မိုးကြိုးကဲ့သို့မြား။ ဓားသွားဖြင့် သွေးနဂါးကို ဖြိုခွဲခြင်း။ (၄)

ချီသွေးနဂါးရှည်နယ်ပယ်။

ဒေသတစ်ခုစီတွင် ချီသွေးနဂါးရှည်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော သိုင်းပညာရှင်များမှာ ရှားပါးပြီး နည်းပါးလှသည်။ သို့သော် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တွင် တပ်သားတစ်သောင်း၏ အကြီးအမှူးရာထူးကို ရယူရန်အတွက် အနည်းဆုံး ချီသွေးနဂါးရှည်အဆင့်၏ အစွမ်းသတ္တိကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းချန်သည်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

“သူ့ရဲ့ ချီနဲ့ သွေးက… မုကျင်ထက် အများကြီး အဆင့်နိမ့်တယ်။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ သောင်းစုမှူးထဲမှာ သူက အလယ်အလတ်အဆင့်လောက်ပဲ ရှိလောက်တယ်မလား။”

ကျန်းချန်ထံမှ ချီနှင့် သွေး၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားရင်း စူးချန်းခုန်း တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။

ချီသွေးနဂါးရှည်အဆင့်၌ အစွမ်းထက်သူများထဲတွင်ပင် အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များ ရှိသည်။ ထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက်ရှိသော မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသည့် မုကျင်သည် ကျန်းချန်ထက် ချီနှင့်သွေးစွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

"ငါ အချိန်အကြာကြီး သူနဲ့ညှိနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ သူ့ကို မြန်မြန် အပြီးသတ်ပြီး ထွက်သွားရမယ် " စူးချန်ခုန်းသည် သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်သည်တော်များ ပြည့်နှက်နေသည့် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တွင် ရှိနေကြောင်း နားလည်သည်။ သူ နှောင့်နှေးလေလေ အန္တရာယ်များလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းချန်အား အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်းခုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဓားအလင်းတန်းများ တောက်ပလာ၏။

"ဧရာမလှိုင်း၊ နတ်ဘုရားလက်ဖဝါး။"

သူ၏ ချီနှင့် သွေးကို အထွတ်အထိပ်သို့ လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းဖြင့် ချီသွေးနဂါးရှည်သည် မြင့်တက်လာပြီး ကျန်းချန်အား ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကဲ့သို့ မြင့်မားပြီး တန်ခိုးကြီးပုံပေါ်စေသည်။ သူသည် နောက်ထပ်လက်ဖဝါးတစ်ခုကို တွန်းထုတ်လိုက်သောအခါ ချီလှိုင်းအလွှာများသည် သမုဒ္ဒရာလှိုင်းများကဲ့သို့ မြင့်တက်လာပြီး မြို့ရိုးများကို ဖြိုဖျက်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းများ၏ အသံသည် လေထုထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်ကာ အားကောင်းသော လက်ဖဝါးအား ကျရောက်လာပြီး ၎င်း၏လမ်းကြောင်းရှိ မည်သူမဆိုကို မွန်းကြပ်စေသည်။

သို့သော် စူးချန်းခုန်းအတွင်း၌ ကောင်းမွန်စွာ စုစည်းထားသော ဓားချီသည် တုန်ခါသွားသည်။ စူးရှပြီး ပြင်းထန်သော ဓားချီကို သူ၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများမှ ထုတ်လွှတ်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် စုစည်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီး လွတ်မြောက်မှုကို တောင့်တနေ၏။

ခုတ်..

လွှမ်းမိုးမှုအားကောင်းသော လက်ဝါးအားကို ရင်ဆိုင်ရင်း စူးချန်းခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုပြီး တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ဓားချီနဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ဟာ ထိုးဖောက်လို့မရတဲ့ အေးစက်တဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေထက် သာလွန်ပါသည်။

“ရွှမ်း”

လက်ဝါးဓားဟာ တောင်ကို ခွဲနိုင်တဲ့ ဓားတစ်ချောင်းလို ခုတ်ချက်တစ်ခုနဲ့ ဆင်းသက်လာသည်။ ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ ခုတ်ဖြတ်သံတွေကြားမှာ လှိုင်းလို ချီစွမ်းအားဟာ ချက်ချင်းပဲ ကွဲထွက်သွားပြီး ထိလိုက်တာနဲ့ ကွဲကြေသွားနိုင်သည့်နှယ်။

ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ရဲ့ အဆင့်ရှစ် ဆင့်ကနေတစ်ဆင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ စူးချန်းခုန်းရဲ့ ဓားချီဟာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သေစေနိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးဖုန်းမော့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူဟာ ဒီထိုးဖောက်လို့မရတဲ့ ဓားချီကို အားကိုးပြီး အရိုးတွေကို ဖြတ်တောက်ကာ ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည်။

ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ခုနစ်ကိုတက်လှမ်းပြီးနောက် စူးချန်းခုန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ချီသွေးတွေကို ပိုပြီးထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါသည်။ ဖုန်းမော့နဲ့တိုက်ခိုက်တုန်းကထက် အများကြီးပိုအားကောင်းလာပြီး အခု သူထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ အေးစက်တဲ့အလင်းရောင်တစ်ခုက ပျက်စီးနေတဲ့လမ်းကြားကို လင်းလက်စေခဲ့သည်။

“ဘာ”

ကျန်းချန်ရဲ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်းကျုံ့သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အမွှေးတွေထောင်ကာ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပါသည်။ ထိပ်တိုက်သာထိမိရင် သူသေချာပေါက်သေရလိမ့်မည်။

“ဆုတ်”

သူ့ရင်ထဲက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနဲ့ ကျန်းချန်ဟာ သူ့လက်ဖဝါးကို အမြန်ပြန်ရုပ်ပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။

“ဗြိ!”

အသားစုတ်ပြဲသံနဲ့အတူ ကျန်းချန်ဟာ ညည်းညူလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“တောက် တောက် တောက်”

ကျန်းချန်ရဲ့ရင်ဘတ်မှာ အရိုးပေါ်နေတဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးတွေ စိမ့်ထွက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်ကို ကျဆင်းသွားသည်။ ပြန့်ကျဲသွားသည်နှင့် ကျန်းချန်၏ ချီနှင့်သွေးမှ ဖွဲ့စည်းထားသော ရှည်လျားသောနဂါးသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ငါ့ကို ထပ်ပြီးလိုက်ဖမ်းရင် မင်းသေမယ်။”

ကျန်းချန်၏နားထဲတွင် အေးစက်သောအသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသော ကျန်းချန်၏နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားပြီး မသိစိတ်က ခြေလှမ်းတစ်ဝက် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

သူပြန်မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ စူးချန်းခုန်းက ဆက်မတိုက်တော့ဘဲ လမ်းကြား၏ အမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချန်သည် ချွေးအေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေ၏။ “သူက ဘယ်သူလဲ။ သူ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ယူခဲ့တာလဲ။ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့မှာ ဒီလိုပညာရှင်မျိုး ရှိလို့လား။”

စူးချန်းခုန်းက အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ပြီး ဆက်လက်တိုက်ခဲ့လျှင် ကျန်းချန်သည် ယနေ့ အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။ ထိုလက်သည် မည်သည့်နတ်ဘုရားလက်နက်ထက်မဆို ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိုးဖောက်၍မရနိုင်ပေ။

“ဒီလိုပညာရှင်မျိုး… တာ့ဖုန်းသံမြင်းတပ်ရဲ့ သောင်းစုမှူးတွေထဲက ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ခံရတဲ့သူတွေပဲ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ။”

စူးချန်ခုန်းက သူ့နောက်ဆက်မလိုက်ဖို့ တားခဲ့သဖြင့် ကျန်းချန်သည် ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အသတ်ခံခဲ့ရပြီး လူသတ်သမားလည်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးရတာထက် အရှက်ရတာက တော်ပါသေးသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချန်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူလုံးဝမရင်းနှီးသော ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပညာရှင်သည် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်တွင် ထိပ်ဆုံးမှ ပါဝင်နိုင်သည့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့သော် သူ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် သိုင်းပညာနည်းစနစ်များကို ကျန်းချန် မှတ်မိနိုင်သည့် မည်သည့်စစ်သည်နှင့်မျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူက လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။