အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်။ နွားနတ်ဆိုးဘုရင်။ (၂)

ယုံကြည်မှုဆိုတာ ခွန်အားကနေ လာတာဖြစ်သာ်။

စူးချန်းခုန်းရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ဆိုရင် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်အနီးတစ်ဝိုက်မှာ ထိပ်တန်းစွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်အနည်းငယ်အပြင် သူ့ကိုခြိမ်းခြောက်ဖို့ အတော်ခက်ခဲပါသည်။ ထို့အပြင် ခွန်အားရှိသူတွေဟာ ဒီလိုသေးငယ်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို စိတ်မဝင်စားကြပါ။

အမြဲသတိထားနေပြီး ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေထိုင်ဖို့ အသိဉာဏ်ရှိရမည်။

သိုးမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားတဲ့လူနဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ငွေရှာဖို့ပါပဲ။

တစ္ဆေဈေးကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက် စူးချန်းခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက် နေရာအဖြစ် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်းက သီးသန့်အိမ်တစ်လုံးကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူဟာ ဆေးမီးဖိုနဲ့ ဆေးသန့်စင်ခန်း တည်ဆောက်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး အဲဒီပစ္စည်းတွေထဲက တစ်ခုမှ ငွေအများကြီး မကုန်ကျပါ။

စူးချန်းခုန်းသည် ချီသွေးဆေးများကို သန့်စင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး အရင်က ချီသွေးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းခုနစ်ဆင့်ကို ကြိုးစားနေစဉ်အတွင်း ချီသွေးဆေးပြားများ အများကြီးလိုအပ်သောကြောင့် ချီသွေးဆေးပြုလုပ်ရာတွင် သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုမြင့်မားခဲ့ပြီး အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်ရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ချီသွေးဆေးများကို သိုင်းသမား ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းက လိုအပ်ပါသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းသိုင်းပညာရှင်များသည် ချီသွေးနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ၎င်းကို လိုအပ်ပြီး ချီသွေးနယ်ပယ်တွင် ရှိပြီးသားသူများသည် သူတို့၏ သွေးသန့်စင်မှုကို ပြီးမြောက်ရန် ချီသွေးဆေးကို လိုအပ်သည်။ ချီသွေးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ခုနစ်အောက်ရှိ သိုင်းပညာ ပညာရှင်များအားလုံးအတွက် ဝယ်လိုအားမှာ သိသာသောကြောင့် ရောင်းချရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။

စူးချန်းခုန်းသည် သူ၏အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ဝယ်ယူရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ဂရုတစိုက်ဖြင့် ဆိုင်အမျိုးမျိုးမှ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ဝယ်ယူပြီးနောက် စူးချန်းခုန်းသည် မည်သူမျှ သူ့နောက်သို့ လိုက်နေခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လှည့်ပတ် လျှောက်လှမ်းကာ အိမ်တော်သို့ မပြန်မီ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှည့်ပတ်ခဲ့သည်။

“အဂ္ဂိရတ်ပညာကို စတင််မယ်။”

စူးချန်းခုန်းသည် ချီသွေးဆေးပြားများကို သန့်စင်ရန် စတင်ခဲ့သည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆေးမီးဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူသည် သန့်စင်မှုလုပ်ငန်းစဉ်နှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အလွန်ရင်းနှီးသောကြောင့် ၎င်းသည် သူ့အတွက် အလေ့အကျင့် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စူးချန်းခုန်းသည် သူရဲ့ငွေရှာနိုင်စွမ်းကို စိန်ခေါ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်သုတ်လျှင် ချီသွေးဆေးသုံးလုံးခန့် ထုတ်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ သူသည် အချိန်ပိုအလုပ်လုပ်ပြီး သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရာတွင် အသုံးချလေ့ရှိသော အချိန်ကို အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက် မြှုပ်နှံလိုက်ပါက တစ်နေ့လျှင် အသုတ်ဆယ်သုတ် သန့်စင်နိုင်ပြီး ပျမ်းမျှအားဖြင့် အောင်မြင်သော ချီသွေးဆေး ၃၀ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

အရောင်းလွယ်ကူစေရန် ချီသွေးဆေးတစ်လုံးစီကို စျေးနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ရောင်းချခဲ့ပါက များပြားသော အရောင်းအဝယ်မှတစ်ဆင့် တစ်လုံးလျှင် ငွေ ၁၅၀၀ ဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်။ ချီသွေးဆေးပြားသုံးဆယ်သည် ငွေ ၄၅၀၀၀ တန်ဖိုးရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကုန်ကျစရိတ် ငွေ ၃၀၀၀၀ ကို နုတ်ပြီးနောက် တစ်နေ့လျှင် ငွေ၁၅၀၀၀ အသားတင်အမြတ်ရရှိပြီး တစ်လလျှင် ငွေ ၄၅၀၀၀၀ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သာမန်လူတစ်ဦး၏ အသက်ရှူရပ်သွားစေနိုင်သည့် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ နေ့စဉ် ကြွယ်ဝချမ်းသာလာစေသော ငွေထုတ်စက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူတို့ရဲ့အတတ်ပညာမှာ ငွေမဆုံးရှုံးအောင် စီမံခန့်ခွဲနိုင်ရင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အများစုက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ယူဆနိုင်ပါသည်။

ဒါက အဆင့်မြင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ပြီး စူးချန်းခုန်းရဲ့ ငွေရှာနိုင်စွမ်းက သူ့လက်ရှိအဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံးပါပဲ။

ဒါပေါ့ ဒါက သေချာပေါက် စူးချန်းခုန်းရဲ့ အချိန်နဲ့ စွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးစေပါသည်။ ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာကြောင့် သူဟာ နေ့တိုင်း သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်တောင် မရှိပါ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့အချိန်ကို ငွေနဲ့ အကျိုးရှိရှိ လဲလှယ်ခဲ့ရပါသည်။

စူးချန်းခုန်းလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် သူ့ရဲ့အချိန်ဟာ ငွေနဲ့ ဝယ်ယူလို့မရတဲ့အရာပါ။

ဒါပေမယ့် မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးကို သန့်စင်ဖို့အတွက် စူးချန်းခုန်းဟာ ဒီအခက်အခဲကို ခဏတာ ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့အပြင် ရွေးချယ်စရာမရှိပါ။

စူးချန်းခုန်းဟာ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို အဆက်မပြတ်လိုက်စားမှုကို စတင်ခဲ့သည်။ နေ့တိုင်း စားသောက်ချိန်၊ စွမ်းအင်ပြန်လည်ရရှိရန် ခဏတာ အိပ်စက်ချိန်နှင့် မနက်နှင့်ညနေတွင် ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ချိန်မှလွဲ၍ ကျန်တဲ့အချိန်အားလုံးကို အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက် မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။

တစ်လကြာပြီးနောက် စူးချန်းခုန်းသည် တစ်လတာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၏ အဖိုးအခနှင့်အတူ ကျန်ရှိနေသော ငွေသိန်းပေါင်းများစွာကို ပေးဆပ်ခဲ့ရပြီး အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ချီသွေးဆေးလုံး ၉၀၀ နီးပါး ရရှိခဲ့သည်။

ဒါက သေချာပေါက် အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုပါပဲ။

“အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ… ဒီညတော့ အနားယူမယ်။ မနက်ဖြန်မှ တစ္ဆေဈေးကိုသွားပြီး ဆေးလုံးအားလုံး ရောင်းမယ်။”

ချီသွေးဆေးလုံးတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ပုလင်းငယ် ၉၀ ကိုကြည့်ပြီး စူးချန်းခုန်းက ရေချိုး၊ လှဲအိပ်ပြီး သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနဲ့ စိတ်အားကို ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို စတင်ကျင့်လိုက်သည်။

စူးချန်းခုန်းဟာ အခုအချိန်မှာ ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မရှိသလောက်ပါပဲ။ သူဟာ တစ္ဆေဈေးမှာ ဒီချီသွေးဆေးလုံးတွေအားလုံးကို ရောင်းချပြီး ငွေအဖြစ် ပြောင်းလဲရမည်။ ပြီးရင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ထပ်ဝယ်ရမယ်။ ဆေးမီးဖိုကို ပြန်ဖွင့်ရမယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အလွန်အကျွံ ငွေရှာနိုင်စွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ သူ ဒီလောက်ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာ မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံး သန့်စင်တာ မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင် သူ့ရဲ့ အလုပ်အားလုံး အချည်းနှီးဖြစ်သွားပြီး ဒီ ထိုးနှက်ချက်က အတော်လေး ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် စူးချန်းခုန်းဟာ အရင်ကလို အတွေ့အကြုံနုနယ်သူ မဟုတ်တော့ပါ။ မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးကို သန့်စင်တာ မအောင်မြင်ရင်တောင်မှ ထိုးနှက်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။

အဆိုးဆုံးအခြေအနေက သူဟာ နှစ်အတော်ကြာ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေလိမ့်မည်…

“ဘာလို့ မစခင်မှာ ကျရှုံးမယ့်အကြောင်း စဉ်းစားနေတာလဲ။ အဲဒါ မကောင်းဘူး။”

စူးချန်းခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အတွေးတွေထဲကနေ သတိဝင်လာပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒီလွဲမှားနေတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို သူ့စိတ်ထဲကနေ ဖယ်ရှားလိုက်လေ၏။ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ သူဟာ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားအားထုတ်ရမည်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက အောင်မြင်မှုကို အာမမခံနိုင်ပေမယ့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုမရှိရင် ကျရှုံးမှာ သေချာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ အချိန်ဟာ နောက်ညတစ်ညကို ရွှေ့လျားသွားခဲ့သည်။ အဲဒီနေ့မှာ တစေစ္ဆဈေးဖွင့်သည်။ မနက်စောစောမှာ စူးချန်းခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ ချီသွေးဆေးလုံးတွေအပြည့်နဲ့ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ကနေ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဘယ်သူမှ သူ့နောက်ကို လိုက်မလာဘူးဆိုတာကို သတိထားနေခဲ့သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောင်တရတာထက် လုံခြုံတာက အမြဲတမ်း ပိုကောင်းလို့ပါ။

ညဘက်မှာ လပြည့်ဝန်းကြီးဟာ ကောင်းကင်အမြင့်ကြီးမှာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေလေ၏။

ပုံမှန်အတိုင်း တုန်းလင်တစ္ဆေဈေးကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီး လူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားကြပါသည်။ တချို့က ပွင့်လင်းတဲ့ဈေးမှာ ရောင်းချဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချတဲ့ ဆိုင်ငယ်လေးတွေ တည်ထောင်ထားပြီး အာရုံစိုက်မှု အလွန်အကျွံ မရအောင် သူတို့ရဲ့ အသံကို တိုးတိုးလေး ပြောကြသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဈေးထဲရှိလူများသည် တစ်ဦးချင်းစီထံသို့ အလိုလိုဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။ ဤလူက အလွန်ထင်ရှားလွန်းသောကြောင့်သာဖြစ်သည်။

နှစ်မီတာနီးပါးမြင့်ပြီး ခါးကျယ်ကာ ပခုံးဝိုင်းဝိုင်းနှင့် သူ၏ဖောင်းကြွနေသောကြွက်သားများသည် လျော့ရဲနေသောဝတ်ရုံကို တင်းမာစေပြီး သူ့အရေပြားအောက်ရှိကြွက်သားများ၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပေါ်လွင်စေသည်။ သူ့မျက်နှာကို နွားမျက်နှာဖုံးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး နဂါးနှင့်ကျားကဲ့သို့ လျှောက်နေ၏။

ခမ်းနားထည်ဝါသည်။ တန်ခိုးကြီးသည်။ ခိုင်မာသည်။

ဒါက နွားမျက်နှာဖုံးနှင့်လူအပေါ် လူအများ၏ ပထမဆုံးအထင်အမြင်များဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာရှင်အများစုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အရပ်ရှည်ကြသော်လည်း ဤနွားမျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်သူသည် သူ၏မြင်သာသောခွန်အားဖြင့် ထင်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။

“ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ငါတစ္ဆေဈေးကို လပေါင်းများစွာလာနေတာ သူ့ကို မှတ်မိမှာပါ။ ဒါက သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်လား။”

“ဂလု… ဒီစွမ်းအားကြီးတဲ့လူက ဘယ်ကလာတာလဲ။ သည်းမခံနိုင်အောင်ပဲ။ ရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေက အရမ်းကြီးပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းတယ်။”