လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း

“အရှိန်အဟုန်ကြီးထွက်လာပြီ...”

လော့ချန်သည် ချင်မယ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်သွားသည်။

သူ၏အာရုံခံစားမှုအရ သွေးစွမ်းအင်များ ထကြွလှုပ်ရှားလာသည့်အချိန်တွင် ချင်မယ်၏အရှိန်အဟုန်သည် ရုတ်တရက်ထိုးတက်သွားပြီး ယခင်ကထက် ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားသည်။

“လော့ချန်... မင်းက ငါ့ကိုသတ်ချင်တယ်ပေါ့... အိပ်မက်မက်နေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို သွေးပြောင်းပြန်လှည့်နည်းကို မဖြစ်မနေသုံးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲရှိတယ်... ဒါက ဂုဏ်ယူစရာပဲလေ...”

သွေးစွမ်းအင်များ တဖွားဖွားထွက်ပေါ်နေရာတွင် ချင်မယ်၏မျက်လုံးများသည် သွေးများယိုစီးလုမတတ် နီရဲလျက်ရှိသည်။ သူသည် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း တစ်လှမ်းချင်းတိုးလာသည်။ ခြေဖဝါးတိုင်း မြေပေါ်သို့ကျရောက်သည့်အခါ မြေပြင်တွင် အက်ကွဲရာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံရင်း လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် ချင်မယ်သည် သိုင်းဝိညာဉ်နတ်စွမ်းအတတ်တစ်ခုကို မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုသိုင်းဝိညာဉ်အတတ်သည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် အံ့သြဖွယ်ထပ်တူကျပြီး ထိုအတတ်မှ အနည်းငယ်သာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သည့်တိုင် သွေးပြောင်းပြန်လှည့်နည်းကို နားလည်ခဲ့သည်။

ဤအတတ်သည် သူ၏မူလသွေးစွမ်းအင်ကို မီးလောင်ပြီး ခေတ္တခဏအတွင်း သူ၏စွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲထွက်အောင် လုပ်နိုင်ကာ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်စေသည်။

သူသည် ဤအတတ်ကို အသုံးပြု၍ တူညီသောအဆင့်ရှိထူးချွန်သူများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဤအတတ်သည် ကြီးမားသောအကျိုးဆက်များလည်းရှိသည်။ အသုံးပြုပြီးနောက် သိုင်းသမား၏ သွေးစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ဆုံးရှုံးသွားပြီး စွမ်းအားသည် မူလအဆင့်၏ ငါးဆယ်မှ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသို့ ကျဆင်းသွားကာ ခဏအတွင်း ပြန်လည်နာလန်ထူရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဤသည်ကား သူသည် လေလံပွဲတွင် သွေးစွမ်းအင်ကို ပြန်လည်အားဖြည့်ပေးနိုင်သော ဝိညာဉ်ဆေးနှင့် ဆေးလုံးများကို အလျင်အမြန်ဝယ်ယူခဲ့ရသည့် အကြောင်းပြချက်ပင်ဖြစ်သည်။

“ဝှစ်...”

သွေးစွမ်းအင်များ ဆူပွက်နေသည့်အခါ ချင်မယ်၏အရှိန်အဟုန်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လော့ချန်ဆီသို့ ဓားတစ်ချက်ကို စောင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ...”

သွေးရောင်ကျောက်သလင်းကဲ့သို့ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် လျှပ်တစ်ပြက်ထွက်ပေါ်လာပြီး အကြွင်းအကျန်လှိုင်းများသည် မြေပြင်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ထွင်းကာ ထက်မြတ်လှသည်။

“ဖျက်...”

လော့ချန်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်အောင် ဓားတစ်ချက်ဖြတ်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားစွမ်းအင်နှစ်ခုသည် တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကွဲကျေနေသောဓားသွားများအဖြစ်၊ လှံစွယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြက်ပင်များနှင့် မြေပြင်ကို ဖြတ်ထွင်းသွားသည်။

လော့ချန်သည် ထက်မြသောဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားရပြီး နောက်သို့အနည်းငယ်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

“အဆင်ပြေတယ်...”

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ဘေးတွင်ရှိနေသည့် ရမ်ချင်သည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အော်ဟစ်လုမတတ်ဖြစ်ကာ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း အကြည့်များက ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလှသည်။

သူ၏အမြင်တွင် ချင်မယ်သည် လျှို့ဝှက်အတတ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် လော့ချန်ကို ဖြတ်သတ်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

သူသည် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ လွင့်စင်သွားသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်ချင်လှပြီး စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ချင်မယ်၏မျက်ခုံးများကမူ အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ်မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။

သွေးပြောင်းပြန်လှည့်နည်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ၏စွမ်းအားသည် ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်ရှိသိုင်းသမားများကိုပင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်။ သို့သော် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လော့ချန်ကို ဒဏ်ရာရအောင်မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤအချက်သည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေပြီး အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့မှုပင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်ဒုတိယနယ်ပယ်အလယ်အဆင့်သာရှိပြီး အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူဖြစ်သည်။

“မင်းဘယ်လိုထူးဆန်းတဲ့လူဖြစ်နေပါစေ... ငါနဲ့တွေ့ရင် ဒီနေ့မင်းသေမှာပဲ...”

အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ချင်မယ်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးစွမ်းအင်များ ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရတနာဓားကို မြှောက်ကိုင်ထားသည်။ ပြင်းထန်သောသွေးစွမ်းအင်နှင့် ချီစွမ်းအင်များသည် ဓားရှည်တစ်လျှောက် ပြောင်းပြန်စီးဆင်းလာပြီး သွေးစွမ်းအင်လေပြွန်တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။

“သွေးမိုးအနံ့ဆိုးလှိုင်း...”

အရှိန်အဟုန်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိသွားပြီး ချင်မယ်သည် လော့ချန်ဆီသို့ ဓားတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာဖြတ်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားတစ်ချက်အောက်တွင် ငါးလှမ်းပတ်လည်ရှိ လေထုသည် ဖိအားပေးခံရပြီး လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သွေးရောင်လေပြွန်တစ်ခုသည် လော့ချန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာပြီး ဖြတ်သန်းရာ မြေပြင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အက်ကွဲရာများကို ဖြတ်ထွင်းထားခဲ့သည်။ လေထုသည် ရေကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်ပြီး ပေါက်ကွဲလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒီဓားစွမ်းအင်က တော်တော်ကြမ်းတမ်းတာပဲ...”

ဓားစွမ်းအင်ရောက်မလာခင်ကပင် ပြင်းထန်သောထက်မြမှုသည် လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏အမွှေးအမျှင်များကို ထောင်မတ်စေပြီး စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အန္တရာယ်ခံစားမှုတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတစ်ချက်သည် ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားများ၏အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

“ဖန်း...”

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သောလှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် လော့ချန်၏စိတ်ထဲတွင် မမြင်ရသည့်အတားအဆီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲကွဲသွားသည့်အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ အနီရောင်မီးလျှံဓားသည် အနည်းငယ်တုန်ခါကာ ကြည်လင်သောဓားမြည်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ချင်း...”

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာဖြင့် လော့ချန်သည် အနီရောင်မီးလျှံဓား၏ မြူးထူးသည့် စိတ်ဆန္ဒကို အရိပ်အယောင်မျှ ခံစားမိလိုက်သည်။

ထိုနောက်တစ်ကြိမ်။

“ဘုန်း...”

ပြင်းထန်သောထက်မြမှုတစ်ခုသည် လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်လေထုသည် တုန်ခါသွားသည်။ လေထုသည် ဖြတ်ထွင်းခံရပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် အကာအရံမှထွက်လာသည့် ထက်မြလှသောနတ်လက်နက်တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြီး အံ့သြဖွယ်ထက်မြမှုသည် ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်များကိုပင် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ချင်မယ်၏ဓားဆန္ဒလှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် လော့ချန်၏ဓားသွားနယ်ပယ်သည် အချိန်ကိုက်ပြည့်စုံစွာ နောက်ဆုံးအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုအဆင့်တွင် လော့ချန်သည် အနီရောင်မီးလျှံဓားနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး စိတ်ထဲတွင် မဖြတ်နိုင်သည့်အရာမရှိ၊ မဖျက်ဆီးနိုင်သည့်အရာမရှိဟူသော ဆန္ဒတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြင်းထန်စွာတိုက်ခတ်လာသည့် ဓားစွမ်းအင်လေပြွန်ပင်လျှင် အားနည်းချည့်နဲ့လှသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး တိုက်ရိုက်ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းဓားစွမ်းရည် - လျှပ်စီးပျောက်ကွယ်ခြင်း...”

“ရွှီ...”

မျက်ကျိန်းစပ်အောင်တောက်ပသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တောက်ပသောလျှပ်စီးမြွေတစ်ကောင်သည် လျှပ်တစ်ပြက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤဓားတစ်ချက်သည် မည်မျှမြန်သည်၊ မည်မျှသွက်လက်သည်ကို မည်သူမျှဖော်ပြမရနိုင်ပေ။ ထိုဓားသည် စစ်မှန်သောကောင်းကင်မိုးကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“အူး...”

သွေးစွမ်းအင်လေပြွန်သည် လျှပ်စီးအလင်းဖြင့် ဖြတ်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ချင်မယ်သည် ရှောင်တိမ်းရန်အခွင့်အရေးမရှိဘဲ လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထွက်လိုက်သည်။ သူ၏ညာဘက်ရင်ဘတ်တွင် လက်သီးအရွယ်ရှိ သွေးပေါက်တစ်ခုပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒါက လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုပဲ... စိတ်ထဲမှာ ဓားရှိနေပြီး မဖြတ်နိုင်တဲ့အရာမရှိ၊ မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့အရာမရှိဘူး... တကယ်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းတယ်...”

လော့ချန်သည် လက်ထဲရှိ အနီရောင်မီးလျှံဓားကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်မှုတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် သူသည် အရာအားလုံးသည် မတူညီတော့သည်ဟု ခံစားရသည်။

ယခင်က အနီရောင်မီးလျှံဓားသည် သူ့အတွက် ဓားတစ်လက်၊ သက်မဲ့အရာတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဓားသည် အသက်ဝင်လာသည်ဟု ခံစားရပြီး လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားရင်း သွေးနှင့်အသားတစ်သားတည်းဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထိုခံစားမှုသည် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။

“ဘာလဲ... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုတဲ့လား...”

အော်ဟစ်သံတစ်ခုသည် ငြိမ်သက်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

“မင်းလို အသုံးမကျတဲ့လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်နိုင်ရမှာလဲ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ချင်မယ်သည် လော့ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး စကားပြောရင်း သွေးအန်လိုက်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးကြောများပင် ထင်ရှားလာသည်။

သူသည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတွင် ဓားသွားနယ်ပယ်တွင် ထူးချွန်သောအဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုသည် သူ၏အဆုံးစွန်သောအိပ်မက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

ဂိုဏ်းသုံးခုရှိ အပြင်စည်းတပည့်များတွင် ဓားကျင့်ကြံသူများသည် သောင်းနှင့်ချီရှိပြီး ထူးချွန်သူများလည်း မရေမတွက်နိုင်ပေ။ သို့သော် လော့ရှာဂိုဏ်းမှ ယန်ချင်းရှုံးတစ်ဦးသာ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို အောင်မြင်စွာ နားလည်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူ၊ လူတိုင်း၏မျက်စိထဲတွင် အသုံးမကျသူဟု သတ်မှတ်ခံရသည့် လော့ချန်သည် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချင်မယ်၏စိတ်ထဲတွင် ထိခိုက်မှုသည် မည်မျှကြီးမားသည်ကို စိတ်ကူးနှင့်ပင် မြင်ယောင်နိုင်သည်။

လော့ချန်သည် အကြည့်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းကိုကျေးဇူးတင်ရမယ်... အခုနက မင်းရဲ့ဓားတစ်ချက်က ငါ့ရဲ့အဆင့်တက်လှမ်းမှုအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့တယ်... မဟုတ်ရင် ငါဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ရက်ပိုင်းလောက်ထပ်လိုသေးတယ်...”

လော့ချန်သည် အမှန်တရားကို ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဓားသွားနယ်ပယ်သည် မမြင်နိုင်သောအရာဖြစ်ပြီး လိုလားသလို အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ ဉာဏ်အလင်းဖွင့်မှု၊ အခွင့်အရေး၊ အချိန်ကိုက်မှုများ အားလုံးလိုအပ်သည်။

ချင်မယ်မရှိခဲ့ပါက အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်မှ တစ်လထိ အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။

“မင်း...”

သူသည် လော့ချန်၏အဆင့်တက်လှမ်းမှုအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချင်မယ်သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွေးထပ်မံအန်ထွက်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... လမ်းပေါ်တက်ဖို့အချိန်ရောက်ပြီ...”

လော့ချန်သည် ဓားကိုကိုင်ဆောင်ပြီး ချင်မယ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ချင်မယ်သည် ယနေ့သေမည်မှာ သေချာသည်ကို သိရှိထားပြီး မလွှဲမရှောင်သာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ မလွှတ်ပေးနိုင်ဘူး... ငါ ချင်မယ်က မင်းလို အသုံးမကျတဲ့လူရဲ့လက်ထဲမှာ သေရမယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း သိပ်ပြီး ပျော်မြူးမနေနဲ့... ငါတို့မင်းသားတန်းကို ရန်စတာနဲ့ မင်းမှာ သေရာလမ်းတစ်ခုပဲရှိတယ်... သေရာလမ်းတစ်ခုပဲ... လော့ချန်... ငါ မင်းကို ငရဲမှာ စောင့်နေမယ်... ဟားဟားဟား...”

“ဖူး...”

ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် လျှပ်တစ်ပြက်ဖြတ်သွားပြီး ချင်မယ်၏ဦးခေါင်းသည် လည်ပင်းမှ လှိမ့်ကျသွားကာ ရယ်မောသံသည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းက တော်တော်လေး စောင့်ရလိမ့်မယ်...”

လော့ချန်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ခွပ်... ခွပ်... ခွပ်...”

ထိုအချိန်တွင် မြင်းခွာသံများ အလျင်စလိုထွက်ပေါ်လာသည်။

ရမ်ချင်သည် မြင်းစီးပြီး ခေါင်းလှည့်မကြည့်ဘဲ ဝေးရာသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

“ထွက်ပြေးချင်သေးတယ်ပေါ့...”

လော့ချန်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားတစ်ချက်ကို စောင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ...”

စုစည်းထားသော ဓားစွမ်းအင်သည် ခြေလှမ်းငါးဆယ်အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုပြီး ပြေးမြင်း၏ ခြေလေးချောင်းကို ဖြတ်ထွင်းလိုက်သည်။ ရမ်ချင်သည် တစ်ဆယ့်ခြောက်မီတာခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်သံများထွက်ပေါ်လာသည်။

အခန်း (၂၅၆) ပြီးပါပြီ။