ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခွဲခြားခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမွေခံဖြစ်ကြောင်း နဂါးဘုရင်ဘက်က မျိုးနွယ်သားများ သိရှိလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့၏ သဘောထားသည် ချက်ချင်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်အပေါ်တွင် ၎င်းတို့ အလွန် ခင်မင်ရင်းနှီးနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆက်ဆံရေး အေးစက်သွားခြင်း မရှိပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို မြှောက်၍ အစီအရင်ကြီး၏ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

နဂါးဘုရင်သည် အလောတကြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဆိုသည်။

“အလျင်စလို ဝင်မလာနဲ့... ဒီအစီအရင်ထဲကို စိတ်တိုင်းကျ ဝင်လို့ မရဘူး...”

အခြားသူများလည်း စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ယီထျန်းယွမ်အား အလျင်စလို မဝင်ရောက်ရန် တောင်းဆိုကြသည်။ အနည်းဆုံး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် စုပ်ယူပြီးမှသာ ဝင်သင့်သည်။ စိတ်တိုင်းကျ ဝင်ရောက်ပါက ထိုအစီအရင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခြေလှမ်းကို မရပ်ဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သူသည် အစီအရင်အတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်သွားပြီး ထိုအစီအရင်၏ သက်ရောက်မှု မရှိသော နေရာများမှတစ်ဆင့် အစီအရင်၏ ဗဟိုသို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ထိုနေရာရှိ စွမ်းအင်များသည် သူ့အပေါ်တွင် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။

လူအများစုသည် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူသည် စွမ်းရည်အနည်းငယ် ပြသလိုက်ရုံဖြင့် ဤမျှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အရည်အချင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်သောအခါ နဂါးဘုရင်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပိုမို များပြားလာသည်။

ဤမျှရိုးရှင်းသော အရာကိုပင် သူ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါက လူအများ၏ ယုံကြည်မှုကို မည်သို့ ရယူနိုင်မည်နည်း။

ယီထျန်းယွမ်သည် နဂါးမင်းသား၏ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပျံဝဲနေသော ဝိညာဉ်သည် တုန်ခါနေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှောင်ပြောင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အိုး... ကူညီပေးမယ့်သူတွေ ရှိနေသေးတာပေါ့... ဘယ်သူပဲလာလာ အတူတူပဲ... ငါ့ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ ဝိညာဉ်က အတော်လေး အားကောင်းတယ်... အနည်းဆုံး သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့် ရှိတယ်... မင်း ဘယ်ကနေ ခိုးဝင်လာတာလဲ မသိဘူး... အခွင့်အရေး ရအောင် မင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်း လက်မချဘဲ ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... ဘာကြောင့် ငါက မင်းကို ပြောပြရမှာလဲ”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် မကောင်းဆိုးရွားသဖွယ် ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့် ခန့်မှန်းချက်အရတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သားတော်ဟာ အပြင်မှာ ကျင့်ကြံရင်း သစ်နက်တောမှာ မေ့မြောနေခဲ့တယ်... ကျွန်တော်တို့ သားတော်ကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ ဘာအခြေအနေမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး... ဒါပေမဲ့ အစောင့်တွေကတော့ သေနေခဲ့ကြတယ်... အဲ့ဒီတုန်းက ဘယ်သူမှ သံသယမဝင်ခဲ့ကြဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတုန်းက သားတော်ကို သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ပြီး အခွင့်ကောင်းယူပြီး ခိုးဝင်လာခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

နဂါးဘုရင်သည် ဘေးနားတွင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားသည်။ ထိုအချိန်မှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်နေရာမှ ရောနှောဝင်ရောက်လာနိုင်သည်ကို သူ စဉ်းစားမရပေ။ သူသည် ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေပြီး ခိုးဝင်လာသူ မည်သူမဆိုကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို လိမ်လည်၍ မရနိုင်ပေ။

အပြင်ဘက်တွင် မဟုတ်လျှင် သူ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယခု ယီထျန်းယွမ် ခိုးဝင်လာခြင်းသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် နဂါးဘုရင်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး ရှာမတွေ့နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

“ဒီလိုကိုး... ဒါဆို သစ်နက်တောမှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ ပုန်းအောင်းရာနေရာ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခပ်ရွဲ့ရွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်... ဒီကို လာရင်းနဲ့ ဒီလို သတင်းမျိုး ရလိုက်တာ မမျှော်လင့်ထားဘူး”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဝိညာဉ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“လူမိုက်... ငါတို့က သစ်နက်တောမှာ ပုန်းနေမယ်လို့ ထင်နေတာလား... အဲ့ဒီမှာ ရှိတယ်လို့ ထင်ရင် သွားရှာချည်”

“စိတ်မပူပါနဲ့... ငါတို့ သွားရှာမှာပါ”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သစ်နက်တောတင် မဟုတ်ဘူး... ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးကို မှောက်လှန်ပြီး မင်းတို့လို အမှိုက်တွေကို တစ်ယောက်မကျန် ရှင်းထုတ်ပစ်မယ်”

“ဟားဟားဟား... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ... မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့လား”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ယီထျန်းယွမ်အား အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်တွင် ထိုစွမ်းရည်ရှိသည်ဟု သူ မထင်ပေ။

“ယွဲ့လုံနတ်ဆိုး နတ်ဘုရား၊ စိုတယ်နတ်ဆိုး နတ်ဘုရား၊ စိုဂယ်နတ်ဆိုး နတ်ဘုရား စတဲ့သူတွေကို ငါ သတ်ပစ်ခဲ့ပြီးပြီ... သုံးဘုံလောကမှာ သူတို့ထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် ပိုအားကောင်းတဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိသေးလဲ”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မ... မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤအမည်များကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသည်။ ထိုသူများသည် အင်အားကြီး ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ မသိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

“မဖြစ်နိုင်စရာ ဘာမှ မရှိဘူး... ခဏနေရင် မင်း ငရဲကို ရောက်တဲ့အခါ သူတို့နဲ့ တွေ့ရင် သိလိမ့်မယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် လေထဲတွင် လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဝိညာဉ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်ကို အားစိုက်၍ ဆွဲထုတ်ကာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဝိညာဉ်ကို အတင်းအကျပ် ခွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ နဂါးမင်းသားသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်များသည် ချိတ်ဆက်နေသဖြင့် ဆွဲထုတ်ခံရသည့်အခါ အလွန် နာကျင်ရသည်။

“သားတော်”

နဂါးမိဖုရားသည် မိမိ၏ သားတော် နာကျင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အတင်းအကျပ် တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။ ဤအပြုအမူသည် အလွန် အန္တရာယ်များပြီး အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းပါက ၎င်းတို့၏ သားတော်သည် လူမိုက် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

နဂါးဘုရင်သည် နဂါးမိဖုရားကို လက်ဖြင့် တားဆီးလိုက်ပြီး သူမအား ရှေ့ဆက်မသွားစေခဲ့ပေ။

“သူ့ကို စောင့်ကြည့်ပါ... အခု ဒီနည်းလမ်းပဲ ရှိတယ်... ငါတို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး...”

တစ်ခါသာ တွေ့ဆုံဖူးသော်လည်း ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်ကို ယုံကြည်ရန်သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ပါက ရလဒ်သည် အတူတူပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ပင် မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ၎င်းသည် ကံကြမ္မာအတိုင်းပင်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

“ဟားဟား... အလကားပါပဲ... မင်း လုပ်တာက သူတို့နဲ့ ဘာထူးခြားလဲ... နောက်ဆုံးတော့ အတူတူ သေဆုံးခြင်းပဲ... လူမိုက်” ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သော်လည်း မထီမဲ့မြင် စကားများကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ့အတွက် အတူတူ သေဆုံးခြင်းသည် အမြတ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ သေရမည်ကို လုံးဝ မကြောက်ပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ မင်းလောက် မမိုက်မဲပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ယုံမင်နတ်ဆိုးဓား ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဆွဲထုတ်ထားသော ဝိညာဉ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းချလိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နဂါးဘုရင်တို့၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားသည်။ လက်နက်ဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ခုတ်ဖြတ်ခြင်းသည် လူသတ်ခြင်းနှင့် မထူးခြားပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယုံမင်နတ်ဆိုးဓားသည် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုဝိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဝိညာဉ်ကို အလွယ်တကူ ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် ဘောလုံးအဖြစ် သူ၏ လက်ထဲတွင် ရစ်ဝဲကာ ပျံဝဲနေသည်။

နဂါးမင်းသား၏ ဝိညာဉ်မှာမူ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ အနည်းငယ်မျှ ပွတ်တိုက်မိရုံသာ ဖြစ်ပြီး ရက်အနည်းငယ်ကြာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါက ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားနိုင်သည်။

“အခုရော ဘယ်လိုလဲ”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ထဲရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဝိညာဉ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများက အေးစက်နေသည်။

“မ... မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်း... မင်း ဝိညာဉ်ကို ဘယ်လို ဖြတ်နိုင်တာလဲ”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် မယုံနိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မူလက အတူတူ သေဆုံးရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် လုံးဝ ခွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

“မင်း မသိတာတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လှည့်ကြည့်ကာ နဂါးဘုရင်ကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းရဲ့ သားကို အန္တရာယ်ပြုတဲ့ တရားခံပဲ... မင်းပဲ ဖြေရှင်းလိုက်ပါတော့...”

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုဝိညာဉ်လုံးသည် နဂါးဘုရင်၏ ရှေ့သို့ ပျံဝဲသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အစီအရင်ကြီးသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ် ဝိညာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ခွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အစီအရင်ကို ရပ်တန့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကိုပင် မသိလိုက်ကြပေ။ ဝိညာဉ်ကို ခုတ်ဖြတ်ရန် ၎င်းတို့လည်း ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ထိလိုက်သည်နှင့် နဂါးမင်းသား၏ ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက မည်သို့ ခုတ်ဖြတ်နိုင်မည်နည်း။

ယီထျန်းယွမ်၏ ဓားချက်တစ်ချက်သည် အလွယ်တကူ ခွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် နတ်ဆိုးလက်ရာပင် ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးဓား၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးဓားသည် ဝိညာဉ်ကို သက်ရောက်မှုရှိသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်ရှိသည်။ ဝိညာဉ်ကို နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားပစ်ခြင်းသည် ပြဿနာ မရှိပေ။

အဓိကအချက်မှာ အတိုင်းအတာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် ဖြတ်တောက်ရာတွင် ပြဿနာမရှိပေ။ ဤ ယုံမင်နတ်ဆိုးဓားကို ရရှိခြင်းသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို နှိမ်နင်းရန် အမှန်တကယ်ပင် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ငါးကြင်းဆီဖြင့် ငါးကြင်းကြော်ခြင်း တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၈၆၀ ပြီးပါပြီ။