ဝမ်ဟဲအား အနိုင်ယူခြင်း
Vol. 5 Ch. 63
~ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်မှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ဟဲ တစ်ယောက် ချွေးပြန်လာခဲ့သည်။
'ဒီကောင်... ဒီကောင့်မျက်လုံးတွေက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ အေးစက်နေတာပဲ... လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးနဲ့ မတူဘူး။ သွေးသောက်သရဲ တစ်ကောင်လိုပဲ။'
ဆိုင်ရှင်မလေးပင်လျှင် ထိုအကြည့်ကြောင့် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် သတိထားရမည် ဟူသော အသိတရား တစ်ခု ဝင်ရောက်လာလေ၏။
ဖုန်းဝူချန်၏ အကြည့်အောက်တွင် နေရသည်မှာ အလွန်ပင် မသက်မသာဖြစ်လှသည်။ အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်၏ အစောင့်အကြည့်ကို ခံနေရသလို ခံစားလာရသောကြောင့် ဝမ်ဟဲ တစ်ယောက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
“သတ်လိုက်စမ်း”
ထိုအခါ ဖုန်းဝူချန်ကို ပိတ်ဆို့ထားသော ကိုယ်ရံတော်များမှာ အမိန့်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ လက်ဝါး နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ ဖုန်းဝူချန်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရက်စက်စွာ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်လာလေသည်။
ထိုအခိုက်ဝယ် ဖုန်းဝူချန်၏ အေးစက်သော မျက်လုံးများထဲမှ အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ကိုယ်ရံတော် လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ထိုတစ်ခဏမှာပင် သူ၏ တန်ပြန်လက်သီး တစ်ချက်က ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
...
“ခွပ်”
“အွတ်”
လက်သီးချက်က ကိုယ်ရံတော်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်ကာ ပေါက်ကွဲသွား၏။
အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် ထိုကိုယ်ရံတော်မှာ သွေးများအန်ကျလာရင်း စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ အရုပ်ကြိုးပြတ် လွင့်စင်
ထွက်သွားလေသည်။
လေထဲတွင် ဝဲပျံသွားသော သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် သေဆုံးမှု ကြိုးမျှင်လေးကြား၌ ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့၏။
“ ဟေ..”
အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် စတုတ္ထလွှာရှိသော ကိုယ်ရံတော် တစ်ယောက်ကို လူငယ်လေး တစ်ယောက်က လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ဧည့်သည်များ အားလုံး ဟေခနဲ အာမေဍိတ် တမိ ကြသည်။
သူတို့အားလုံး ဖုန်းဝူချန်ကို ကြောက်ရွံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
ဤလူငယ်လေးတွင် ယခုလို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသော ခွန်အားရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့မိကြပေ။
“မင်း...ကောင်စုတ်လေး... မင်းမှာ အရည်အချင်းနည်းနည်းတော့ ရှိသားပဲ”
ဝမ်ဟဲ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားလေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကမှ ယခုလို မောက်မာစွာ မပြုမူဖူးခဲ့ချေ။
ကိုယ်ရံတော် ငါးယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာသောကြောင့် ဒုတိယထပ်မှ လူအားလုံး ထွက်ပြေးကြရသည်။ ပထမထပ်မှ လူများမှာလည်း ပြဿနာထဲ မပါဝင်လိုသောကြောင့် စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ အလုအယက် ထွက်ပြေးကြတော့သည်။
“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”
လူငါးယောက်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ဖုန်းဝူချန်မှာ အသာစီး မရခံပေ။
စားသောက်ဆိုင် အတွင်း၌ ငါးယောက် တစ်ယောက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရင်း ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
သူ၏ အားပြင်းသော ချီစွမ်းအင်များမှာ အရိုင်းဆန်သော လေပြင်းများကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ကိုယ်ရံတော် ငါးယောက်လုံးမှာ အားနည်းသူများမဟုတ်ဘဲ အားလုံးမှာ အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် ပဉ္စမ အလွှာဝန်းကျင်တွင် ရှိကြသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်သော်ငြားလည်း ဖုန်းဝူချန်ကို အချိန်တိုအတွင်း အနိုင်ယူရန်မှာ ခက်ခဲနေလေ၏။
ဖုန်းဝူချန်က နဂါးနတ်ဘုရား
အရိပ် သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုရင်း သူ၏ အံ့မခန်းမြန်ဆန်မှုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုခံတိုက်ခိုက်နေသည်။ သူ၏ လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ကြိုတင်ခန့်မှန်းရခက်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြိုင်ဘက်ငါးယောက်၏ ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းနေလေ၏။
'ဒီကောင်လေး ဘယ်သူလဲ။ အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် တတိယ လွှာလေးနဲ့ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားရှိနေမှတော့... သူ့ရဲ့တကယ့်စွမ်းအားက ဆဌမ အလွှာလောက် ရှိနေလောက်ပြီ။'
ဝမ်ဟဲ တစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် စဉ်းစားနေမိသည်။
ဖုန်းဝူချန်တွင် ထူးခြားချက်
တစ်ခုခု ရှိသည်ကို ဝမ်ဟဲ တစ်ယောက်တည်းသာ မြင်သည်မဟုတ်။ ဆိုင်ရှင်မလေးကလည်း သတိထားမိပြီး ယခုအခါတွင်တော့ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ဖုန်းဝူချန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။
'လူငယ်လေးတစ်ယောက်က အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် ပညာရှင် ငါးယောက်နဲ့ တန်းတူ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး အားနည်းတဲ့ ပုံစံတောင် မပြဘူးတဲ့လား။ သူ ဘယ်လောက်တောင် သန်မာနေလို့လဲ။'
“အုန်း အုန်း အုန်း”
“ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်”
ဖုန်းဝူချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမို မြန်ဆန်ပြီး အားပြင်းလာလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ္ဆေသရဲ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျှပ်တပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကိုယ်ရံတော်များကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထိုးနှက်ကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ကျစေလျက် နောက်သို့ လွှင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။
မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ကိုယ်ရံတော် ငါးယောက်လုံး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရရှိသွားကြပြီး စားသောက်ဆိုင်မှာလည်း တော်တော်လေး ပျက်စီးသွားလေ၏။
“ဘုန်း”
“ဝှစ်”
ဖုန်းဝူချန်၏ ခြေထောက်က ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်သည်။
ပေါက်ကွဲသံတစ်ချက်နှင့်အတူ ထိုကိုယ်ရံတော်မှာ သွေးများ တစ်ကြိမ်ထပ်မံ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး
အသက်ရှင်ရန်မှာ မသေချာတော့ချေ။
ဖုန်းဝူချန်မှာလည်း အလားတူပင် ရက်စက်လှပြီး သနားညှာတာမှု အလျဉ်းမရှိပေ။
သူ၏အေးစက်သော အကြည့်က ဝမ်ဟဲ၏ မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ဖုန်းဝူချန်က ခပ်အေးအေးပင် ဆို၏။
“ပထမတစ်ချက်... ဒီနေရာက မင်းနေရာမှန်း ငါမသိခဲ့ဘူး။ ဆိုင်ရှင်သတိပေးပြီးနောက်မှာလည်း ငါ မထိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒုတိယတစ်ချက်... မင်းနဲ့ငါ ဘာရန်ငြိုးမှမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတယ်။ ဘာမဟုတ်တဲ့ ထိုင်ခုံတစ်လုံးအတွက်နဲ့ပေါ့လေ။ တတိယတစ်ချက်... မင်းမှာ အရှိန်အဝါသုံးပြီး ဗိုလ်ကျတာက လွဲရင်... ဘာများတတ်သေးလို့လဲ။”
ဖုန်းဝူချန်၏ မောက်မာသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆိုင်ရှင်မလေး၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြူဖျော့သွားပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို သေလမ်းရှာနေသည်ဟု စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။
ဖုန်းဝူချန်က ဝမ်ဟဲ၏ အဆင့်အတန်းကို မသိသော်လည်း ဆိုင်ရှင်မလေးက မသိဘဲ နေပါ့မလား။
အကယ်၍သာ သူမ ဝမ်ဟဲ၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ထောက်ထားစရာမလိုလျှင် လူပေါင်းများစွာရှေ့တွင် သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ခွင့်ပေးပါ့မလား။
“အချောလေး... နောက်ဆုတ်နေ”
ဝမ်ဟဲက ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ရင်း ဆိုသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့လာပြီး ဆိုင်ရှင်မလေးကို နောက်ဆုတ်ရန် အချက်ပြလိုက်၏။
ဖုန်းဝူချန်၏ စကားများက ဝမ်ဟဲကို သိသိသာသာပင် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။
ဝမ်ဟဲမှာ အားနည်းသူမဟုတ်ဘဲ သူ၏ခွန်အားမှာ အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် ဆဌမအလွှာတွင် ရှိပြီး ထိုကိုယ်ရံတော် အနည်းငယ်ထက် ပိုမိုသန်မာလေသည်။
“ကောင်လေး... ဖေးယွင်မြို့မှာ ဘယ်သူမှ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက် မမိုက်ရိုင်းဖူးဘူး။ ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ရင် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ မင်း သိလား။”
ဝမ်ဟဲက အေးစက်စွာမေးရင်း သူ၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရုတ်တရက် တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။
ဖုန်းဝူချန်ကမူ မတုန်လှုပ်နေဘဲ အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါဆိုလည်း ပြောပြလေ”
“ဒုန်း”
ဝမ်ဟဲက စားပွဲ၏အစွန်းကို ပြင်းထန်သော လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ အသံမြည်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ စားပွဲတစ်ခုလုံး ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ လွင့်စင်လာလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ဟဲက မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းကာ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ သစ်သားကြမ်းခင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေ၏။
နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖုန်းဝူချန်က သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏လက်မောင်းပေါ်တွင် မီးတောက်များ ချက်ချင်း တောက်လောင်လာပြီး သူ့ထံ ပြေးဝင်လာသော စားပွဲကို နှစ်ပိုင်းခွဲခြမ်းပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်သီးကို ဆုပ်ကာ ဝမ်ဟဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။
“ဝုန်း”
သူတို့၏ လက်သီးများ ပြင်းထန်စွာ ထိတိုက်မိပြီး အားပြင်းသော ချီစွမ်းအင်များ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသည်။ စားသောက်ဆိုင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
'ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီကောင်လေးရဲ့ ခွန်အားက အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် ဆဌမ အလွှာကို ရောက်နေပြီ။ ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူး။'
ဝမ်ဟဲတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။ အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် တတိယ လွှာရှိသော လူငယ် တစ်ယောက်က အဆင့် ဆဌမ အလွှာကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်မှာ သူ့အတွက် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာမှာ
လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော်လည်း ထိုအဖြစ်အပျက်က သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေလေသည်။
“သူက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သန်မာနေရတာလဲ။”
ဆိုင်ရှင်မလေးက စားသောက်ဆိုင်၏ တိုင်များနောက်ကွယ်မှ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
သူမအတွက်တော့ ဖုန်းဝူချန်မှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ဘာမှမခြားတော့ပေ။
“ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း”
စားသောက်ဆိုင်အတွင်း၌ အားပြင်းသော ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများ ပျံ့နှံ့နေပြီး ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုအသံများက သူတို့နှစ်ယောက် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။
အကယ်၍သာ ဤအတိုင်း ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပါက စားသောက်ဆိုင် အဆောက်အဦပင်လျှင် ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
စားသောက်ဆိုင် အပြင်ဘက်တွင်တော့ လူအုပ်ကြီးမှာ ပြည့်ကျပ်နေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်လန့်ခြင်းနှင့် တင်းမာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အတွင်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်နေသူမှာ ဝမ်ဟဲဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိကြသည်။
“အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် တတိယ လွှာလေးနဲ့... ငါမင်းကို မသတ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ မယုံဘူး”
ဝမ်ဟဲက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရင်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုမိုပြင်းထန်စေခဲ့သည်။
“မင်းအခု ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ကိုတောင်းပန်ရင်... မင်းအသက်ကို ငါချမ်းသာပေးကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ တစ်ခဏချင်း ပိုမိုလေးလံလာခဲ့သည်။
“ဟမ့်... ဘာမှမသိတဲ့ ငတုံး”
ဝမ်ဟဲက ဒေါသဖြင့် သွားကြိတ်လိုက်သည်။
“နဂါးနတ်ဘုရား အရိပ်သိုင်း”
ဖုန်းဝူချန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ဆတိုးသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်ယောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။
အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် ဆဌမ လွှာရှိသော အဆင့်မြင့်ပညာရှင်
တစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဖုန်းဝူချန်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် လက်မနှေးရဲပေ။ သူ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက သေဆုံးရမည့်သူမှာ သူသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဖုန်းဝူချန်က ဝမ်ဟဲ၏ နောက်ခံရာဇဝင်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ထိုသူက မိမိ သတ်ချင်နေမှတော့ မိမိကလည်း သနားညှာတာမှု ပြသမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
“နက်နဲခြင်း အဆင့် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာ... လေပြင်းခြေလှမ်း”
ဝမ်ဟဲကလည်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မာန်သွင်းကာ တိုက်ကွက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်စတင်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် စွမ်းအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြရာ ကြမ်းတမ်းသော ချီစွမ်းအင်များမှာ အရူးအမူး ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
အစပိုင်းတွင်တော့ ဝမ်ဟဲက ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖုန်းဝူချန်၏ ရုပ်ခန္ဓာ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်
ကောင်းလောက်အောင် သန်မာသည်ကို တွေ့ရှိလာခဲ့ရသည်။ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်မှုတိုင်းတွင် ဝမ်ဟဲ၏ လက်သီးများနှင့် ခြေထောက်များမှာ နာကျင်ကိုက်ခဲလာခဲ့သည်။
“ဘုန်း”
ဝမ်ဟဲ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး ဖုန်းဝူချန်က အခွင့်အရေးကို အရယူကာ နောက်ဆုံးလက်သီး တစ်ချက်ကို ဝမ်ဟဲ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် သူ မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဒုတိယထပ်၏ လက်ရန်းကို ချိုးဖျက်ကာ ပထမထပ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။
“သခင်လေးဝမ်”
ဆိုင်ရှင်မလေးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။
'ဒီကောင်လေးက မိစ္ဆာလားကွာ။'
ဝမ်ဟဲ၏ မျက်နှာမှာ ကြမ်းတမ်းစွာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ အဆင့် ဆဌမ လွှာရှိသော သူ၏ခွန်အားဖြင့် အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် တတိယ လွှာရှိသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို မနိုင်သည်မှာ သူအတွက် အလွန်ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။
သည်အချက်က ဝမ်ဟဲအတွက် တိုက်ရိုက်စော်ကားမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။
'အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် ဆဌမအလွှာရှိတဲ့သူနဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာ နည်းနည်းတော့ ခက်သားပဲ။ ငါအစွမ်းကုန်သုံးမှပဲ အသာစီး နည်းနည်းရတော့တယ်။'
ဖုန်းဝူချန်တစ်ယောက် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
ဝမ်ဟဲက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခက်ထန်သော အကြည့်က ဖုန်းဝူချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အစစ်အမှန်ယွမ်များ အရိုင်းဆန်စွာ လှုပ်ရှားလာ၏။ သူက လက်ဟန်များဖွဲ့ကာ အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“နက်နဲခြင်း အဆင့် အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာ... ကိုးအသူရာ လက်သည်း”
ဝမ်ဟဲ၏ ညာလက်မှာ လက်သည်းပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား လေ၏။ တဆက်တည်း၌ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက် တစ်ချက်နှင့်အတူ တစ်မီတာခန့်ရှိသော ဧရာမအပြာရောင် စွမ်းအင်လက်သည်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်တည်လာသည်။ ၎င်းက လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ စားသောက်ဆိုင်၏ စားပွဲများ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် လှေကားများအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။
“တတိယလွှာ ကောင်းကင်အမျက်ဒေါသ လက်ဝါး”
ဖုန်းဝူချန် အော်ဟစ်လိုက်စဉ် သူ၏ လက်ဝါးမှာ ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာသည်။
အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ ရွှေရောင်လက်ဝါးပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု ထိုးဆင်းသွားလေ၏။
“ဝုန်း”
“ဂျုန်း”
အားပြင်းသော စွမ်းအားနှစ်ခု၏ ထိခတ်မှုမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ထိုအရိုင်းဆန်သော စွမ်းအင်ကြောင့် ဝမ်ဟဲတစ်ယောက် အရှိန်ပြင်းပြင်း လွင့်သွားပြီး စားသောက်ဆိုင်တွင် အပေါက်အကြီးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
သစ်သားစများမှာလည်း နေရာအနှံ့သို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။
ဖုန်းဝူချန်မှာလည်း ဤအရိုင်းဆန်သော စွမ်းအင်ကြောင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ နောက်ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။
စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ တစ်စုံတစ်ယောက် လွင့်စင်ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အပြင်ဘက်မှ လူအုပ်ကြီးမှာ ကြောက်လန့်တကြား ပြေးလွှားသွားကြပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ဆက်လက်မနေရဲတော့ပေ။
“သခင်လေးဝမ် အပြင်ကို ပစ်ထုတ်ခံလိုက်ရတယ်”
“အဲ့ဒီလူငယ်လေး ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သခင်လေးဝမ်တောင် သူ့ကိုမနိုင်ဘူး”
“အဲ့ဒီကောင်လေးက အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် တတိယ အလွှာလေးပဲ ရှိတာ... အဆင့်ဆဌမအလွှာရှိတဲ့ သခင်လေးဝမ်က သူ့ကိုမနိုင်ဘူးတဲ့”
လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။ အချို့သော အဆင့်မြင့် အသွင်ပြောင်း ဘုံ အဆင့် ပညာရှင်များပင်လျှင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။
လမ်းမပေါ်တွင် ဝမ်ဟဲက ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစတစ်စရှိနေပြီး သူဒဏ်ရာရသွားကြောင်း ညွှန်ပြနေသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကိုတော့ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။
ဖုန်းဝူချန်က ပျက်စီးနေသော စားသောက်ဆိုင်ဝင်ပေါက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။ သူဒဏ်ရာမရသော်လည်း မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေလေသည်။
“မင်းက... ဖေးယွင်မြို့မှာ ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခပေးနိုင်တဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ”
ဝမ်ဟဲက ခြိမ်းခြောက်စွာ ဆိုရင်း သူ၏ အကြည့်များမှာ ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ဝမ်ဟဲက လက်ဆန့်တန်းလိုက်ရာ လေထဲမှ ဧရာမပုဆိန်ကြီးတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ရတနာထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဝမ်ဟဲ၏ သြဇာအာဏာမှာ အဆများစွာ မြင့်တက်သွားလေသည်။
“ငါ့ပုဆိန် အရသာကို မြည်းလိုက်စမ်း”
ဝမ်ဟဲက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရင်း ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းကာ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်သွားသည်။ အနက်ရောင်ဧရာမပုဆိန်ကြီးမှာ ပြင်းထန်သော အစစ်အမှန်ယွမ်စွမ်းအားကို စုစည်းနေလေ၏။
“ရွှစ်”
ဝမ်ဟဲက ဧရာမပုဆိန်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှစ်ခနဲအသံနှင့်အတူ အပြာရောင်စွမ်းအင်ပုဆိန်ကြီးတစ်ခု အထက်မှ ခုတ်ပိုင်းကျလာသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်ပြီး အားကောင်းလှပေ၏။
“ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖျက်ဆီးခြင်း ဓားသိုင်း... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအား ထင်ယောင်ထင်မှားဖျက်ဆီးခြင်း”
ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးလျှံဓားသွား ပေါ်ထွက်လာပြီး ထူးဆန်းသော အပြာရောင်မီးလျှံဖြင့် တောက်လောင်လာသည်။ သူအမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် မီးလျှံဓားသွားမှာ လေထဲတွင် လှိုင်းထနေလေ၏။
“ဝှစ်”
လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် အပြာရောင်မီးလျှံဓားသွားတစ်ခု လေထဲတွင် ဖြတ်တောက်သွားပြီး ရပ်တန့်၍မရသော စွမ်းအားဖြင့် ထိုးဖောက်သွားသည်။ ဓားသွား၏ ပြင်းထန်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး ချင်ဟုန်၏ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ထွင်းဖောက်သွားလေသည်။ (ဘာသာပြန်သူမှတ်ချက် - ချင်ဟုန်သည် အလွန်တောက်ပသော အလင်းတန်း သို့မဟုတ် သက်တန့်ကို ရည်ညွှန်းသည်)
ဤဓားချက်၏ အရိုင်းဆန်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ ဝမ်ဟဲ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“ဘုန်း”
“ထန်”
စွမ်းအားနှစ်ခု တစ်ဖန်ပြန်လည် ထိခတ်မိပြီး ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြန်သည်။ ဝမ်ဟဲမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သွေးများ ဝေါခနဲ အန်ကျလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ နံရံဆီသို့ ပစ်တိုက်သွားလေ၏။
'မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နက်နဲခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာတောင် သူ့ကို မနိုင်ဘူးတဲ့လား။'
ဝမ်ဟဲမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏ ဂုဏ်ယူရသော နက်နဲခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာမှာ ဖုန်းဝူချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လွယ်ကူစွာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားချက်မှာ အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဝမ်ဟဲမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ဖုန်းဝူချန်မှာ ဤဓားချက်တစ်ချက်အတွက် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးနီးပါးကို စုစည်းခဲ့ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဝမ်ဟဲကို ယခုလိုလောက် လွယ်ကူစွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လမ်းမပေါ်မှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ဒဏ်ရာရနေသော ဝမ်ဟဲကို ကြည့်နေကြသည်။
ဝမ်ဟဲမှာ အားကောင်းသူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ နက်နဲခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာများ၏ အကူအညီဖြင့် ဖေးယွင်မြို့ရှိ သူ၏ မျိုးဆက်တူများကြားတွင် ရှုံးနိမ့်ဖူးသူမဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ ဝမ်ဟဲကဲ့သို့ အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပင်လျှင် ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။
“ဘာမဟုတ်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုအတွက်နဲ့... ငါ့ကိုသတ်ချင်တယ်ဟုတ်လား။ မင်းလုပ်ရပ်က နည်းနည်းတော့ လွန်မသွားဘူးလား။”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြောရင်း ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။
“ငါတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးမရှိဘဲနဲ့... မင်းက ငါ့အသက်ကို လိုချင်နေမှတော့... ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကိစ္စအတွက်... ငါကမင်းကို ပြန်သတ်တာ... တရားမျှတတယ် မဟုတ်ဘူးလား။”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မီးလျှံဓားသွားမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသော ဝမ်ဟဲ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားလေသည်။
ဖုန်းဝူချန်က ဝမ်ဟဲကို သတ်တော့မှာလား။
လူများကြားတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သတ္တိနည်းသောသူများမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်သည်။