တားမြစ်ထားသော ရတနာ။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအမြုတေ။ (၁)

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ စူးချန်းခုန်း ရုတ်တရက် တန့်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ အနည်းငယ် ပေါ်လာ၏။

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသောလူက အခန်းအပူချိန် ကျသွားပြီး သူကိုယ်တိုင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသောလူ လန့်ဖျပ်သွားသည်။ သူသည်လည်း သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သော သိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤမျောက်ဝံမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော လူရှေ့တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်နှယ်။ သူပါးစပ်ဟလိုက်ရုံဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး မျိုချခံရနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

“ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး။ ဘယ်သူမှလည်း မကြားနိုင်ဘူး။ ဒီကိစ္စကို သေချာ ဆွေးနွေးကြရအောင်လေ။ အဆင်ပြေတယ်မလား။”

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသောလူက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ အမူအရာပြလိုက်သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် တတိယလူ မရှိကြောင်း သိရှိပြီးနောက် စူးချန်းခုန်းသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်းခုန်းသည် သူ့ရှေ့ရှိ နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးလူကို စိုက်ကြည့်ပြီး သူ့ထိုင်ခုံတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ကာ။ “မင်းပြောတာ မှန်လား မှားလား ငါဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ” ဟု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးလူသည် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများအကြောင်း အများကြီးသိထားသည်မှာ သိသာပါသည်။ မဟုတ်ပါက စူးချန်းခုန်း မိစ္ဆာနတ်ဆိုးနှင့် ဆက်စပ်သော အချက်အလက်များကို ဝယ်ယူလိုတာက တကယ်တော့ နတ်ဆိုးအမြုတေအကြောင်း သိချင်တာဖြစ်သည်ဟု သူခန့်မှန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။

လည်ချောင်းရှင်းပြီး နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက “ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မလိမ်ပါဘူး…ပြီးတော့ ဒါက သတင်းအချက်အလက်လေးပါပဲ။ ဒုတိယလူနဲ့ မျှဝေလို့ ဆုံးရှုံးမှု မရှိဘူး” ဟု ပြောသည်။

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးလူအတွက် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် မျှဝေခြင်းသည် ဆုံးရှုံးမှု မရှိပါ။

“ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေက ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှိနေခဲ့တာ။ သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်က ရှားတယ်။ သူတို့ရဲ့ မူလအစနှင့် သူတို့ ဘယ်လိုဖြစ်လာခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိတဲ့သူ နည်းနည်းပဲရှိတယ်။ ကျွန်တော် အခိုင်အမာပြောနိုင်တာကတော့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွက သဘာဝအားဖြင့် အဆင့်မြင့်သတ္တဝါတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းက လူသားမျိုးနွယ်ထက် အများကြီးပိုရှည်တယ်။”

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက သူ့ရဲ့ရိုးသားမှုကိုသက်သေပြဖို့အတွက် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေအကြောင်း အရင်ပြောပြခဲ့သည်။ စူးချန်းခုန်းက တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေ၏။

“မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ချင်းစီက မသေနိုင်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေနဲ့ အရမ်းအစွမ်းထက်ကြတယ်။ လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို လုံးဝချေမှုန်းပြီး အကြိမ်ကြိမ်သတ်ပစ်နိုင်တဲ့စွမ်းအားရှိမှသာ သူတို့ကို လုံးဝဖယ်ရှားပစ်နိုင်မှာ။”

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးလူက စူးချန်းခုန်းရဲ့သတင်းအချက်အလက်နဲ့လည်း ကိုက်ညီတဲ့အချက်ကို ပြောပြခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးဖုန်းမောနဲ့ သူ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ထိုနတ်ဆိုးမှာ မသေနိုင်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။ ခေါင်းဖြတ်တာတောင် မလုံလောက်ပါ။ ပြတ်သွားတဲ့ဦးခေါင်းကို ပြန်တပ်လို့ရသည်။ စူးချန်းခုန်းက မထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ဓားချီကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဆိုးကို အတုံးလေးတွေဖြစ်အောင် အကြိမ်ကြိမ်ခုတ်ထစ်ခဲ့တာကြောင့်သာ အောင်မြင်စွာ သတ်နိုင်ခဲ့တာပင်။

တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းကွာခြားချက်က မပြောပလောက်ဘူးဆိုရင် လူသားတွေအနေနဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေကို အနိုင်ယူဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေကိုဆိုရင် ပြောစရာမလိုတော့ပြီ။ ထို့အပြင် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေမှာ ထူးဆန်းတဲ့နတ်ဆိုးအတတ်တွေရှိသည်။

“မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေရဲ့ အစွမ်းသတ္တိက အမျိုးမျိုးရှိတယ်။ ကျွန်တော်သိသလောက်တော့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေကို အဆင့်နိမ့်၊ အလယ်အလတ်အဆင့်နဲ့ အဆင့်မြင့်တွေဆိုပြီး ခွဲခြားထားတယ်။ အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေမှာ နတ်ဆိုးအတတ်တစ်မျိုးတည်းကို ပိုင်ဆိုင်လေ့ရှိပြီး အားနည်းတဲ့ အမတခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိတာကြောင့် သူတို့ကို သတ်ပစ်လို့ရတယ်။ အလယ်အဆင့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေက နတ်ဆိုးအတတ်တစ်ခုထက်ပိုပြီးတော့ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သာမန်လက်နက်တွေ ထိုးမပေါက်ဘူး။ အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးတွေအတွက်ကတော့… သူတို့က အရမ်းအစွမ်းထက်လွန်းလို့ ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေတောင် စိတ်ပျက်ကြရတယ်။”

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက အဆင့်နိမ့်တွေရဲ့ အဆင့်စနစ်အကြောင်း စူးချန်းခုန်းထက် အများကြီးပိုသိပြီး ဒီအချက်အလက်ကို သူ့ကို မျှဝေခဲ့သည်။

“ဒါဆို ဖုန်းမော့က အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်” စူးချန်းခုန်းက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်မိသည်။ သူသတ်လိုက်တဲ့ နတ်ဆိုးဖုန်းမော့ဟာ အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် သူက တောနက်စီရင်စုမြို့တစ်ခုလုံးကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေပြီး သူ့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းဖို့ ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။

“အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေထက် ဘုရင်အဆင့် နတ်ဆိုးတွေလို့ လူသိများတဲ့ ပိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးတွေ ရှိတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်ပေါ်နေတယ်။ သူတို့က မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေထဲမှာ တကယ့်ဘုရင်တွေပဲ။ အဲ့ဒီသတ္တဝါတွေမှာ တကယ်ကို မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိတယ်။ အချိန်ကာလရေစီးကြောင်းကလွှဲလို့ သူတို့ကို သတ်နိုင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိသလောက်ပဲ။ တစ်ကောင်ချင်းစီက ကပ်ဘေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့ ပေါ်လာတာက မတွေးနိုင်လောက်အောင် ကပ်ဘေးတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေမှာ အသေချာပဲ။”

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူရဲ့ လေသံမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ရောပြွမ်းနေ၏။

“ဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေက… တကယ် မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိကြတာလား။ အချိန်ကာလကပဲ သူတို့ကို သတ်နိုင်တယ်ပေါ့။” ဟု စူးချန်းခုန်း တွေးလိုက်မိသည်။ ဒီသတ္တဝါတွေက ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါမျိုးလဲ။ တကယ့်အမတစစ်စစ်နီးပါးပင်။ အချိန်ကာလရေစီးကြောင်းကသာ သူတို့အတွက် သေဖို့ ကံကြမ္မာဖြစ်သည်။

"ဒါပေမယ့်... ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေတောင် မသေနိုင်တဲ့ဘဝကို မရနိုင်ဘူးလား။" ဒီတွေ့ရှိချက်က စူးချန်းခုန်းကို အံ့အားသင့်စေပြီး လေးနက်မှုတစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ သတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ဟာ အချိန်နဲ့ အသက်အရွယ်ကြောင့် သေဆုံးရဆဲပင်။ သာမန်လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုတွေထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်အောင် တကယ့် မသေနိုင်တဲ့ဘဝကို ရောက်အောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား။

ဒါပေမယ့် စူးချန်းခုန်းက ဒီအကြောင်းကို သိပ်ပြီး တွေးမနေတော့ပေ။ အဲဒီအဆင့်ကို သူ့လက်လှမ်းမမီသေးပါ။ သူက တစ်ကြိမ်မှာ တစ်ဆင့်ချင်းစီသာ လုပ်ဆောင်သွားမှာဖြစ်သည်။ အရမ်းစိုးရိမ်တတ်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရောက်စေရုံသာရှိသည်။

နွားခေါင်းနဲ့မျက်နှာဖုံးလူက ဆက်ပြောပြသည်။ "ဒီမိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေက အရမ်းအန္တရာယ်များပေမယ့် စွမ်းအားကြီးတဲ့သတ္တဝါတွေက သူတို့ကို အမဲလိုက်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်ကြတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ရင် အကျိုးရလဒ်က ကြီးမားလို့ပါပဲ။"

"အဲ့ဒီအကျိုးရလဒ်က နတ်ဆိုးအမြုတေလား။" စူးချန်းခုန်းက မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေက ထိတ်လန့်စရာကောင်းပြီး အန္တရာယ်ရှိပေမယ့် သိုင်းပညာရှင်တွေက သူတို့ကို ဘာကြောင့် အမဲလိုက်ကြတယ်ဆိုတာလည်း ခန့်မှန်းမိပါသည်။ စွမ်းအားအကြီးဆုံးတိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေနဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေတောင် အိပ်မက်မက်ကြတဲ့ ရတနာဖြစ်တဲ့ နတ်ဆိုးအမြုတေကြောင့်ပါ။

အမှန်ပင် နွားခေါင်းနဲ့မျက်နှာဖုံးလူလည်း ထိုသို့ဆိုသည်။ “မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ချင်းစီရဲ့အတွင်းမှာ နတ်ဆိုးအမြုတေလို့လူသိများတဲ့ စွမ်းအားရဲ့အမြုတေတစ်ခုရှိတယ်။ အဲ့ဒီအမြုတေမှာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အသုံးဝင်မှုတွေရှိတယ်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေအတွက် ဒါဟာ ကိုယ့်ရဲ့သွေးမျိုးဆက်ကို အားကောင်းစေတဲ့ ရတနာတစ်ခုဖြစ်တယ်။ တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေအတွက် ဒါဟာ အသက်ရှည်စေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပြားတစ်ခုပဲ။ သိုင်းပညာပညာရှင်တွေအတွက်တော့ အဲ့တာက လေ့ကျင့်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး လက်နက်တွေနဲ့ သံချပ်ကာတွေ ထုလုပ်ရာမှာတောင် နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ဖန်တီးဖို့ အသုံးပြုနိုင်တယ်။”

“အဲ့တာက အသက်ရှည်စေတယ်ပေါ့။”

စူးချန်းခုန်းရဲ့မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာ၏။

သက်တမ်းဆိုတာ လူတိုင်း ပိုလိုချင်တဲ့အရာဖြစ်သည်။ ဘယ်သူမှ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အသက်ရှည်လွန်းတယ်လို့ မထင်ကြပါ။

အသက်ရှည်တယ်ဆိုတာ အချိန်ပိုရှိခြင်း၊ အခွင့်အလမ်းပိုများခြင်းလို့ ဆိုလိုပါသည်။ ဝက်တစ်ကောင်တောင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နိုင်ရင် ဝက်မိစ္ဆာဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။

နတ်ဆိုးအမြုတေရဲ့ အဓိကအစွမ်းတွေထဲက တစ်ခုက အသက်ရှည်စေနိုင်သည်။

သက်တမ်းအကန့်အသတ်ရှိသူများအတွက် နတ်ဆိုးအမြုတေကို ရယူခြင်းဖြင့် နောက်ထပ်နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။