လုချန်း သေဆုံးသွားနိုင်စရာ မရှိ

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ကျိချိုးယု အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံ အချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုစဉ်

ရုတ်တရက် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးက သူမဆီသို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ကျိချိုးယု လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူမ၏ အခန်းထဲမှ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသည် သူမ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။

“ဘယ်သူလဲ။”

ကျိချိုးယု သူမ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုကို အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူထံသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ သို့သော် ထိုသူသည် တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိပဲ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ကာ မြို့သခင် စံအိမ်မှ ထွက်ပြေးသွားသည်။

ကျိချိုးယု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မြို့သခင် စံအိမ်တွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ပေါ်လာခြင်းက အလွယ်တကူ လွှတ်ထား၍ ရသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

လုပ်ကြံသူ မည်သူဖြစ်သည်ကို သိရှိရန် သူမ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ့အား မည်သူက စေလွှတ်ခဲ့ပြီး မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဖြစ်သည်ကို သူမ သိလိုသည်။

ဤအခိုက်တွင် အခြားတစ်ဖက်က အာရုံလွှဲသည့် နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုနေနိုင်မှန်း ကျိချိုးယု မသိခဲ့ပေ။

ကျိချိုးယု တိုက်ခိုက်သူနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော အခြားလူတစ်ဦး မြို့သခင် စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရုပ်သေးရုပ် လုချန်း၏ တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်။

လုချန်း၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်သည် စုဟန်ယန်နှင့် ရင်းနှီးမှုတွင် နစ်မြောနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရုပ်သေးရုပ် ဒုက္ခကြုံတွေ့ရတော့မည်ကို သူ သတိမမူမိခဲ့ပေ။

၎င်းသည် ရုပ်သေးရုပ်မျှသာ ဖြစ်သောကြောင့် လုချန်း များစွာ အာရုံစိုက်မထားခဲ့ပေ။

အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူသည် အခန်းအတွင်းမှ အခြေအနေကို အာရုံခံလိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် တရားထိုင်နေပုံရသော လူတစ်ဦးကို သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

အချိန်မဆွဲပဲ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လုချန်း၏ ရုပ်သေးရုပ်ထံသို့ သူ၏ ဓားကို ထိုးစိုက်လိုက်၏။ ရုပ်သေးရုပ်သည် လုံးဝ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိပဲ လုပ်ကြံသူ၏ ဓားဖြင့် ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် အထိုးခံလိုက်ရသည်။

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူ အံ့အားသင့်သွား၏။ သူ၏ ယင်ယန်အဆင့် ပထမအလွှာရှိ အင်အားဖြင့် မူလအစ ကမ္ဘာနယ်ပယ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် လွယ်ကူသည်ကို သူ သိသည်။ သို့သော် ဤမျှ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေနိုင်လား။

ထိုအချိန်တွင်။

လုချန်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာလည်း တင်းမာသွားသည်။

သူ၏ ရုပ်သေးရုပ် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီလား။

ဘယ်သူလဲ။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူသည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို သူ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်အပေါ်တွင်သာ ထားရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ အခြေအနေကို သူ သတိမပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့အတွက် အခြား ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခု ပြုလုပ်ပေးရန် ယွမ်ရှန်ရှန်အား တောင်းဆိုရမည့် ပုံပေါ်သည်။

ရုပ်သေးရုပ်သည် ယခု ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုချန်းတွင် ၎င်းနှင့် နောက်ဆုံး အဆက်အသွယ် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သူက ထိုအဆက်အသွယ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြု၍ ရုပ်သေးရုပ်၏ ခေါင်းကို မော့စေလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ ရှေ့မှ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူကို သူ မြင်လိုက်သည်။

လုချန်းက ခေါင်းမော့ပြီး မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူ သတိပြန်ဝင်လာ၏။ သူ အတွေးလွန်နေခဲ့ပုံ ရသည်။

ဘာမှထူးထူးဆန်းဆန် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပေ။

ဤလုချန်းတွင် သတိဝီရိယ နည်းပါးခြင်း၊ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှုတွင် အလွန်အမင်း နစ်မြောနေခြင်းတို့ကြောင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု ဤမျှ လွယ်ကူသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လုချန်း ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်က

“ခင်ဗျား... ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ။”

အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး

“မင်း သိဖို့ မလိုဘူး။ မင်း သိထားဖို့ လိုတာ တစ်ခုကတော့ မင်း မထိပါးသင့်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သွားထိပါးမိခဲ့ပြီ ဆိုတာပဲ။”

ထိုသို့ ပြောရင်း အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ လုချန်း၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူပြီး သူ၏ တာဝန်ကို အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် ထိုစဉ် လုချန်း၏ ရုပ်သေးရုပ်က ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

ဤအပြုံးကို မြင်သောအခါ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူလည်း အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ရှောင်တိမ်းမမီခင်မှာပင် လုချန်း၏ ရုပ်သေးရုပ် ထိုနေရာတွင်ပင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

မူလအစ ကမ္ဘာနယ်ပယ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပေါက်ကွဲမှုမှ ပေါက်ကွဲအားသည် ကြီးမားလှသော်လည်း လုချန်းက ပေါက်ကွဲမှု၏ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူလည်း လွင့်စင်သွားခဲသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိချိုးယုသည် လနက်မြို့အတွင်း အခြား အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦးကို လိုက်လံနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မြို့သခင် စံအိမ်မှ ပေါက်ကွဲမှုကို သူမ ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်နောက် ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ အာရုံလွှဲမှု ထောင်ချောက်ထဲသို့ သူမ ကျရောက်သွားခဲ့သည်ကို ကျိချိုးယု သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ လုပ်ကြံသူသည် သူမအား အပြင်သို့ ဆွဲဆောင်ခေါ်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း သူမကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။ ဤအချက်က သူ၏ ပစ်မှတ်သည် လုချန်းသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ကျိချိုးယု အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမ မြို့သခင် စံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လုချန်း နေထိုင်ခဲ့သော အဆောင်သည် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လုချန်းကိုလည်း မတွေ့ရတော့ပေ။

အငွေ့အသက်များကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်ရာ ပေါက်ကွဲမှုသည် မူလအစ ကမ္ဘာနယ်ပယ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် သူမ ကြက်သေသေသွားသည်။

မူလအစ ကမ္ဘာနယ်ပယ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဆိုပါက လုချန်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားအင်အားလုံး ထွက်ခွာသွားသလို ကျိချိုးယု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားခဲ့သည်။ ချိုင့်ခွက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။

ခဏခန့် ကျိချိုးယု၏ စိတ်ထဲတွင် ဗလာဖြစ်သွားပြီး ဝမ်းနည်းရန်ကိုပင် မေ့လျော့သွားသည်။

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

“မဟုတ်ဘူး... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လုချန်း ဒီအတိုင်း သေသွားလို့ မဖြစ်ဘူး။”

ထို့နောက် ကျိချိုးယု မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လုချန်း အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သက်သေ တစ်စုံတစ်ရာကို စတင် ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူမ ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း သွေးကွက်များ သို့မဟုတ် လူ့ခန္ဓာ အကြွင်းအကျန်များကို မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။ ၎င်းက လုချန်း အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ် ရသည်။

သို့သော် ထိုပေါက်ကွဲမှုကတော့ ရှင်းပြရန် ခက်ခဲနေ၏။

ကျိချိုးယု ထပ်တွေးကြည့်လိုက်သည်။ လုပ်ကြံသူတစ်ဦးက လုချန်းကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ့လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

သေလူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လုပ်ကြံသူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော်...

ဤရှင်းပြချက်သည် အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးလွန်းသည်ကိုလည်း ကျိချိုးယု သိနေ၏။

အကယ်၍ ၎င်းသည် ရန်သူ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ကွဲမှု အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့ပါက မူလအစ ကမ္ဘာနယ်ပယ် အဆင့် တစ်ဦး၏ ချက္ကရ ပေါက်ကွဲမှုသည် မြို့သခင် စံအိမ် တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ လနက်မြို့အတွင်း အကာအကွယ် နည်းဗျူဟာ ပုံစံများ ရှိနေလျှင်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုပေါက်ကွဲမှုသည် လုပ်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ခဲ့ပါက ပေါက်ကွဲမှု၏ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

လုချန်းသာ ပေါက်ကွဲမှု အင်အားကို ထိန်းချုပ်မည် ဖြစ်မည်။ သူသည် မြို့သခင် စံအိမ်ရှိ အခြားသူများ ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ချိုင့်ခွက်ငယ်လေးတစ်ခုကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချန်း မရှိတော့သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားသည်ကို ကျိချိုးယု သိနေသော်လည်း သူမ လက်တွေ့ အမှန်တရားကို လက်မခံနိုင်သေးပေ။

သူမနှင့် လုချန်းသည် ကျင့်ကြံဖော်များ မဖြစ်ကြသေးသော်လည်း သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို အတည်ပြုထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ့အပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ ခံစားချက်များသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

သူ၏ သေဆုံးမှုကို သူမ မည်သို့ လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

ကျိချိုးယု ပတ်ဝန်းကျင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်လည် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ လူ့အသွေးအသားများ အစအန တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခြင်းကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူမ၏ အတွင်းစိတ်ကို ဆက်လက် လှည့်စားနေခဲ့သည်။

လုချန်းသည် အခြား လုပ်ကြံသူများနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သူ ပြန်မလာသေးခြင်း ဖြစ်၏။ သူမ အနည်းငယ် ပိုကြာကြာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ လိုအပ်သည်။ နောက်မှ သူ ပြန်လာကောင်း ပြန်လာနိုင်သည်။

ထို့နောက် ကျိချိုးယု ချိုင့်ခွက်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

…….

ထိုအချိန်တွင်။

ထျန်းချန်ကမ္ဘာ။

နဂါးနက် ခရိုင်။

ရှနိုင်ငံတော်၏ နန်းတော်၌။

လုချန်းသည် ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် သူ၏ စိတ်အာရုံကို လုံးဝ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

စုဟန်ယန်လည်း လုချန်း အနည်းငယ် အာရုံပျံ့လွင့်နေသည်ကို သတိထားမိသည်။ သို့သော် သူမ ဘာမှမမေးပဲ တိတ်ဆိတ်စွာ လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီပင် လုချန်း ပြန်လည် တက်ကြွလာပြီး အရေးကြီး ကိစ္စရပ်များကို စတင် ပြောဆိုတော့သည်။

လှုပ်ရှားနေရင်း လုချန်းက

“မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တက္ကသိုလ်ကို ခွင့်ပြုပေးလိုက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ လိုအပ်ချက် တစ်ခု ထပ်ရှိသေးတယ်။”

စုဟန်ယန်က မောပန်းသော အသံဖြင့်

“ရှင်... ရှင့် ကတိ ပြန်ရုပ်သိမ်းချင်တာလား”

လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့သည်။ သူမ သူ့အား ကောင်းစွာပြုစုလျှင် ကျင့်စဉ်တက္ကသိုလ်အတွက် ခွဲတမ်း သတ်မှတ်ပေးရန် သဘောတူမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု သူက ထပ်လောင်း တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်နေသည်။

လုချန်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

“မင်း သဘောမတူရင်လည်း ထားလိုက်လေ။ ကိုယ်က အမြတ်ထွက်သွားပြီပဲ။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်အတွက် ဘာအရှုံးမှ မရှိဘူး။”

လုချန်း၏ လူယုတ်မာဆန်သော စကားများကို ကြားသောအခါ စုဟန်ယန်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပဲ

“ဘာ... ဘာ... လိုအပ်ချက်လဲ”

ဟုသာ မေးနိုင်တော့သည်။

လုချန်းက

“တော်တော် ရိုးရှင်းပါတယ်။ ကိုယ်အခုလုပ်ရမယ့် တခြား ကိစ္စတွေ ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် အခု ဆက်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ် ဒီနေရာလေးကို တကယ် သဘောကျတယ်။ ဒါကြောင့် နန်းတော်ထဲမှာပဲ နှစ်လလောက် နေလိုက်ပါ။”

စုဟန်ယန် လုချန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ဤလူယုတ်မာသည် ပျော်ရွှင်မှု လုံလောက်စွာ မရရှိသေးပေ။ သို့သော် လက်ရှိတွင် သူ အလုပ်များနေပြီး သူမ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမအား ထိန်းသိမ်းထားလိုပြီး ဤနှစ်လအတွင်း သူမနှင့် ဆက်လက် ကစားလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

စုဟန်ယန် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး

“ရှင်... ရှင်က တကယ့် လူယုတ်မာပဲ။”

လုချန်းအား မည်သို့ သင့်တော်အောင် ကျိန်ဆဲရမည်ကိုပင် စုဟန်ယန် မသိတော့ပေ။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အညစ်ညမ်းဆုံး စကားလုံးများပင် သူ့အတွက် ချီးကျူးစကားများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ခံစားမိသည်။

ပြီးတော့ ဒီလူက အရှက်မရှိ မျက်နှာထူလွန်း၏။ သူမ သူ့ကို ကျိန်ဆဲလျှင်ပင် သူက ၎င်းကို ချီးကျူးစကားအဖြစ် မှတ်ယူပေလိမ့်မည်။

စုဟန်ယန်တွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ နောက်နှစ်လအတွင်း သူမ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်သည်ကို သိရှိသဖြင့်

“ကောင်းပြီလေ... ကျွန်မ... သဘောတူတယ်။”