အပေးအယူ

~လင်းယွင်ထျန်ထံတွင် အသက်၏ အရိပ်အယောင်ပင် မရှိတော့ပေ။ သူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သေချာနေကြလေ၏။

လင်းယွင်ထျန်အား သတ်ဖြတ်ပြီးသည့်တိုင် သူသည် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားမှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိနေသည့်တိုင် ဖုန်းဝူချန်သည် စိုးစဉ်းမျှပင် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို မသိကြသော ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းသည် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်မိကြသည်။ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားမှ တပည့်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်အတွက် အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ဟု သူတို့ ယူဆလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဖုန်းဝူချန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို သိကြသူများကတော့ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားအနေဖြင့် ဤမျှနှင့် ရပ်တန့်သွားပါစေဟု ဆုတောင်းနေကြ၏။ သို့မဟုတ်လျှင် ကောမိသားစုနှင့် ကျိုးမိသားစုတို့သည် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားအတွက် နမူနာများ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ ကြမ်းကြုတ်သော ခွန်အားနှင့် ရက်စက်သော နည်းလမ်းများသည် ကျင့်ကြံသူများစွာကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။

အကယ်၍ လင်းယွင်ထျန်သာ ဖုန်းဝူချန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို သိခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ့တွင် သတ္တိတစ်သောင်း ရှိသည့်တိုင် ဖုန်းဝူချန်ကို စိန်ခေါ်ဝံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အစ်... အစ်ကိုကြီးလင်း အသတ်ခံလိုက်ရပြီ"

အချိန်အတော်ကြာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေပြီးမှ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားမှ တပည့်တစ်ဦးသည် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် သူတို့၏ ဇာစ်မြစ်ကို သိသည့်တိုင် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ဝံ့လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

"ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက မင်းကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း စောင့်နေလိုက်... ငါတို့ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက မင်းကို သေချာပေါက် မြေမြှုပ်စရာနေရာ မရှိအောင် သေစေရမယ်"

အခြားတပည့်တစ်ဦးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ထိုတပည့်များအား တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်သွားကြတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖုန်းဝူချန်သည် သူတို့ကို အဖက်လုပ်ရန် ပျင်းရိနေခဲ့သည်။ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက သူ့ထံသို့ လက်စားချေရန် လာမည်၊ မလာမည်ကို သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

တပည့်များသည် လင်းယွင်ထျန်၏ အလောင်းကို အလျင်အမြန် သယ်ဆောင်သွားကြသည်။ ဖုန်းဝူချန်က သူတို့ကိုပါ သတ်ဖြတ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူတို့ ဆက်လက် မနေရဲတော့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်သည် စိမ်းပြာနက်နဲဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ လာရောက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ချင်းယန်... ချင်းချင်း... နေလို့ ကောင်းသွားပြီလား"

"တော်တော်လေး ကောင်းသွားပါပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဖုန်း"

လျိုချင်းယန်သည် အားယူကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေဆဲပင်။

ဖုန်းဝူချန်သည် မြောင်ချင်းချင်းကို အလျင်အမြန် ထူမတ်ပေးလိုက်ပြီး ဆို၏။

"အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာကုသဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာကြရအောင်... အရိုးဆက် ချီဖြည့်ဆေးလုံးက မင်းတို့ကို အချိန်တိုအတွင်း ပြန်ကောင်းလာအောင် မကူညီနိုင်ဘူး"

"ဆရာဖုန်း... သူတို့ကို လေလံပွဲရုံကို ခေါ်သွားပြီး ဒဏ်ရာကုသပေးကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

ရှန်းယန်သည် အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားတို့သည် ရန်သူများ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စကြောင့် ရှန်းယန်အနေဖြင့် ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဖုန်းဝူချန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်မှုနှင့် လေလံပွဲရုံအတွက် အကျိုးအမြတ်များသည် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ထို့အပြင် လေလံပွဲရုံသည် ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဖုန်းဝူချန်ကို သာမန်အားဖြင့်သာ ကူညီခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက ဘာမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူတို့သာ အစကတည်းက ဖုန်းဝူချန်ကို ကူညီခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားသည် လေလံပွဲရုံကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထျန်းတုတွင် လေလံပွဲရုံတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ မြို့သခင်လည်း ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက လေလံပွဲရုံကို ရင်ဆိုင်လိုသည့်တိုင် မြို့သခင်က သဘောတူ၊ မတူကို ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထျန်းတု လေလံရုံ၏ အင်အားသည် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားလောက် မကောင်းသော်လည်း အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"တာဝန်ခံ လီ ... အမြန်သွားပြီး ကူညီလိုက်ပါ"

ဝေ့ယွင်က အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် မြောင်ချင်းချင်းကို ထူမပေးထားပြီး တာဝန်ခံ လီ ကတော့ လျိုချင်းယန်ကို ထူပေးထားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖုန်းဝူချန်သည် သူတို့အား အချိန်မီ ကုသဆေးလုံးများ ပေးခဲ့သောကြောင့်သာ တော်တော့သည်။

သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ ဒဏ်ရာများသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာပြီး သူတို့၏ အသက်ကိုပင် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လေလံပွဲရုံ၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ရှန်းယန်၊ ဝေ့ယွင်နှင့် အခြားအကြီးအကဲအနည်းငယ်တို့သည် ဖုန်းဝူချန်ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုကြလေသည်။

ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ဖုန်းဝူချန်သည် အသေးအဖွဲဒဏ်ရာများသာ ရရှိခဲ့ပြီး အစစ်အမှန်ယွမ်စွမ်းအင်များစွာကို သုံးစွဲခဲ့ရသည်။ ဆေးလုံးများ သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏ အခြေအနေမှာ တော်တော်လေး ပြန်ကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး အရေးမကြီးတော့ပေ။

"ဆရာဖုန်းရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းလို့ ကျွန်တော်တို့တောင် မယုံနိုင်အောင်ပါပဲ... အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာ ဆရာဖုန်းလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဒုတိယပါရမီရှင်

တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ဖို့တောင် ခက်ခဲလောက်ပါတယ်"

ဝေ့ယွင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။ ဤစကားများသည် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်တရားလည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် ကျိုးနွံစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆို၏။

"အကြီးအကဲဝေ့က ကျွန်တော့်ကို လွန်လွန်ကဲကဲ ချီးကျူးနေပါပြီ"

ဖုန်းဝူချန်သည် အသက် တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ်တွင် အသွင်ပြောင်းဘုံ စတုတ္ထ အလွှာသို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အသွင်ပြောင်းဘုံ သတ္တမ အလွှာနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။

ရှန်းယန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ဆို၏။

"အင်ပါယာရဲ့ နံပါတ်တစ်ပါရမီရှင်က ဆရာဖုန်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်"

"တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ နံပါတ်တစ်ပါရမီရှင် ဟုတ်လား... မင်းသားတစ်ပါးလား... ထျန်းယန်အကယ်ဒမီမှာ ရှိသင့်တယ်... ကျွန်တော်က အင်ပါယာရဲ့ နံပါတ်တစ်ပါရမီရှင်နဲ့တော့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး"

ဖုန်းဝူချန်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာဖုန်းက တကယ်ကို ကျိုးနွံတာပဲ"

ရှန်းယန်က ပြုံးရင်း ချီးကျူးလိုက်ခြင်းပါ။

ရှန်းယန်က လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဆရာဖုန်း... ခင်ဗျား လင်းယွင်ထျန်ကို သတ်လိုက်ပြီး ဖန်းထျန်းတောင်ကြားနဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ... ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ"

ထိုအခါ

ဖုန်းဝူချန်က မထီမဲ့မြင် ဆိုလိုက်သည်။

"လင်းယွင်ထျန်က သေလမ်းရှာခဲ့တာလေ... အဲ့ဒါက ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက ကျွန်တော့်ကို လက်စားချေဖို့ လာချင်ရင်တော့ လာခိုင်းလိုက်ပေါ့"

ဖုန်းဝူချန် ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းယန်နှင့် ဝေ့ယွင်တို့သည် တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြ၏။

အနည်းဆုံးတော့ ဖုန်းဝူချန်သည် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ရသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားသည် အချိန်မရွေး လက်စားချေရန် လာနိုင်ပေသည်။

လက်ရှိ ဖုန်းဝူချန်ကို မပြောနှင့်ဦး၊ အတိတ်ကပင်လျှင် ဖုန်းဝူချန်သည် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ ပဉ္စမ အလွှာ လက်နက်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်မှုဖြင့် သူ ဖန်းထျန်းတောင်ကြားကို ချေမှုန်းရန် ပညာရှင်များကို မဖိတ်ခေါ်နိုင်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

ရှန်းယန်သည် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ဖုန်းဝူချန်ကို ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဆရာဖုန်း... ဖန်းထျန်းတောင်ကြားက အားမနည်းပါဘူး... ယွင်ကျိုးနယ်မှာဆိုရင် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်... ရွှမ်းထျန်းဂိုဏ်းလောက် မကောင်းပေမဲ့ အများကြီးတော့ အားမနည်းပါဘူး"

။"ကျွန်တော် ရွှမ်းထျန်းဂိုဏ်းကိုတောင် မကြောက်တာ... ဖန်းထျန်းတောင်ကြားကို ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ"

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... ပဉ္စမအဆင့် လက်နက်ပညာရှင်တစ်ဦးရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်မှုနဲ့ဆိုရင် ဆရာဖုန်းက ဖန်းထျန်းတောင်ကြားကို တကယ်ပဲ မကြောက်သင့်ပါဘူး”

ဝေ့ယွင်သည် ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ဖုန်းဝူချန်သည် လက်နက်ပညာရှင် တစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသည် မဟုတ်ဘဲ ပါရမီရှင် ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သေးသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ဖုန်းဝူချန်သည် အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးချုပ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ သခင်ဖြစ်ကာ နန်းတွင်း အကြံပေးကြီးကပင် သူ့အား ဆရာ အဖြစ် တော်စပ်လိုပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် အခြားဗိုလ်ချုပ်များအားလုံးက ရိုသေလေးစားကြသည်ကို သိသွားမည်ဆိုလျှင် သူတို့ သေမလောက် ကြောက်လန့်သွားကြပေလိမ့်မည်။

မကြာမီမှာပင် ဆရာဖုန်းအား အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည့် သတင်းသည် အင်ပါယာ တခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားသည် သတ္တိတစ်သောင်း ရှိသည့်တိုင် ဖုန်းဝူချန်ကို ထိဝံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဖန်းထျန်းတောင်ကြားမှ တပည့်များသည် ဖုန်းဝူချန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို မသိကြသလို ဖန်းထျန်းတောင်ကြားသည်လည်း လင်းယွင်ထျန်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာ ဆရာဖုန်းဖြစ်ကြောင်း မသိကြပေ။

ဖုန်းဝူချန်သည် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲဝေ့... ကျွန်တော်တို့ သဘောတူညီမှုတစ်ခု လုပ်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

"ဆရာဖုန်းက ဘယ်လို သဘောတူညီမှုမျိုး လုပ်ချင်တာလဲ"

ဝေ့ယွင်သည် ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မီးအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးမယ်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အတွက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ရှာပေးရမယ်... လေလံပွဲရုံက အရမ်းကြီးပြီး ရတနာတွေလည်း အများကြီး ရှိတာဆိုတော့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေလည်း အများကြီး ရှိမှာပဲ"

ဖုန်းဝူချန်သည် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဆရာဖုန်းက မီးအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

ဝေ့ယွင်သည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ ဤအကြောင်းကို မသိခဲ့ပေ။

ရှန်းယန်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများသည်လည်း အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။

မီးအဆိပ်ဟူသည်က ဖယ်ရှားရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိကြပါသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့်ပင် ဝေ့ယွင်အား မီးအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ဆရာဖုန်းက မီးအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုက်သည်တဲ့လား။

"ဟုတ်တာပေါ့"

ဖုန်းဝူချန်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"မီးအဆိပ် စုပုံလာတာက ဆေးပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် အလွန်ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်... သူတို့ မီးအဆိပ်ရဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားရရုံတင်မကဘဲ ဘုံအဆင့် တိုးတက်ဖို့လည်း ခက်ခဲလာပြီး ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းရဲ့ အရည်အသွေးကိုလည်း သက်ရောက်မှု ရှိစေပါတယ်"

ခေတ္တရပ်တန့်ပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲဝေ့... ခင်ဗျား တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဘုံမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေခဲ့ရတယ် မဟုတ်လား... အကယ်၍ ခင်ဗျား မီးအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သုံးနှစ်အတွင်း စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်"

"သုံးနှစ်အတွင်း စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်မယ် ဟုတ်လား"

ဝေ့ယွင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ထွက်လာမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေမိသည်။

ဝေ့ယွင်သည် ဆေးလုံးများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သန့်စင်ခဲ့ပြီး သူသည် တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ ဆေးပညာဘုံကို တိုးတက်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းထက် အဆတစ်ရာမက ပို၍ ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ယခု ဖုန်းဝူချန်က သူ သုံးနှစ်အတွင်း စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ဝေ့ယွင် မည်သို့ ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း။

ဖုန်းဝူချန်သည် ခပ်ပါးပါး ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်က အလွန်ရိုးရှင်းစွာ ပြောဆိုသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ယွင်သည် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ဆရာဖုန်း... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် လွယ်ကူနိုင်မှာလဲ... စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဘုံကို တက်လှမ်းချင်ရင်တော့ ဆယ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပေါင်းများစွာ မရှိဘဲနဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်"

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော် အကြီးအကဲဝေ့နဲ့ သဘောတူညီမှုတစ်ခု လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာပေါ့"

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အတွက် အဖိုးတန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ ရတနာတချို့ကို အခမဲ့ စုဆောင်းပေးရမယ်"

"ဆရာဖုန်း... ခင်ဗျား တကယ်ပြောနေတာလား"

ဝေ့ယွင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ ဖုန်းဝူချန်သာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်မည် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့... ဒီသဘောတူညီမှုက အကြီးအကဲဝေ့အတွက် အရမ်း တန်ပါတယ်"

ဖုန်းဝူချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ဝေ့ယွင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သဘောတူလိုက်သည်။

"သုံးနှစ်အတွင်း စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဘုံကို တက်လှမ်းနိုင်မယ် ဟုတ်လား"

ရှန်းယန်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများသည် သူတို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်အထိ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသည်။

ဆေးပညာရှင်ဘုံကို တိုးတက်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း ရှန်းယန်နှင့် အခြားသူများသည် ဝေ့ယွင်ထံမှ မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။ သို့သော် ဖုန်းဝူချန်၏ ပါးစပ်ထဲတွင်မူ ၎င်းသည် စားသောက်ခြင်းကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းနေ၏။

ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ရှန်းယန်နှင့် အခြားသူများသည် မယုံကြည်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ ဆေးပညာဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုများသည် အလွန်မြင့်မားသော်လည်း သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ သူ မည်သို့လျှင် သုံးနှစ်အတွင်း ဝေ့ယွင်အား စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်မည်ဟု ဆိုနိုင်မည်နည်း။

နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ ရှန်းယန်သည် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာဖုန်း... သုံးနှစ်ဆိုတာ အရမ်း တိုလွန်းမနေဘူးလား... ဒါမှမဟုတ် ဆရာဖုန်းမှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား"

အကယ်၍ ဆေးပညာရှင်များအား သူတို့၏ ဘုံအဆင့်ကို တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိမည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် အံ့ဩစရာကောင်းမည် မဟုတ်လော။ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ဆေးပညာရှင်များအားလုံးသည် ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ လာရောက်ကြမည် မဟုတ်လော။

သူတို့ မယုံကြည်ကြသော်လည်း ဝေ့ယွင်သည် သံသယမရှိဘဲ ယုံကြည်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ စိတ်တစ်ချက်ဖြင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ဖုန်းဝူချန် မလုပ်နိုင်သည့်အရာ ဘာများ ရှိဦးမည်နည်း။

အကယ်၍ သူတို့သာ ဖုန်းဝူချန်သည်လည်း စိတ်တစ်ချက်ဖြင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်နိုင်သည်ကို သိသွားမည်ဆိုလျှင် ဒူးထောက်လိုက်ကြပေလိမ့်မည်။

"နည်းလမ်းတော့ ရှိတာပေါ့... ခင်ဗျားတို့ အနာဂတ်မှာ သိလာကြမှာပါ"

ဖုန်းဝူချန်သည် ထိုနည်းလမ်းမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို မဖော်ထုတ်ဘဲ ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်က ဝေ့ယွင်နှင့် အပေးအယူလုပ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ တကယ်ပင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ဝယ်ရန် ငွေမရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

လေလံပွဲရုံက အမြဲတမ်း အလကားပေးနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သာမန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိပေ။ သို့သော် အဖိုးတန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဆိုလျှင်ကော။

သူ ဝေ့ယွင်ကို သိမ်းသွင်းလိုသော ရည်ရွယ်ချက် အနည်းငယ်လည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။

"ဆရာဖုန်း... ကျွန်တော် မီးအဆိပ်ကို ဘယ်လို ဖယ်ရှားရမလဲ"

ဝေ့ယွင်သည် အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် ဘာမှ မပြောဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ ဝေ့ယွင်၏ နောက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထူးဆန်းသော နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုကာ ဝေ့ယွင်၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် လက်ဟန်အမူအရာအမျိုးမျိုးကို ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဝေ့ယွင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးအဆိပ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သွေးကြောများအားလုံးမှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝေ့ယွင်၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များသည်လည်း အနက်ရောင်မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေ၏။

ရှန်းယန်နှင့် ကျန်လူများသည် မှင်တက်အံ့ဩနေကြသည်။ ဖုန်းဝူချန်သည် ဝေ့ယွင်၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှသာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖိနှိပ်လိုက်ရုံဖြင့် မီးအဆိပ်သည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဆရာဖုန်းက နတ်ဘုရား တစ်ပါးလား။

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှု အဆင့်ဖြင့် သူ မီးအဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ဝေ့ယွင်အား သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်

စွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဝေ့ယွင်သည် မီးအဆိပ် အတော်များများ ထွက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုထူးဆန်းသော နည်းစနစ်သည် သူ့အား မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝေ့ယွင်သည် ချက်ချင်းပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ငယ်ရွယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေ၏။

ရှန်းယန်နှင့် ကျန်လူများသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုကြောင့် ကျောက်ရုပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါ ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ နည်းစနစ်လဲ။

တကယ်ပဲ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား။

"မီးအဆိပ် အတော်များများ တကယ်ပဲ ထွက်သွားခဲ့ပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာဖုန်း... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာဖုန်း"

ဝေ့ယွင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကားကို အထပ်ထပ်အခါခါ ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်က အမှုမထားဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲဝေ့ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး... ဒါက ကုန်သွယ်မှု တစ်ခုပါပဲ... ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ အကြီးအကဲဝေ့ကိုပဲ ပိုပြီး ဂရုစိုက်ခိုင်းရတော့မှာပဲ"

"စိတ်ချပါ၊ ဆရာဖုန်း... ကျွန်တော် ဆရာဖုန်းအတွက် ဆေးဖက်ဝင်

အပင်တွေကို သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်"

ဝေ့ယွင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

ရေတွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဖုန်းဝူချန်သည် ယွင်ကျိုးနယ်မှ ကြီးမြတ်သော ဆေးပညာရှင်နှစ်ဦးကို သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးမှာ ရွှမ်းထျန်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲမူယွင်ထျန်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ထျန်းတုမှ ဝေ့ယွင်ပင် ဖြစ်လေသည်။