ရှမိသားစု၏ ရည်ရွယ်ချက်

~တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့ နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း သိုင်းပညာသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ကူးပြောင်းသွားလာနိုင်သော အကွာအဝေးသည်လည်း ပို၍တိုးလာပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရဆိုလျှင် သူသည် မီတာတစ်ရာအတွင်း၌သာ အများဆုံး ကူးပြောင်းသွားလာနိုင်သေးသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိမိ၏နေရာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခြင်းသည် ကာကွယ်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

တောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေပုံရသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မီတာပေါင်းများစွာ အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေ၏။ နောက်ထပ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတော့ သူသည် မီတာတစ်ရာအကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ထပ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတော့ သူ၏ပုံရိပ်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

…

ယွင်ကျိုးနယ်၊ လွမ်ထျန်းမြို့။

ပင်မနန်းတော်ဆောင်ထဲတွင် မြို့သခင်လိန်ကျန်းနန်သည် တာဝန်များကို စီမံခန့်ခွဲနေ၏။

ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးသည် ပင်မခန်းမဆောင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပြီး သတင်းပို့လာသည်။

"မြို့သခင်ကို သတင်းပို့ပါတယ်... မြို့သခင်လေးဆီက စာတစ်စောင် ရောက်လာပါတယ်"

"အိုး"

လိန်ကျန်းနန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။

စာကို ဖွင့်ဖောက်ကာ ဖတ်ရှုလိုက်ပြီးနောက် လိန်ကျန်းနန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ဒေါသရိပ်နှင့် အံ့ဩဝမ်းသာခြင်းတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထင်ဟပ်လာကာ အလွန်ပင် အရုပ်ဆိုးနေတော့၏။

"မြို့သခင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

အကြီးအကဲတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ မေးလိုက်သည်။

"မူချန်က အလံနက်တပ်မတော်ကနေ ထွက်လိုက်ပြီတဲ့... သူ ဧကရာဇ်မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီ"

လိန်ကျန်းနန်က မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အလံနက်တပ်မတော်ကနေ ထွက်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

အကြီးအကဲများအားလုံး မျက်နှာများပင် ဖြူဖျော့သွားကြကာ အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

လိန်ကျန်းနန်က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်၏။

"စာထဲမှာ ရေးထားတာကတော့ မူချန်နဲ့ ဆရာဖုန်းကြားက ရန်ငြိုးတွေ ပြေလည်သွားပြီတဲ့... အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးချုပ် ကိုယ်တိုင်က ဆရာဖုန်းကို အလံနက်တပ်မတော်နဲ့ ကောင်းကင်အရိပ်ယန်ဟော် မြင်းသည်တော် တပ်ဖွဲ့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်... ဆရာဖုန်းက တပ်မတော်နှစ်ခုကနေ လူဆယ်ယောက်ကို သူ့လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် ရွေးချယ်ချင်ခဲ့ပြီး မူချန်က သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ... တစ်လအတွင်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေက အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ဆရာဖုန်းကိုလည်း အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီတဲ့... မူချန်နဲ့ တခြားသူတွေအားလုံး ဆရာဖုန်းနောက်ကို လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာသွားကြပြီ"

"ဆရာဖုန်းကို အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား"

အကြီးအကဲ တစ်ဦးက အံ့အားတသင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မြို့သခင်... ဒါက သတင်းကောင်းပဲ... တစ်လအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေ အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့တယ်ဆိုတော့... ပြီးတော့ ဆရာဖုန်းက ပဉ္စမအလွှာ လက်နက်သန့်စင်သူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်လေ"

အခြားအကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြုံးရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

လိန်ကျန်းနန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

"ဒါက သတင်းကောင်းလား မကောင်းလားတော့ ငါလည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ မူချန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဆိုတော့ သူ့ကို ယုံကြည်ပေးလိုက်ရုံပဲ... မူချန်နဲ့ တခြားသူတွေအားလုံး ထျန်းကျိုးနယ်ကို သွားကြပြီ... ပြီးတော့ ဆရာဖုန်းက ယွင်ကျိုးနယ်ကို လာလိမ့်မယ်လို့လည်း ပြောသွားသေးတယ်"

"ဆရာဖုန်းက ယွင်ကျိုးနယ်ကို လာမယ် ဟုတ်လား"

အကြီးအကဲသုံးဦးလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လျိုမိသားစုမှ လျိုချင်းယန်သည်လည်း လိန်မူချန်ထံမှ စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ထိုစာက လျိုချင်းယန်အား အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

စာထဲတွင် ဖုန်းဝူချန်နှင့် လိန်မူချန်တို့အကြောင်း အကြမ်းဖျင်း ပါဝင်သော်လည်း အဓိကအားဖြင့်တော့ လိန်မူချန်က လျိုချင်းယန်အား အနူးအညွတ် တောင်းပန်ထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သူတို့အားလုံး ဖုန်းဝူချန်၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်ပြီး ဖုန်းဝူချန်က ပေးအပ်သော ပထမဆုံးတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ထျန်းကျိုးနယ်သို့ ဦးတည်နေကြပြီ ဖြစ်ကြောင်းလည်း ရေးသားထားလေသည်။

"အစ်ကိုလျို... စာထဲမှာ ဘာတွေရေးထားတာလဲဟင်"

မြောင်ချင်းချင်းက ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

လျိုချင်းယန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း

"အစ်ကိုကြီးလိန်က တောင်းပန်စာ ပို့တာပါ... အစ်ကိုကြီးလိန်နဲ့ တခြား ခုနစ်ယောက်က အစ်ကိုဖုန်းနဲ့အတူ ဧကရာဇ်မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာသွားကြပြီတဲ့... သူတို့က ညီအစ်ကိုဖုန်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ... ညီအစ်ကိုဖုန်းကိုလည်း အင်ပါယာက စစ်သူကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီး အလံနက်တပ်မတော်နဲ့ ကောင်းကင် အရိပ် ယန်ဟော် မြင်းသည်တော် တပ်ဖွဲ့ကို အုပ်ချုပ်ခိုင်းလိုက်ပြီတဲ့... နောက်ဆုံးအနေနဲ့ သူတို့က ညီအစ်ကိုဖုန်း ယွင်ကျိုးနယ်ကို လာနေပြီလို့တောင် ပြောသွားသေးတယ်"

"ဒါ တကယ်ကောင်းတာပဲ"

မြောင်ချင်းချင်းက ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လျိုချင်းယန်က ပြုံးရင်း

"ညီအစ်ကိုဖုန်းက သာမန်လူ တစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့ ဘဝကို အဆုံးသတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကိုယ် သိပြီးသားပါ... နှစ်လလေးအတွင်းမှာ ဒီလောက်အများကြီး ဖြစ်ပျက်သွားလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... စစ်သူကြီးချုပ်ရာထူးက တကယ်ကို အားကျစရာပဲ... သတင်းတွေက ဧကရာဇ် မြို့တော်ကနေ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီ... မကြာခင်မှာပဲ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးက ညီအစ်ကိုဖုန်းက စစ်သူကြီးချုပ် ဖြစ်လာပြီ ဆိုတာကို သိသွားကြတော့မှာပါ"

"အစ်ကိုလျို... လေလံပွဲရုံကို သွားကြရအောင်... အစ်ကိုဖုန်းက လေလံပွဲရုံကို သေချာပေါက် သွားမှာပဲ"

မြောင်ချင်းချင်းက ပျော်ရွှင်စွာ တိုက်တွန်းလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ"

နှစ်ယောက်သား သဘောတူညီသွားကြပြီး လေလံပွဲရုံသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အသွင်ပြောင်းဘုံ တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ယင်ယန်ဓားသိုင်း စုံတွဲကျမ်းကိုလည်း အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သည်

များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရား စုံတွဲ၏ အနှစ်သာရ အစစ်အမှန်ကိုလည်း စတင် နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့၏ ဓားသိုင်းစုံတွဲသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှပြီး

သူတို့နှစ်ဦး ပေါင်း၍ အသွင်ပြောင်းဘုံ ပဉ္စမအဆင့် ပညာရှင် တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပေသည်။

…

ဖုန်းဝူချန်သည် ထျန်းတုလေလံပွဲရုံသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းဝူချန် ရောက်ရှိလာသောအခါ ဥက္ကဋ္ဌရှန်းယန်နှင့် အကြီးအကဲချုပ်ဝေ့ယွင်တို့က သူ့အား ရတနာတစ်ပါးကဲ့သို့ ရိုသေလေးစားစွာပင် ကြိုဆိုကြလေသည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် မူလကတည်းကပင် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသားတစ်စစီတိုင်းသည် ရတနာများသာ ဖြစ်နေပြီး၊ သူသည် လမ်းလျှောက်နေသော ရတနာသိုက်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဖုန်းဝူချန်ကို ပြန်လည်တွေ့မြင်ရသောအခါ ရှန်းယန်နှင့် ဝေ့ယွင်တို့သည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ကြောင်ငေးနေကြသည်။

နှစ်လကြာမျှ မတွေ့ဖြစ်ကြပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ဘုံ စတုတ္ထအလွှာသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို မည်သူမျှ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်း... လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ကျွန်တော့်မှာ တကယ်ကို အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ရှိနေလို့ အလျင်စလို ထွက်သွားခဲ့ရတာပါ... ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဖုန်းဝူချန်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဆို၏။

"ဆရာဖုန်းက တကယ်ကို ယဉ်ကျေးတာပဲ...

ထျန်းဖုန်းမြို့မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ သိပြီးပါပြီ... ကျိုးမိသားစုက ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ် ရှာခဲ့တာပါ"

"ဆရာဖုန်း... ဒီတစ်ခေါက် လေလံပွဲရုံကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ"

ဝေ့ယွင်က တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် လာခဲ့တာက စိမ်းရောင်ခြင်္သေ့ရိုင်းရဲ့ သွေးအနှစ်သာရအတွက်ပါ... လေလံပွဲရုံမှာ ရှိမလား မသိဘူး"

"စိမ်းရောင်ခြင်္သေ့ရိုင်းရဲ့ သွေးအနှစ်သာရ ဟုတ်လား"

ရှန်းယန်နှင့် ဝေ့ယွင်တို့ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ရှန်းယန်က ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"တတိယအဆင့် မှော်သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ သွေးအနှစ်သာရက တန်ဖိုးအရမ်းကြီးလွန်းပါတယ်... ရှိခဲ့ရင်တောင်မှ ဘယ်သူမှ ရောင်းချင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝေ့ယွင်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"စိမ်းရောင်ခြင်္သေ့ရိုင်းက သဘာဝအတိုင်း ကြမ်းတမ်းရက်စက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိတယ်... လူအနည်းငယ်ပဲ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသက်စွန့်ရဲကြလိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် နတ်ဆိုးသားရဲ ကောင်းကင်ဘုံတောင်တန်းကို ခရီးတစ်ခေါက် ထွက်ရဦးမယ်ထင်တယ်"

ဖုန်းဝူချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဆရာဖုန်း... အန္တရာယ်ကို မစွန့်စားပါနဲ့... အဲ့ဒါက ယွမ်တန်ဘုံ ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တူတူပဲနော်"

ရှန်းယန် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်း... လေလံပွဲရုံမှာ သွေးခွာဝိညာဉ်အနှစ် ရှိပါသလား"

သွေးခွာဝိညာဉ်ဟူသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက မွေးမြူပေးထားသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး အလွန်များပြားသော သန့်စင်သည့်စွမ်းအင်များ ပါဝင်ကာ ဘုံ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အထူး သင့်တော်လေသည်။

"သွေးခွာဝိညာဉ်အနှစ်တော့ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အများကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး"

ရှန်းယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တော်သေးတာပေါ့... ကျွန်တော် လိုအပ်နေတာ"

ဖုန်းဝူချန် ပြုံးလိုက်သည်။

လေလံပွဲရုံတွင် ရတနာများစွာ ရှိသော်လည်း အဖိုးတန်ရတနာများမှာမူ များများစားစား မရှိလှပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုရတနာများသည် အလွန် လူကြိုက်များသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"တာဝန်ခံလီ.. သွေးခွာဝိညာဉ်အနှစ် ခြောက်ခုကို ချက်ချင်း ယူလာခဲ့ပါ"

ရှန်းယန်က အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

တာဝန်ခံလီက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သွေးခွာဝိညာဉ်အနှစ်သည်လည်း အတော်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှ၏။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက မွေးမြူပေးထားသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်း၏ တန်ဖိုးသည် ရွှေဝိညာဉ်ဆေးလုံးထက် မနိမ့်ကျပေ။

အကယ်၍ အခြားသူသာ ဖြစ်ပါက ရှန်းယန်သည် မရှိကြောင်း တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်မည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ယခုမူ ဖုန်းဝူချန် ဖြစ်နေသည်။ မရှိလျှင်ပင် ရှန်းယန်သည် ရှာဖွေယူဆောင်လာပေးရပေမည်။

အကျိုးအမြတ်များ၏ ရှေ့တွင် ရှန်းယန်သည် အလွန်ပါးနပ်လှ၏။ ဖုန်းဝူချန်အား ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းသည် လေလံပွဲရုံရှိ ရတနာအားလုံးထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

မကြာမီမှာပင် တာဝန်ခံ လီသည် သွေးခွာဝိညာဉ်အနှစ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဆရာဖုန်း... လေလံပွဲရုံမှာ ခြောက်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်... ဆရာဖုန်း ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ"

ရှန်းယန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

'ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ' ဆိုသော စကားလုံးများသည် သွေးခွာဝိညာဉ်အနှစ်ကို လေလံပွဲရုံက ဖုန်းဝူချန်အား လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေလေသည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် သဘာဝအတိုင်း နားလည်ပြီး ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖုန်းဝူချန်သည် ယခုအခါတွင် ဆင်းရဲသားတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ရွှေဒင်္ဂါးများအားလုံးကို သုံးစွဲပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌရှန်း"

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ရှန်းယန်က သူ့အား ပေးသင့်သည်မှာလည်း မှန်ပေသည်။ ဖုန်းဝူချန်က လေလံပွဲရုံအတွက် သန့်စင်ပေးခဲ့သော သိုလှောင်လက်စွပ်သည် ဤသွေးခွာဝိညာဉ်အနှစ် ခြောက်ခုထက် အဆတစ်ရာမက ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည်။ ရွှေဒင်္ဂါးများဖြင့် တိုင်းတာနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ထိုအခါ ရှန်းယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ဆို၏။

"ဆရာဖုန်းက တကယ်ကို ယဉ်ကျေးတာပဲ... သိုလှောင်လက်စွပ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒါတွေက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်ကတောင် ဆရာဖုန်းကို ကျေးဇူးတင်ရဦးမှာပါ"

"ဥက္ကဋ္ဌ... အကြီးအကဲချုပ်... ပြဿနာတက်ကုန်ပါပြီ"

ထိုအချိန်တွင် အစောင့် တစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။

ရှန်းယန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်ပြီး ထိုကိုယ်ရံတော်အား ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်သော အကြည့်ဖြင့် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထိတ်လန့်နေရတာလဲ"

ဝေ့ယွင်က ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

ကိုယ်ရံတော်သည် ကြောက်လန့်သွားပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ လွမ်ထျန်းမြို့က လျိုမိသားစုရဲ့ သခင်လေးတို့ တိုက်ခိုက်နေကြပါတယ်"

"လျိုချင်းယန် ဟုတ်လား"

ဖုန်းဝူချန် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လည်း ပါပါတယ်"

အစောင့်က ဖုန်းဝူချန်အား အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

‘ဆရာဖုန်းရဲ့ စကား တစ်ခွန်းကြောင့် ကောမိသားစု တစ်ညတည်းနဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရတာပဲ... ဆရာဖုန်းနဲ့ လျိုချင်းယန်တို့ရဲ့ ခင်မင်မှုက မရိုးရှင်းဘူး ထင်တယ်’

ရှန်းယန်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

လွမ်ထျန်းမြို့သည် ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် တည်ရှိသည်။ ကောမိသားစု အသတ်ခံရသည့် သတင်းသည် ဧကရာဇ်မြို့တော် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် ကောမိသားစုက ဆရာဖုန်းကို ပစ်မှားမိသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

ကောမိသားစုကို မည်သူက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

သို့သော် ခန့်မှန်းကြည့်မည်ဆိုလျှင် မြို့သခင်ကိုပင် သတိမပေးဘဲ တစ်ညတည်းဖြင့် ကောမိသားစုကို သတ်ဖြတ်နိုင်သူမှာ ရွှမ်းထျန်းဂိုဏ်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ခန့်မှန်းချက်များသည် ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်သည်။ သက်သေအထောက်အထား မရှိဘဲ မည်သူမျှ ဘာမှ မပြောရဲကြပေ။

"အပြင်ထွက်ပြီး သွားကြည့်ကြရအောင်"

ရှန်းယန်က အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်။

လမ်းမပေါ်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အဖြူရောင်ပိုးထည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တိုက်ပွဲသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းထန်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစစ်အမှန်ယွမ်စွမ်းအင်များသည် အဆက်မပြတ် ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာနေ၏။

ထိုအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးမှာ လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားလူငယ်မှာတော့ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားမှ တပည့် လင်းယွင်ထျန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

လင်းယွင်ထျန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အသွင်ပြောင်းဘုံ ဆဌမ အလွှာတွင် ရှိနေသည်။ လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့ နှစ်ဦးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်သည့်တိုင် ခုခံရန် ခက်ခဲနေပြီး အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန်းထျန်းတောင်ကြားသည် ယွင်ကျိုးနယ်တွင် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ ရွှမ်းထျန်းဂိုဏ်းလောက် မသန်မာသော်လည်း များစွာ အားနည်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ဒီလောက် အရည်အချင်းလေးနဲ့များ ငါ့ကို လာတိုက်ခိုက်ချင်သေးတယ်လား"

လင်းယွင်ထျန်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးရယ်လိုက်သည်။

သူ၏ပုံစံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်မာနကြီးနေ၏။

ထိုအခါ လျိုချင်းယန်၏ မျက်နှာ အုံ့မှိုင်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက တပည့်ဖြစ်ရုံနဲ့ ဥပဒေမဲ့ လုပ်လို့ရမယ်လို့ ထင်မနေနဲ့"

လင်းယွင်ထျန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ပြုံးရယ်လိုက်သည်။

"ခွန်အားကို လေးစားတန်ဖိုးထားတဲ့ ဒီလောကကြီးမှာ ခွန်အားက အရာအားလုံးပဲ... ငါ မင်းတို့ကို သတိပေးပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ နားမထောင်ခဲ့ဘူး... ဒီနေ့ မင်းတို့ကို သင်ခန်းစာမပေးရင် မင်းတို့က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ဘယ်လောက် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သလဲ သိမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဟိတ်ယား…နက်နဲခြင်းအဆင့် အဆင့်နိမ့် သိုင်းကွက်... မိုးကြိုးတိမ်တိုက် ဝိညာဉ်လိုက် သုတ်သင်ခြင်း ဓားချက်"

လင်းယွင်ထျန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်လွှာတစ်ခု သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်တွင် ဖွဲ့တည်သွား၏။ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ အစွမ်းထက်သော အပြာရောင်စွမ်းအင်

ဓားချက်တစ်ခုသည် လမ်းမတစ်လျှောက် ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ဘုရားရေ...နက်နဲခြင်း အဆင့် သိုင်းကွက်"

လူတိုင်း မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။

အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်ဓားချက် သူတို့ထံသို့ ပေါက်ကွဲ

ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့၏ မျက်နှာ အမူအရာများ အလွန်အမင်း လေးနက်တည်ကြည်သွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပေါင်းထားသော ခွန်အားဖြင့် လင်းယွင်ထျန်ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

"ရှပ် ရှပ် ရှပ်"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လေလံပွဲရုံ၏ အဝင်ဝတွင် ရှိနေသော ဖုန်းဝူချန်သည် ရုတ်တရက် နေရာရွှေ့ပြောင်း သိုင်းကွက်အား အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူသည် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ္ဆေသရဲတစ်ကောင်ပမာ လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်သည် ရှန်းယန်နှင့် ဝေ့ယွင်တို့ကို တုန်လှုပ်

ခြောက်ခြားသွားစေသည်။ သူတို့၏ ယွမ်တန်ဘုံ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့်ပင် ဖုန်းဝူချန်က မည်သို့သော လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုသွားသည်ကို မမြင်လိုက်ကြပေ။

"တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်ပဲ"

ရှန်းယန်သည် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေမိသည်။

—--

တစ်ဖက်၌

လင်းယွင်ထျန်သည်လည်း ဖုန်းဝူချန်က လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေ၏။ စွမ်းအင်ဓားချက် နီးကပ်လာသောအခါ ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဘုန်း”

ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ စွမ်းအင်ဓားချက်သည် ထိုနေရာမှာပင် ကျိုးကြေပျက်စီးသွားပြီး မည်သည့်အစွမ်းမျှ မရှိတော့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ဝါးတစ်ချက်သည် လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေတော့သည်။

လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် နက်နဲခြင်းအဆင့် သိုင်းကွက်ကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်တဲ့လား။