တက်တူး

လူနာဆောင် ၇၀၀၃ မှ လူနာသည် ကော်ရစ်ဒါလမ်းတိုင်းကို မြေပုံပေါ်တွင် ရေးဆွဲခဲ့သည်။ သူ၏ ဓာတ်ပုံမှတ်ဉာဏ်ကို အသုံးပြု၍ လီစန်းဆေးရုံ၏ အရှေ့နှင့် အနောက်ဘက်အဆောက်အအုံများကို ရေးဆွဲထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မေးခွန်း၏ မြေပုံပေါ်ရှိ မြေပုံသည် လက်တွေ့ဘဝရှိ ဆေးရုံနှင့် ကွာခြားနေလေသည်။အနောက်ဘက်အဆောက်အအုံရှိ လူနာဆောင် အများစုအား အရိပ်က သိမ်းပိုက်ထားသကဲ့သို့ အနက်ရောင်ခြယ်ထားခဲ့သည်။

“သူက ဒီမြေပုံကို ငါနဲ့ အလဲအလှယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား ၊ဆေးရုံကနေ ငါ ထွက်သွားနိုင်အောင် ကူညီဖို့လား”

မြေပုံသည် လူနာဆောင်ထဲတွင် ဝှက်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သောနှစ်ဝက်က ကောင်းမင်နှင့် မေးခွန်းတို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

“နှစ်ဝက်အကြာက ငါဘယ်လို ထွက်သွားခဲ့တာလဲ ၊ မေးခွန်းနဲ့ ငါ့ကြားမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊ သူက ငါ့အတွက် ဘာလို့ ဒီမက်ဆေ့ချ်ကို ချန်ထားခဲ့တာလဲ”

ကောင်းမင်နှင့် မေးခွန်းတို့သည် လုဇန် တန်ဖိုးထားသော လူနာများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများသို့ သွားခဲ့ကြပုံရသည်။ ကောင်းမင်သည် လုဇန်၏ အစီအမံအရ ဥမင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာ၏လစ်ဟာချက်အား တဖြည်းဖြည်း ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ မေးခွန်းက လုဇန်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပုံရပြီး သူ ရည်ရွယ်ထားသည်ထက် စော၍ အိပ်မက်က နိုးထခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“မေးခွန်းက တကယ် ရှိခဲ့တာလား”

ကောင်းမင်သည် ထိုလူ၏ မျက်နှာကို မှတ်မိရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ အများကြီး မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

တံခါးသည် ညင်သာစွာ အသံမြည်လာခဲ့သည်။ ကောင်းမင်က သူ့ ခြေထောက်များကို ကြွလိုက်သည်။ သွေးထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် ကျိန်စာများပြည့်နေသည့် ပိုးကောင်တစ်ကောင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လိပ်ပြာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများတွင် ဆေးခြယ်ထားသော မျက်လုံးနှစ်လုံး ပါရှိသည်။

“ဒါက လုံခြုံရေးဌာနက ချန်ထားခဲ့တာလား ၊ သူတို့ စောင့်ကြည့်ဖို့ ဒီအရာလေးကို ချန်ထားခဲ့ရလောက်အောင် ဒီလူနာဆောင်ကို အများကြီး တန်ဖိုးထားပုံရတယ်”

ကောင်းမင်က ပိုးကောင်ကို ဖိချေလိုက်သည်။ သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ကျိန်စာကို သူဂရုမစိုက်ပေ။ လိပ်ပြာအတောင်ပံများပေါ်ရှိ မျက်လုံးများသည် သွေးများစီးကျလာခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်ညည်းညူအော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် လိပ်ပြာမှာ ပျက်စီးသွား၏။ ကောင်းမင်က လက်ဖြင့် ရေးဆွဲထားသော မြေပုံကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူသည်ချိန်းကြိုးတစ်ချောင်းကို ကိုင်၍ လူနာဆောင် ၇၀၀၃ မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လေထဲရှိ သွေးနံ့မှာ ရုတ်တရက် သိပ်သည်းလာခဲ့သည်။ သိသာ ထင်ရှားခြင်းမရှိသော သွေးကြောများက ကော်ရစ်ဒါလမ်းတွင် တွားသွားနေကြသည်။ ကော်ရစ်ဒါလမ်း၏ အဆုံးရှိ လူနာဆောင်မှ လုံခြုံရေး အဖွဲ့ဝင် သုံးဦး ထွက်လာ၏။ သူတို့သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူတို့ ဒဏ်ရာရထားကြသည်။ အနောက်ဘက်မှ လျှောက်လာသူ၏ မျက်လုံးများသည် သွေးများ စီးထွက်နေပြီး ကောင်းမင်အား စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

“ငါ မင်းကို ပိုးကောင် ပြောင်းပစ်မယ်”

ထိုလူက သူ၏ ရှပ်အင်္ကျီ ကြယ်သီးကိုဖြုတ်လိုက်သည်။ သူ့ ယူနီဖောင်းအတွင်းတွင် စက္ကူလိပ်ပြာများ ချိတ်ဆွဲထားသည်။ လိပ်ပြာတစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်းတွင် မျက်လုံးနှစ်လုံးပုံ ဆေးခြယ်ထား၏။ ထိုလူ၏ အမိန့်ဖြင့် လိပ်ပြာအားလုံးက အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ကြသည်။ လိပ်ပြာများက နေရာအနှံ့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။ ထိုလူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ သူ့ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော အခြား အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် မျက်မမြင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူက ထိုလူ၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ သူ့လက်များကို လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကော်ရစ်ဒါလမ်းရှိ ပါးလွှာသော ချည်မျှင်များက ကောင်းမင်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ကြသည်။

“သွေးကို ကြိုးအဖြစ် အသုံးပြုတဲ့ ရုပ်သေးဆရာလား”

ကောင်းမင်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိပေ။ သူက ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။ သူ ထိန်းချုပ်မခံရခင် ရန်သူများကို ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ဝင် သုံးဦးစလုံးတွင် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသည်။ ရှေ့တွင် လျှောက်လာနေသော ဆွံ့အသူက သူ့ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူက သူ့မျက်နှာအား လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ သူ့ လက်အိတ်များပေါ်ရှိ ဆူးချွန်များသည် သူ့အသားထဲသို့ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုသွေးအား သရဲတက်တူးထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သွေးအရိပ်တစ်ခုက လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

“တစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်ဖို့၊ တစ်ယောက်က အဝေးက တိုက်ခိုက်ဖို့နဲ့ တစ်ယောက်က ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ယူတယ် ၊ သူတို့မှာ အတွေ့အကြုံ အများကြီး ရှိတာထင်ရှားတယ်၊ သူတို့ ဘယ်မှာ လေ့ကျင့်လာခဲ့တာလဲ”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သွေးလိုင်းများက ကောင်းမင်ဆီသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခက်ခဲသော ထောင့်များမှ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းမင် ဘာလုပ်လုပ် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကောင်းမင်သည် သူ့လက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ထိုအရာများဆီသို့ တိုးဝင်သွားလိုက်သည်။ ထိုအရာများ သူ့ မျက်လုံးကို ထိတော့မည့်အချိန်တွင် လက်ရှစ်ချောင်းသည် ရဲတိုက်နံရံတစ်ခုနှယ် အရာအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သူတို့က ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး လုံခြုံရေး အဖွဲ့ဝင်များကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ အော်ဟစ်သံသည် ကော်ရစ်ဒါလမ်းတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အတိတ်၏ အိပ်မက်မှ နိုးထပြီးနောက် ကုန်းစီသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ မျက်နှာလေးခု၏ မျက်လုံးများသည် ဖွင့်ချင်နေကြလေသည်။

အဖွဲ့ဝင် သုံးဦးစလုံး ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီး နံရံဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားကြသည်။ မျက်မမြင် အဖွဲ့ဝင်သည် နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သွေးချည်မျှင်များကို ကုန်းစီထဲသို့ ပို့လွှတ်၍ သားစားကြူးနတ်ဘုရားကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ထိုအတွေး ရလိုက်သည်နှင့် သူ့ ဒွါဒရပေါက်များမှ အနက်ရောင်သွေးများ စိမ့်ထွက်လာ၏။

မျက်မမြင်၏ သရဲတက်တူးသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပုံရသည်။ ထိုလူ၏ အရေပြားမှ သွေးအများအပြား စီးထွက်လာလေသည်။ မျက်မမြင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖြစ်ပွားနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပြောင်းလဲမှုများကို သူ ခံစားနေရသည်။ နာကျင်မှုသည် တိုင်းတာ၍မရပေ။

“မင်းရဲ့ သွေးကို သုံးပြီး နတ်ဘုရားကို ထိန်းချုပ်ချင်နေတာလား ၊ မင်း ကိုယ်မင်း ဘာကောင်လို့ ထင်နေလဲ”

ကောင်းမင်သည် ကော်ရစ်ဒါလမ်း၏ အလယ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားက သွေးချည်မျှင်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အသားနံ့အား လုံခြုံရေး အဖွဲ့ဝင် သုံးဦးထံ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သရဲတက်တူးများကို အတင်းအကျပ်ဝါးမြိုလိုက်သည်။

“သားစားကြူးနတ်ဘုရားက တချို့ သရဲတွေကို မဝါးမြိုနိုင်ပေမယ့် သူတို့ကို တက်တူးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထွင်းထုလိုက်ရင်တော့ သူတို့က သားစားကြူးနတ်ဘုရားအတွက် အစားအစာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ၊ သူတို့က နတ်ဘုရားအတွက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အစားအစာတွေပဲ”

ကောင်းမင်သည် နတ်ဘုရား၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိသည်။

“ဒါက တကယ်ပဲ အိပ်မက်တစ်ခုဆိုရင် ဒါက မင်းတို့အတွက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးပဲကွ”

ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းထဲတွင် ချိန်းကြိုးအသစ်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချိန်းကြိုးတိုင်းတွင် သက်ဆိုင်ရာ သရဲတက်တူးများကို တံဆိပ်နှိပ်ထားသည်။သားစားကြူးနတ်ဘုရားက မကျေနပ်သေးပေ။ သူသည် ချိန်းကြိုးများကို ဆွဲလိုက်ပြီး သနားစရာလူသားဝိညာဉ်များကို အခြားတစ်စုံတစ်ရာအဖြစ် ပုံသွင်းရန် ရိုက်ချလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လူသားဝိညာဉ်များသည် အလွန် အားနည်းလွန်းလှသည်။

“သားစားကြူးနတ်ဘုရားက အများကြီး ရန်လိုလာတာပဲ”

ကောင်းမင် အိပ်မက်မှ နိုးထပြီးနောက် သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကောင်းမင်သည် အတိတ်တွင် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောအခါ သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် သူတို့၏ ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ကောင်းမင်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့် သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် ကောင်းမင်၏ နှလုံးသားထဲရှိ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။ ကောင်းမင် မေ့လျော့နေပြီဖြစ်သော မှတ်ဉာဏ်အချို့ပင်။

သွေးချည်မျှင်များက အားနည်းစွာ တွဲလွဲကျနေခဲ့သည်။ စက္ကူလိပ်ပြာများ၏ အတောင်ပံများမှာ ကျိုးကြေနေ၏။ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာလေးခုသည် မတည်ငြိမ်သေးပေ။ သူတို့သည် ကော်ရစ်ဒါလမ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အခန်းတစ်ခုဆီသို့ ဟိန်းဟောက်အော်ဟစ်နေကြသည်။ နတ်ဘုရားသည် ကောင်းမင်အား ကော်ရစ်ဒါလမ်းအတိုင်း လမ်းညွှန်နေလေသည်။ သူက ရင်းနှီးသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လူနာအများစုမှာ သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသူများကို လုံခြုံရေး အဖွဲ့ဝင်များက သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဒါ ဒီနေရာ ဖြစ်ရမယ်”

သူသည် သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ တံခါးကို ကန်ချလိုက်သောအခါ အေးစက်စက်လေက သူ့မျက်နှာအား ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ လူသေပုံတူများ၏ နံရံများသည် ကောင်းမင်အား တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြလေသည်။

“အားလုံး မင်္ဂလာပါ ကျုပ် ပြန်လာပြီ”

ကောင်းမင်အတွက် သူသည် လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ကမှ ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လူသေပုံတူများထဲမှ သရဲများသည် ကောင်းမင်ကို နှစ်ဝက်ကြာကတည်းက မတွေ့ခဲ့ရပေ။ကောင်းမင်သည် အချိန်မဖြုန်းပဲ ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဆေးလုံးများဖြင့် ပြည့်နေသော အဖြူရောင် ပန်းကန်လုံးများမှာ ဗလာဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဆေးလုံးအားလုံး ယူသွားခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ရုပ်တုများလည်း ကြေမွနေခဲ့ချေပြီ။

“မင်းတို့ နတ်ဘုရားအသစ်တစ်ပါး လိုအပ်နေပုံရတယ်”