သတ်ဖြတ်လိုစိတ်

ယီထျန်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ဤယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံး ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ စစ်သည်တော်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်းနှင့် တူသည်။

ကျောက်ဟော်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေသည်။ မူလက သူသည် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ့အား ဝါးမျိုရန် ပြင်ဆင်နေသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သေဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည့် ခံစားမှုမျိုး ရရှိလိုက်သည်။

ရှောင်ဟွာတို့သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေကြသည်။ သူသည် ရန်သူလား၊ မိတ်ဆွေလား မသိကြပေ။ တစ်ဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ပိုမို ကြမ်းတမ်းသော နောက်တစ်ဦး ရောက်လာပါက ၎င်းတို့ သေဆုံးမည်မှာ သေချာသည်။

ရှောင်ဟွာတို့၏ ခြေထောက်များသည် ပျော့ခွေနေပြီး မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အခြေအနေ၌ ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ လဲကျနေသည်။

“တ... တပည့်မလေး... ငါတို့ ချက်ချင်း ပြေးသင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား”

ရှောင်ဟွာသည် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

“မပြေးတာ ကောင်းပါတယ်... သူ့ကို စိတ်တိုသွားအောင် မလုပ်မိဖို့ပါ”

တပည့်မလေး၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လန့်သွားခဲ့သည်။

“ဒါပေမဲ့ မပြေးရင် သူက အရင်က ဘီလူးလိုပဲ ငါတို့ကို စားချင်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

ရှောင်ဟွာသည် သူ၏ စိုးရိမ်မှုကို ပြောပြလိုက်သည်။

“စားချင်ရင်တောင် ငါတို့ ပြေးနိုင်လို့လား”

တပည့်မလေးသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ အရှိန်ကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ၎င်းတို့သည် မြင်တောင် မမြင်နိုင်ပေ။ မည်သို့ ပြေးနိုင်မည်နည်း။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး မျက်လုံးများက စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ကို ကြည့်စမ်း...”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုရန် ကြံရွယ်လိုက်စဉ် ချက်ချင်းပင် ဝဲကတော့တစ်ခုကို ကြည့်နေရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ သတိတရားများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်ကာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ကောင်းတယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် မမြင့်ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူများကို အမဲလိုက်ရန် အလွန် လွယ်ကူသည်။ ၎င်းတို့အတွက် အစားအစာ ဖြစ်နေသည်မှာ သေချာသည်။

ဤယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် သူသည် ထိုသုံးဦးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားဖို့ အကြံပေးချင်ပါတယ်... ဒီမှာ ဆက်မနေကြနဲ့... ဒီနေရာက ဒီလောက် မလုံခြုံဘူး”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ဦးခေါင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူသုံးဦးသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အထင်လွဲခဲ့ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့အား မည်သည့်အရာမျှ လုပ်ဆောင်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

“သူ... သူက ဘယ်သူလဲ... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာ... အဲ့ဒီ ဘီလူးကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်... အဲ့ဒီ ဘီလူးက စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်တော့ အနည်းဆုံး ရှိတယ် မဟုတ်လား...”

ရှောင်ဟွာသည် အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

“သူ ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ကို မတိုက်ခိုက်ရင် ပြီးတာပဲ... ခုနက ငါ သေတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ”

ကျောက်ဟော်သည် တုန်ယင်သွားသည်။ ထိုသွေးသံရဲရဲ ပါးစပ်ကြီးကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သောအခါ သူ အချိန်အကြာကြီး အိပ်မက်ဆိုး မက်တော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

တပည့်မလေးသည် ယီထျန်းယွမ် ထွက်ခွာသွားသော နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

“သူ ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်... သူက ငါတို့ရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ပဲ...”

အစ်ကိုနှစ်ဦးသည် တပည့်မလေး၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တိုင် အလွန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ဦးလောက်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ထိုနေရာမှ ပျံသန်းထွက်ခွာပြီးနောက် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို မြေပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းက ဘယ်မှာလဲ”

ယီထျန်းယွမ်က မေးသည်။

“သစ်နက်တောရဲ့ အောက်ခြေမှာပါ”

ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။ သူသည် ငြင်းပယ်ပိုင်ခွင့် မရှိပေ။

“တကယ်ပဲ သစ်နက်တော အောက်ခြေမှာ ပုန်းနေတာကိုး...”

ဤအဖြေသည် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ ကောင်းကင်ဘုံတွင် ပုန်းအောင်းရန် နေရာများစွာ ရှိသည့်အနက် သစ်နက်တောသည် အလွန် ကောင်းမွန်သည်။ ဤနေရာတွင် သားရဲများ များပြားပြီး ကျင့်ကြံသူများ မကြာခဏ လာရောက်ကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက် အစားအစာများ အမြဲတမ်း ရရှိနေသည်။ ၎င်းတို့ မည်သို့ ဤနေရာတွင် မနေဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

အထူးသဖြင့် ဤနေရာသည် ကြယ်ဆယ်လုံးဖြင့် လွှမ်းနိုးနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် နိဗ္ဗာန်ဘုံ ဖြစ်နေသည်။

ဤယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ထူထပ်သော သစ်တောများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဗဟိုဧရိယာရှိ ချိုင့်ခွက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာသည် ကြီးမားသော ဥက္ကာခဲတစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြီး ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ရှိပြီး အလွန် ကျယ်ဝန်းပုံရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သစ်ပင်များ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ယခင်ကလို ခမ်းနားခြင်း မရှိတော့ပေ။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် အခြေအနေ အကြမ်းဖျင်းကို မေးမြန်းနေသည်။ ဥပမာ- အောက်တွင် လူမည်မျှ ပုန်းအောင်းနေကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့ မည်သို့ ကြံစည်နေကြောင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။ လူအရေအတွက်ကို အနည်းငယ် သိရှိရသည်။ အောက်တွင် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များစွာ ပုန်းအောင်းနေသော်လည်း သွေးဗီဇစစ်မှန်သူ နည်းပါးသည်။

သွေးဗီဇစစ်မှန်သူ အများဆုံး ဆယ်ဦးအောက်သာ ရှိပြီး အားအကောင်းဆုံးမှာ သူတော်စဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်အထိ ရှိသည်။ ကျန် မျိုးဆက်သစ်များသည် ကျင့်ကြံသူများကို ဖမ်းဆီးပြီး မျိုးပွားခြင်းဖြင့် ပွားများလာသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်သည် များပြားလာပြီး အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် များပြားလာသည်။

ဤယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များသည် မွေးဖွားပြီးသည်နှင့် မိခင်နှင့် ထိတွေ့ခွင့် မပြုဘဲ ချက်ချင်း အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သေမင်းတမန် လေ့ကျင့်ခန်းများ ပေးသည်။ ၎င်းတို့အား သားရဲများ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံသူများကို မဖြစ်မနေ အမဲလိုက်ခိုင်းပြီး အလွန် ကြမ်းတမ်းသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အဖြစ် လေ့ကျင့်ပေးသည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့တွင် လူ့သဘာဝဟူ၍ ဘာမှ မရှိတော့ပေ။ လူသား၏ သွေးရိုးဗီဇ ပါဝင်နေသော်လည်း အဓိပ္ပါယ် မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် အလွန် ကြမ်းတမ်းသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အဖြစ် လေ့ကျင့်ခံထားရပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံကြသည်။

ဥပမာ- ယခု ဖမ်းဆီးထားသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် လုံးဝ လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မျိုးနွယ်တူများကိုပင် ဝါးမျိုသည်။ မူလက ထိုအမျိုးသမီးကို ဖမ်းဆီးပြီး မျိုးဆက်ပွားရန် ကြံရွယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး သူ့ကို ကြားဖြတ် ဖမ်းဆီးသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“အရင်ကလို သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေထက်တောင် ဆိုးတဲ့ ကောင်တွေက တခြား မျိုးနွယ်စုက အမျိုးသမီးတွေကို ဖမ်းပြီး မျိုးပွားနေကြတာပဲလား...”

ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးလိုက်မိသောအခါ ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာပြီး အောက်သို့ ဆင်းသက်သည့် အရှိန်သည် ပို၍ မြန်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်သတိအာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို စစ်ဆေးသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြဿနာ မရှိပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျင့်ကြံသူများ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ၎င်းတို့ ဆက်လက် ဤသို့ ရှိနေပါက အစားအစာ ဖြစ်လာမည်၊ သို့မဟုတ် ချောက်နက်ကြီး၏ အောက်ခြေသို့ ဖမ်းဆီးခံရမည်။

ဤယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ရယ်မောနေကြမည်မှာ သေချာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိနေသောကြောင့် အစာရေစာများ အဆက်မပြတ် ရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပို၍ ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့ ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သေးသည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူသည် လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်သွားသည်။ သစ်နက်တော၏ အောက်ခြေတွင် အလွန် ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာ ရှိသည်။ မြေအောက်တွင်လည်း ထူထပ်သော သစ်တောများ ပေါက်ရောက်နေသည်။ နေရောင်ခြည် တစ်စက်မျှ မရှိသော်လည်း ပေါက်ရောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအောက်ခြေ၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် မြေအောက်သို့ ဦးတည်သော ထူးခြားသည့် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိပြီး ဆက်သွားပါက ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ ပုန်းအောင်းရာ နေရာဖြစ်သည်။ ပုန်းအောင်းရာ ဧရိယာသည် အလွန် သတိထားရသည်။ ကျွမ်းကျင်သော နတ်ဘုရားအင်း ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပါက ဤဝင်ပေါက်ကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် လမ်းပြမရှိဘဲ ဤဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

“ဒီဖုံးကွယ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်တယ်... ပြင်ပက အင်အားကြီး ကျင့်ကြံသူရဲ့ နည်းလမ်း ဖြစ်ပုံရတယ်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နည်းနည်း ပိုမကောင်းခဲ့ရင် တကယ်ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ စူးစမ်းရှာဖွေသော မျက်လုံးသည် လျင်မြန်စွာ အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ဘေးကင်းရာ နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် လက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ထားသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဆုပ်ချေပစ်လိုက်သည်။ တာအိုမီးလျှံဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ ပြာမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ရိပ်သည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားသွားပြီး မြေအောက်ရှိ လွတ်နေသော ဧရိယာသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် မျက်လုံးရှေ့တွင် မှောင်မည်းနေသည်။ ဤမှောင်မည်းသော နေရာတွင် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤသည်မှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၈၆၄ ပြီးပါပြီ။