မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံး။ ကြယ်ပုံစံရွှေအဂ္ဂိရတ်မီးဖို။ (၂)

စူးချန်းခုန်းသည် မြို့ထဲမှ အလွယ်တကူ ထွက်လာပြီး အရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်ရှိ တစ္ဆေဈေးသို့ တည့်တည့်သွားခဲ့သည်။

“သူငါ့ကို သစ္စာမဖောက်ဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။”

ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုများကို သတ်ပြီး သူသည် သဘောတူညီကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သော်လည်း စူးချန်းခုန်းအတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ ကျိုးကျန့်ယဲ့၏လက်ထဲမှ ဆေးလုံးချက်နည်းကို ရနိုင်မလား မရနိုင်ဘူးလားဆိုတာပင်။

ဤကိစ္စတွင် အမှန်တကယ်တွင် အာမခံချက်မရှိသော ရှုထောင့်များစွာရှိသည်။ သူသည် ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုများကို သဘောတူညီချက်အရ သတ်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးကျန့်ယဲ့သည် သဘောတူညီချက်ကို မလိုက်နာဘဲ ပုန်းအောင်းနေဖို့ ရွေးချယ်လိုက်နိုင်သည်။

ကျိုးကျန့်ယဲ့က ဆေးလုံးချက်နည်းဟုခေါ်သောအရာကို ဘယ်သောအခါမှ မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဘဲ စူးချန်းခုန်းကို သူ့အတွက် လက်စားချေပေးဖို့ လိမ်ညာခဲ့တာတောင် ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ကျိုးကျန့်ယဲ့သည် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအကြောင်း အချက်အလက်များစွာကို မျှဝေခဲ့ပြီး လိမ်ညာနေသည့်ပုံမပေါ်ပေ။ အပြန်အလှန်နားလည်မှုမရှိဘဲ ထိုကဲ့သို့သော သဘောတူညီချက်များကို ယုံကြည်စိတ်ချရဖို့ ခက်ခဲပါသည်။

ကျိုးကျန့်ယဲ့ကို ကြိုတင်အာမခံပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် ထိန်းချုပ်ဖို့ တတိယလူကို ရှာရင်တောင် အချည်းနှီးသာ။

တကယ်တော့ ဆေးချက်နည်းက ကျိုးကျန့်ယဲ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတာဖြစ်သည်။ ဒါက တကယ်ဟုတ်လား မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာ သူပဲ သိသည်။ သူ ခေါင်းမာမာနဲ့ မပြောဘူးဆိုရင် ဒါမှမဟုတ် တမင်တကာ မှားယွင်းတဲ့ ဆေးချက်နည်းကို ပေးခဲ့ရင် သူဝေခွဲရခက်လိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ယုံကြည်ဖို့ကလွဲလို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိပါ။ ဒါကြောင့် စူးချန်းခုန်းက ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ပြီးရင် ကျိုးကျန့်ယဲ့က ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ဆေးချက်နည်းကို လိုလိုလားလား ပေးအပ်လိမ့်မည်။

ချန်မျိုးရိုး ညီအစ်ကိုတွေက တခြားသူတွေရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ခိုးယူခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကျိုးကျန့်ယဲ့ ဇာတ်လမ်းရဲ့ မှန်ကန်မှုကို အတည်ပြုပြီးတဲ့နောက် သူကျိုးကျန့်ယဲ့ကို ယုံကြည်ပြီး ချန်မျိုးရိုး ညီအစ်ကိုတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေမှာ သူအလကားသက်သက် အလုပ်ရှုပ်သွားရုံသာဖြစ်မည်။

ကျိုးကျန့်ယဲ့က သူ့ကို လှည့်စားနေတာ၊ သူ့ရဲ့ယုံကြည်မှုကို သစ္စာဖောက်နေတာဆိုရင် စူးချန်းခုန်းဟာ သူ့ကိုရှာပြီး ပြန်ပေးဆပ်စေဖို့ ရသမျှ နည်းလမ်းတိုင်းကို အသုံးပြုမှာဖြစ်သည်။

တာဝန်ပြီးဆုံးပြီးနောက် တုန်းလင်တစ္ဆေဈေးတွင် ကျိုးကျန့်ယဲ့နှင့် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ခဲ့ပြီး ကျိုးကျန့်ယဲ့က သူ့ကို ဆေးချက်နည်းကို ပေးဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ အခြေအနေအမှန်ကို သူသွားလျှင် သိရလိမ့်မည်။

စူးချန်းခုန်းသည် တုန်းလင်တစ္ဆေဈေးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ အခုအချိန်က နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်ပြီး လစဉ် လလယ်တွင် တစ္ဆေဈေးဖွင့်ချိန်ဖြစ်သောကြောင့် တစ္ဆေဈေးသည် လူသူကင်းမဲ့သော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သည့် တောင်ပေါ်ရွာငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

စူးချန်းခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးထဲသို့ အလျင်စလိုမဝင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး တောင်ရွာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခဏတာ လေ့လာကြည့်ရှုခဲ့သည်။ မူမမှန်မှုများ မရှိကြောင်း သေချာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရွာထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် စူးချန်းခုန်းသည် မျောက်ဝံမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျိုးကျန့်ယဲ့နှင့် ယခင်က စကားပြောခဲ့ဖူးသော ရွာထဲက နေအိမ်သို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

“ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။” စူးချန်းခုန်းသည် အခန်းထဲသို့ မဝင်ခင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ခံစားမိသည်။ အထဲတွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။ ကျိုးကျန့်ယဲ့က သဘောတူထားသည့်အတိုင်း သူ့ကို စောင့်မနေပါ။

သို့သော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည် တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

“ဟမ်”

အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှမရှိပေမယ့် စားပွဲပေါ်မှာ စာလိပ်တစ်လိပ်တင်ထားပြီး အောက်မှာ စာအိတ်တစ်အိတ်ထည့်ထားတာကို စူးချန်ခုန်း တအံ့တသြ မြင်လိုက်ရသည်။

သူ ရှေ့ကိုတိုးလာပြီး စာအိတ်ကိုယူကာ အထဲကစာကို ထုတ်လိုက်သည်။

“ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကို သုတ်သင်ပြီး ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ ကလေးတွေအတွက် လက်စားချေပေးလို့ ကျေးဇူးရှင်ကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မှာ ပြန်ဆပ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ဒီ ‘မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံး’ ချက်နည်းကို ကျွန်တော့်အဘိုးက တစ်ချိန်က မင်းမျိုးမင်းနွယ်ငမွဲတစ်ယောက်ဆီက ဈေးကြီးကြီးနဲ့ ဝယ်ခဲ့တာပါ။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအကြောင်း သတင်းကိုလည်း သူ့ဆီကနေ ကြားသိခဲ့ရတာပါ။ သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း ဒီမိစ္ဆာစွမ်းအားဆေးပြားချက်နည်းကို ကျွန်တော့်ရဲ့ကျေးဇူးရှင်ကို ပေးလိုက်ပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်ကျေးဇူးတင်စကားမပြောနိုင်တာကြောင့် လေးစားစွာနဲ့ပဲ ဆေးချက်နည်းကို ပေးလိုက်ရပါတယ်။ နားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘဝခရီးက ရှည်လျားပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ဂရုစိုက်ကြတာပေါ့”

စာရဲ့အကြောင်းအရာက ရိုးရှင်းပြီး လက်မှတ်မထိုးထားပေမယ့် ကျိုးကျန့်ယဲ့က ချန်ထားခဲ့တာ သိသာပါသည်။

တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့သုံးညက ကျိုးကျန့်ယဲ့ဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့ပြီး ဝေးလံတဲ့ လူအုပ်ကြားထဲ ဝင်ရောကာ ချန်ညီအစ်ကိုတွေ အဝေးကနေ ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ မြားတွေကြောင့် သေဆုံးသွားတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပါသည်။ ကျိုးကျန့်ယဲ့က သူတာဝန်ပေးထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သူဟာ စူးချန်းခုန်းပဲဆိုတာ သဘောပေါက်သည်။

သူ့ရဲ့ ရန်သူတွေ ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရတဲ့အခါ ကျိုးကျန့်ယဲ့ရဲ့ စိတ်ဟာ နောက်ဆုံးတော့ ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့သည်။ သူဟာ စူးချန်းခုန်းမတိုင်ခင် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ကနေ ထွက်ခွာပြီး အရှေ့ဘက်သစ်တောတောင်မှာရှိတဲ့ ဒီတစ္ဆေဈေးရွာကို ရောက်ခဲ့ပါသည်။ သဘောတူထားတဲ့ နေရာမှာ ဒီစာကို ရေးသားခဲ့ပြီး ကတိပေးထားတဲ့ ဆုလာဘ်ကို ထားခဲ့သည်။

ကျိုးကျန့်ယဲ့က စူးချန်းခုန်းကို အမှန်တကယ် မလှည့်စားခဲ့ပါ။ သူသိတဲ့ နတ်ဆိုးအမြုတေကို သန့်စင်ဖို့ ချက်နည်းအပါအဝင် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအကြောင်း အချက်အလက်များစွာဟာ ချွတ်ခြုံကျသွားတဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေဆီက လာတာဖြစ်သည်။

ကျိုးကျန့်ယဲ့ဟာ ကြင်နာမှုကို သိတတ်သလို စကားလည်းတည်ပါသည်။ ပထမအချက်ကတော့ စူးချန်းခုန်းဟာ ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကို သူ့ကိုယ်စား သတ်ပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်မိပြီး ဒုတိယအချက်ကတော့ စူးချန်းခုန်းရဲ့ စွမ်းအားကို ကြောက်ရွံ့နေမိတာပင်။ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကို သတ်နိုင်ခဲ့တာက စူးချန်းခုန်းမှာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရှိတယ်ဆိုတာ ဆိုလိုပြီး ကျိုးကျန့်ယဲ့က သူ့ကိုလှည့်စားခဲ့ရင် အဲ့ဒီလူက သူ့ကိုလိုက်ဖမ်းဖို့ ဘယ်အရာကမှ မတားဆီးနိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာပါသည်။

ကြောက်ရွံ့နေမယ့်အစား သဘောတူညီချက်ကို လိုက်နာတာက ပိုကောင်းပြီး ဆေးချက်နည်းကလည်း ကျိုးကျန့်ယဲ့အတွက် အသုံးမဝင်ပါ။ တခြားတစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်တာက သူ့အတွက် ဆုံးရှုံးမှုမရှိပါ။

ကျိုးကျန့်ယဲ့က သူ့ကို ဘာကြောင့် ကိုယ်တိုင်ကျေးဇူးတင်ကြောင်း မပြောခဲ့တာလဲဆိုတော့ စူးချန်းခုန်းကို ကြောက်ရွံ့နေလို့ သူ့ကို နားမလည်လို့ ဒါမှမဟုတ် မယုံကြည်လို့ပါပဲ။

တကယ်လို့ စူးချန်းခုန်းက ဆေးပြားချက်နည်းကို ရပြီးနောက် သူ့ကိုနှုတ်ပိတ်ဖို့ သတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ဒါကြောင့် ဉာဏ်အရှိဆုံးနည်းလမ်းက အဲဒီမှာမနေဘဲ ဆေးချက်နည်းကို သဘောတူထားတဲ့နေရာမှာ ထားခဲ့ဖို့နဲ့ စူးချန်းခုန်းကိုယ်တိုင် လာယူခိုင်းဖို့ပါပဲ။

စူးချန်းခုန်းရဲ့စိတ်က အေးချမ်းငြိမ်သက်နေသည်။ ကျိုးကျန့်ယဲ့မရှိဘဲ ဆေးပြားချက်နည်းကိုသာ ချန်ခဲ့တာက စူးချန်းခုန်းကို သူမလှည့်စားခဲ့ကြောင်း အာမခံဖို့ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ့ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ပြီးဖြစ်လို့ သူပုန်းအောင်းပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလို့ရသည်။

ဒါပေမယ့် ကျိုးကျန့်ယဲ့က ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပါ။ သူသည် သဘောတူညီချက်ကို လိုက်နာပြီး ဆေးချက်နည်းကို ထားခဲ့သောကြောင့် ဆေးချက်နည်း၏ စစ်မှန်မှုကို အာမခံနိုင်ပါသည်။

စူးချန်းခုန်းသည် သူ၏ အတွင်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပြီး စာကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ဆွဲဖြဲပြီးနောက် စာလိပ်ကို ကောက်ယူပြီး ညင်သာစွာ ဖြန့်ကြည့်လိုက်ရာ နတ်ဆိုးအမြုတေ သန့်စင်နည်းကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပြီး 'မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံး' ဟု အမည်ပေးထားသော ဆေးအမျိုးအစားကို သုံးသပ်ကြည့်လိုက်သည်။