မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံး။ ကြယ်ပုံစံရွှေအဂ္ဂိရတ်မီးဖို။ (၁)

“တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်မှာ နောက်ထပ်မုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်တော့မှာလား” ဟု ကျန်းချန်က တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။ သူအရေးတကြီး အလျင်စလို ခံစားမိလိုက်သည်။

“မြောက်၊ တောင်၊ အရှေ့နဲ့ အနောက်တံခါးတွေကို ပိတ်ချလိုက်။ လောလောဆယ် ဘယ်သူမှ မြို့ထဲက ထွက်ခွင့်မပြုဘူး။”

အချိန်တိုအတွင်း တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သတင်းစကားများသယ်ဆောင်လာသော ခိုများက တဖျတ်ဖျတ်ပျံဝဲနေလျက် မြို့တံခါးများတွင် တပ်စွဲထားသော စစ်သားများသည် အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီး တံခါးများကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

“ဘာ… ဘာတွေ ပွက်လောရိုက်နေတာလဲ”

လမ်းများပေါ်တွင် တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် စီးနင်းဝင်ရောက်ကာ တစ်အိမ်တက်ဆင်းရှာဖွေမှုများ ပြုလုပ်နေကြပြီး လူများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်တွင် ဤကဲ့သို့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မဖြစ်သည်မှာ ကြာပါပြီ။

“သူတို့က ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်ယွဲ့စားသောက်ဆိုင်မှာ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ တပ်မှူးနှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တယ်တဲ့”

"တကယ်ကို အတင့်ရဲတာပဲ။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ နယ်မြေမှာ သတ်ရဲဖြတ်ရဲတယ်ပေါ့။"

အတွင်းသတင်းရှိသူတွေက ဒီဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းကို သိကြပါသည်။

မြို့ထဲက သတ်ဖြတ်မှုတွေကြောင့် လူအများ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြပြီး နစ်နာသူတွေကတော့ သံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ တပ်မှူးတွေဖြစ်ကြသည်။ ဒါက တော်တော်လေးအတင့်ရဲတာပင်။

တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်အတွက်တော့ မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသလိုပါပဲ။ မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ကို ပိတ်ချပြီး မြို့ထဲက လူသတ်သမားကို အင်တိုက်အားတိုက် ရှာဖွေမှု စတင်ခဲ့ကြသည်။

"ဖြစ်ဖြစ်ချင်းပဲ မြို့တစ်မြို့လုံးကို ပိတ်ချဖို့ ခိုတွေနဲ့ သတင်း ပို့ခဲ့တယ်။ အဲဒီလူသတ်သမားက မြို့ထဲမှာ ရှိနေဦးမှာ။ ရှာကြ။ အိမ်တိုင်းကို ရှာ။ တစ်ယောက်ယောက်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိရင် ဒါမှမဟုတ် သံသယရှိရင် သူတို့ကို အရင်ဖမ်းဆီးပြီး သေသေချာချာ စစ်ဆေးမေးမြန်း။"

တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ တပ်မှူးတွေက မြို့တစ်မြို့လုံးကို ရှာဖို့ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းပြီး လူသတ်သမားကို ရှာဖွေမယ်လို့ ကတိပြုခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမယ့် အံ့သြစရာကောင်းတာက ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ နေရာတိုင်းကို နီးပါး ရှာဖွေပြီးနောက်မှာ လူသတ်သမားရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုမတွေ့ခဲ့ကြပေ။ သူက လေထဲမှာ ပျောက်သွားသလိုပါပဲ။

မြို့တော်ကိုပိတ်ဆို့မှုက သိသာထင်ရှားတဲ့ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး နှစ်ရက်အကြာမှာ တာ့ဖုန်း ပြည်နယ်မြို့တော်ကို ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး လူတွေကို ဝင်ထွက်သွားလာခွင့်ပြုခဲ့ပေမယ့် စစ်ဆေးမှုတွေ ပိုမိုတင်းကျပ်လာခဲ့သည်။ ကြော်ငြာဆိုင်းဘုတ်တွေမှာတောင် အသားမည်းမည်းနဲ့လူတစ်ယောက်ကို ပုံဖော်ထားတဲ့ အလိုရှိတဲ့ပိုစတာတွေ ကပ်ထားပြီး အဲဒီပိုစတာက စူးချန်းခုန်း အသွင်ယူထားတဲ့ပုံဖြစ်သည်။

သို့သော် ထုံ့စံအတိုင်း သူတို့ဟာ စူးချန်းခုန်းကို ဒီနည်းနဲ့ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပါ။

"အဲဒီလူသတ်သမား... သူ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ပုံပဲ။" တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းစစ်သည်တွေက ဝန်ခံခဲ့ပြီး ချန်ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ လူသတ်သမားက ဒီအကြောင်းကို စီစဉ်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းကြောင်းပြင်ဆင်ထားတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိလိုက်သည်။ ဒီလိုဆရာသခင်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိဖို့ဆိုတာ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပါပဲ။

"ချန်ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရင်းက မေပယ်ရွက်ရွာမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာများလား။"

သံမဏိမြင်းစစ်သည်တွေထဲမှာ ချန်ညီအစ်ကို ဘာကြောင့် အဆုံးသတ်သွားရတယ်ဆိုတာကို သိတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိပါသည်။

အဲဒီတုန်းက ချန်ညီအစ်ကိုတွေက တခြားသူတွေရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို သူတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုအဖြစ် ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး သံမဏိမြင်းစစ်သည်တွေရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက အမှားကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ပေမယ့် ဒီအကြောင်းကို သိပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်အဖြစ်ပေးခဲ့တဲ့ ဖြောင့်မတ်သူတစ်ယောက် ရှိနေဆဲပင်။

"ဟုတ်တယ်။ သူက ချန်ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း ကြားတဲ့အခါ အမှားကို အမှန်ပြန်ပြင်ဖို့ သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာလို့ပြောတယ်။" ချန်ညီအစ်ကိုတို့ရဲ့ အထက်လူကြီး၊ သောင်းစုမှူး ကျန်းချန်က တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ အထက်အကြီးအကဲတွေကို တိတ်ဆိတ်သွားအောင် ထုတ်ပြောခဲ့သည်။

"ဒီအကြောင်းကို ဒီထက်ပိုပြီး မပြန့်စေနဲ့။ လူသတ်သမားရဲ့ အထောက်အထားကို လျှို့ဝှက်စုံစမ်းစစ်ဆေး" တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ အဆင့်မြင့်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ချန်ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အမှုက ပိုကြီးလာလေ သူတို့မျက်နှာပျက်ရလေဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သိပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သံမဏိမြင်းစစ်သည်များအတွင်း ချန်ညီအစ်ကိုများက မတရားသဖြင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ခွင့်ရသည့် ဇာတ်လမ်းက ပျံ့နှံ့နေပြီး အဖွဲ့ဝင်အများစုက သူတို့၏ မွေးနေ့ပွဲကျင်းပသင့်သည့်အချိန်တွင် သူတို့၏သေဆုံးမှုများက ထိုက်တန်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

“အဲ့ဒီလူသတ်သမားမှာ ဘယ်လိုမျိုး အထောက်အထားမျိုးရှိလဲ။ သူ့ရဲ့ မြားအတတ်က အံ့မခန်းပဲလို့ ပြောကြတယ်။ ချန်ညီအစ်ကိုတွေက အနည်းဆုံးတော့ ချီသွေးဝံပုလွေမြူနယ်ပယ်မှာရှိတယ်။ သူတို့က သောင်းစုတပ်မှူးတွေဖြစ်ကြပေမယ့် ခေါင်းမဖော်နိုင်ဘဲ မြားတွေနဲ့ ပစ်သတ်ခံခဲ့ရတာလား။”

“တပ်မှူးကြီးကျန်းချန်ကိုယ်တိုင် အဲ့ဒီလူနဲ့ ခဏလေးပဲ တွေ့ခဲ့ပေမယ့် နည်းနည်းအထိနာသွားတဲ့ပုံပဲ။ အဲ့ဒီလူရဲ့ ခွန်အားက တပ်မှူးကြီးကျန်းချန်ထက် မနိမ့်ဘူး။”

လူတွေကို ပိုစိတ်ဝင်စားစေတာက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းစစ်သည်တစ်သောင်းရဲ့ အကြီးအကဲထက် မနိမ့်ကျတဲ့ ခွန်အားရှိပေမယ့် သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသွင်အပြင်က လူသိများတဲ့ ဘယ်ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့မှ မတူတာပင်။

မုန်တိုင်းက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး စစ်တပ်ရဲ့ လူယုတ်မာတွေကို သတ်ပစ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဆရာသခင်တစ်ယောက်ရဲ့ သူရဲကောင်းလုပ်ရပ်တွေဟာ လူအများရဲ့ ထမင်းဝိုင်းတွေမှာ ပါဝင်လာခဲ့သည်။

သုံးရက်အကြာ မနက်စောစောမှာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ထဲက ကြည်လင်တဲ့ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခုကနေ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အနှီလူကတော့ စူးချန်းခုန်းဖြစ်သည်။

အခုအချိန်မှာတော့ စူးချန်းခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ မူလပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပြန်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး အရင်ကဟန်ဆောင်ထားတဲ့ အသားမည်းမည်းနဲ့လူနဲ့ လုံးဝကွဲပြားသွားလေပြီ။

စူးချန်းခုန်းဟာ မြို့ထဲကနေ လုံးဝထွက်ပြေးမသွားဘဲ မြို့ထဲက တာ့ဖုန်းရေကန်ထဲမှာ ချက်ချင်း ပုန်းနေခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာနဲ့ သူဟာ ရေအောက်မှာ ကြာကြာနေနိုင်ပြီး အချိန်တော်တော်ကြာမှ တစ်ကြိမ်ပဲ အသက်ရှူဖို့ လိုအပ်တာကြောင့် ရေကန်အောက်ခြေမှာ ဘယ်သူမှ သူ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့။

ရေကန်အောက်ခြေမှာ သုံးရက်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ဟာ ဒီလို ကျယ်ပြန့်တဲ့ လူရှာဖွေမှုကို အကန့်အသတ်မရှိ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။ မြို့တစ်မြို့လုံးကို နှစ်ရက်သုံးရက်လောက် သဲလွန်စတွေ မတွေ့ရဘဲ ရှာဖွေပြီးနောက် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းစစ်သည်တွေဟာ လက်လျှော့လိုက်ကြသည်။ ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် ပြဿနာတွေ မဖြစ်စေချင်တော့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

စူးချန်းခုန်းသည် ကျန်းချန်ကို မသတ်ခဲ့ပါ။ ပထမတစ်ချက်က ပြဿနာထပ်မဖြစ်ချင်တာကြောင့်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်က သူ့ကို လူသတ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြဖို့ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ချန်ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်ဖို့ပဲဖြစ်ပြီး သံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ ရန်သူမဖြစ်လိုကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြဖို့ပါ။ သူတို့က သူ့ရဲ့ သတင်းစကားကို နားလည်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါသည်။

“ထွက်သွားရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ။”

စူးချန်းခုန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပြီး သူ၏ ချီနှင့်သွေးကို အသက်သွင်းကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အစိုဓာတ်ကို ခြောက်သွေ့စေသည့် ပူပြင်းသောစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အိတ်ထဲမှ အဝတ်အစားအသစ်တစ်စုံကို လဲလှယ်ကာ လမ်းများတစ်လျှောက် တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားပြီး မြို့ပြင်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

“အဲဒီပုံတူက တကယ်ကို ရုပ်ဆိုးတာပဲ။”

စူးချန်းခုန်းသည် မြို့တံခါးဝတွင် သူ၏ပုံတူပါရှိသော အလိုရှိကြောင်း ပိုစတာကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ဆွံ့အသွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က သူက အယောင်ဆောင်ထားတာဖြစ်ပြီး သူ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်၊ အရပ်အမောင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံတို့သည် ယခုသူနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်တော့ပေ။