ကို မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ခံတပ်နံရံများကိုပင် ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်း ရှိသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားကြောင့် လိန်မူချန်၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုက လိန်မူချန်ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

လိန်မူချန်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်တဲ့ အကျိုးဆက်ကို မင်း သိရဲ့လား။" လိန်မူချန်က ဒေါသတကြီး အံကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

“ဘုန်း။ ဘုန်း။ ဘုန်း။”

လိန်မူချန်၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပိုမို ရက်စက်လာပြီး အလံနက်တပ်မတော်၏ ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်ရေး

ပညာရပ် အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန် သိုင်းပညာများနှင့် လုံးဝ မတူဘဲ လက်သီး တစ်လုံး၊ ခြေကန်ချက် တစ်ချက်တိုင်းက သေစေလောက်သော ဒဏ်ရာကို ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။

သို့တိုင်အောင်ပင် လိန်မူချန်သည် ဖုန်းဝူချန်ကို ထိအောင် မတိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဖုန်းဝူချန်က အလံနက်တပ်မတော်၏ တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်များကို အကုန် မြင်နေရသလိုပင်။

ထိအောင် မတိုက်နိုင်သည်က တစ်ကြောင်း၊ ထိုအစား ဖုန်းဝူချန်က အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းနှင့် စူးရှသော အာရုံခံစားမှုတို့ဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရာ သူ၏ လက်သီးချက်များမှာ တိကျပြီး ကျွမ်းကျင်စွာ ထိမှန်နေခဲ့သည်။

လိန်မူချန် တိုက်ခိုက်လေလေ၊ ဒေါသထွက်ရလေလေဖြစ်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်မှု လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

လွမ်ထျန်းမြို့မှ လူအများအပြား စုပြုံ၍ ကြည့်ရှုနေကြသည် ဖြစ်ရာ မြို့၏ နံပါတ်တစ် လူငယ်သခင်လေး တစ်ဦးအနေဖြင့် အသွင်ပြောင်း ဘုံ ပထမလွှာမှ လူတစ်ယောက်၏ အရူးလုပ်ခြင်းကို သူ ဘယ်လို သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် တည်ငြိမ်မှုနည်းလေလေ၊ အားနည်းချက်များ ပိုမိုပေါ်ထွက်လာလေလေဖြစ်ပြီး ဖုန်းဝူချန်က သူ့ကို တိုက်ပွဲတွင် ပိုမိုဖိနှိပ်လေလေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီးလိန် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘူးလား။ ဟိုကောင်က တိုက်လေလေ သန်မာလာလေလေ ဖြစ်နေသလိုပဲ။" ကောချန်ခုံးက မျက်နှာစက္ကူလို ဖြူဖျော့လျက် ထိတ်လန့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ယန်က သူ၏ကြောက်ရွံ့မှုကို မျိုချလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

"ငါ... ငါလည်း အဲ့လိုပဲ ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ အစ်ကိုကြီးလိန်ရဲ့ တိုက်ကွက်အားလုံးကို သူက အကုန်မြင်နေရသလိုပဲ။"

ကြည့်ရှုနေသူများမှာ တိုး၍.. ထိတ်လန့်လာကြသည်။

အစပိုင်းတွင် လိန်မူချန်သည် အစွမ်းကို ပြသနိုင်သေးသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းကို ထုတ်ဖော်

ပြသလိုက်သည့်အခါ အခြေအနေမှာ လုံးဝပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး လိန်မူချန်မှာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အစွမ်းမရှိတော့ပေ။

"စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေရင် မင်းငါ့ကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်ရမှာမဟုတ်ဘူး။ အလံနက်တပ်မတော်ရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေဆိုတာ ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ဘူးပဲ။"

ဖုန်းဝူချန်က ရှောင်တိမ်းနေရင်း အေးစက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။" လိန်မူချန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

အစစ်အမှန်ယွမ်ကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလျက် လိန်မူချန်က ဟိန်းဟောက်ကြွေးကြော်၏။

"နက်နဲ အဆင့် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာ။ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများ ကြေမွခြင်း။"

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အင်အား တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

လိန်မူချန်က အဝေးမှ လက်ဝါး တစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ‘တစ်ကျန့်’ အရွယ်အစား ရှိသော လက်ဝါးပုံရိပ် တစ်ခုက အလွန် ပြင်းထန်သော လေပြင်းနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

["ကျန့်" (丈 - zhàng) ဆိုတာကတော့

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရှေးဟောင်း တရုတ်ပုံပြင်တွေ၊ သိုင်းလောကရာဇဝင်တွေထဲမှာ အလွန်အသုံးများတဲ့ အလျားအတိုင်းအတာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ယနေ့ခေတ် မီတာစနစ်တွေ၊ ပေစနစ်တွေ မပေါ်ခင်ကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ ရိုးရာအတိုင်းအတာတစ်ခုပေါ့။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရရင်တော့...

တစ် "ကျန့်" (一丈) ဟာ ဆယ် "ပေ" (十尺 - chǐ) နဲ့ ညီမျှပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရှေးဟောင်း "ပေ" (尺) ကလည်း ယနေ့ခေတ် အနောက်တိုင်းပေနဲ့ တန်ဖိုးမတူပါဘူး။

ခေတ်သစ်အတိုင်းအတာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြရမယ်ဆိုရင်တော့...

တစ်ကျန့် (一丈) ≈ ၃.၃၃ မီတာ (သို့မဟုတ်) ၁၀.၉ ပေ ခန့် ရှိပါတယ်။

ဒီအတိုင်းအတာကို ကျွန်တော်တို့ စာပေတွေထဲမှာ ဘယ်လိုသုံးသလဲဆိုရင်...

ဥပမာအနေနဲ့၊ အရပ်အမောင်း ထွားကျိုင်းလှတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ဦးကို ဖော်ပြတဲ့အခါ "သူ့အရပ်က တစ်ကျန့်လောက် မြင့်မားတယ်" လို့ တင်စားရေးဖွဲ့ကြတယ်။ ဒါဆိုရင် သူဟာ သာမန်လူတွေထက် ဦးခေါင်းတစ်လုံးစာမက ပိုမြင့်မားပြီး ထည်ဝါခန့်ညားတဲ့ ပုံရိပ်ကို စာဖတ်သူရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ထင်ဟပ်စေတာပေါ့။

ဒါမှမဟုတ် တောင်ကမ်းပါးတစ်ခုရဲ့ အမြင့်၊ မြစ်တစ်စင်းရဲ့ အကျယ်ကို ဖော်ပြတဲ့အခါမှာလည်း "ကျန့်ပေါင်းများစွာ" (数十丈) နက်ရှိုင်းတယ်၊ ကျယ်ဝန်းတယ်လို့ သုံးနှုန်းတတ်ကြတယ်။

ဒီလိုအသုံးအနှုန်းက ဇာတ်လမ်းရဲ့ မြင်ကွင်းကို ပိုပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသွားစေလေရဲ့။

နောက်ပြီး သိုင်းသမားတွေ ကိုင်စွဲတဲ့ လှံရှည်ကြီးတွေကိုဆိုရင် "တစ်ကျန့်နဲ့ ရှစ်ပေ" (一丈八尺) ရှည်တယ်လို့ ဖော်ပြလေ့ရှိတာကလည်း သိုင်းဝတ္ထုတွေရဲ့ အမှတ်သင်္ကေတတစ်ခုလိုပါပဲ။]

ဖုန်းဝူချန်၏ အကြည့်က လေးနက်သွားပြီး သူသည် နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို အားကုန်သုံး၍ တစ်ဖန် ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်သည် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပူးကပ်နေသကဲ့သို့ မထင်ရှားသော ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"တတိယအလွှာ ကောင်းကင် အမျက် ဒေါသလက်ဝါး။"

ဖုန်းဝူချန်ကလည်း အသံတိုးတိုးဖြင့် တိုက်ကွက် မာန်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် အလားတူပင် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင် လက်ဝါး ပုံရိပ် တစ်ခုက ကောင်းကင်ကို တုန်ခါစေသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မတားဆီးနိုင်အောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

“ဝေါ့”

အားပြင်းသော လက်ဝါးပုံရိပ် နှစ်ခုသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိခတ်မိကာ နားကွဲမတတ် မြည်ဟည်းသံကြီးနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအင်က လိန်မူချန်ကို သွေးအန်စေပြီး ခြောက်ပေ၊ ခုနစ်ပေ..အကွာသို့ အရုပ်ကျိုးပြတ် လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် ဒဏ်ရာမရသော်လည်း နှစ်ပေအကွာသို့ နောက်ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏အတွင်းစွမ်းအင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားက လုံလောက်စွာ ပြင်းထန်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ကြံ့ခိုင်မှု မရှိခဲ့ပါက ဖုန်းဝူချန် ဒဏ်ရာရမည်မှာ သေချာသည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။" လိန်မူချန်၏ မျက်လုံးများက ဖုန်းဝူချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"အလိုလေး…"

ကောချန်ခုံးနှင့် အခြားသူများအပါအဝင် ကြည့်ရှုနေသူများအားလုံး ထိတ်လန့်တကြား အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကြသည်။

ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လိန်မူချန် အမှန်တကယ် ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မည်သူမျှ မိမိမျက်လုံးကို မိမိ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။

ဤတည့်တည့်တိုး ရင်ဆိုင်မှုက လိန်မူချန် ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ သူသည် အသွင်ပြောင်း ဘုံ ပထမလွှာတွင်သာ ရှိသော လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သည့် လူငယ် တစ်ဦးကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းပင်။

"ညီအစ်ကိုဖုန်းက လိန်မူချန်ကို တကယ်ဒဏ်ရာရစေခဲ့တာပဲ။ လိန်မူချန်က ညီအစ်ကိုဖုန်းကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။" လျိုချင်းယန်က အချိန်အတော်ကြာမှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို လုံးဝမယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

"အစ်ကိုဖုန်း သုံးလိုက်တဲ့ သိုင်းကွက်က နက်နဲသောအဆင့် သိုင်းပညာပဲ ဖြစ်ရမယ်။" မြောင်ချင်းချင်းက မျက်နှာတွင် မိန်းမောတွေဝေသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ ဖုန်းဝူချန် သုံးခဲ့သော သိုင်းကွက်သည် နက်နဲ အဆင့်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သေချာနေသည်။

အသွင်ပြောင်း ဘုံ ပထမလွှာက တတိယလွှာပြိုင်ဘက်ကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ဒါက မတော်တဆလား၊ ကံကောင်းတာလား။ လူတိုင်း သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

"နက်နဲ အဆင့် သိုင်းပညာတွေ… မင်း ဘယ်သူလဲကွ။" လိန်မူချန်က ဖုန်းဝူချန်ကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ခက်ထန်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားအရိပ်။"

ဖုန်းဝူချန်၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပွားသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နောက်ဆက်တွဲပုံရိပ်များကို ချန်ထားလျက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် အံ့ဩဖွယ်ရာ ပျံသန်းသွား၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လိန်မူချန်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤအံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း နောက်တစ်ကြိမ် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြပြန်သည်။

"ဒါ ဘယ်လို ကိုယ်ဖော့သိုင်းမျိုးလဲ။"

လိန်မူချန်၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ လှိုက်တက်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ ဖုန်းဝူချန်က ဤသို့ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို အစကတည်းက အသုံးပြုခဲ့ပါက မိမိ အစောကြီးကတည်းက ရှုံးနိမ့်သွားဖွယ်ရှိသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာတွင်မူ ခံစားချက် မရှိ၊ သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်က လိန်မူချန်ကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေရာ ငရဲထဲသို့ ထိုးကျသွားသကဲ့သို့ လိန်မူချန်အား တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားစေသည်။

"အလံနက်တပ်မတော်က တော်တော်အားနည်းတာပဲ။ မင်း တပ်စခန်းထဲမှာ သုံးနှစ်လောက် လေ့ကျင့်ခဲ့တာ ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ အစွမ်းလေးအတွက်ပဲလား။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ လူတိုင်းကို အထင်သေးတဲ့ မာနမျိုးကို မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးပွားလာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပုံပဲ။" ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ

ထေ့ငေါ့လိုက်လေ၏။

"မင်း အလံနက် တပ်မတော်ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့။ အလံနက် တပ်မတော်ကို စော်ကားတဲ့ အကျိုးဆက်ကို မင်းသိရဲ့လား။"

လိန်မူချန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ ပြောနေတာ မင်းကို။ အလံနက် တပ်မတော်ကို ဆွဲထည့်ပြီး ငါ့ကို လာမခြောက်နဲ့။"

ဖုန်းဝူချန်က ပျက်ရယ်ပြုသော အကြည့်ဖြင့် လိန်မူချန်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မင်း။" လိန်မူချန်က ဖုန်းဝူချန်ကို အစိမ်းလိုက် ဝါးစားချင်

စိတ်ပေါက်နေတော့၏။

သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူ စကားပြောတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ဖုန်းဝူချန်၏ မီးလျှံဓားက လိန်မူချန်၏ ရင်ဘတ်ကို ချိန်ရွယ်ထားနှင့်နေပြီ ဖြစ်သတည်း….။

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ မိန့်မှာလိုက်သည်။

"မင်းကို သတ်ရတာ ငါ့လက်ကို လှန်လိုက်သလောက်ပဲ လွယ်တယ်။"

"ဒါဆို စမ်းကြည့်လေ။ ငါက သေရမှာ မကြောက်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး အတူတူ သေရုံပဲပေါ့။"

လိန်မူချန်က ဒေါသတကြီး ပြန်အော်လိုက်ပြီး သူ၏အစစ်အမှန်ယွမ်က ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"အဟင်း၊ ငါမလုပ်ရဲဘူးလို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား။" ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

လိန်မူချန်က မျက်နှာ မည်းမှောင်ကာ ဒေါသထွက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"မင် ငါ့ကို သတ်ရင် မင်းလည်း ဒဏ်ရာရမှာပဲ။ လွမ်ထျန်းမြို့ကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေသလား။"

သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်နေကြစဉ်တွင် အနီးအနားမှ ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခု အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။

"ခုံးပာ။ မင်းဘာမှမဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရဘူးမဟုတ်လား။" လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက အလွန်ထိတ်လန့်သော ပုံစံဖြင့် ကောချန်ခုံးကို စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ယန်အာ၊ မင်းတို့ရော ဘယ်လိုနေသေးလဲ။"

အခြား လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက ကျောက်ယန်ကို မေးလိုက်သည်။

လွမ်ထျန်းမြို့မှ မိသားစု အသီးသီးမှ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး သတင်း ရရှိထားပုံဖြင့် သူတို့၏ အစောင့်များကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

လွမ်ထျန်းမြို့၏ မြို့သခင်၊ လိန်မူချန်၏ ဖခင်ဖြစ်သူ လိန်ကျိန့်နန်ပင် ရောက်ရှိလာလေ၏။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် တင်းမာလျက် ရှိသည်။

"အဖေ၊ အဲ့ကောင်စုတ်ကို မြန်မြန်သတ်လိုက်ပါ။ သူ ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်နေတာ။ လျိုချင်းယန်ကလည်း သူနဲ့တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ။" ကောချန်ခုံးက ရုတ်တရက် အသိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ဖခင်ကို အော်ဟစ်

တိုင်တန်းလိုက်သည်။

"လျိုရှန်း။ ငါ့သားသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် မင်းသားကို ငါသတ်မိမှာ သေချာတယ်။" ကောမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်က လျိုရှန်းကို ချက်ချင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်။

"ချင်းယန်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။"

လျိုမိသားစု၏ အထက်ပိုင်းအဖွဲ့ဝင်များလည်း အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင်က ကောမိသားစုခေါင်းဆောင်၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ တင်းမာစွာ မေးလိုက်သည်။

"အဖေ၊ ကောချန်ခုံးက အရင်စတာပါ။ သူက လူတွေခေါ်ပြီး ညီအစ်ကိုဖုန်းကို သတ်မလို့လုပ်တာဗျ၊ နောက်တော့ သူကိုယ်တိုင် အသတ်ခံရတော့မလို ဖြစ်သွားတယ်။ လိန်မူချန်သာ ဝင်မပါရင် သူ သေသွားပြီ။ လိန်မူချန်လည်း ညီအစ်ကိုဖုန်းကို ရှုံးသွားတယ်။"

လျိုချင်းယန်က ရိုးရှင်းစွာ အကျဉ်းချုံး၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဦးလေးလျို၊ လျိုချင်းယန် ပြောတာ အားလုံး အမှန်တွေချည်းပါပဲရှင့်”

မြောင်ချင်းချင်းက လျိုရှန်း သူတို့ကို မယုံမည် စိုး၍ ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒါ ဖုန်းဝူချန်လား။"

လျိုမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်က ဖုန်းဝူချန်ကို ထိတ်လန့်သော အကြည့်ဖြင့် အကဲခတ်လိုက်ပြီး အသွင်ပြောင်း ဘုံ ပထမလွှာမှ ဖုန်းဝူချန်က လိန်မူချန်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို အံ့အားသင့်နေ ပုံရ၏။

လျိုမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းစိတ်မှ သက်ပြင်းချကာ တွေးတောလိုက်သည်။

' ကောထျန်းရှုံးနဲ့ လိန်ကျိန့်နန်တို့က ဒီကိစ္စကို အလွယ်တကူ အပြီးခံမှာ မဟုတ်ဘူး။’