← Chapters

တားမြစ်ထားသော ရတနာ။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအမြုတေ။ (၄)

Vol. 18 Ch. 260

တားမြစ်ထားသော ရတနာ။ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအမြုတေ။ (၄)

Vol. 18 Ch. 260

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူပြောတာမှန်ရင် ချန်မိသားစုရဲ့ညီအစ်ကိုတွေက သေမှာတကယ်မကြောက်ကြတဲ့သူတွေပင်။

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားတဲ့လူက အေးစက်စက်ရယ်လိုက်ပြီး “အဲ့ဒီတာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်က မြွေတွေကြွက်တွေရဲ့တွင်းပဲ။ ကျွန်တော်တစ်ခါက ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်ဆီ ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကျူးလွန်ခဲ့တဲ့မကောင်းမှုတွေကို အသေးစိတ်ဖော်ပြတဲ့ စာတစ်စောင်ရေးပို့ခဲ့ဖူးပေမယ့် အပြစ်ပေးခံရမယ့်အစား သူတို့က ထောင်စုမှူးတွေအဖြစ် သူတို့ရဲ့ရာထူးတွေမှာ စိတ်အေးလက်အေး မြဲနေကြတုန်းပဲလေ။ ကျွန်တော်တောင် အဖမ်းခံရတော့မလို့။ ကံကောင်းလို့ ကျွန်တော်က ဒါကိုကြိုသိပြီး ကောင်းကောင်းပုန်းနေခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် သေသွားလောက်ပြီ။ ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်းပြောလားဆိုတာ သိရဖို့ ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေရဲ့အပြုအမူနဲ့ဂုဏ်သတင်းကို မေးကြည့်နိုင်ပါတယ်။”

ဘုန်းကျက်သရေနဲ့တောက်ပနေတဲ့ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်ရဲ့တော်ဝင်တပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက ထိုတပ်ဖွဲ့ထဲဝင်နိုင်ဖို့ ရည်မှန်းထားကြသည်။ ဒါပေမယ့် ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေမှာ ဂုဏ်သိက္ခာအလွဲသုံးစားလုပ်တာ၊ အပြစ်မဲ့ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်တာလိုမျိုး အရှုပ်တော်ပုံတွေရှိခဲ့သည်။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်မှာရှိတဲ့ အထက်လူကြီးတွေက သူတို့ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ သိပေမယ့် သူတို့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ မျက်နှာအတွက် ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

“ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံးက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ တပ်မှူးတွေပဲ။ သူတို့ကို သတ်ဖို့ မလွယ်ဘူး” ဟု စူးချန်းခုန်းက ပြောလိုက်သည်။

ဒီနှစ်ယောက်သာ စစ်စခန်းမှာ ရှိနေခဲ့ရင် စူးချန်းခုန်းက သူတို့ကို သတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါ။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် လေ့လာထားပြီးပြီ။ ငါးရက်အကြာမှာ ချန်ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အသက် ၅၀ ပြည့်မွေးနေ့ ရောက်လာတော့မှာ။ သူတို့က တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်က မင်ယွဲ့စားသောက်ဆိုင်မှာ ပွဲတော်ကျင်းပကြမှာ။ အဲဒါက သူတို့ကို သတ်ဖို့ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပဲ။”

ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက လက်စားချေဖို့ လက်မလျှော့ခဲ့ပါ။ ချန်မိသားစုရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို သူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ချန်မိသားစုရဲ့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံးဟာ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ တပ်မှူးတွေဖြစ်ပြီး တစ်ရက်တည်းမှာ မွေးဖွားခဲ့တဲ့ အမွှာတွေဖြစ်တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ နှစ် ၅၀ ပြည့် မွေးနေ့ပွဲကို မင်ယွဲ့စားသောက်ဆိုင်မှာ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားကြသည်။

စူးချန်းခုန်းက အလဲအလှယ်ကို သဘောတူရင် အဲဒီအချိန်မှာ တိုက်ခိုက်တာက အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပါပဲ။ စူးချန်းခုန်းက ငြင်းဆိုရင် နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူ ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားရမှာပါ။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ချန်ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ အဲဒီလိုဆိုရင် သူ့အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရမှာဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်းရိုးသားမှုနဲ့ နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက “ချန်မိသားစုရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်နိုင်ရင် ဆေးချက်နည်းကို ကျွန်တော့်ရဲ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ပေးပါ့မယ်။ ခင်ဗျားတောင်းဆိုတဲ့ တခြားအလုပ်တွေကိုလည်း ကျွန်တော် သဘောတူပါ့မယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

လက်စားချေဖို့အတွက် နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူဟာ ဘာမဆို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာ သိသာပါသည်။

“ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ” စူးချန်ခုန်းက မေးလိုက်သည်။

“သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ချီသွေးဝံပုလွေမြူအဆင့်မှာ ရှိတယ်။” နွားမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

ချီသွေးဝံပုလွေမြူအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးကို သတ်ရန်မလွယ်ကူပါ။ ချီသွေးနဂါးရှည်အဆင့်ရှိသူများပင် သူတို့ကို အနိုင်ယူရန်ခက်ခဲမည်ဖြစ်ပြီး တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်သည် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်၏ အဓိကနေရာဖြစ်သည်။ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေပါက အန္တရာယ်အတိဖြစ်ပြီး ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်ခဲမှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုများကို မြန်မြန်သတ်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့က စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက စိုးရိမ်နေသည်။ စူးချန်းခုန်းဟာ အရမ်းသန်မာတယ်ဆိုတာ သူသိပါသည်။ သူ့ထက်တော့ သေချာပေါက် ပိုသန်မာပေမယ့် ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကို တကယ်သတ်နိုင်မလားဆိုတာတော့ သူသေချာမသိပါ။

"ကိစ္စပြီးသွားရင် ငါတို့ ဘယ်လို လဲလှယ်ကြမှာလဲ"

စူးချန်းခုန်းက မေးလိုက်သည်။

ဒီမေးခွန်းက နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားတဲ့လူကို အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားစေပြီး စူးချန်ခုန်းက သဘောတူဖွယ်ရှိတယ်ဆိုတာ ညွှန်ပြနေသည်။

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာမှာပဲ ဆုံကြမယ်။ အလဲအလှယ်ပြီးသွားရင် ဆေးလုံးချက်နည်းကို ကျွန်တော့်လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုယ်တိုင်ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လှည့်စားမှာ စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ ဒီဆေးပြားချက်နည်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ဘိုးဘွားတွေဆီက လက်ဆင့်ကမ်းလာတာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒီအကြောင်းနဲ့ ချန်ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်နိုင်တဲ့ ဆရာသခင်တစ်ယောက်ကို ရန်စတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

စူးချန်းခုန်းက တိတ်ဆိတ်နေဆဲ။

"ခင်ဗျား စိတ်မအေးသေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့သရုပ်မှန်ကို ပြနိုင်ပါတယ်။"

ဒါကိုမြင်တော့ နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားတဲ့လူက အံကြိတ်ပြီး မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။

မျက်နှာဖုံးအောက်မှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာက အတော်လေး မျက်တွင်းချောင်ကျနေပြီး မျက်လုံးအောက်မှာ အမဲကွက်တွေ ရှိနေကာ ကောင်းကောင်း မအိပ်ရသလို ဖြစ်နေသည်။

“ကျွန်တော့်နာမည်က ကျိုးကျန့်ယဲ့ပါ။ မူလကသံမဏိနဂါးမြို့တော်ကပါ။ ကျွန်တော့်အဖေနဲ့ အဘိုးက ကုန်သည်တွေပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒေသခံတစ်ယောက်ကို ရန်စမိလို့ ကျွန်တော်တို့မိသားစု အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော် လှည့်လည်သွားလာပြီး တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ရဲ့ မြောက်ဘက် မေပယ်ရွက်တောရွာမှာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ ကျွန်တော် လက်ထပ်ပြီး ကလေးတွေ မွေးခဲ့တယ်။ ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကြောင့် ဖျက်ဆီးမခံရခင်အထိ ငြိမ်းချမ်းပျော်ရွှင်တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေခဲ့တာပါ။” ကျိုးကျန့်ယဲ့က ရှင်းပြသည်။

နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်ကလူ ကျိုးကျန့်ယဲ့က စူးချန်းခုန်းကို ဆွဲဆောင်ဖို့ သူ့ရဲ့သရုပ်မှန်ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအရ ထုတ်ပြောခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် သဘောတူတယ်။”

နောက်ဆုံးတော့ စူးချန်းခုန်းက နွားခေါင်းမျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်ကလူ ကျိုးကျန့်ယဲ့နဲ့ အလဲအလှယ်ကို သဘောတူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျိုးကျန့်ယဲ့က သူ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် သူ့ရဲ့ရိုးသားမှုကို ပြသခဲ့သည်။စူးချန်းခုန်းက သူ့ဆီကနေ ဆေးပြားချက်နည်းကို ကြိုတင်ရယူဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိရက်နဲ့ သူ့ကို တစ်ခါလောက် ယုံကြည်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တကယ်လို့ ကျိုးကျန့်ယဲ့က သူ့ကို လှည့်စားရဲရင် သူ ကမ္ဘာမြေအဆုံးထိ ထွက်ပြေးသွားရင်တောင် စူးချန်ခုန်း သူ့ကို သေချာပေါက် ပေးဆပ်စေမည်ဖြစ်သည်။

“ကောင်းလိုက်တာ။” စူးချန်းခုန်း သဘောတူတာကို မြင်တော့ ကျိုးကျန့်ယဲ့လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး မျက်နှာဖုံးကို ပြန်တပ်လိုက်သည်။

အဲဒီနောက် စူးချန်းခုန်းက ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေအကြောင်း အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ကျိုးကျန့်ယဲ့ဆီကနေ မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်၊ သိုင်းပညာစွမ်းရည် စသဖြင့်။

“ကောင်းပြီ။ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့။”

အစီအစဉ်တွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ စူးချန်းခုန်းက ကြာကြာမနေဘဲ ထွက်သွားဖို့ ထရပ်လိုက်သည်။

ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကို သတ်ပြီးနောက် ကျိုးကျန့်ယဲ့ဆီကနေ နတ်ဆိုးအမြုတေကို သန့်စင်ဖို့ ဆေးလုံးချက်နည်းကို စုဆောင်းရန် ဒီနေရာကို ပြန်လာမည်ဖြစ်သည်။

“တကယ်အလုပ်ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ရတာပါပဲ။” ကျိုးကျန့်ယဲ့က စူးချန်းခုန်းရဲ့ ထွက်ခွာသွားတဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေ၏။

စူးချန်ခုန်းသာ ချန်မျိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေကို မသတ်နိုင်ခဲ့ရင် ကျိုးကျန့်ယဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်သွားမှာဖြစ်ပြီး ဒီလုပ်ကြံမှုအပြီးမှာ ချန်ညီအစ်ကိုတွေက ပိုပြီးသတိထားလာကြမှာ သေချာပါသည်။ ဒါဆိုရင် သူလက်စားချေဖို့ ပိုခက်ခဲလာမှာဖြစ်သည်။

All Chapters