လင်းယွင်ထျန် သေရမယ်

~"စီနီယာ အစ်ကိုကြီးလင်း"

ဂျူနီယာများစွာသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

လင်းယွင်ထျန်တစ်ယောက် ထနိုင်စွမ်းပင် မရှိတော့ပေ။ ဖုန်းဝူချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အရွှန်းဖောက်နေခြင်း မဟုတ်။ လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီသည် သူ၏ အရိုးများကို ထိမှန်ကာ ကျိုးကြေသွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လင်းယွင်ထျန်သည် နာကျင်လွန်း၍ မထနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"ခွေးမသား... ခွေးမသားကောင်"

လင်းယွင်ထျန်သည် ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ်တုန်နေ၏။ သူ အံကိုကြိတ်ကာ ဖုန်းဝူချန်အား စားတော့ဝါးတော့မည့်အလား စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုလူသတ်တော့မည့်အလား အကြည့်တို့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှလေသည်။

ထိုအကြည့်ကို ဖုန်းဝူချန်ကတော့ တည်ငြိမ်စွာပင် ရင်ဆိုင်လိုက်ရင်း ဆို၏။

"မင်း ရှုံးပြီ... ဒီကိစ္စကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်... မင်းတို့ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားနဲ့ ငါ ရန်သူတွေ မဖြစ်ချင်ဘူး"

"အစုတ်အပဲ့ကောင်"

လင်းယွင်ထျန်သည် သူ၏သွားများ ကျိုးကြေသွားမတတ် အံကြိတ်ကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"ဒါကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးတယ်လို့ ခေါ်တယ်... မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က အစ်ကိုဖုန်းထက် မြင့်ရုံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း အံ့ဩစရာ ကောင်းတယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့"

လျိုချင်းယန်က လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အစ်ကိုဖုန်းက ငါတို့အတွက် ဒေါသတွေကို ဖြေပေးနိုင်ခဲ့ပြီ"

မြောင်ချင်းချင်းက ဆိုလေသည်။

လင်းယွင်ထျန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မာနတက်နေသော လျိုချင်းယန်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ မျက်နှာသည် အဆက်မပြတ် တဆတ်ဆတ်တုန်နေတော့သည်။

"အစ်ကိုကြီးလင်း... ကျွန်တော်တို့ အစ်ကိုကြီးကို ဒဏ်ရာတွေကုသဖို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ခေါ်သွားပါ့မယ်"

ဂျူနီယာ တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ရှေ့က ထွက်သွားကြစမ်း"

ဒေါသထွက်နေသော လင်းယွင်ထျန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်လေသည်။

"သားရဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး"

တပည့်များစွာ၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အလျင်အမြန် နောက်သို့ဆုတ်သွားကြသည်။

" ဝေါင်း"

လင်းယွင်ထျန်သည် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်များ ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းမဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ဈေးဆိုင်များသည် လွင့်စင်ထွက်သွားကြတော့၏။

လမ်းမပေါ်ရှိ လူတိုင်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပုန်းအောင်းလိုက်ကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ရှန်းယန်နှင့် ဝေ့ယွင်တို့၏ မျက်နှာများ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားကြသည်။

"သားရဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး"

ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော စွမ်းအင်ကို အာရုံခံမိသောအခါ ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ အလျင်အမြန်ပင် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"ဘန်း"

ဖုန်းဝူချန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည့် အခိုက်မှာပင် လင်းယွင်ထျန်သည် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ တစ်ကောင်ပမာ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြင့်လာခဲ့၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ လက်သီးသည် ဖုန်းဝူချန်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားသည်။ ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ဖုန်းဝူချန်သည် မီတာဆယ်မီတာကျော် အကွာသို့ လွင့်ကျသွားပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားမှ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သော လင်းယွင်ထျန်က သားရဲဝိညာဉ် ဆေးလုံးကို မျိုချလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိပြီးနောက် ကာကွယ်ရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွင်ထျန်သည် မူလက အသွင်ပြောင်းဘုံ ဆဋ္ဌမ အလွှာတွင် ရှိနေသည်။ သားရဲဝိညာဉ် ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြင့်လာပြီး အသွင်ပြောင်းဘုံ သတ္တမ အလွှာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

သားရဲဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် တတိယအဆင့် ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ခွန်အားကို ချက်ချင်း တိုးမြင့်စေနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ရူးသွပ် ကြမ်းကြုတ်သွားစေနိုင်

သော်လည်း တစ်နာရီသာ ခံနိုင်ရည် ရှိပြီး ဘေးထွက် ဆိုးကျိုးများလည်း ရှိပေသည်။

"အစ်ကိုဖုန်း"

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေကြောင့် လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဟိန်း"

ဖုန်းဝူချန်ကို လွင့်စင်ထွက်သွားအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် လင်းယွင်ထျန်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပဉ္စလက်ဆန်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် လျိုချင်းယန်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း"

"အွတ်...အွတ်…”

လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ လင်းယွင်ထျန်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သွေးများအန်ကျလာပြီး နောက်သို့ အရုပ်ကြိုးပြတ် လွင့်သွားကြသည်။

သားရဲဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် လင်းယွင်ထျန်သည် ရူးသွပ်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ ခွန်အားသည် အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အမြန်နှုန်းသည်လည်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ချင်းယန်... ချင်းချင်း"

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် နဂါးနတ်ဘုရား

အရိပ်သိုင်းကွက်ကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

" လူယုတ်မာ... သေစမ်း"

လင်းယွင်ထျန်သည် ဖုန်းဝူချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွပင် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ သူတို့၏ အရိုးများ မည်မျှ ကျိုးကြေသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ သူတို့၏ ဦးခေါင်းများမှ သွေးများ ယိုစီးကျနေပြီး အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အစ်... အစ်ကိုဖုန်း... သ... သတိထား"

လျိုချင်းယန်သည် အားယူကာ စကားပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံသည် အလွန်တိုးညှင်းနေပြီး ကြားနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

"ချင်းယန်... ချင်းချင်း... အားတင်းထားကြ"

ဖုန်းဝူချန်သည် စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် သူတို့နှစ်ဦးအား 'အရိုးဆက် ချီဖြည့်ဆေးလုံး' တစ်လုံးစီကို အလျင်အမြန် ပေးကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်၌ လင်းယွင်ထျန်သည် ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်အမင်း မည်းမှောင်နေသည်။

သူ ဒေါသထွက်သွားလေပြီ။

အေးစက်လှသော လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များက သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် လူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်

ခြောက်ခြားစေသည်။ ဖုန်းဝူချန် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လင်းယွင်ထျန်က သူ့ထံသို့သာ လာမည်ဆိုလျှင် ဖုန်းဝူချန် ယခုလို ဒေါသထွက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လင်းယွင်ထျန်သည် လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လွမ်ထျန်းမြို့တွင် ရှိစဉ်က လျိုချင်းယန်နှင့် မြောင်ချင်းချင်းတို့သည် သူတို့၏ မိသားစုများ ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို စွန့်စားကာ ဖုန်းဝူချန်ကို ကူညီခဲ့ကြသည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူတို့နှစ်ဦးကို သူငယ်ချင်းကောင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

လူတစ်ဦးတွင် သူငယ်ချင်းများစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း ရင်ဖွင့်တိုင်ပင်နိုင်သော သူငယ်ချင်းအရေအတွက်မှာမူ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

ဤသည်မှာလည်း ဖုန်းဝူချန် ဒေါသထွက်ရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"မဖြစ်တော့ဘူး... ဆရာဖုန်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်လာပြီ"

ရှန်းယန်သည် မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဤရုတ်တရက် အလှည့်အပြောင်းကို မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

ဒေါသသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့သည်။ ဖုန်းဝူချန်သည် နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ကိုယ်ကို လှည့်လာပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်၏။ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဘုန်း"

လက်သီးနှစ်လုံး ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော စွမ်းအားသည် ရူးသွပ်စွာ လိမ့်ထွက်သွားပြီး လမ်းမပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာတွင် သူတို့၏ ခွန်အားသည် တန်းတူညီမျှ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော အကြည့်သည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး လင်းယွင်ထျန်ထံသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အေးစက်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်"

ဖုန်းဝူချန်၏ အသံသည် အလွန်အမင်း အေးစက်လှသည်။ စကားလုံးတစ်လုံးစီတွင် အဆုံးမဲ့သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေပြီး ငရဲဘုံတစ်ဆယ့်ရှစ်ထပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ လူတစ်ဦး၏ ဆံပင်မွှေးများကို ထောင်ထသွားစေသည်။

"အဲ့ဒီစကားကို ငါက မင်းကို ပြောရမှာ... သေစမ်း"

လင်းယွင်ထျန် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူတို့၏ လက်သီးများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ထပ်မံ၍ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ဘုန်း"

ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ တစ်ကောင်၏ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော စွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ ဖုန်းဝူချန်သည် မီတာအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သော မြေပြင်သည်လည်း ဤကြမ်းတမ်းရက်စက်သော စွမ်းအားကြောင့် ပြိုကျသွားတော့၏။

"ဟွန့်"

အနည်းငယ် အသာစီးရသွားသော လင်းယွင်ထျန်သည် ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုံးရယ်လိုက်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန်များ ရေးဆွဲလိုက်သည်။ သူ၏ လက်များတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ဝေဝါးသွားပြီး သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"နက်နဲခြင်းအဆင့် အဆင့်နိမ့် သိုင်းကွက်"

"ဝှစ်"

သူ၏ သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုတော့မည့် လင်းယွင်ထျန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိဘဲ ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ ရှေ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ"

လင်းယွင်ထျန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို ကြောင်ငေးကာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

လင်းယွင်ထျန်သည် ဖုန်းဝူချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းကို ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဖမ်းဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အချိန်သည် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

"ဘုန်း"

“ဝူး"

ဖုန်းဝူချန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး လင်းယွင်ထျန်၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော စွမ်းအားသည် လင်းယွင်ထျန်ကို လွင့်စင်ထွက်သွားစေသည်။ လင်းယွင်ထျန်၏ ပါးစပ်မှ နီရဲသော သွေးတစ်လုတ် ထွက်ကျလာ၏။

ဖုန်းဝူချန်၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားသည် အသွင်ပြောင်းဘုံ သတ္တမ အလွှာနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

“တတိယအလွှာ ကောင်းကင်အမျက်ဒေါသ လက်ဝါး"

ဖုန်းဝူချန်၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားသည် ဘုံ သတ္တမ အလွှာနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

“တတိယအလွှာ ကောင်းကင်အမျက်ဒေါသ လက်ဝါး"

လင်းယွင်ထျန်ကို လက်သီး တစ်ချက်ဖြင့် လွင့်စင်ထွက်သွားအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးတစ်ချက် ထပ်မံ၍ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ဒုတိယနှင့် တတိယ လက်ဝါးချက်များသည် အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ လက်ဝါးချက်များ၏ အစွမ်းသည် လျင်မြန်စွာ တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။

သုံးမီတာရှည်သော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီး တစ်ခု လေထုကို ထိုးခွဲထွက်သွားပြီး လမ်းမတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာနေရာတိုင်းတွင် သေးငယ်သော အက်ကွဲကြောင်းများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ လက်ဝါးချက်သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။

"ဒါ ဘယ်လို လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်လဲ"

လင်းယွင်ထျန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။ အမြန်နှုန်းသည် တစ္ဆေသရဲ တစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

စောစောကလည်း သူသည် ဖုန်းဝူချန်၏ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ပေ။ သူ၏ မာနသည် စိုးစဉ်းမျှပင် မကျန်တော့ပေ။

အချိန်သည် သူ့အား များများစားစား စဉ်းစားခွင့် မပေးခဲ့ပေ။ လင်းယွင်ထျန် သူ၏ မီးဓာတ် ချီစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ကွက် ဖော်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံတစ်ခုသည် သူ၏ လက်များတွင် လောင်ကျွမ်းနေလေ၏။ လင်းယွင်ထျန် က ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။

"နက်နဲခြင်းအဆင့် အဆင့်နိမ့် သိုင်းကွက်... ငရဲမီးလျှံ လက်သီး"

တဆက်တည်း၌ သုံးမီတာရှည်သော မီးလျှံလက်သီး တစ်လုံးသည် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။ ၎င်းသည် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်ပြီး အစွမ်းထက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်ကို လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်စေခဲ့သည်။

"ဂျုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားနှစ်ခုသည် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ပေါက်ကွဲသံသည် နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှ၏။ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများသည် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းမဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အဆောက်အအုံများကို ပြိုကျသွားစေခဲ့သည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်းယွင်ထျန်တို့နှစ်ဦးစလုံး အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။

သို့သော် ဖုန်းဝူချန်၏ သိုင်းကွက်သည် အလွှာသုံးလွှာရှိပြီး အဆင့်မြင့် နက်နဲခြင်းအဆင့် သိုင်းကွက်တစ်ခုနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ လင်းယွင်ထျန်၏ သိုင်းကွက်ဖြင့် သူ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသော လင်းယွင်ထျန်သည် သွေးတစ်လုတ် ထပ်မံ၍ အန်ကျလာသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်မှ နာကျင်မှုကို အတင်းအကျပ် သည်းခံရင်း လင်းယွင်ထျန်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်နေ၏။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်နေသည်။

"သူ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ... သူက အသွင်ပြောင်းဘုံ စတုတ္ထ အလွှာမှာပဲ ရှိသေးတာ... သူ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာလား"

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီးလင်း"

ဖန်းထျန်းတောင်ကြားမှ တပည့်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို၍ ထိတ်လန့်လာကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ ခွန်အားသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သားရဲဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို မျိုချထားသော လင်းယွင်ထျန်ပင်လျှင် သူ့ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဘန်း"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် ဖုန်းဝူချန်သည် မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ဆောင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနက်ရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြေးထွက်သွားသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန်လျင်မြန်လှပြီး လမ်းမပေါ်တွင် လေပွေတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ချီစွမ်းအင်ကာကွယ်ခြင်း"

လင်းယွင်ထျန် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အစိမ်းရောင်အလင်းလွှာဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး စွမ်းအင်အကာအကွယ် တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့တည်သွားသည်။

"ကွဲစမ်း"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာသော ဖုန်းဝူချန်သည် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

လက်သီးသည် ထိမှန်သွားသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော ခွန်အားဖြင့်ပင် သူ လင်းယွင်ထျန်၏ စွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူ နောက်သို့ ပြန်လည် လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ... မင်း ဒါကို ချိုးဖျက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွင်ထျန် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဖုန်းဝူချန် နောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားသည့် အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လင်းယွင်ထျန်သည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့သည်။

သားရဲဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို မျိုချပြီးနောက် သူ ဖုန်းဝူချန်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံတိုက်ခိုက်ရန် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

သို့သော် လင်းယွင်ထျန်ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်မှာ သူ၏ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးသည် လေထဲတွင်သာ ထိမှန်သွားခြင်းပင်။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအားလုံးကို အသုံးပြုပြီးသည့်တိုင် သူ ဖုန်းဝူချန်ကို လုံးဝ မထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

မည်သည့်ထောင့်မှ လာသော ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ဖုန်းဝူချန်က ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ သူ လင်းယွင်ထျန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြိုတင်မြင်နေရသကဲ့သို့ပင်။

သူ လင်းယွင်ထျန်ကို မထိမှန်နိုင်လျှင် ကိစ္စမရှိပေ။ သို့သော် သူ ဖုန်းဝူချန်၏ အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။ လင်းယွင်ထျန်သည် သူ၏ အဆုတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားမတတ် ဒေါသထွက်နေတော့သည်။

လင်းယွင်ထျန် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်နှင့်အမျှ ဖုန်းဝူချန်သည် ကြမ်းတမ်းသော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့သည်။ အခြေအနေသည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွား၏။ လင်းယွင်ထျန်သည် တဖြည်းဖြည်း ရှုံးနိမ့်လာခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းဝူချန်သည် နဂါးဝိညာဉ်အရိပ်၏ အစွမ်းထက်သော လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုကာ လင်းယွင်ထျန်ကို လည်ပင်းမှ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ခွပ်...ခွပ်...ခွပ်"

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်သီးများသည် သူ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်နေသည့်အလား ကြမ်းတမ်းစွာ ထုရိုက်နေ၏။ သူ ရိုက်ချလိုက်တိုင်း မြေပြင်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ လင်းယွင်ထျန်သည် အဆက်မပြတ် သွေးများအန်ကျလာပြီး ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာသည်လည်း သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေတော့သည်။

"ရပ်... ရပ်တော့"

လင်းယွင်ထျန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဖုန်းဝူချန်သည် သူ့စကားကို မကြားဟန်ဆောင်ကာ ရက်စက်စွာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

"ဘုန်း"

ရက်စက်သော လက်သီးတစ်ချက်သည် လင်းယွင်ထျန်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားသည်။ လင်းယွင်ထျန်၏ ရင်ဘတ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ချိုင့်ဝင်သွား၏။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် လင်းယွင်ထျန်ကို အော်ဟစ်ကာ သွေးများ ယိုစီးကျစေခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီးလင်း"

ဖန်းထျန်းတောင်ကြားမှ တပည့်များသည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်နေကြသည်။ မည်သူမျှ ရှေ့တက်၍ မကူညီရဲကြပေ။

"မင်း အစ်ကိုကြီးလင်းကို သတ်လိုက်ရင် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက မင်းကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

တပည့်တစ်ဦးက ဖုန်းဝူချန်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် မျှော်လင့်ကာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဖုန်းဝူချန်သည် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို မခံခဲ့ရဘဲ သူ့ကို လေထဲတွင်သာ သဘောထားလိုက်သည်။

လင်းယွင်ထျန်၏ လက်သီးများသည် ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီသည် လင်းယွင်ထျန်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်။ ကြည့်ရှုနေသူများသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

"ဘုန်း"

သူ၏ လက်သီးကို မြင့်မြင့်မြှောက်လိုက်ကာ ဖုန်းဝူချန် ဒေါသတကြီး ထိုးချလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်ချက်နှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားသည် လင်းယွင်ထျန်ကို ထိမှန်သွားပြီး မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားစေခဲ့သည်။ မြေပြင်သည် ချိုင့်ဝင်သွားပြီး လမ်းမသည် ကျောက်စရစ်ခဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်သီး ထိမှန်သွားသောအခါ လင်းယွင်ထျန်သည် သေခြင်းတရားထက် ပို၍သေချာသော အရာမရှိတော့ပေ။ သူ၏ နှလုံးသားသည် လုံးဝ ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အတွင်းကလီစာများသည်လည်း ကြေမွသွားခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။